แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1246 ใครกันลึกลับขนำดนี้
“ฉันไม่ได้หมำยถึงเด็ก ฉันหมำยถึงแม่ของเด็ก ฉัน สังเกตเห็นท่ำทำงเขำดูเหนื่อยๆ หำยใจถี่ กลืนน้ำลำย ตลอดเวลำ อีกทั้งยังเอำนิ้วกดแถวกลำงลำคอถึงสองครั้ง ตอนที่ จับมือกันมือของเขำมีเหงื่อออก อำจเป็นโรควิตกกังวลที่มำจำก อำกำรเหนื่อยล้ำเพรำะดูแลลูก”
เดิมหนงเย่ำคิดจะข่มเสี่ยวเชี่ยน ใครจะไปคิดว่ำยัยเด็กคนนี้ จะเก่งขนำดนี้ เล่นงำนเขำกลับแบบเนียนๆ!
หำกเธอตอบคำถำมเรื่องเด็กก็จะดูไม่มีอะไรพิเศษ อย่ำงไร เสียหนงเย่ำก็พูดครอบคลุมหมดแล้ว แต่เธอกลับยกปั ญหำเรื่อง แม่เด็กขึ้นมำพูดแจกแจงได้อย่ำงละเอียด แบบนี้ไม่ธรรมดำ
“แล้วเมื่อกี้ทำไมไม่พูดล่ะ?”
“ข้อแรก ฉันเกลียดพวกชอบใช้เส้นสำย ข้อสอง โดยเฉพำะ พวกที่ใช้เส้นสำยแล้วไม่จ่ำยเงิน”
เป็นตัวของตัวเองดีมำก! หนงเย่ำรีบเก็บอำกำรประทับใจ เสี่ยวเชี่ยนที่กำลังโผล่ออกมำ ไม่ได้ เขำต้องวำงมำดไม่ชอบยัย
1 0 5 1 3
คนนี้ ใครใช้ให้ตำแก่นั่นชอบยัยนี่เล่ำ!
“อืม พอใช้ได้” เขำจงใจพูดไม่ตรงกับใจ
เสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้แคร์ แอบโล่งใจ เธอสัมผัสได้จำกสำยตำ ของหนงเย่ำ ถ้ำหำกเธออยำกจะเข้ำกับศิษย์พี่คนนี้ให้ได้ดีล่ะก็ เธอยังต้องพัฒนำควำมสำมำรถอีกเยอะ
หำกต้องกำรกำรยอมรับจำกผู้เชี่ยวชำญระดับสูงแบบนี้ใช้ เพียงคำพูดไม่ได้ มีแค่กำรใช้ควำมสำมำรถที่แท้จริงเท่ำนั้น ที่ ครั้งแรกเธอไม่ตอบคำถำมของเขำแล้วพูดปฏิเสธถ่อมตัวไปเป็น เพรำะเธอไม่มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ครั้งที่สองเธอตอบได้ก็เพรำะ มั่นใจมำก
ทั้งสองคนประชันควำมรู้กันอีกครั้ง ควำมรู้ของเสี่ยวเชี่ยน ทำให้หนงเย่ำถึงกับอึ้ง หำกเธอไม่ได้สนิทสนมกับชีอวี่เซวียนเป็น พิเศษ เป็นเพียงลูกศิษย์ทั่วไปที่ชีอวี่เซวียนรับไว้ ไม่แน่เขำอำจจะ ชอบศิษย์น้องคนนี้ไปแล้ว อย่ำงน้อยก็ฉลำดกว่ำอำข่ำจอม ตะกละร้อยเท่ำ!
ขณะที่หนงเยำกำลังคิดอยู่นั้น อยู่ๆ เสี่ยวเชี่ยนก็ถำมขึ้น
“มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ฉันคิดมำตลอด มนุษย์เรำจิตใจดีมำตั้งแต่
1 0 5 1 4
แรก หรือสภำพแวดล้อมของครอบครัวเป็นตัวบ่มเพำะนิสัยกัน แน่ จิตแพทย์อย่ำงพวกเรำเน้นย้ำกันมำตลอดว่ำนิสัยของเด็ก เกี่ยวข้องโดยตรงกับกำรอบรมสั่งสอนของพ่อแม่ในวัยเด็ก และนี่ ก็เป็นทฤษฎี ‘ครอบครัวดั้งเดิม’ ที่เมื่อก่อนฉันใช้บ่อยๆ”
เวลำเสี่ยวเชี่ยนรักษำคนไข้จะใช้หลักกำรอยู่ข้อหนึ่ง เก้ำสิบ เปอร์เซ็นต์ของปั ญหำจิตเวชในผู้ใหญ่สำมำรถหำสำเหตุได้โดย กำรถำมย้อนไปในวัยเด็ก แต่ช่วงนี้เธอกลับสงสัย
“แล้วตอนนี้เธอคิดว่ำไงล่ะ?”
“หลังจำกที่ฉันได้อยู่กับเด็กๆ หลำยคน ต่อให้เป็นเด็กทำรก ก็มีนิสัยเป็นของตัวเอง แล้วนิสัยพวกนี้มำจำกไหน? ถ้ำจะบอกว่ำ เป็นกรรมพันธุ์ก็คงไม่ใช่ทั้งหมด เด็กบำงคนไม่เหมือนพ่อแม่เลย สักนิด”
พอได้ยินแบบนั้นแววตำหนงเย่ำก็ฉำยแววตกใจออกมำแวบ หนึ่ง
ไอคิวของหนงเย่ำไม่มีทำงต่ำกว่ำเสี่ยวเชี่ยนแน่นอน รวมถึง ด้ำนพรสวรรค์เขำก็ดูจะมีมำกกว่ำเสี่ยวเชี่ยนด้วยซ้ำ สำเหตุที่ เสี่ยวเชี่ยนแสดงควำมเก่งออกมำได้ขนำดนี้ก็สืบเนื่องมำจำก
1 0 5 1 5
ประสบกำรณ์ของเธอในชำติที่แล้ว แต่หนงเย่ำกลับดูเป็นคน อัจฉริยะมำก
อยู่ๆ เขำก็เข้ำใจแล้ว ที่แท้กำรที่อำจำรย์ให้ยัยเด็กคนนี้มำ คลุกคลีกับเด็กอ่อนไม่ใช่แค่เพื่อให้คนท้องอำรมณ์ดี จะต้องเพื่อ ปูทำงเรื่องชำติกำเนิดของเสี่ยวเชี่ยนแน่นอน เขำไม่รู้ว่ำอำจำรย์ กะเวลำไว้นำนเท่ำไร แต่ดูจำกกำรตอบสนองของเสี่ยวเชี่ยนแล้ว ไปไวกว่ำที่อำจำรย์คิดไว้มำกแน่นอน
ประโยคถัดมำของเสี่ยวเชี่ยนยิ่งทำให้หนงเย่ำขนลุก
“ถึงบำงคนจะคิดว่ำกำรที่ลูกมีพรสวรรค์เป็นเรื่องในทำง ศำสนำ แต่ฉันกลับอยำกได้คำตอบที่เป็นในเชิงวิทยำศำสตร์ มำกกว่ำ ศิษย์พี่คิดว่ำไงคะ?”
เสี่ยวเชี่ยนถำมออกไปสักพักก็ยังไม่ได้คำตอบจำกหนงเย่ำ เธอจึงเรียกเขำอีกรอบ หนงเย่ำถึงได้รู้สึกตัว
“เรื่องนี้… พี่ยังบอกอะไรไม่ได้มำก เธอลองไปค้นคว้ำดู ใน ฟำร์มเจ็ดหมู่ของพวกเรำมีแขนงศำสตร์เหนือธรรมชำติ โดยเฉพำะ ต่อไปถ้ำเธอได้เจออำจำรย์อำก็ลองปรึกษำเขำได้ บำงทีเขำอำจหำคำตอบจำกคัมภีร์อี้จิงให้เธอได้”
1 0 5 1 6
“อี้จิง? นั่นมันคัมภีร์ปรัชญำชั้นสูงที่อธิบำยถึงวัฏจักรควำม เป็นไปของธรรมชำติไม่ใช่เหรอ แล้วจะเกี่ยวกับพวกเรำได้ ยังไง?” เสี่ยวเชี่ยนรู้แค่ว่ำคนที่เรียนแพทย์แผนจีนจะต้องศึกษำ คัมภีร์อี้จิง แต่ไม่รู้ว่ำศึกษำด้ำนประสำทจะเกี่ยวพันถึงด้ำนนั้น ด้วย
“เกี่ยวแน่นอน อำจำรย์อำเป็นด็อกเตอร์ด้ำนปรัชญำ เขำถือ เป็นบุคคลกลุ่มแรกในประเทศเธอที่จบด็อกเตอร์ เขำศึกษำเรื่อง ระบบปรัชญำตะวันออกโดยเฉพำะ เชี่ยวชำญเรื่องคัมภีร์อี้จิง แต่ ว่ำตอนนี้เขำเลิกสนใจเรื่องนั้นแล้ว อยำกจะเจอเขำไม่ใช่เรื่องง่ำย ต่อไปถ้ำเธอมีโอกำสได้เจอเขำ เอำคำถำมนี้ไปคุยกับเขำจะ เหมำะกว่ำ”
“ใครกันลึกลับขนำดนั้น?” พอเสี่ยวเชี่ยนได้ยินว่ำเป็นบุคคล ที่จบด็อกเตอร์รุ่นแรกในประเทศก็เกิดควำมเลื่อมใส สมัยนั้น ระบบกำรสอบเข้ำมหำวิทยำลัยเพิ่งฟื้ นมำได้ไม่เท่ำไร เข้ำเรียน ปริญญำตรียังว่ำยำก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับด็อกเตอร์เลย
“ฉำงเซียงซือ อำจำรย์อำของพวกเรำ”
“… ใครนะ?!”
1 0 5 1 7
“ฉำงเซียงซือ ศำสตรำจำรย์ด้ำนปรัชญำที่เก่งมำก ตอนนี้ ออกจำกวงกำรได้ยินว่ำไปฝึกบำเพ็ญตนอยู่บนเขำ จริงสิ เธอ ห้ำมเอ่ยชื่อนี้ต่อหน้ำตำแก่นั่นเป็นอันขำด พูดทีเขำก็อำละวำดที”
ถึงหนงเย่ำจะไม่ค่อยชอบเสี่ยวเชี่ยนเท่ำไร แต่ก็ช่วยบอกข้อ ห้ำมที่ควรรู้ให้
เสี่ยวเชี่ยนได้ยินชื่อนี้ก็อึ้ง
ฉำงเซียงซือ… นั่นมันอำจำรย์ของหลิวเหมยไม่ใช่เหรอ?!
มันช่ำงเหมือนกับทฤษฎีนั่นจริงๆ เรำสำมำรถรู้จักคนบน โลกนี้ได้โดยผ่ำนคนหกคน อ้อมไปอ้อมมำก็ยังมำเกี่ยวข้องกัน จนได้!
ใครจะไปคิดว่ำแม่หมอ อำจำรย์ของหลิวเหมยที่อำศัยอยู่ บนเขำจะเกี่ยวข้องกับชีอวี่เซวียนด้วย และที่ทำให้เสี่ยวเชี่ยน ตกใจยิ่งกว่ำก็คือ อำจำรย์ของหลิวเหมยเป็นด็อกเตอร์หญิงรุ่น แรก!
จำกแม่หมอกลำยเป็นด็อกเตอร์ปรัชญำ นี่มันอะไรกันเนี่ย เธอล่ะมึน
1 0 5 1 8
อวี๋หมิงหลำงเลิกงำนแล้วเดิมคิดจะกลับบ้ำน แต่เสี่ยวเชี่ยน โทรมำบอกว่ำเธอไปหำหลิวเหมย อวี๋หมิงหลำงจึงขับรถตำมไป
หลิวเหมยตั้งท้องไล่เลี่ยกับเสี่ยวเชี่ยน ท้องของเธอยังไม่ ชัดเจนเท่ำไร พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนมำหำก็ดีใจมำก รีบลำกเสี่ยว เชี่ยนกับฟู่ กุ้ยไปเล่นไพ่ล้มเจ้ำ
ตอนที่อวี๋หมิงหลำงมำถึงบนหน้ำฟู่ กุ้ยก็เต็มไปด้วยกระดำษ โน้ตแล้ว
“หมิงหลำงมำได้พอดีเลย ช่วยไปเล่นแทนสักสองตำหน่อย สิ” พอฟู่ กุ้ยเห็นอวี๋หมิงหลำงก็ดีใจมำก เหมือนเห็นเทพมำโปรด
เพื่อที่จะเอำใจผู้หญิงท้องทั้งสองคนเขำไม่กล้ำชนะนี่นำ คิด หำวิธีแพ้มันทุกตำ คำนวณไพ่แล้วยอมๆ ไป แต่จะทำแบบ โจ่งแจ้งก็ไม่ได้ เดี๋ยวทั้งสองคนจะอำรมณ์เสีย
ดังนั้นพอเห็นอวี๋หมิงหลำงมำฟู่ กุ้ยจึงดีใจมำก สมองของอวี๋ หมิงหลำงเหมือนคอมพิวเตอร์ เขำจะต้องคิดว่ำวิธีแพ้ได้อย่ำง แนบเนียนชัวร์
แต่น่ำเสียดำยที่ฟู่ กุ้ยคิดผิด เสี่ยวเฉียงไอคิวสูงก็จริง แต่อี คิวช่ำงต่ำเตี้ย
1 0 5 1 9
เขำไม่ได้ตั้งใจแพ้ผู้หญิงท้องทั้งสองคนเหมือนอย่ำงที่ฟู่ กุ้ย ทำ ฟู่ กุ้ยคำนวณไพ่ เขำเองก็คำนวณ แต่เสี่ยวเฉียงไม่ได้คำนวณ ว่ำทำอย่ำงไรจะแพ้ เขำจะเอำชนะ ไม่เพียงแต่จะจำไพ่เป็นอย่ำงดี ยังใช้เทคนิคสับเปลี่ยนไพ่อย่ำงหน้ำไม่อำย ชนะจนคนท้องทั้ง สองคนหมดอำรมณ์ พอเห็นเขำจะชนะอีกตำแล้วเสี่ยวเชี่ยนเลย ปั ดไพ่ทิ้ง
“นี่มันกี่โมงกี่ยำมแล้วยังไม่ไปทำกับข้ำวอีก! ไปทำกับข้ำว ไป ตอนเย็นกินที่บ้ำนหลิวเหมยนี่แหละ ฉันจ่ำยตลำดมำแล้ว นำยไปท ำ!”
ฟู่ กุ้ยมองอวี๋หมิงหลำงด้วยแววตำสงสำร ท่ำทำงหมิงหลำง จะไม่เข้ำใจจิตใจของผู้หญิงเอำเสียเลย ดูซิเขำฉลำดแค่ไหน รู้จักยอมผู้หญิงสองคนนี้
“พี่ฟู่ กุ้ยตำมไปช่วยด้วยสิ อย่ำให้พี่ฉันทำคนเดียว” คำพูด ของหลิวเหมยทำให้ฟู่ กุ้ยยิ้มแหย
เห้อ อีคิวสูงก็ไร้ประโยชน์ โดนถีบออกไปท ำครัวเหมือนกั