My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 157: การสอบสวน

บ่ายแก่ๆ แสงแดดยังคงส่องสว่างอยู่ข้างนอก อย่างไรก็ตาม อีกไม่นานก็จะถึงเวลาอาหารเย็นสำหรับนักเรียนส่วนใหญ่ ในขณะที่บางคนออกไปทานอาหารเย็นกับเพื่อนๆ คนอื่นๆ เลือกที่จะทานอาหารที่โรงอาหารของโรงเรียน และตอนนี้วอร์เดนก็อยู่ที่โรงอาหารแห่งนี้

เขาทำสิ่งที่จำเป็นต้องทำเพื่อดำเนินแผนการให้สำเร็จแล้ว หลังจากรวบรวมข้อมูลบางอย่างจากนักเรียนคนอื่นๆ มันก็พาเขามาที่โรงอาหาร และตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำก็คือกลับไปหาปีเตอร์

แม้ว่าควินน์จะบอกว่าไม่น่าจะหิวภายในหนึ่งวันหลังจากกินอาหารไปแล้ว แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้ที่บางสิ่งบางอย่างอาจเกิดขึ้นในวันนี้ ซึ่งหมายความว่าวอร์เดนจะต้องแน่ใจว่าแผนสำรองของเขาพร้อมทุกวัน

หลังจากหยิบขนมจากโรงอาหารมาทานเอง เขาก็กลับขึ้นไปที่ห้องพักเพื่อดูคนอื่นๆ แต่เมื่อเขาเปิดประตู เขาก็ต้องประหลาดใจที่เห็นเลย์ลายืนอยู่ที่มุมห้องพร้อมกับง้างคันธนูเล็งไปที่ปีเตอร์

ปีเตอร์เองก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้นและอยู่ห่างจากเลย์ลาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ภายในห้องเล็กๆ นั้น

“ว้าว เกิดอะไรขึ้นที่นี่?” วอร์เดนถาม

แต่ก่อนที่ทั้งสองจะพูดอะไรได้ ข้อความก็ถูกส่งมาที่นาฬิกาของวอร์เดน

“วอร์เดน เบลด ให้ไปที่สำนักงานของนาธานทันที เมื่อพิจารณาจากตำแหน่งของคุณ คุณน่าจะไปถึงภายในห้านาที หากคุณไม่มาที่นี่ เตรียมรับผลที่ตามมาได้เลย”

“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” วอร์เดนกล่าว “คุณได้ยินข้อความแล้ว ผมต้องไป และพวกคุณสองคน เลิกทะเลาะกันแล้วคืนดีกันเถอะ เรามีปัญหามากพออยู่แล้ว”

“ไม่ รอเดี๋ยว!” เลย์ลาตะโกน แต่ประตูได้ปิดลงแล้ว และวอร์เดนก็รีบไปที่สำนักงาน

“ฉันขอโทษนะ ปีเตอร์” เลย์ลากล่าว “ตอนนี้เราก็อยู่แบบนี้ไปก่อนนะ ฉันจะอยู่ใกล้ประตู และถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะไปก่อน”

“งั้น ทำไมเธอไม่ให้ฉันไปที่ตู้เย็นแล้วลองดูว่าฉันจะทำให้ความหิวหายไปได้ไหม” ปีเตอร์ถาม

เลย์ลาสูดหายใจลึกๆ ก่อนตอบ

“ก็ได้” เธอใช้พลังจิตเปิดประตูตู้เย็นและหยิบเนื้อชิ้นหนึ่งให้ปีเตอร์ โดยให้แน่ใจว่าปีเตอร์ยกมือขึ้นในขณะที่เธอกำลังทำเช่นนี้ หลังจากเห็นสิ่งที่เขาทำได้และสิ่งที่เกิดขึ้นกับเอิร์ล เธอก็ไม่เสี่ยงอะไรทั้งนั้น

เมื่อปีเตอร์ถามว่าเขาใช้มือหยิบกินได้ไหม เลย์ลาก็อนุญาต แต่เธอยังคงง้างลูกศรเล็กน้อยและเล็งไปที่ปีเตอร์ตลอดเวลา

‘ควินน์ นายไปอยู่ที่ไหนกันแน่?’ เลย์ลาคิด

ภายในสำนักงาน ควินน์ทำตามที่ถูกขอและนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับผู้หญิงคนนั้น เขายังคงไม่แน่ใจว่าทำไมพวกเขาถึงเรียกเขามาที่นี่

“เอาล่ะ ควินน์ ผมแน่ใจว่าคุณกำลังคิดว่าทำไมเราถึงเรียกคุณมาที่นี่ ใช่ไหม?” นาธานกล่าว “คืออย่างที่คุณอาจจะรู้ มีคนตายเมื่อวานนี้ และเรากำลังพยายามหาว่าใครเป็นคนรับผิดชอบ”

“เดี๋ยวนะ คุณกำลังบอกว่าไม่ใช่สัตว์อสูรเหรอ?” ควินน์กล่าว พยายามทำท่าประหลาดใจ

“ก็อาจจะเป็นไปได้ ใครจะรู้ สิ่งเดียวที่เรารู้คือมีหลายกรณีแบบนี้เกิดขึ้นมาก่อน คุณจำได้ไหมว่าเราเคยเรียกคุณมาสอบสวนเมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นเราไม่ได้ถามคำถามคุณมากนัก เพราะระดับหนึ่งไม่น่าจะฆ่าระดับที่สูงกว่าได้ ดังนั้นหลังจากถามว่าคุณทำหรือไม่ เราก็ปล่อยคุณไป

“อย่างไรก็ตาม ความตายดูเหมือนจะตามติดคุณมาพักใหญ่แล้ว และเราจำเป็นต้องรู้ว่ามันเป็นโชคร้าย หรืออาจจะเป็นใครบางคนที่มีโชคร้ายที่ตามติดคุณอยู่ ดังนั้นได้โปรด ถ้าคุณช่วยแตะมือผู้หญิงสวยๆ คนนี้ เราก็จะเริ่มการสอบสวนได้”

ควินน์ทำตามที่ถูกขอ และทั้งสองก็แตะมือกัน ตอนแรกไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เนื่องจากผู้หญิงคนนั้นยังไม่ได้เปิดใช้งานความสามารถของเธอ

ตอนนี้สิ่งที่ควินน์ทำได้ก็คือหวังว่าพวกเขาจะถามคำถามง่ายๆ เหมือนครั้งที่แล้ว ถ้าพวกเขาแค่ถามว่าเขาเป็นคนรับผิดชอบการตายของเอิร์ลหรือไม่ เขาก็สามารถตอบตามความจริงได้ ดูเหมือนว่าเขาจะรอดมาได้ในครั้งที่แล้วเนื่องจากเขาเป็นเพียงระดับหนึ่ง พวกเขาไม่เคยคิดว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยตั้งแต่แรก

แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไป นี่เป็นครั้งที่สองที่เขาถูกสอบสวน ดังนั้นพวกเขาต้องพบความเชื่อมโยงบางอย่างที่เชื่อมโยงเขากับคนอื่นๆ แต่ความจริงคือเขาไม่รู้จริงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับแบรนดอน เขารู้แค่เรื่องของลูปเท่านั้น

“เอาล่ะ ควินน์ คุณรู้ความจริงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเอิร์ล แฮมป์ตันเมื่อวานนี้หรือไม่?” ผู้หญิงคนนั้นถาม

‘นี่แหละ!’ ควินน์คิด พวกเขาถามคำถามแล้ว และในทันที เธอจะรู้ว่าเขาโกหกหรือไม่ มือของเธอเริ่มเรืองแสง และพลังงานเริ่มเข้าสู่ควินน์ผ่านมือของเขา จากนั้นข้อความจากระบบก็ปรากฏขึ้น

[ความแข็งแกร่งทางจิตใจและเสน่ห์ของผู้ใช้แข็งแกร่งพอที่จะบล็อกความสามารถได้]

[คุณต้องการบล็อกความสามารถหรือไม่?]

เขาประหลาดใจที่ข้อความใหม่ปรากฏขึ้น ไม่เหมือนกับสิ่งที่เกิดขึ้นครั้งที่แล้ว มันเป็นผลลัพธ์ที่ไม่คาดคิดแต่ก็ยินดี เมื่อความสามารถถูกใช้กับเขาครั้งที่แล้ว มันทะลุผ่านไปได้ทั้งหมด ความแตกต่างระหว่างตอนนี้กับก่อนหน้านี้คือเขาได้วิวัฒนาการเป็นแวมไพร์เต็มตัวและได้รับค่าสถานะเสน่ห์

ดูเหมือนว่าค่าสถานะเสน่ห์จะเริ่มมีประโยชน์มากขึ้นเรื่อยๆ กับปัญหาใหม่ๆ ที่เขาเผชิญ ปัญหาตอนนี้คือถ้าเขาบล็อกความสามารถของผู้หญิงคนนั้น เธอจะรู้ไหมว่ามันถูกบล็อก? หรือมันจะรู้สึกเหมือนว่าเขากำลังพูดความจริง?

ท้ายที่สุดแล้ว มันขึ้นอยู่กับว่าความสามารถของเธอจะตอบสนองต่อการบล็อกของเขาอย่างไร ควินน์ก็ไม่แน่ใจในเรื่องนี้เช่นกัน มันเป็นการเสี่ยงโชคทั้งหมด

ถึงกระนั้น เขาก็ตัดสินใจว่าตอนนี้ไม่มีอะไรจะเสีย ทางเลือกที่ดีที่สุดของเขาคือบล็อกความสามารถและดูว่าเธอจะตอบสนองอย่างไร หลังจากยืนยันกับระบบว่าเขาต้องการบล็อกความสามารถของเธอ ควินน์ก็ตอบคำถามว่า “ไม่” จากนั้นเธอก็ปล่อยมือของควินน์

“เขาพูดความจริง” เธอกล่าว เหตุผลที่เธอเชื่อเช่นนี้เป็นเพราะวิธีการทำงานของความสามารถของเธอ มันไม่สามารถบอกได้จริงๆ ว่าใครกำลังพูดความจริงหรือใครกำลังโกหก ความสามารถนี้สามารถระบุได้ว่าใครกำลังโกหกเท่านั้น เมื่อคนที่เธอกำลังสัมผัสกำลังโกหก เธอจะรู้สึกถึงปฏิกิริยาจากความสามารถของเธอ แต่ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เมื่อมีคนพูดความจริง

นี่หมายความว่าถ้าไม่รู้สึกถึงปฏิกิริยาใดๆ คนนั้นก็ไม่ได้โกหก สิ่งที่เธอไม่รู้คือควินน์สามารถบล็อกความสามารถของเธอได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เกิดขึ้นเลย

การสอบสวนดำเนินต่อไปหลังจากผู้หญิงคนนั้นแตะมือควินน์อีกครั้ง นาธานถามคำถามควินน์เกี่ยวกับนักเรียนที่หายไปก่อนหน้านี้ และในที่สุดแนวคำถามนี้ก็นำไปสู่รอยกัด ควินน์ตอบคำถามที่เขาตอบได้ตามความจริงที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เมื่อใดก็ตามที่เขาต้องการซ่อนบางสิ่ง เขาก็จะใช้ระบบเพื่อบล็อกความสามารถของผู้หญิงคนนั้น

“เอาล่ะ การสอบสวนเสร็จสิ้นแล้ว ควินน์” นาธานกล่าว “ดูเหมือนว่าคุณจะบริสุทธิ์ อย่างที่เราคิดไว้”

“อ้อ แล้วทำไมคุณถึงพยายามสอบสวนผมล่ะ?” ควินน์ถาม

“แค่เพื่อให้แน่ใจอย่างที่สุด” นาธานตอบ “ครั้งนี้ เราตัดสินใจที่จะตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน เนื่องจากตอนนี้มีมากกว่าหนึ่งกรณีแล้ว และดูเหมือนว่าพวกมันจะตามรูปแบบเดียวกัน ถึงกระนั้น ตอนนี้เราก็แน่ใจได้แล้วว่าคุณไม่ใช่ผู้กระทำผิด อย่างที่เราคาดไว้”

จากนั้นควินน์ก็ถูกขอให้ยืนข้างเฟย์และเฮย์ลีย์ ด้านข้างของห้องสอบสวน พวกเขายืนอยู่ที่นั่นพักหนึ่งขณะที่จ้องมองไปที่ประตู รอคนที่พวกเขาคิดว่าเป็นผู้กระทำผิดจริงๆ

จากนั้นไม่กี่อึดใจต่อมา ก็มีเสียงเคาะประตู

วอร์เดนเดินผ่านประตูเข้ามา และเขาก็ประหลาดใจที่เห็นควินน์อยู่ที่นั่นกับพวกเขา

“ได้โปรด วอร์เดนใช่ไหม? ถ้าคุณช่วยนั่งที่เก้าอี้ตัวนี้ เราอยากจะถามคำถามคุณสักสองสามข้อ”

นี่มันแย่แล้ว ควินน์คิด แม้ว่าเขาจะผ่านการสอบสวนมาได้ด้วยความสามารถของระบบ แต่ก็ไม่สามารถพูดแบบเดียวกันได้กับวอร์เดน ถ้าพวกเขาถามคำถามเดียวกับที่ถามควินน์ เขาก็จะถูกจับได้ หรือแม้แต่ทั้งหมดก็จะถูกจับได้