My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 51: นักสู้พลังพิเศษ

พระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า เป็นเวลาที่เหมาะเจาะสำหรับวอร์เดนและควินน์ที่จะกลับไปที่สถาบัน และเมื่อไปถึง พวกเขาก็ตรงไปที่ห้อง VR ทันที เช่นเดียวกับแคปซูลในร้านค้า ห้องนี้เต็มไปด้วยแถวของแคปซูลเรียงราย และด้านข้างมีร้านค้าเล็กๆ พร้อมเคาน์เตอร์ที่นักเรียนสามารถซื้อขนมและเครื่องดื่มได้

ห้องนี้เต็มไปด้วยนักเรียนอย่างหนาแน่น เหมือนที่วอร์เดนและลีโอเคยบอกไว้ เกมนี้ได้รับความนิยมอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อมองดูความตื่นเต้นในแววตาและใบหน้าของนักเรียน ควินน์ก็เริ่มรู้สึกไม่สบายใจ มันเหมือนกับว่ามีโลกที่เขาไม่เคยได้สัมผัสเลยตลอดชีวิต เพียงเพราะเขาเป็นคนจน

ทั้งสองคนเดินตรงไปที่เคาน์เตอร์ด้านหน้าซึ่งตั้งอยู่ข้างคาเฟ่เล็กๆ

“สวัสดีครับ เราอยากจะเช่าแคปซูลสองอันครับ” วอร์เดนถาม

“แคปซูลเดี่ยวราคา 10 เครดิตต่อชั่วโมงค่ะ” พนักงานหญิงตอบ

ได้ยินตัวเลขนั้นทำให้ควินน์กลืนน้ำลายลงคอ ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขาคาดว่าแคปซูลจะฟรี แต่แน่นอนว่าพวกเขาต้องจ่ายค่าเช่า ด้วยเครดิตสิบหน่วยที่ควินน์ได้รับต่อวัน อย่างมากที่สุดเขาก็เล่นเกมได้แค่วันละชั่วโมง

เขาไม่จำเป็นต้องใช้เงินสำหรับอย่างอื่นเลย เพราะโรงเรียนจัดหาที่พักและอาหารสามมื้อต่อวันให้พวกเขาอยู่แล้ว

“เอาล่ะ พร้อมหรือยัง?” วอร์เดนถาม

“เอ่อ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น มาเถอะ ไปกัน”

พนักงานหญิงหลังเคาน์เตอร์ยื่นแท็กสองอันหมายเลข 23 และ 24 ให้วอร์เดน ทั้งสองคนเดินไปรอบๆ ห้องจนเจอแคปซูลสองอันที่อยู่ติดกัน ทั้งสองอันมีตัวเลขขนาดใหญ่แสดงอยู่ด้านหน้าด้วยหมึกตัวหนา

“อยู่นี่ไง” วอร์เดนพูด “แคปซูลพวกนี้เชื่อมต่อได้เฉพาะกับเซิร์ฟเวอร์ทหารเท่านั้น นายสามารถต่อสู้กับคนอื่นๆ จากโรงเรียนอื่นได้ แต่จะไม่สามารถเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์ปกติได้ นายจะต้องซื้อแคปซูลของตัวเองสำหรับเรื่องนั้น เมื่อนายล็อกอินเข้าเกม นายสามารถเล่นเป็นผู้เล่นรับเชิญไปก่อน แล้วก็แค่ค้นหา ID VBCopy แล้วเข้าร่วมห้องของฉันเมื่อทำได้”

เมื่อพูดจบ ทั้งสองคนก็ค่อยๆ ปีนเข้าไปในแคปซูล VR เมื่อเครื่องตรวจจับได้ว่าทั้งคู่อยู่ข้างในอย่างสบายแล้ว ฝาแคปซูลก็เริ่มปิดลงช้าๆ จากนั้นก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว จิตใจของพวกเขาก็ถูกส่งไปยังอีกมิติหนึ่งโดยสมบูรณ์

ตอนนี้ควินน์อยู่ในห้องสีขาวว่างเปล่าขนาดใหญ่ ไม่มีผนังให้เห็น และดูเหมือนห้องจะไม่มีที่สิ้นสุด ทันใดนั้นหน้าจอก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

“ยินดีต้อนรับสู่ Power fighter คุณต้องการที่จะ?”

<ล็อกอิน> <ลงทะเบียน> <เล่นเป็นผู้เล่นรับเชิญ>

“รับคำเชิญเข้าห้องแล้ว กำลังเคลื่อนย้ายใน 3…2…1…”

จากนั้นในชั่วพริบตา ควินน์ก็ถูกส่งไปยังห้องว่างเปล่าสีขาวอีกห้องหนึ่ง คราวนี้วอร์เดนก็อยู่ที่นั่นด้วย แต่วอร์เดนดูไม่เหมือนตัวเอง เขาดูเหมือนคนละคนโดยสิ้นเชิง มือทั้งสองข้างของเขาถูกพันด้วยผ้าพันแผล และบนใบหน้าเขาสวมผ้าพันคอ

“โอ้ ขอโทษ” วอร์เดนพูด และวินาทีต่อมาเขาก็ดูเหมือนวอร์เดนธรรมดาที่โรงเรียน

“นั่นน่ะ เกมนี้ให้นายปรับแต่งตัวละครได้ นายสามารถทำให้มันดูเหมือนอะไรก็ได้ที่นายต้องการ เสื้อผ้าที่ฉันใส่อยู่เป็นสกิน แม้ว่ามันจะใช้เครดิตก็ตาม ดังนั้นนายไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น”

เสียงของเกมยิ่งทำให้ควินน์รู้สึกดีขึ้นไปอีก การที่ผู้ใช้สามารถสร้างตัวละครเพื่อใช้ในเกมได้ หมายความว่าจะไม่มีใครรู้ว่าเป็นเขา เว้นแต่พวกเขาจะรู้ชื่อผู้ใช้ของเขา

“นายอยากดูฉันเล่นสักสองสามเกมไหม จะได้รู้วิธีการเล่นเกม?” วอร์เดนถาม

จากนั้นวอร์เดนก็สร้างปาร์ตี้ ซึ่งควินน์สามารถเข้าไปชมการแข่งขันได้ ทันใดนั้นในพื้นที่สีขาว ก็มีอัฒจันทร์สี่อันปรากฏขึ้น forming เป็นรูปทรงคล้ายสนามประลอง และควินน์ก็ถูกเทเลพอร์ตไปยังที่นั่งในอัฒจันทร์แห่งหนึ่ง

เกมพยายามอย่างเต็มที่ แม้กระทั่งสำหรับผู้ชม เพื่อให้รู้สึกเหมือนจริง เมื่อควินน์นั่งสบายแล้ว วอร์เดนก็ไปค้นหาคู่ต่อสู้ วอร์เดนเลือกระดับพลังสอง วิธีนี้เขาจะถูกจับคู่กับผู้เล่นระดับสองเท่านั้น

นอกจากนี้ยังมีตัวเลือกจับคู่ด่วน ซึ่งจะจับคู่คุณกับใครก็ได้ที่เลือกตัวเลือกเดียวกัน โดยไม่คำนึงถึงระดับพลัง

ความสามารถที่เขากำหนดให้ตัวละครของเขาในตอนนี้คือธาตุดิน เขาเลือกสิ่งนี้เพราะวอร์เดนเองก็พยายามเรียนรู้ความสามารถธาตุดินให้ดีขึ้น เพื่อที่เมื่อปีเตอร์แข็งแกร่งขึ้นด้วยความสามารถนี้ วอร์เดนก็จะสามารถช่วยเขาใช้มันได้

เมื่อพบคู่ต่อสู้ เขาก็ถูกเทเลพอร์ตไปยังพื้นที่ที่วอร์เดนยืนอยู่ ทั้งสองคนเริ่มต้นที่ฝั่งตรงข้ามของห้อง จากนั้นควินน์ก็เห็นการนับถอยหลังขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเหนือสนามประลอง

เมื่อการนับถอยหลังถึงศูนย์ การแข่งขันก็เริ่มขึ้นทันที วอร์เดนกำลังเผชิญหน้ากับผู้ใช้ธาตุดินอีกคน

ผู้ใช้ธาตุดินเป็นความสามารถที่พบได้บ่อยที่สุด

การแข่งขันใช้เวลาไม่นานนัก เพราะเห็นได้ชัดว่าวอร์เดนมีประสบการณ์ในการต่อสู้มากกว่า การแข่งขันใช้เวลาทั้งหมดเพียงห้านาที แต่ขณะที่ดูเกม ควินน์ก็เริ่มเข้าใจว่ามันทำงานอย่างไร

เหนือศีรษะของผู้เล่นแต่ละคนมีแถบพลังชีวิต แต่ไม่มีวิธีแสดงว่าผู้เล่นแต่ละคนมีพลังชีวิตเท่าใด เมื่อพิจารณาจากสิ่งที่วอร์เดนพูด นี่น่าจะเป็นเพราะทุกคนมีพลังชีวิตที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับสิ่งที่ชุดหูฟัง VR สามารถอ่านได้จากร่างกาย

ควินน์เองก็รู้เรื่องนี้เพราะสกิลตรวจสอบของเขา ทุกครั้งที่เขามองดูสถานะของคนอื่น บางคนก็มีจำนวนที่แตกต่างกัน และนั่นรวมถึงตัวเขาด้วย สิ่งต่อไปที่เขาสังเกตเห็นคือความจริงที่ว่าไม่มีความเสียหายเกิดขึ้นกับผู้เล่นจริงๆ

เมื่อวอร์เดนโจมตีหรือแทงคน ระบบจะทำให้ผู้เล่นตอบสนองต่อสิ่งเหล่านี้ อาจทำให้ผู้เล่นสะดุ้ง แต่จะไม่สร้างความเสียหายถาวรให้กับบุคคลนั้นเหมือนที่เกิดขึ้นในชีวิตจริง คล้ายกับเกม มันจะถือว่าการโจมตีในส่วนสำคัญเป็นคริติคอล แต่ผู้เล่นสามารถต่อสู้ต่อไปได้ตามปกติ ตราบใดที่ HP ของพวกเขาไม่ถึง 0

หลังจากนั้น ควินน์ก็ยังคงดูวอร์เดนเล่นอีกสองสามเกม และก่อนที่พวกเขาจะรู้ตัว เวลาของพวกเขาก็หมดลง

แม้ว่าวันนี้ควินน์จะไม่มีเวลาเล่น แต่เขาก็อดใจรอไม่ไหวที่จะลองใช้เครื่องนี้ในวันพรุ่งนี้