My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 361: หน้าจอสีเขียว

ขณะที่นักเรียนเห็นควินน์เดินขึ้นไปบนเวที พวกเขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่? เขาทำได้ดีในการแข่งขันต่อสู้ และชื่อเสียงของเขาก็เพิ่มขึ้นทั่วทั้งโรงเรียน อาจจะไม่มีนักเรียนคนไหนที่ไม่รู้จักชื่อเขาอีกแล้วจากสิ่งที่เกิดขึ้น

อย่างไรก็ตาม มีความแตกต่างที่สำคัญบางอย่างระหว่างการแข่งขันกับการต่อสู้ในตอนนี้ ควินน์ไม่ได้สวมใส่อุปกรณ์สัตว์อสูรใดๆ ของเขา ผู้คนคาดเดาว่าอุปกรณ์ที่ใช้ในวันงานจะต้องอยู่ในระดับสูงหรือสูงกว่านั้น นี่เป็นคำอธิบายเดียวที่พวกเขาสามารถคิดได้ว่าทำไมควินน์ถึงเคลื่อนไหวได้เร็วขนาดนั้น และทำไมการโจมตีของเขาถึงทรงพลังมาก ท้ายที่สุด เขาเอาชนะร่างโคลนของมัลติพลายเออร์ได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนการต่อสู้ของควินน์

ข่าวลือคือ เพื่อแลกกับการขายหนังสือความสามารถให้กับตระกูลหลัก เขาได้รับเครดิตเป็นการตอบแทน และนี่คือวิธีที่เขาซื้ออุปกรณ์ดังกล่าวได้ แน่นอนว่าอุปกรณ์ของควินน์ในวันนั้นไม่ได้อยู่ในระดับราชาหรือระดับสูง ในตอนนั้นเขาเพียงแค่ใช้อุปกรณ์ระดับกลาง ความเร็วและพลังที่เขาแสดงออกมานั้นมาจากตัวเขาเอง

ความแตกต่างอีกอย่างคือ ในชั้นเรียนสัตว์อสูร ส่วนใหญ่แล้วพวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ความสามารถ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะนักเรียนปีหนึ่ง และตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน พวกเขาทำได้เพียงคาดเดาว่าเหตุผลที่มัลติพลายเออร์พ่ายแพ้เป็นเพราะความสามารถของควินน์ เมื่อโดมถูกสร้างขึ้นและคำพูดที่มัลติพลายเออร์พูดว่า “มือ”

มือที่ใช้ในงานนั้นไม่สามารถใช้ที่นี่ได้ ดังนั้นนักเรียนจึงไม่ค่อยมีความหวังว่าเขาจะโจมตีเดลได้สำเร็จ

ถึงแม้ว่าหลายคนอยากเห็นเดลแพ้ หลังจากพฤติกรรมที่หยิ่งยโสของเขา

รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเดลขณะมองควินน์ที่ยืนอยู่ตรงข้ามเขา ความคิดเดียวกันที่วนเวียนอยู่ในหัวของนักเรียนก็เป็นความคิดเดียวกับที่เขามีเช่นกัน

“มาเถอะ เริ่มกันเลย!” เดลกล่าว

ควินน์เคลื่อนที่เข้าไป แต่ไม่เร็วเท่าที่เขาทำในการแข่งขัน มีคนดูมากเกินไป เขาจึงไม่สามารถใช้ความเร็วเต็มที่ได้ ถ้าทำได้ การต่อสู้คงไม่นานเลย แต่ถ้าการโจมตีของเขาจะถูกบล็อกอยู่แล้ว เขาก็สามารถพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองได้

เมื่ออยู่ในระยะ เขาก็ชักหมัดกลับแล้วเหวี่ยงออกไป ไม่มีการใช้เทคนิคพิเศษใดๆ และสำหรับทุกคน มันดูเหมือนแค่หมัดธรรมดาที่มาจากด้านล่าง โล่ถูกวางในตำแหน่งที่สมบูรณ์แบบ เพื่อให้หมัดของควินน์จะเข้าตรงกลางและ…

เสียงหมัดกระทบโล่ดังไปทั่ว นักเรียนเริ่มหันหน้าหนีเมื่อพวกเขาจินตนาการถึงความเจ็บปวดที่ควินน์ต้องรู้สึกในตอนนี้ เมื่อเห็นว่าหมัดของตนกำลังจะถูกบล็อกด้วยโล่ ปกติแล้วคนเราจะลดพลังลงหรือไม่โจมตีเลยเพราะกลัวจะทำร้ายตัวเอง แต่ควินน์ไม่เลยแม้แต่น้อย

เมื่อขยับมือเพื่อชกอีกครั้ง ก็เห็นรอยเลือดติดอยู่บนโล่ เดลรีบขยับโล่เข้าที่อีกครั้ง บล็อกการโจมตีจากด้านขวาของเขา และอีกครั้ง เสียงดังก็ดังขึ้น

[ระดับกลาง (ปัจจุบันระดับสูง)]

[ความทนทาน 96 เปอร์เซ็นต์]

โล่แข็งแกร่งกว่าที่ควินน์คิด มันอยู่ในระดับกลาง แต่เขาไม่เคยคิดว่าเดลจะไร้ยางอายถึงขนาดใช้ความสามารถของตัวเองเสริมความแข็งแกร่งให้โล่ แม้จะใช้พลังเต็มที่ในการโจมตี มันก็สร้างความเสียหายให้โล่เพียงสองเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

ด้วยมือที่เปื้อนเลือด ควินน์ยังคงชกโล่ด้วยพลังเต็มที่ และเดลก็บล็อกทุกครั้ง พร้อมกับรอยยิ้มเยาะอยู่เบื้องหลัง โดยไม่รู้ว่าอาวุธโปรดของเขากำลังเริ่มพังทลายลงช้าๆ

[ความทนทาน 60 เปอร์เซ็นต์]

ในที่สุด ควินน์ก็หยุดลง ถ้ามากกว่านี้ รอยร้าวอาจเริ่มปรากฏบนโล่ และเดลกับนักเรียนก็จะสงสัย

“อยากหยุดแล้วเหรอ?” เดลกล่าว มองดูมือที่เปื้อนเลือดของควินน์ “ช่างเป็นเด็กดื้อจริงๆ สิ่งที่คุณทำก็แค่ทาสีใหม่ให้โล่ของผม”

ควินน์เลิกเล่นแล้ว และถึงเวลาจบการต่อสู้

‘ถ้าคุณใช้ความสามารถของคุณ งั้นฉันก็จะใช้ของฉันเหมือนกัน’ ควินน์คิด

เมื่อเห็นควินน์กำลังจะเหวี่ยงหมัดฮุกไปทางด้านขวาของศีรษะ เดลก็ขยับโล่ไปด้านข้างในตำแหน่งที่จะบล็อกหมัด จากนั้นเขาก็รอเสียงกระทบตามปกติ ก่อนจะคาดเดาการโจมตีครั้งต่อไป แต่เสียงกระทบไม่เคยมาถึง และแทนที่จะเป็นเช่นนั้น หมัดก็พุ่งตรงมาที่ใบหน้าของเขา

‘อะไรนะ ฉันแน่ใจว่าเห็นเขาเหวี่ยงหมัดฮุกไปทางขวา?’

มันสายเกินไปแล้ว หมัดที่เปื้อนเลือดจมลงไปในใบหน้าของเดล และขณะที่ศีรษะของเขากระเด็นไปข้างหลังในอากาศ ก็เห็นฟันหน้าสองซี่ของเขาห้อยติดอยู่กับเหงือก ใบหน้าทั้งหมดของเขาเต็มไปด้วยเลือด และยากที่จะบอกได้ว่าเป็นเลือดของควินน์หรือของเดล

เสียงกระทบดังขึ้นเมื่อโล่หล่นลงพื้น และไม่นานหลังจากนั้นเดลก็ล้มลงเช่นกัน…

“เฮ้ อาจารย์… เขาไม่ลุกขึ้น”

“นี่หมายความว่าชั้นเรียนจบแล้วเหรอ?”

“ไม่แค่เท่านั้น ควินน์ต่อยอาจารย์ เขาจะไม่เดือดร้อนเรื่องนี้เหรอ?”

“ฉันไม่รู้สิ มันเป็นจุดประสงค์ของการฝึกซ้อมทั้งหมดไม่ใช่เหรอ?”

“สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจคือ เดลบล็อกได้อย่างสมบูรณ์แบบจนถึงตอนนั้น และเห็นได้ชัดว่ามีหมัดพุ่งตรงมาที่เขา แล้วทำไมเขาถึงขยับโล่ไปด้านข้าง?”

คำตอบมีเพียงควินน์เท่านั้นที่รู้ คนอย่างเดลมีจิตใจที่อ่อนแอ และควินน์มั่นใจในเรื่องนั้น ก่อนที่จะเหวี่ยงหมัดสุดท้ายออกไป เขาจ้องมองไปที่ตาของเดล และแสดงการชกหลอกไปทางด้านขวา ก่อนที่จะส่งหมัดจริงเข้าที่ใบหน้าของเขา

นักเรียนรอให้เดลฟื้นสติก่อนที่จะทำอะไร และเมื่อเขาฟื้นสติ แน่นอนว่าเดลก็โกรธจัด

“เอาเด็กเวรนั่นออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!!” เดลตะโกน แม้ว่าคำพูดจะฟังดูแปลกๆ เล็กน้อยเนื่องจากฟันหน้าสองซี่ของเขาหลุดไป

เขาถูกไล่ออกจากชั้นเรียนและต้องไปพบเนท ต่อมามีการสอบสวนเกิดขึ้น แต่ควินน์ไม่ได้รับการลงโทษใดๆ

นักเรียนได้อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น และพวกเขาตัดสินใจว่าควินน์ไม่มีความผิด

การต่อสู้กับเดลไม่ได้ไร้ประโยชน์สำหรับควินน์เสียทีเดียว สิ่งที่มันแสดงให้เขาเห็นคือความแข็งแกร่งของอุปกรณ์ที่ดีกว่า ด้วยความสามารถในการได้รับค่าประสบการณ์ที่ช้าในตอนนี้ มันคงอีกนานกว่าที่เขาจะถึงเลเวลยี่สิบ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังคงค่อยๆ เลิกพึ่งพาเลือด

การใช้คริสตัลระดับสูงที่ลีโอให้มา เขาสามารถมองหาช่างตีเหล็กฝีมือดีรอบๆ โรงเรียนได้ นี่อาจใช้เวลาสักพัก แต่เขามีแนวคิดบางอย่างว่าจะทำอย่างไร

ก่อนหน้านั้น มีอีกสิ่งหนึ่งที่เขาอยากทำ หลังจากเลือกทักษะผู้กลืนเงา เขารู้สึกท้อแท้เล็กน้อย เขายังไม่รู้เลยว่ามันทำอะไรได้ และระบบก็ดูเหมือนจะไม่รู้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม เขายังมีคะแนนทักษะสามสิบแต้มให้ใช้ ดังนั้นจึงมีโอกาสที่เขาจะปลดล็อกทักษะใหม่ได้

ในช่วงสองสามวันต่อมา ควินน์ได้ปลดล็อกหนึ่งในทักษะเงา และไม่เหมือนกับผู้กลืนเงา เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขาจะสลับไปมาระหว่างการเข้าเซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวเพื่อฝึกใช้มัน และการเข้าเซิร์ฟเวอร์ทหารเพื่อรับค่าประสบการณ์

หลังจากเหตุการณ์กับเดล ชั้นเรียนสัตว์อสูรก็แตกต่างไปมากเช่นกัน ใบหน้าของเขาหายดีแล้วด้วยความช่วยเหลือจากเฮย์ลีย์ แต่เขาไม่พยายามสร้างปัญหาให้ควินน์อีกต่อไป หรืออวดอ้างต่อนักเรียนคนอื่นๆ แทนที่จะเป็นเช่นนั้น เขาก็แค่ทำตามบทเรียนที่กำหนดไว้เท่านั้น

ควินน์ยังไม่ได้ทำอุปกรณ์ใหม่ของเขา แต่เขาวางแผนที่จะดำเนินการในเร็วๆ นี้

เมื่อวันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าฤดูร้อนกำลังจะมาถึงในไม่ช้า อย่างไรก็ตาม ในห้องของบุคคลหนึ่ง หน้าจอคอมพิวเตอร์ของพวกเขากำลังกะพริบ มันยังคงกะพริบเป็นสีเขียว และบนหน้าจอนั้น มีลำดับตัวเลขแสดงอยู่

อุปกรณ์พอร์ทัลในห้องของโลแกน… ในที่สุดก็ถูกปลดล็อกแล้ว