My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 334: 1..2..3..4..5..6

นอกจากคนที่มาสนับสนุนควินน์ เนท และทหารแล้ว ก็มีคนไม่มากนักที่สนใจการต่อสู้ของเขา พวกเขาคิดว่ามันจบแล้วตั้งแต่ได้ยินคำว่า “ตัวสำรอง” ไม่มีใครตำหนิพวกเขาได้จริงๆ ที่รู้สึกแบบนั้น ในปีก่อนๆ เมื่อมีตัวสำรองขึ้นเวที การต่อสู้มักจะจบลงอย่างรวดเร็ว

นี่ก็เช่นเดียวกันกับภายในห้องควบคุม พวกเขาตัดสินใจมองหาการต่อสู้ที่น่าสนใจอื่นๆ ที่อาจจะพลาดไปเมื่อครั้งก่อน แม้แต่สายตาของแจ็คก็ยังหันไปมองทางอื่น คนเดียวที่เห็นเงาที่ก่อตัวขึ้นและหายไปอย่างรวดเร็วคือโอเว่น

‘นายทำให้ฉันประหลาดใจมากขึ้นไปอีก กลายเป็นว่านายมีพลังจริงๆ นายซ่อนสิ่งนั้นจากกองทัพมานานขนาดนี้ได้อย่างไร?’ โอเว่นคิด ‘ที่สำคัญกว่านั้น ทำไมนายถึงทำแบบนั้นล่ะ?’

เมื่อความสนใจของคนอื่นๆ กลับมาที่เวทีที่ควินน์กำลังต่อสู้ พวกเขาก็ประหลาดใจที่เห็นเขาใส่อุปกรณ์สัตว์อสูรที่เขาไม่ได้ใส่มาก่อน

“ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า?” เบอร์นี่ถามอย่างสับสน

“นายกำลังพูดถึงสนามประลองที่ห้าเหรอ?” โมนาตอบ “ฉันแน่ใจว่าเขาไม่ได้ใส่อุปกรณ์สัตว์อสูรเหมือนกัน”

โอเว่นเริ่มหัวเราะคิกคักอยู่ที่มุมห้องเหมือนเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ รู้ว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

“เรามาเดิมพันเล็กๆ น้อยๆ กับการต่อสู้ที่กำลังดำเนินอยู่ในสนามประลองที่ห้ากันไหม?” โอเว่นพูด พลางโบกพัดไปมาบนศีรษะ ลมพัดผมหยิกยาวของเขาที่น่าแปลกที่ไม่ปลิวมาปรกหน้า

“เกรย์แลช” ออสการ์พูด “นายก็รู้ว่านั่นผิดกฎ”

“อย่าไร้สาระน่า” โอเว่นตอบ “ก็ได้ ถ้าพวกนายอยากจะเป็นคนเรื่องมากขนาดนั้น เราก็ไม่ต้องเดิมพันอะไรก็ได้”

“แล้วมันมีประโยชน์อะไรล่ะ?” โมนาแทรกขึ้น “มันมีผู้ชนะที่ชัดเจนอยู่แล้ว เว้นแต่นายจะรู้อะไรที่เราไม่รู้?”

โอเว่นไม่ได้รู้มากนัก แต่ราวกับว่าสัญญาณต่างๆ กำลังบอกเขาว่าเด็กคนนี้พิเศษ มีบางอย่างที่เขารู้มากกว่าคนอื่นๆ เขาเป็นเพื่อนกับตระกูลเบลดผู้ทรงพลัง เขาสามารถเอาชนะเกมบล็อกบล็อกได้เกินระดับห้า และสุดท้าย เขามีพลังที่ซ่อนจากกองทัพ ทั้งหมดนี้คือเหตุผลที่โอเว่นมั่นใจว่าคนที่ชื่อเด็กต้องสาปจะชนะ

“พวกนายทุกคนเห็นด้วยกับที่คุณบรีพูดไหม?” โอเว่นถาม

ทุกคนในห้องเงียบไป สามัญสำนึกบอกพวกเขาว่ามันเป็นไปไม่ได้ และอีกครั้ง พวกเขารู้สึกว่าเกรย์แลชกำลังพยายามสร้างเรื่องวุ่นวาย

“งั้นฉันจะถือว่าความเงียบของพวกนายคือคำตอบว่าใช่ พวกนายทุกคนสู้กับฉัน ถ้าเด็กต้องสาปชนะการต่อสู้ ฉันจะได้เลือกก่อนในการส่งจดหมายเชิญถึงนักเรียน ถ้าฉันแพ้ ฉันจะต้องเลือกสิ่งที่เหลือ”

“ตกลง!” เบอร์นี่พูดด้วยเสียงร่าเริง มันดูเหมือนข้อเสนอที่โง่เขลาสำหรับเขา และยังเป็นโอกาสให้เขาได้เอาชนะคุณชายหนุ่มคนใหม่ที่หยิ่งยโส

‘ฉันจะยัดมันใส่หน้าเขาเลย’

แม้ว่าคนอื่นๆ จะไม่เชื่อว่าจะมีอะไรพิเศษเกิดขึ้น แต่การเดิมพันนี้ทำให้ทุกคนในห้องควบคุมจับตาดูการต่อสู้ของควินน์แทนที่จะเป็นคนอื่นๆ เพียงแค่มีโอกาสเล็กน้อยที่เกรย์แลชอาจจะมองเห็นอะไรบางอย่าง

มองคู่ต่อสู้ตรงหน้าอย่างระมัดระวัง ควินน์เห็นว่านักเรียนคนนี้เป็นระดับแปด โชคดีที่เขาเป็นนักเรียนปีหนึ่งด้วย ซึ่งหมายความว่าเขาไม่ต้องกังวลว่าอีกฝ่ายจะมีอาวุธวิญญาณ

‘นักเรียนคนนี้น่าจะเป็นผู้มีพลังดั้งเดิม ฉันไม่ได้ดูการต่อสู้ชุดแรกเพราะตอนนั้นยุ่งอยู่กับเซีย ฉันต้องระวังจนกว่าจะรู้ว่าพลังของเขาคืออะไร’

นี่คือการต่อสู้เปิดตัวของควินน์ เวทีของเขา และเขาจะไม่ทำอะไรหุนหันพลันแล่น บางทีเขาอาจจะแสดงแตกต่างออกไป แต่การต่อสู้ก่อนหน้านี้กับวอร์เดนได้แสดงให้เขาเห็นถึงตำแหน่งของตัวเอง ยังมีพลังและความสามารถที่แข็งแกร่งกว่าพลังเงาปัจจุบันของเขาอยู่มาก

มันจะไม่สามารถปกป้องเขาจากทุกสิ่งได้เสมอไป

เมื่อวิเคราะห์มัลติพลายเออร์อย่างใกล้ชิด เขาก็เห็นอุปกรณ์สัตว์อสูรระดับสูงเช่นกัน การใช้ทักษะตรวจสอบทำให้เขาสามารถแยกแยะได้ละเอียดขึ้นไปอีก ตั้งแต่หัวจรดเท้า เขาถูกคลุมด้วยเกราะระดับกลาง

และในมือของเขามีดสั้นคู่หนึ่งในระดับสูง นอกจากนี้ยังมีใบมีดเล็กๆ หลายอันคาดอยู่ที่เข็มขัดของเขา เพื่อที่จะได้เปรียบ ควินน์พยายามใช้ทักษะตรวจสอบกับเขาด้วย หวังว่าจะได้รู้พลังของเขา

อย่างไรก็ตาม มันขึ้นมาเพียงเครื่องหมายคำถาม ทักษะตรวจสอบของเขายังคงบอกได้เพียงความสามารถพื้นฐานเท่านั้น ไม่ใช่พลังดั้งเดิม

เมื่อเห็นว่าคู่ต่อสู้ยังคงอยู่อีกฝั่งของเวที เขาก็กำลังคิดว่าจะทำอย่างไร

เมื่อไม่มีการพ่นเลือด แรงกระแทกจากการชกของเขาก็จะลดลง และเมื่อไม่มีการฟันเลือดและเตะจันทร์เสี้ยว ระยะโจมตีของเขาก็ถูกจำกัด เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มเห็นว่าการผสมผสานระหว่างพลังเลือดและพลังเงาของเขามีประโยชน์เพียงใด เพราะตอนนี้เขามีทางเลือกในการโจมตีที่จำกัด

เงาทำหน้าที่เหมือนโล่และพลังสนับสนุนสำหรับการโจมตีด้วยพลังเลือดของเขา แต่ที่นี่ที่เขาไม่สามารถใช้มันได้ เขาก็ถูกจำกัด

นักเรียนทั้งสองยืนมองหน้ากัน และในที่สุด ควินน์ก็เบื่อที่จะรอ

‘ถ้าเขาไม่แสดงพลังของเขา ฉันก็ไม่จำเป็นต้องแสดงของฉัน’

ทักษะบนรองเท้าของเขาถูกเปิดใช้งาน และเขาก็พุ่งไปข้างหน้าด้วยกำลังทั้งหมด ดูเหมือนว่าเขาจะครอบคลุมพื้นที่ของสนามประลองได้ในทันที รองเท้าเมื่อเปิดใช้งานจะเรืองแสงสีแดงเล็กน้อย แสดงว่ากำลังใช้งานอยู่

“เขาเคลื่อนที่เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ อุปกรณ์ที่เขาสวมใส่มันดีแค่ไหนกัน?” นักเรียนคนหนึ่งถาม

แต่มันไม่ใช่แค่อุปกรณ์เท่านั้น แต่ยังเป็นความเร็วตามธรรมชาติของควินน์ที่ทำให้เขาเคลื่อนที่ได้เร็วขนาดนั้น

มัลติพลายเออร์ดูเหมือนจะตกใจเมื่อเขาเตรียมรับการโจมตี

ควินน์เหวี่ยงหมัดออกไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ต้องการที่จะโจมตีเป็นคนแรก หมัดเข้าเต็มหน้าคู่ต่อสู้ของเขา

‘นี่คือระดับแปดจริงๆ เหรอ?’ ควินน์คิดเมื่อเห็นการโจมตีของเขาเข้าเป้าคู่ต่อสู้เต็มๆ

ขณะที่ใบหน้าของชายคนนั้นหันไปด้านข้าง ควินน์ก็ตรวจสอบซ้ำเพื่อให้แน่ใจว่าเขาไม่ได้ตาฝาด เพราะด้านหลังมัลติพลายเออร์มีอีกคนหนึ่งที่ดูเหมือนเขาเป๊ะ

คนแรกที่ถูกชกก็สลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำ คนที่สองที่อยู่ข้างหลังเขาเหวี่ยงมีดสั้นจากด้านล่างขึ้นมาที่หน้าควินน์ แต่ปฏิกิริยาของเขาเร็วมาก และใช้ถุงมือ ควินน์ก็สามารถป้องกันการโจมตีแรกด้วยแขนท่อนล่างของเขาได้

รอยบุบขนาดใหญ่เกิดขึ้นตั้งแต่ข้อศอกขึ้นไปเมื่อการโจมตีถูกปัดออกไป เห็นได้ชัดว่ามีดสั้นมีคุณภาพดีกว่าถุงมือของเขา

ต้องการโจมตีอีกครั้ง ควินน์เหวี่ยงขาออกไป ทำการเตะขวานเข้าที่เอวของเขา ทันใดนั้น บางสิ่งจากด้านล่างก็กวาดไปทั่วพื้น โดนขาอีกข้างของเขาที่อยู่บนพื้น ทำให้เขาล้มลงไป

ตอนนี้มองขึ้นไปจากพื้น ควินน์เห็นท้องฟ้าสีครามสดใส แต่ในขณะเดียวกัน ก็เห็นมัลติพลายเออร์อีกสองคน

ทั้งสองคนพุ่งเข้ามาพยายามแทงควินน์ด้วยมีดสั้นสี่เล่มของพวกเขา สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดคือควินน์จะเร็วเกินไป ขยับมือด้วยความเร็วที่มองไม่เห็น เขาดึงขาของทั้งสองคน ร่างของพวกเขาล้มลงไปที่พื้น

เมื่อเขาลุกขึ้น เขาก็ทำการเตะขวาน เตะคนหนึ่งเข้าที่ท้อง สิ่งเดียวกับครั้งที่แล้วก็เกิดขึ้น คนนั้นสลายกลายเป็นควันสีดำ รีบหันกลับมา เขาก็เตะอีกคน และผลลัพธ์ก็เหมือนกัน

มองไปรอบๆ สนามประลอง ในที่สุดควินน์ก็เข้าใจ

‘ฉันน่าจะรู้ ชื่อของเขาก็บอกชัดเจนอยู่แล้ว’ ควินน์พูด

ยืนอยู่ตรงกลาง ควินน์ถูกล้อมรอบด้วยนักเรียนหกคนที่ดูเหมือนกันเป๊ะ

“พลังโคลนนิ่งเหรอ?” เลย์ลาถาม

“มันมากกว่านั้นนิดหน่อย” วอร์เดนตอบ “ผู้ใช้สามารถสร้างโคลนได้ในทันที ตราบใดที่เขามีเซลล์ MC เพียงพอที่จะทำเช่นนั้น เมื่อพิจารณาจากจำนวนโคลนที่เขาสร้างขึ้นแล้ว และความอิสระในการสร้างพวกมัน เขามีเยอะมาก”

“อ๋อ นั่นสินะ ทำไมเวลาควินน์ชกพวกมันถึงสลายกลายเป็นควัน?” เธอถาม

“โคลนปกติจะทนความเสียหายได้พอสมควรก่อนที่จะสลายกลายเป็นควัน ฉันเดาว่าการโจมตีของควินน์แข็งแกร่งกว่าที่คนอื่นเห็นมาก ปัญหาคือ แม้ว่าพวกมันจะเป็นแค่โคลน แต่อาวุธและทุกอย่างเกี่ยวกับพวกมันนั้นจริงมาก การโจมตีจะเจ็บปวดเท่ากับการโจมตีจากร่างจริง”

“งั้นถ้าเขาเอาชนะร่างจริงได้ เขาก็เอาชนะพวกมันทั้งหมดได้ใช่ไหม?”

“ตามหลักการแล้วใช่ แต่มีปัญหาอีกอย่าง เมื่อพิจารณาจากระดับ MC ของเขาที่เป็นระดับ 8 และเขาอยู่ในทัวร์นาเมนต์นี้ เขาน่าจะเรียนรู้ทักษะสลับร่างของตระกูลเขาด้วย มันทำให้ผู้ใช้สามารถสลับร่างจริงกับโคลนตัวใดตัวหนึ่งได้ทุกเมื่อที่ต้องการ”

“นายอธิบายทุกอย่างได้สมบูรณ์แบบเลยวอร์เดน” โลแกนพูดขณะที่เขากำลังพิมพ์บนคอมพิวเตอร์เครื่องเล็กๆ มันถูกสร้างขึ้นโดยแมงมุมตัวเล็กๆ ของเขา “ฉันค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลมัลติพลายเออร์ พวกเขาเป็นผู้มีพลังดั้งเดิม และทุกอย่างที่นายอธิบายนั้นถูกต้อง”

แซมตัดสินใจเงียบไป แต่เขาก็คิดว่ามันน่าทึ่งมากที่นักเรียนธรรมดาคนหนึ่งรู้ข้อมูลมากมายโดยไม่ต้องค้นหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับตระกูลผู้มีพลังดั้งเดิม

มัลติพลายเออร์ทั้งหกคนที่ล้อมรอบควินน์ต่างก็เอื้อมมือไปหยิบใบมีดเล็กๆ ที่คาดเอวของพวกเขา ไม่มีที่ให้ซ่อน และพวกเขารับประกันว่าจะโจมตีโดน เขาอาจจะบล็อกคนที่มาจากด้านหน้าได้ แต่แทบจะเป็นไปไม่ได้ที่จะบล็อกคนที่มาจากด้านหลัง

“เอาล่ะ เอาล่ะ เอาล่ะ” เบอร์นี่พูดในห้องควบคุม “ดูเหมือนว่าเราจะพูดถูก เกรย์แลชแค่พยายามสร้างเรื่องวุ่นวายโดยไม่มีเหตุผล สิ่งที่นายทำได้ก็แค่ทำให้เราเสียเวลา”

“ฉันต้องยอมรับ” โมนาพูด “ฉันตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วขนาดนั้น แต่ความเร็วนั้นดูเหมือนจะไร้ประโยชน์แล้วตอนนี้”

โอเว่นยังคงเงียบ เขาคิดว่าคนอื่นๆ โง่ พวกเขาไม่เห็นสิ่งเดียวกับที่เขากำลังเห็นหรือไง เมื่อมองไปที่ควินน์ นั่นคือสีหน้าของคนที่กำลังจะแพ้หรือ?

ในเวลาเดียวกัน มัลติพลายเออร์แต่ละคนจากโคลนของเขาได้เหวี่ยงมีดสั้นสองเล่มเข้าสู่ศูนย์กลาง พวกมันพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วและทรงพลัง

“เชอะ น่าเบื่อ” แจ็คพูด แต่ไม่นานเขาก็เริ่มคิดต่างออกไป ด้วยเหตุผลบางอย่าง รอยยิ้มเยาะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเด็กต้องสาป

จากใต้เท้าของเขา ม่านเงาสีม่วงบางๆ ปรากฏขึ้นและหยุดใบมีดเล็กๆ ทั้งหมดกลางอากาศ พวกมันลอยนิ่งอยู่กับที่และไม่สามารถเคลื่อนที่ไปข้างหน้าได้

“นั่นพลังอะไร?” เนทพูด มองไปที่หน้าจอ