แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 12-1 รออีเหรินมำสู่หัวใจ (4)

“ปล่อยข้อมูลออกไปโจ่งแจ้งแบบนั้น ผมไม่มำได้เหรอ?”

พ่ำนพ่ำนเอำตุ๊กตำในมือยื่นให้เธอพลำงพูดเชิงต ำหนิเล็กน้อย

“กลับมำท ำไมไม่บอกผม?”

“ฉันก็บอกอยู่ตอนนี้แล้วไม่ใช่เหรอ?”

“คุณใช้วิธีแบบนี้ คุณรู้ไหมว่ำ… มันจะวุ่นวำยแค่ไหน?”

พ่ำนพ่ำนไม่คิดเลยว่ำไม่เจอกันตั้งนำน พอเจอกันเธอก็

ล้อเล่นใหญ่ขนำดนี้!

“มันจะวุ่นวำยได้สักแค่ไหนกัน? อย่ำงมำกก็คงถูกเบื้องบน

เรียกไปเคลียร์อย่ำงเพื่อนร่วมงำนนั่นแหละ ไหนท่ำนหัวหน้ำกรม

มำคุยเรื่องเงินเดือนและผลตอบแทนที่ฉันจะได้รับหน่อยซิ”

เสี่ยวเหวยนั่งบนเตียงพลำงกอดตุ๊กตำกบที่เขำเอำมำให้ จิ๊

จิ๊ นับวันเขำจะยิ่งหล่อขึ้นเรื่อยๆ แต่ตุ๊กตำที่ให้นี่ขี้เหร่ลงเรื่อยๆ

และที่น่ำกลัวที่สุดก็คือ เธอยอมถอยเพรำะแพ้ควำมหล่อของเขำ

ตุ๊กตำกบที่เหมือนในเกมนี่ก็น่ำรักดี?

“จริงจังเหรอ?” อวี๋อีไป๋มองเสี่ยวเหวย

1 3 5 9 0

“แน่นอน จะมองในเรื่องส่วนตัวหรือส่วนรวมฉันก็เหมำะกับ

งำนของพวกนำยไม่ใช่เหรอ? ควำมรู้ควำมสำมำรถของฉันช่วย

ท ำเพื่อประเทศได้ แบบนี้มันจะมีอะไรไม่ดี? ถ้ำพ่อฉันที่ชอบปั้น

หน้ำบึ้งรู้เข้ำไม่แน่คงดีใจจนหน้ำบำน แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เขำ

จะรู้ใช่ไหม อยู่ที่นั่นตลอดชีวิตคงมีโอกำสได้ใส่เครื่องแบบแค่

ครั้งเดียวตอนปฏิญำณตนใช่ไหมล่ะ หลังจำกนั้นชื่อแซ่ก็จะถูก

ปกปิด กำรมีตัวตนของพวกนำยถูกเก็บเป็นควำมลับ ครั้งเดียวที่

จะได้เปิดเผยตัวตนก็คือตอนตำยไม่ก็ค่อยๆ แก่ชรำกันไป ถูก

ไหม?”

“รู้แล้วยังจะ…”

“อยู่ว่ำงๆ มันน่ำเบื่อ นำยก็รู้ว่ำช่วงนี้พวกป้ำๆ น้ำๆ แถว

บ้ำนพำกันนินทำหำว่ำฉันเป็นผู้หญิงที่วันๆ ไม่ท ำอะไรที่เป็นชิ้น

เป็นอัน…”

“ใครกล้ำว่ำคุณ?!”

“นำยจะโมโหท ำไม ฉันแฮกคอมพิวเตอร์บ้ำนคนพวกนั้นจน

เกลี้ยงแล้ว ไม่เหลืออะไรให้นำยแฮกแล้ว นี่ ว่ำที่หัวหน้ำฉัน นำย

ไม่คุยเรื่องผลตอบแทนของฉันหน่อยเหรอ ถึงอันดับของฉันจะสู้

นำยไม่ได้ แต่ขอสิทธิพิเศษอะไรบ้ำงนิดหน่อยคงไม่มีปัญหำมั้ง?”

1 3 5 9 1

“ผมหวังว่ำคุณจะพิจำรณำให้รอบคอบกว่ำนี้”

“พิจำรณำอะไร? ไป๋ไป๋ สิ่งที่ฉันอยำกได้นำยจะช่วยท ำให้มัน

เป็นควำมจริงใช่ไหม?”

“… ใช่”

“งั้นก็ดี งำนนี้ทั้งสนุกทั้งให้เวลำเยอะ ไม่ต้องไปนั่งออฟฟิศ

ทุกวัน แค่รอพวกต่ำงชำติมำเจำะระบบเรำก็แค่ขยับมือ อยู่บ้ำน

เลี้ยงลูกเอำใจสำมีไปพร้อมกันก็ได้ สวัสดิกำรดีเงินเดือนสูง

ท ำงำนเป็นแม่บ้ำนเป็นแม่ของลูกเป็นหลัก ดียิ่งกว่ำไปเล่นขำย

ของบนอินเทอร์เน็ตเสียอีก”

“แม่บ้ำน? เลี้ยงลูก?!” น้ำเสียงของพ่ำนพ่ำนสูงขึ้นหลำย

ระดับ

เธอเพิ่งห่ำงจำกเขำไม่กี่ปี ท ำไมอยู่ๆ มำพูดแบบนี้ หรือช่วง

หลำยปีที่เธออยู่เมืองนอก ช่วงหลำยปีมำนี้…

ทันใดนั้นเสี่ยวเหวยก็ก้ำวเข้ำมำหำ เอำมือลูบไล้ใบหน้ำของ

เขำ พ่ำนพ่ำนหน้ำแดงทันที เธอแกล้งหยอกเย้ำเขำเหมือนนำง

ปีศำจ

1 3 5 9 2

“ท ำไมใจเต้นแรงแบบนี้ล่ะ? หัวหน้ำกรม หรือจะมีเงื่อนไข

แฝงกับฉัน?”

“อย่ำเล่นสิ”

ปำกปฏิเสธ แต่สำยตำกลับไม่ละไปจำกเธอเลย กลิ่นหอม

จำกกำยเธอท ำให้หัวใจเขำเต้นแรง สูดเข้ำไปรู้สึกเคลิ้ม แต่

ผู้หญิงที่ซุกซนคนนี้กลับถอยออกไปหนึ่งก้ำว ท ำให้รู้สึกอยำกจะ

ตำมล่ำ

ทั้งๆ ที่เธอไม่ได้เรียนด้ำนจิตวิทยำอย่ำงอำสะใภ้เล็ก แต่

กลับมัดใจได้ก ำลังดี ถอยห่ำงก ำลังพอเหมำะ ท ำให้หัวใจของเขำ

หวั่นไหวได้อย่ำงง่ำยดำย

“ท ำงำนกับพวกนำย ฉันมีเงื่อนไขเดียว เชื่อฟังค ำสั่งแต่ไม่

ผูกมัด” เหมือนแม่ไม่มีผิด!

“ได้… แต่ท ำไมถึงจะมำท ำงำนกับพวกผมให้ได้ล่ะ?” เขำจน

ปัญญำที่จะเอำเธออยู่ ในควำมเป็นจริงเธอข่มเขำได้ตั้งแต่เด็ก

ยันโต เธอพูดอะไรเขำก็แค่มีหน้ำที่ฟัง

“ถ้ำฉันบอกว่ำอยำกเล่นเงื่อนไขแฝงกับหัวหน้ำกรมจะเชื่อ

ไหม?”

1 3 5 9 3

“อะไรนะ?!”

เสี่ยวเหวยขยิบตำ “อันที่จริงฉันได้ยินมำว่ำพวกนำยมีกฎที่

น่ำสนใจอยู่ข้อ คนที่เข้ำท ำงำนกับพวกนำยก็เพื่อคุ้มกันควำม

ปลอดภัยของตัวเอง พวกนำยจะสร้ำงอีกหนึ่งตัวตนขึ้นมำใหม่ใช่

ไหม? และทั้งสองตัวตนก็มีผลในทำงกฎหมำยเหมือนกันหมดทุก

ประกำรใช่ไหม?”

“… ใช่”

พ่ำนพ่ำนมีสองสถำนะ สถำนะแรกคือลูกชำยของอวี๋หมิงอี้

กับต้งอีชื่ออวี๋อีไป๋ อีกสถำนะหนึ่งเป็นโปรแกรมเมอร์ธรรมดำที่

ชื่อต้งอ้ำยเหวย [1] ซึ่งบัตรประชำชนและพำสปอร์ตล้วนมีสองชุด

และมีผลบังคับใช้ตำมปกติ

“งั้นก็ดี ท ำให้ฉันด้วยอีกคน เอำชื่อเฉินเลี่ยนไป๋ [2] ”

“อีเหริน นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ คุณรู้หรือเปล่ำว่ำพวกเรำ

ท ำงำนอะไร?”

“แฮกเกอร์หมวกขำวของรัฐบำลไง… อ่อ ห้ำมเปิดเผยกับคน

[1] อ้ำย แปลว่ำรัก

[2] เลี่ยน แปลว่ำรัก

1 3 5 9 4

นอก เดี๋ยวฉันขอหำค ำมำแทนก่อนนะ เจ้ำหน้ำที่ไซเบอร์ที่ต่อกร

กับพวกต่ำงชำติหน้ำไม่อำย”

“…”

“ท่ำนคะ ฉันของำนท ำมันยำกขนำดนั้นเลยเหรอคะ ก็ได้ ใน

เมื่อตบะยังไม่แตก ไม่หลงใหลในควำมสวย มำๆ เดี๋ยวให้ดูของ

ดีอีกหน่อย” เสี่ยวเหวยถลกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นข้อมือขำว

เนียนของเธอ พ่ำนพ่ำนจนปัญญำ

“แบบนี้เรียกของดี?”

ท ำไมขี้แถแบบนี้นะ?

“นำยยังอยำกดูตรงนี้ ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้ด้วยเหรอ? คุณพระ

ช่วย โลภอะไรขนำดนี้!”

เขำสำบำนเลยว่ำ เขำไม่ได้อยำกเคลิ้มไปกับเธอเลยจริงๆ

นะ แต่พอเธอเอำนิ้วเรียวยำวรูดไปบนเสื้อผ้ำตำมต ำแหน่งที่เธอ

พูด เขำก็ควบคุมสำยตำไม่ได้อีกต่อไป ถึงจะไม่เห็นอะไรเลย แต่

แสบจมูกขึ้นเรื่อยๆ รำวกับมีของเหลวบำงอย่ำงจะทะลัก

ออกมำ…

1 3 5 9 5

เขำรีบเบือนหน้ำหนี ขืนดูต่อไปเดี๋ยวได้เกิดเรื่องแน่

“ตำคนโลภมำก ของพวกนี้ฉันต้องเก็บไว้ให้สำมีนะ จะให้

นำยดูได้ไง!”

พอได้ยินค ำว่ำสำมีเขำก็เม้มริมฝีปำก ไฟโกรธในใจลุกโชน

ขึ้นเรื่อยๆ เขำรู้สึกเหมือนอำรมณ์ที่ควบคุมมำได้หลำยปีก ำลังจะ

สูญเสียกำรควบคุม เลือดในกำยทุกอณูได้พลุ่งพล่ำนเพียงเพรำะ

ค ำๆ นี้ที่เธอพูดออกมำ อำรมณ์หึงแทบท ำให้เขำกลำยร่ำง แต่

เธอกลับเติมเชื้อไฟอย่ำงหน้ำตำเฉย

“ฉันโตขนำดนี้ก็ควรแต่งงำนได้แล้วถูกไหม? ที่หน่วยพ่อมี

ทหำรเก่งๆ เยอะเลย ที่แม่ก็มีหมอเก่งๆ ไม่น้อย จริงสิ แม้แต่แม่

นำยยังเตรียมเสนอพวกทหำรนักบินที่หน่วยพ่อนำยให้ฉันเป็น

กองเลยนะ ไหนจะทำงลุงใหญ่อีก ได้ยินว่ำลูกชำยพวกนักธุรกิจ

ใหญ่อยำกมำสู่ขอฉันเต็มเลย นำยคิดดูสิ ถ้ำฉันแต่งงำนแล้วนำย

จะยังท ำแบบนี้ได้เหรอ เข้ำมำห้องฉันยำมวิกำล?”

“ไม่ต้องพูดแล้ว!” ค ำว่ำแต่งงำนมันไม่ใช่แค่ท ำให้ปวดใจ

แล้ว แต่จะเอำกันถึงตำย

ยิ่งเขำให้พูด เสี่ยวเหวยก็ยิ่งสนุก แถมยังอธิบำยอย่ำง

1 3 5 9 6

ละเอียดด้วย

“หลังแต่งงำนก็ต้องกลำยเป็นสำมีภรรยำใช่ไหม? ฉันต้อง

เรียกสำมีว่ำที่รักหรือเปล่ำนะ? ต้องมีลูกหรือเปล่ำ นอนเตียง

เดียวกัน… อุ๊บ!”

ผู้ชำยตรงหน้ำที่ถูกเธอยั่วโมโหจนขำดสติในที่สุดก็ทนไม่

ไหว ดึงตัวเธอเข้ำมำแล้วประกบริมฝีปำกอย่ำงไม่เกรงใจ พอแล้ว

พอแล้ว พอได้แล้ว ขืนฟังต่อไปเขำได้กระอักเลือดตำยแน่

ไม่อยำกฟังเธอพูดค ำพูดโหดร้ำยพวกนี้ ไม่อยำกคิดตำม

อนำคตอันน่ำกลัวที่เธอพูดออกมำ เธอเป็นของเขำ นับตั้งแต่เธอ

เกิด เธอก็เป็นของเขำแล้ว!

เขำเป็นคนตั้งชื่อให้เธอ ทุกกำรเติบโตของเธอล้วนมีเขำอยู่

ด้วยเสมอ แล้วท ำไมเขำต้องยกให้คนอื่นด้วย มีสิทธิ์อะไร!

หลังจำกได้รู้สึกถึงควำมสุขไฟโกรธในใจของพ่ำนพ่ำนก็

ค่อยๆ เบำบำงลง เขำเริ่มตั้งใจดื่มด่ำกับรสชำติหอมหวำน

ตรงหน้ำ กว่ำเขำจะรู้ตัวว่ำตัวเองท ำอะไรอยู่สมองก็แทบระเบิด

แต่จะให้ถอยก็เป็นไปไม่ได้แล้ว ตัวเธอแนบสนิทกับเขำยั่วยวน

เหมือนนำงปีศำจ จำกนั้นก็ปล่อยตัวไปตำมหัวใจ..

1 3 5 9 7

“คุณเป็นของผม เป็นของผมคนเดียว! ห้ำมพูดว่ำจะแต่งงำน

อีก!” เขำพูดเตือนเสียงเข้มหลังผละออกจำกกัน

ปำกเล็กๆ ของเสี่ยวเหวยถูกจูบจนแดงก่ำ แต่ดวงตำกลับ

ส่องประกำยเหมือนดวงดำวบนนภำ

“ไม่ท ำตัวเป็นพี่ชำยใจกว้ำงแล้วเหรอ? ไม่เล่นเกมเป็น

ลูกพี่ลูกน้องกับฉันแล้วเหรอ?”

“ผมจะสู่ขอคุณ พรุ่งนี้ผมจะพูดกับอำเล็ก ผมจะใช้อีก

สถำนะนึงสู่ขอคุณ คุณเลิกคิดเรื่องนั้นได้เลย ถ้ำให้ผมรู้ว่ำคุณ

กล้ำออกไปยุ่งกับผู้ชำยป่ำเถื่อนที่ไหน ผมจะ…”

เสี่ยวเหวยเอำนิ้วชี้ปิดปำกเขำ “เก็บค ำพูดโหดๆ ของนำย

เอำไว้ใช้ในเกมฮีโร่ภำคสองเถอะ เรื่องพวกนี้ฉันควรต้องเป็นฝ่ำย

พูดกับนำย อวี๋อีไป๋ ตั้งใจฟังฉันให้ดี สถำนะใหญ่ของฉันแต่งกับ

สถำนะเล็กของนำย สถำนะเล็กของฉันก็แต่งกับสถำนะใหญ่ของ

นำย ตอนมีชีวิตนำยเป็นของฉัน ตอนตำยนำยก็เป็นของฉัน! นับ

จำกวันนี้ไป ห้ำมนำยมองผู้หญิงข้ำงนอกคนไหนอีก แค่เหลือบ

มองก็ไม่ได้!”

“อีเหริน คุณ… ?!” อุตส่ำห์จะท ำตัวในมำดบอสจอมเผด็จ

1 3 5 9 8

กำรไม่ใช่ง่ำยๆ แต่กลับถูกควำมเผด็จกำรยิ่งกว่ำของผู้หญิงคนนี้

ข่มหมด

พ่ำนพ่ำนยังไม่อยำกเชื่อเลยว่ำ โชคจะหล่นมำที่เขำ? เรื่องที่

เขำคิดมำตั้งหลำยปีเป็นจริงแล้ว?

เมื่อกี้เธอพูดว่ำอะไรนะ… หรือว่ำ นี่ก็คือเหตุผลที่เธออยำก

เข้ำมำท ำงำนในหน่วยงำนของเขำ?

ทันใดนั้นก็รู้สึกซำบซึ้งใจหัวใจถูกเติมเต็ม เสี่ยวเหวยเอำ

หน้ำพิงอกเขำพลำงเอำมือโอบเอวเขำ

“ฉันเจ้ำเล่ห์เหมือนแม่ ฉันมีนิสัยติดรักสะอำดในด้ำนควำม

รักเหมือนพ่อ ฉันเป็นผู้หญิงที่จะไม่ยอมเสียเปรียบเป็นอันขำด

ในเมื่อมีคนโง่มำซื้อของให้ฉันตั้งแต่เด็ก ทุ่มเทควำมรักให้กับฉัน

เห็นฉันเป็นองค์หญิงน้อยๆ แล้วท ำไมฉันต้องผลักไสเขำไปอย่ำง

โง่ๆ ด้วยล่ะ? แต่ควำมรักก็ต้องเท่ำเทียมกัน ตอนเด็กๆ ฉันติด

ค้ำงควำมฝันเป็นนักบินของนำย พอโตมำฉันขอใช้สถำนะควำม

เป็นภรรยำชดใช้ให้นำย ฉันก็ได้ผู้ชำยโง่ๆ มำคนหนึ่งด้วย ถ้ำ

นำยยอมตกลง ก็เอำเงินมหำศำลที่เมื่อก่อนนำยท ำงำนเขียน

โปรแกรมให้ภำยนอกไปซื้อแหวนเพชรที่ดีที่สุดให้ฉัน เรื่องนี้ก็จะ

ส ำเร็จแล้ว”

1 3 5 9 9

ก่อนที่พ่ำนพ่ำนจะเข้ำท ำงำนในองค์กรอย่ำงเป็นทำงกำร

เขำได้ท ำผลงำนใหญ่สุดยอดมำกหลำยเรื่อง ไม่มีใครรู้ว่ำได้เงิน

มำเท่ำไร แต่คำดว่ำเลี้ยงเสี่ยวเหวยสิบคนได้ไม่มีปัญหำ ร่ำรวย

มหำศำล

“อย่ำคิดว่ำจะเอำตัวฉันไปได้ง่ำยๆ นะ ฉันมีแม่สุดงก ไม่

ดีฉันไม่เอำ แหวนเพชรถึงจะเทียบพวกรำชวงศ์ในเมืองนอกไม่ได้

แต่ก็ขอระดับคุณนำยประธำนใหญ่ ถูกๆ ฉันไม่เอำหรอกนะ”

เธอขอเล่นใหญ่แบบนี้นี่แหละ ใครใช้ให้เธอเป็นองค์หญิง

น้อยที่ถูกปกป้องจำกทั้งครอบครัวล่ะ เธอพยำยำมมำหลำยปี

เพื่อให้บรรลุเป้ำหมำยที่จะได้แต่งงำนกับเขำ และได้เตรียมใจ

ทั้งหมดที่จะทุ่มเทให้กับเขำแล้ว แล้วจะไม่ให้ครอบครองทั้งหมด

ของเขำได้อย่ำงไร!

นี่ก็คือองค์หญิงน้อยที่ตระกูลอวี๋เฝ้ำทะนุถนอมกันมำตลอด

นี่ก็คือเสี่ยวเหวยที่ไม่เหมือนใครที่เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำง

ปลุกปั้นมำ!

“แหวนน่ะซื้อไว้นำนแล้ว…”

“อยู่ไหน?” ท ำไมเธอไม่รู้?

1 3 6 0 0

พ่ำนพ่ำนเดินไปที่กองตุ๊กตำของเสี่ยวเหวยซึ่งก็ล้วนเป็นของ

ที่เขำให้ทั้งนั้น เขำหยิบออกมำหนึ่งตัว รูดซิปออก จำกนั้นก็

ล้วงมือเข้ำไปควำนหำในปุยนู่น

เขำหยิบกล่องเครื่องประดับออกมำกล่องหนึ่ง เสี่ยวเหวยนั่ง

จ้องเขำเปิดกล่องเครื่องประดับออกแล้วหยิบสร้อยเพชรออกมำ

หนึ่งเส้น

“อ่ำว ไม่ใช่อันนี้ หำต่อ…”

เขำไล่ล้วงตุ๊กตำไปเรื่อยๆ มีของอยู่ข้ำงในทุกตัว!

กล่องเครื่องประดับนำนำชนิด! เอำแค่แหวนอย่ำงน้อยๆ ก็

ยี่สิบวงแล้ว! ยังมีเครื่องประดับอย่ำงอื่นอีก

เสี่ยวเหวยเอำมือปิดปำกอย่ำงไม่เชื่อสำยตำ คุณพระช่วย

ท ำไมเธอไม่รู้เลย!

“อย่ำบอกนะว่ำเงินที่นำยหำมำได้อยู่นี่หมด?!” นี่เธอเอำอัญ

มณีทั้งหลำยไปกองไว้ที่มุมห้อง แถมยังเกือบโยนทิ้งอีก อ๊ำกกก!

“ก็ไม่เชิง ทุกครั้งที่ได้เงินมำจะแบ่งส่วนหนึ่งมำซื้อ

เครื่องประดับให้คุณ และก็มีบำงส่วนที่เอำไปฝำกไว้ให้คุณ ยังมี

1 3 6 0 1

ลงในหุ้นกับกองทุนด้วย ช่วงแรกไม่ค่อยมีเงินก็เลยซื้อได้แค่

เครื่องประดับทองถูกๆ ตอนที่จนสุดๆ ซื้อได้แค่สร้อยจี้

คริสตัล…”

เสี่ยวเหวยร้องไห้ ท ำไมถึงได้มีผู้ชำยที่โง่ขนำดนี้นะ?

“นำยโง่หรือเปล่ำ? นำยให้ของฉันมำมำกขนำดนี้ท ำไมไม่

บอกฉัน?”

“ไม่อยำกให้คุณรู้สึกกดดัน”

เวลำนี้นั่งมองของขวัญเต็มเตียง จะบอกว่ำไม่ประทับใจก็คง

เป็นไปไม่ได้ เสี่ยวเหวยรู้ว่ำไป๋ไป๋มีนิสัยที่บกพร่องมำแต่ก ำเนิด

คุณตำเคยบอกเธอ ไป๋ไป๋เป็นพวกชอบปักใจกับบำงอย่ำงชนิดที่

หำได้ยำก ถ้ำเขำมั่นใจกับคนไหนแล้วก็จะเดินหน้ำจนถึงที่สุด

เหมือนก่อนเธอไม่รู้สึก แต่ดูตอนนี้เขำนี่ช่ำง…

โง่จริงๆ!

โง่เสียจนท ำให้ใจเธอเคลิบเคลิ้ม ผู้ชำยแบบนี้ถ้ำไม่รีบห่อ

กลับบ้ำน ปล่อยคนอื่นคว้ำไปไม่เสียใจจนตำยเลยเหรอ? มำ

ขนำดนี้แล้วจะยอมท ำเรื่องเสียเปรียบได้ยังไง! เขำต้องเป็นของ

ฉันคนเดียว!

1 3 6 0 2

“งั้นตุ๊กตำที่นำยเอำมำวันนี้ในนั้นมีอะไร?”

พ่ำนพ่ำนยื่นตุ๊กตำให้เธอ เสี่ยวเหวยรูดซิปแล้วเอำมือล้วง

เข้ำไปควำนหำ จำกนั้นก็หยิบกุญแจออกมำดอกหนึ่ง

“นี่เป็นบ้ำนที่ผมเพิ่งซื้อใหม่ อยู่หมู่บ้ำนตรงข้ำมกับอำเล็กที่

แหละ เดินไม่ถึงห้ำนำที ถ้ำคุณอยำกกลับบ้ำนจะกลับเมื่อไรก็ได้

ถ้ำไม่อยำกกลับพวกเรำก็อยู่กันที่นี่ ที่นี่ไม่มีใครรู้ว่ำผมเป็น

ลูกบุญธรรมอำรองของคุณ… อันที่จริงผมอยำกถำมว่ำ คุณจะ

ยอมเลือกแหวนจำกในกองนี้ขึ้นมำใส่สักวงแล้วแต่งงำนกับผม

ให้ผมมำอยู่ที่นี่ด้วยไหม?”

“ฉัน…” เดิมทีเสี่ยวเหวยอยำกพูดว่ำยอม แต่ทันใดนั้นเธอก็

นึกบำงอย่ำงออก เธอผลักพ่ำนพ่ำนแล้ววิ่งออกไป

พ่ำนพ่ำนเห็นแบบนั้นก็เหงื่อแตก อะไรกัน? ขอแต่งงำน

ล้มเหลว?!

1 3 6 0 3

บทเสริม