My Vampire System - (ระบบแวมไพร์พลิกชะตา) - บทที่ 407: เธอชอบใคร?

แม้ว่าจะต้องผ่านเรื่องราวทั้งหมดนี้ แต่เลย์ลากลับไม่รู้สึกเบื่อเลยแม้แต่น้อย ขณะที่เขาพูด ราวกับว่าคำพูดลอยเข้าหูเธอโดยตรง และเธอพยายามอย่างเต็มที่ที่จะตั้งใจฟังทุกรายละเอียดที่พูดออกมา

เธอได้เรียนรู้มากมายที่ไม่เคยรู้เกี่ยวกับตัวเองและคนอื่นๆ ในระหว่างเรียน ข่าวร้ายคือฟิลสามารถอธิบายได้เพียงพื้นฐานของทุกสิ่งเท่านั้น เขาเป็นครูที่มีความรู้มาก แต่เมื่อพูดถึงคำถามบางอย่างเกี่ยวกับแต่ละประเภท เขาก็จะดูสับสนเล็กน้อย ซึ่งก็เป็นเรื่องที่คาดหวังได้เมื่อพิจารณาจากจำนวนประเภทที่แตกต่างกัน

แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ สำหรับวันแรกของพวกเขาคือการเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเอง มีห้องสมุดตั้งอยู่ในอาคารของพวกเขาซึ่งมีข้อมูลของแวมไพร์สายย่อยแต่ละประเภทที่เกี่ยวข้องกับหมวดหมู่ C บทเรียนแรกดำเนินไปเป็นเวลานาน และตอนนี้ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว แต่เมื่อพวกเขากลับมา งานของพวกเขาคือการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตัวเอง เนื่องจากข้อความบางส่วนใช้ภาษาที่ซับซ้อน ฟิลจะอยู่ที่นั่นเพื่อช่วยอธิบายทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการ

เลย์ลาแทบรอไม่ไหวที่จะกลับไปเรียน มันเป็นความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับตอนที่เธออยู่ที่โรงเรียนทหาร เธอรู้สึกว่าบทเรียนเป็นเรื่องน่าเบื่อหรือน่ารำคาญเสมอ แต่ที่นี่เธอกลับสนุก อย่างน้อยก็จนถึงตอนนี้ มันทำให้เธอนึกถึงตอนที่เธอยังเด็กและเคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ หวังว่าจะมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้น และตอนนี้มันก็เกิดขึ้นกับเธอจริงๆ

ชั้นเรียนอยู่ข้างนอกหลังโรงเรียน ซึ่งมีม้านั่งจำนวนมากและต้นไม้สองสามต้น

แม้ว่าทุกอย่างจะดูมืดมิดสำหรับเลย์ลา มันก็ยังดูแปลก ราวกับว่าเธอกำลังเรียนตอนกลางคืน เอมี่และเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ ได้นำเสื่อปิกนิกออกมาและตัดสินใจนั่งใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง จากนั้นพวกเขาก็นำอาหารกลางวันที่เตรียมไว้มาทั้งหมด ในทางหนึ่ง เลย์ลารู้สึกดีใจที่เอมี่เข้ามาหาเธอและใจดีกับเธอมาก ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร และดูเหมือนว่าวอร์เดนและคนอื่นๆ ไม่ได้กินข้าวข้างนอก หรืออย่างน้อยก็ไม่ได้กินพร้อมกัน

เด็กผู้หญิงยังคงพูดคุยกันต่อไป และนั่นคือตอนที่เอมี่สังเกตเห็นว่าเลย์ลาไม่ได้กินอะไรเลย

“เทิร์นเนอร์ของเธอไม่ได้ให้อาหารมาเหรอ?” เอมี่ถาม

ต่อมาเลย์ลาได้รู้ว่าคำว่า เทิร์นเนอร์ ใช้เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่เปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นสิ่งที่พวกเขาเป็นอยู่ในปัจจุบัน ครั้งหนึ่งเคยมีเพียงแวมไพร์เท่านั้น และเมื่อแวมไพร์เปลี่ยนมนุษย์ มีโอกาสที่พวกเขาจะตกอยู่ในสายย่อยประเภทใดประเภทหนึ่ง

เมื่อเห็นเลย์ลาไม่มีอาหาร เอมี่ก็ยื่นส่วนหนึ่งของเธอให้ และมันดูเหมือนอาหารปกติทั่วไป มีข้าว ผัก และเนื้อสัตว์ เลย์ลากินยาเม็ดอาหารมาตลอด แม้ว่าเธอจะไม่รู้สึกหิว แต่มันก็ไม่เหมือนกับการกินอาหารมื้อใหญ่ เธอปฏิเสธได้ยากมาก และทั้งสองก็เริ่มกินข้าวไปพร้อมกับพูดคุยกันไป

‘เธอน่ารักจริงๆ นั่นแหละ’ เลย์ลาคิด

การสนทนาระหว่างเด็กผู้หญิงเริ่มเปลี่ยนไปสู่เรื่องหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ นั่นคือเรื่องผู้ชาย พวกเขากำลังพูดคุยกันว่ามีใครในชั้นเรียนปัจจุบันที่ทำให้พวกเขาสนใจบ้างไหม และในที่สุดพวกเขาก็หันมาหาเลย์ลา

“แล้วเลย์ลา มีใครที่เธอชอบไหม?” เด็กผู้หญิงอีกคนถาม

“ต้องมีสิ ใช่ไหม? เธอเป็นที่นิยมมาก ผู้ชายทุกคนจับตามองเธออยู่แล้ว ดังนั้นเธอต้องระวังนะ” อีกคนกล่าว

“พวกเขาเหรอ?” เลย์ลาตอบอย่างสับสน เลย์ลาไม่เคยคิดว่าตัวเองน่าเกลียด แต่ในขณะเดียวกันเธอก็ไม่เคยเป็นหนึ่งในเด็กผู้หญิงที่ได้รับความนิยมที่โรงเรียนหรือที่ฐานทัพบริสุทธิ์ พูดตามตรง เธอไม่เคยมีเวลามานั่งกังวลเรื่องผู้หญิงๆ แบบนั้นเลย และตอนนี้เธอมีเขาสองเล็กๆ ที่ดูเหมือนตุ่ม เธอก็คิดว่าบางทีเธออาจจะไม่มีแฟนเลยก็ได้

ถึงกระนั้น เธอก็เริ่มคิดถึงคำถามนี้อย่างลึกซึ้ง และสงสัยว่ามีใครที่เธอชอบบ้างไหม

“ไม่มีใคร…ในชั้นเรียน” เลย์ลาพูดเบาๆ

เอมี่ดีดนิ้วเมื่อความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัวเธอ

“ฉันรู้แล้ว เธอเดินมากับเด็กผู้ชายแวมไพร์สามคนนั้นก่อนหน้านี้ใช่ไหม ฉันจำได้ว่ามีคนผมบลอนด์สูงๆ สุดฮอตคนนั้นด้วย แม้ว่าเขาจะขี้อายไปหน่อยก็ตาม”

“ใครพวกนั้น!” เลย์ลาพูด “ไม่ ไม่ใช่หนึ่งในพวกนั้น”

‘ถึงแม้ว่าจะมีบางครั้งที่วอร์เดนดีกับฉัน ตอนแรกเราเข้ากันไม่ได้ แต่เขาก็ค่อยๆ ดีขึ้น’ เธอคิด

“เดี๋ยวนะ!” เด็กผู้หญิงอีกคนกล่าว “ถ้าไม่ใช่พวกเขา และเหตุผลที่เธอไม่อยากบอกเรา เป็นเพราะเขาคือเทิร์นเนอร์ของเธอหรือเปล่า? เธอถูกเขาเปลี่ยนโดยตรงเลยเหรอ?”

“ใช่ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ฉันได้ยินมาว่ามนุษย์หลายคนที่ถูกแวมไพร์เปลี่ยน เป็นเพราะพวกเขาตกหลุมรัก” เด็กผู้หญิงอีกคนตอบ

ภาพของควินน์เริ่มปรากฏขึ้นในหัวเธอ และใบหน้าของเธอก็เริ่มร้อนขึ้น แก้มของเธอก็เริ่มแดง เธอซ่อนหน้าไว้ที่เข่า หวังจะซ่อนความอาย

“เอาล่ะ กรณีนี้ไขปริศนาได้แล้ว ถ้าเธอถูกเปลี่ยนโดยตรง มันอาจจะทำให้ผู้ชายบางคนระแวงเธอได้นะ ถือว่าเป็นเรื่องดีแล้วกัน” เอมี่กล่าว “ยังไงก็ตาม ถ้าเธอถูกเปลี่ยน ใครเป็นคนเปลี่ยน ต้องเป็นแวมไพร์ขุนนางใช่ไหม หรืออาจจะสูงกว่านั้นอีก?”

ไม่รู้จะตอบอย่างไรหรือจะทำอย่างไร เลย์ลากำลังพยายามคิดหาคำตอบ เธอไม่รู้จักชื่อแวมไพร์คนไหนเลย และเธอไม่สามารถบอกพวกเขาทั้งหมดได้ว่าเป็นควินน์ แต่ในตอนนั้นก็ดูเหมือนจะมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นข้างหลังพวกเขา

“โอ้ ไม่นะ ไม่ใช่เขา” เอมี่พึมพำ “เลย์ลา ก้มหน้าไว้นะ”

ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น เลย์ลาตัดสินใจทำตามที่ถูกขอ ในตอนนี้เธอไม่รู้สึกว่าเอมี่จะพยายามทำอะไรเพื่อทำร้ายเธอ

“เอาล่ะ เอาล่ะ ดูสาวสวยพวกนี้สิ” เสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งกล่าว “ฉันมาที่วิทยาเขต C ถูกแล้วจริงๆ ท้ายที่สุดแล้ว ที่นี่มีเด็กผู้หญิงที่สวยที่สุดและดูดีที่สุดในโรงเรียน”

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เลย์ลาก็สังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกัน แวมไพร์สายย่อยประเภท C ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง ในห้องเรียนกว่า 70 เปอร์เซ็นต์เป็นผู้หญิง ส่วนที่เหลือเป็นผู้ชาย บางทีนั่นอาจเกี่ยวข้องกับตอนที่เส้นทางการวิวัฒนาการของเธอถูกเลือก

“แซนเดอร์ นายไม่ควรอยู่ที่อาคารหลักตอนนี้เหรอ? อาหารกลางวันใกล้จะหมดเวลาแล้วนะ” เอมี่กล่าว

“โอ้ เอมี่” แซนเดอร์กล่าวขณะที่เขาเล่นผมเล็กน้อย เพื่อให้แน่ใจว่ามันสมบูรณ์แบบ “เธอยิ่งสวยขึ้นทุกวัน ฉันตัดสินใจมาดูว่าเพื่อนของเธอที่นี่จะมีใครสนใจไปกับฉันหลังเลิกเรียนวันนี้ไหม นอกจากนี้ เธอก็รู้ว่าฉันทำอะไรได้มากกว่าที่ควรจะเป็น ในฐานะนักเรียนที่มีอนาคตไกลที่สุดของโรงเรียน”

เด็กผู้หญิงเริ่มกระซิบกันเมื่อพวกเธอรู้แล้วว่าแซนเดอร์คือใคร เขาเป็นหนึ่งในแวมไพร์ที่อยู่ในตระกูลที่หนึ่ง หนึ่งในผู้ที่มีทักษะมากที่สุดและได้รับเชิญให้เรียนรู้ความสามารถของตระกูลด้วย พวกเธอจึงรู้ว่าทำไมเขาถึงมีความมั่นใจมาก และมันจะเป็นเรื่องดีสำหรับเด็กผู้หญิงที่จะเป็นมิตรกับเขา

อย่างไรก็ตาม เอมี่ก็อยู่ในตระกูลเดียวกัน แม้ว่าเทิร์นเนอร์ของเธอจะเป็นคนอื่น พวกเธอใช้เวลาเติบโตมาด้วยกันนาน และเธอไม่เคยชอบท่าทีหยิ่งยโสที่เขาแสดงออกมาเลย

“โอ้ แล้วสาวสวยคนนี้ที่ฉันยังไม่เคยเห็นล่ะ สนใจหันมาหน่อยไหม?” แซนเดอร์ถาม

จนถึงตอนนี้ เลย์ลานั่งอยู่ใต้ต้นไม้และมองไปทางอื่น และตอนนี้เธอไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ‘มันคงจะแปลกถ้าไม่หันไปเมื่อมีคนเรียกใช่ไหม? อะไรจะแย่ที่สุดที่จะเกิดขึ้นได้?’

เมื่อเธอหันกลับมาและใบหน้าของเลย์ลาอยู่ในสายตา บางสิ่งบางอย่างได้กระทบเข้าอย่างจังในหัวใจของแซนเดอร์ เขากุมมือไว้ที่หน้าอกและเริ่มสั่นราวกับถูกลูกศรยิง

“เขาเล็กๆ น่ารักนั่น ผิวขาวนุ่มนวล และแววตาที่ไร้เดียงสานั่น!” แซนเดอร์กล่าว

ในตอนนี้ เอมี่อยากจะหยุดมัน แต่มีบางอย่างที่เธอทำไม่ได้ การเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเดียวกัน และแซนเดอร์อยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าเธอ ถ้าเธอพยายามทำอะไร เธอจะเจอเรื่องยุ่งยากร้ายแรง

ด้วยความตื่นเต้น แซนเดอร์เดินเข้าไปจับมือทั้งสองข้างของเลย์ลา ดึงเข้ามาใกล้กัน

“ได้โปรด… ไปเดทกับฉันเถอะ!” แซนเดอร์กล่าว

แต่เรื่องทั้งหมดมันรุนแรงเกินไปสำหรับเธอ เธอไม่เคยปล่อยให้ใครเข้ามาใกล้เธอในพื้นที่ส่วนตัวอย่างกะทันหันโดยไม่รู้จักพวกเขา เธอรีบสะบัดมือออกและถอยหลัง และราวกับสัญชาตญาณ เธอวางมือทั้งสองข้างออกไป

‘โซ่ตรวนวิญญาณ’ ลูกบอลสีดำพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว กระทบเข้าที่ร่างของแซนเดอร์ มัดเขาไว้ในทันที

“เยี่ยมมาก เลย์ลา!” เอมี่กล่าวขณะที่เธอจับมือเลย์ลาไว้ “ไปกันเถอะ ออกไปจากที่นี่กัน” เด็กผู้หญิงทุกคนรีบตามไปขณะที่พวกเขามุ่งหน้ากลับไปยังวิทยาเขต C

แซนเดอร์ทำอะไรไม่ได้นอกจากรอให้โซ่หายไปขณะที่เขามองดูเด็กผู้หญิงวิ่งหนีไป “งั้นเธอก็มีลูกเล่นเล็กน้อย นั่นยิ่งทำให้เรื่องดีขึ้นไปอีก ฉันจะทำให้เธอเป็นของฉัน มันจะเป็นเกียรติสำหรับคนอย่างเธอที่จะไปเดทกับฉัน”