แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1230 เรื่องนี้จัดกำรไม่ง่ำย
“เอำเป็นว่ำนำยไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกสบำยใจก็แล้วกัน” เสี่ยว เชี่ยนนึกถึงช่วงหลำยวันนี้ที่เขำบ่นเป็ นพระถังซัมจั๋งแล้วก็ หงุดหงิด
คำพูดที่เมื่อก่อนอวี๋หมิงหลำงไม่กล้ำพูดเก็บมำพูดตอนช่วง เธอท้องหมด ถ้ำเสี่ยวเชี่ยนดื้อเขำก็จะบ่นไม่หยุด เล่นเอำเสี่ยว เชี่ยนเหมือนเห็นภำพแม่ตัวเองซ้อนทับอวี๋หมิงหลำง
“คนท้องก็ต้องทำตัวให้สมกับเป็นคนท้อง เมียจ๋ำ ตอนคุณ ไม่ท้องออกจะเป็นคนนิ่งสุขุม ทำไมพอท้องแล้วเหมือนกลำยเป็น อีกคนเลยล่ะ?”
เสี่ยวเฉียงเองก็ปวดหัว นับตั้งแต่เมียเขำตั้งท้องก็ดูเหมือนมี พลังไร้ขีดจำกัด ไม่เหมือนคนท้องเลยสักนิด แล้วไหนจะชีอวี่เซ วียนที่ชอบให้ท้ำยอีก น่ำปวดหัวจริงๆ
“ผมไม่อยู่บ้ำนชอบแอบเอำของมำให้เมียผมกินส่งเดช เหลือเกินนะ” อวี๋หมิงหลำงพูดพลำงหยิบหัวเป็ดในมือเสี่ยวเชี่ยน มำกัด เอ๊ะ อร่อยดีแฮะ
1 0 3 8 3
“ทำไมวันนี้นำยว่ำงล่ะ?” เสี่ยวเชี่ยนถูกแย่งของกิน แต่ สำยตำกลับจับจ้องไปยังของที่เหลืออยู่บนโต๊ะรับแขก เสี่ยวเฉียง จอมขวำงตำรีบๆ กลับไปทำงำนเลยไป เธอจะกินต่อ~
“งำนไม่ค่อยมีละ ช่วงบ่ำยเลยหยุดครึ่งวัน ผมกลับมำทำ เตียงไม้ให้ลูก” อวี๋หมิงหลำงพูดพลำงเอำของที่เขำคิดว่ำคนท้อง ไม่ควรกินที่อยู่บนโต๊ะกวำดออกมำรวมกับอุปกรณ์ของเขำ เตรียมลงไปข้ำงล่ำงหำที่ว่ำงทำเตียงเด็กให้ลูก
“ผมไปทำด้วย” ชีอวี่เซวียนยืนขึ้น อวี๋หมิงหลำงหยิบ กระดำษแบบร่ำงที่เขำวำดไว้แล้วออกมำ
“ดูเข้ำใจไหม?”
“ไร้สำระ คิดว่ำผมไม่เคยทำเหรอ?”
เสี่ยวเชี่ยนเห็นพวกเขำจะออกไปก็อยำกตำมไปด้วย ผู้ชำย สองคนนี้หันมำพูดพร้อมกัน
“ไปใส่เสื้อเพิ่ม!”
เสี่ยวเชี่ยนเบ้ปำก ทีเรื่องแบบนี้ล่ะเข้ำกันดีนัก ชีอวี่เซวียนยัง กล้ำหำว่ำเสี่ยวเฉียงจู้จี้ จริงๆ แล้วเขำเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ำกันเลย
1 0 3 8 4
ผ่ำนไปสักพัก ภำยในหมู่บ้ำนก็เกิดภำพที่แปลกตำ ผู้ชำย สองคน คนหนึ่งเลื่อยไม้ อีกคนใช้สำยวัด เสี่ยวเชี่ยนนั่งอยู่บนม้ำ นั่งพลำงถือแก้วเก็บควำมร้อน คนท้องถูกทะนุถนอมเหมือนสัตว์ สงวนแต่งตัวหนำหลำยชั้น สุนัขที่คนท้องเลี้ยงก็ใส่เสื้อแจ็คเก็ต แสนเท่ห์ นั่งเรียบร้อยอยู่ข้ำงเสี่ยวเชี่ยน มันเอียงหน้ำมองผู้ชำย สองคนที่กำลังวุ่นอยู่กับงำนไม้
อวี๋หมิงหลำงเข้ำกันได้ดีกับชีอวี่เซวียน ทั้งสองคนควำมรู้สูง พอเปิดประเด็นอะไรขึ้นมำก็คุยกันรู้เรื่อง เสี่ยวเชี่ยนนั่งเท้ำคำง มองพวกเขำคุยกัน พอได้ยินอะไรที่น่ำสนใจก็ร่วมด้วย
ผู้ชำยสองคนแรกเริ่มคุยกันด้วยเรื่องลำยของเตียง ต่อมำก็ ห้ำธำตุ ลำกยำวไปเรื่องแพทย์แผนจีน พอพูดเรื่องสุขภำพของ เสี่ยวเชี่ยนในตอนนี้อวี๋หมิงหลำงก็ถำมขึ้น
“ว่ำกันว่ำสภำพอำรมณ์ของมนุษย์มีควำมสัมพันธ์ต่ออวัยวะ ทั้งห้ำในร่ำงกำย ดีใจส่งผลต่อหัวใจ โกรธส่งผลต่อตับ เศร้ำ ส่งผลต่อปอด กลัวส่งผลต่อไต ลูกเชี่ยนของผมวันๆ มีควำมสุข อย่ำงกับอะไรดีแบบนี้ยังปกติไหม?”
เรื่องตั้งท้องก็น่ำดีใจทั้งนั้น แต่คนที่มีควำมสุขได้ทั้งวันแบบ เสี่ยวเชี่ยนไม่ค่อยได้เห็น
1 0 3 8 5
“มำร์ติน เซลิกแมนบิดำแห่งจิตวิทยำเชิงบวกบอกไว้ว่ำ ควำมสุขเกิดจำกห้ำปั จจัย เบบี๋เชี่ยนลองบอกหน่อยว่ำมีปั จจัย อะไรบ้ำง” ชีอวี่เซวียนพร้อมสอนได้ตลอดเวลำ
เสี่ยวเชี่ยนได้ฟั งก็สดชื่นขึ้นทันที เธอนั่งตัวตรง “อำรมณ์ใน แง่บวก ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงมนุษย์ ชีวิตที่มีควำมหมำย ควำมสำเร็จ และควำมมุ่งมั่นตั้งใจ ซึ่งทั้งหมดนี้ฉันมีหมด!”
อวี๋หมิงหลำงขำกับท่ำทำงของเธอ “ตั้งท้องแล้วเกิดอำรมณ์ ในแง่บวกอันนี้ผมเข้ำใจ แต่ปั จจัยที่เหลือนั่นเกี่ยวอะไรด้วย โดยเฉพำะ ‘ควำมส ำเร็จ’ ?”
“พอฉันตั้งท้องก็ช่วยกระชับควำมสัมพันธ์ระหว่ำงครอบครัว ฉันกับครอบครัวนำย ตอนนี้ฉันเดินไปที่ไหนมีใครกล้ำหือกับฉัน บ้ำง? ควำมสำเร็จก็มำจำกกำรที่อีกไม่นำนฉันจะได้คลอดเด็กที่ ยอดเยี่ยมที่สุดออกมำ ฉันจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ปกป้องเขำเติบโต ไปพร้อมกับเขำ ควำมตั้งใจนี้ไม่ทำให้ชีวิตมีค่ำเหรอไง?”
แค่คิดก็ตื่นเต้นสุดๆ แล้ว จิตใจก็เลยเบิกบำนเหมือนดวง อำทิตย์ได้ทุกวัน
ภรรยำของพลำธิกำรกลับมำจำกตลำดพร้อมภรรยำของ
1 0 3 8 6
ทหำรคนอื่นๆ พอดี พอเห็นครอบครัวนี้ก็พูดชมมำแต่ไกล “นั่นพ่อตำของหัวหน้ำใหญ่หรือเปล่ำ? ยังดูหนุ่มอยู่เลยนะ”
“พ่อแท้ๆ แน่นอน ถ้ำไม่ใช่พ่อแท้ๆ จะหิ้วของพะรุงพะรังมำ ฝำกทุกครั้งเหรอ พี่สะใภ้พวกเรำอำยุก็ยังไม่เยอะ มีพ่อยังหนุ่มก็ ไม่แปลกหรอก”
อวี๋หมิงหลำงเงยหน้ำมำเห็นพอดี อยู่ไกลไม่ได้ยินเสียงแต่ เขำอ่ำนภำษำรูปปำกได้ พอเห็นว่ำพวกสะใภ้ทหำรคุยอะไรกัน เขำจึงหันไปมองเสี่ยวเชี่ยนกับชีอวี่เซวียน ตอนนั้นชีอวี่เซวียนบ อกว่ำอยำกให้เสี่ยวเชี่ยนช่วยรักษำเขำ แต่ตอนนี้ดูยังไงก็ไม่ เหมือน เสี่ยวเชี่ยนหัวเรำะร่ำเริงขนำดนั้น ตกลงใครรักษำใครกัน แน่?
เสี่ยวเชี่ยนไม่ยอมรับ แต่อวี๋หมิงหลำงดูออก นับตั้งแต่ชีอวี่ เซวียนมำที่บ้ำนเขำบ่อยๆ เสี่ยวเชี่ยนก็อำรมณ์ดีมำตลอด
ชีอวี่เซวียนเองก็ตำมใจเสี่ยวเชี่ยน เธออยำกกินอะไรก็ซื้อมำ ให้ ว่ำงๆ ก็ชอบแวะมำคุยเล่นมำอยู่เป็นเพื่อนคุยเสี่ยวเชี่ยน ครำวก่อนเสี่ยวเฉียงกลับมำยังเห็นชีอวี่เซวียนกับเสี่ยวเชี่ยน กำลังใช้ควำมรู้ทำงจิตวิทยำวิเครำะห์ตัวละครในกำร์ตูนด้วยกัน
1 0 3 8 7
เขำจะไปหำคนที่อยู่เป็นเพื่อนคุยสนุกกับเสี่ยวเชี่ยนแบบนี้ได้ที่ ไหนอีก
ชีอวี่เซวียนพูดว่ำอยำกแบ่งปั นควำมรักของพ่อให้เสี่ยวเชี่ยน แต่ในสำยตำของอวี๋หมิงหลำง กลับกลำยเป็นเสี่ยวเชี่ยนได้รับ ประโยชน์ไปเต็มๆ เธอได้รับควำมรักของพ่อแบบที่ตอนเด็กไม่ เคยได้มำก่อน
สองคนนี้เข้ำกันได้ดี ทั้งสองคนเติมเต็มควำมรู้สึกที่ขำด หำยไปให้แก่กัน ในสถำนกำรณ์แบบนี้เสี่ยวเฉียงเองก็พลอยมี ควำมสุขไปด้วย ต่อไปถ้ำเสี่ยวเชี่ยนจะขอชีอวี่เซวียนเป็นพ่อบุญ ธรรมเขำก็ไม่ว่ำอะไร แต่ก็กลัวว่ำ… เสี่ยวเฉียงไม่อยำกยอมรับว่ำ ควำมหึงหวงกำลังก่อเกิดขึ้นในใจของเขำ รอแค่เวลำปะทุ
เตียงเด็กเริ่มเป็นรูปเป็นร่ำงขึ้นมำแล้ว โทรศัพท์ที่อยู่บน หลังคนสวยดังขึ้น
หลังจำกเสี่ยวเชี่ยนท้องโทรศัพท์มือถือก็เปลี่ยนเป็นแบบที่ ปล่อยรังสีน้อยที่สุดนั่นก็คือแบบทำได้แค่โทรเข้ำโทรออก พกติด ไว้ที่ตัวคนสวย บนหลังคนสวยมีกระเป๋ ำใบเล็กเอำไว้ใส่ โดยเฉพำะ
1 0 3 8 8
ชีอวี่เซวียนอยู่ใกล้คนสวยที่สุด เขำกดเปิดลำโพงเสี่ยวเชี่ยน จะได้ไม่ต้องเสียเวลำเอำมือยื่นมำรับไปกดเอง ครั้นแล้วเสียงของ เจิ้งซวี่ก็ดังมำจำกบนหลังคนสวย
“เฉินเสี่ยวเชี่ยน ผมลังเลอยู่เรื่องไม่รู้จะบอกคุณดีหรือเปล่ำ”
“ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ!” อวี๋หมิงหลำงเห็นแล้วก็ขำ โอ๊ย เสียงเจิ้งซวี่ ดังมำจำกตัวคนสวย มันช่ำงเหมำะอะไรอย่ำงนี้ ขำโว้ย!
“หมำทหำรบ้ำนคุณเป็นบ้ำอยู่เหรอ?” เจิ้งซวี่ได้ยินเสียง หัวเรำะสะใจของอวี๋หมิงหลำงก็หน้ำนิ่ว
“ไม่ต้องไปสนใจ นำยนั่นมันเพี้ยน นำยมีอะไรจะบอกฉัน เหรอ?” อันที่จริงเสี่ยวเชี่ยนก็อยำกขำ แต่ต้องกลั้นไว้
ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนกำลังคุยโทรศัพท์กับเจิ้งซวี่ โทรศัพท์ของ ชีอวี่เซวียนก็ดังขึ้น อำข่ำโทรมำ
อวี๋หมิงหลำงไม่ได้ยินเสียงชีอวี่เซวียนคุยโทรศัพท์ แต่ได้ยิน ทำงเสี่ยวเชี่ยนคุยกัน
“เฉินเสี่ยวเชี่ยน ผมได้ยินข่ำวที่อำจไม่ค่อยดีต่อคุณเท่ำไร มำ พ่อของคุณ”
1 0 3 8 9
พอได้ยินคำหลังเสี่ยวเชี่ยนก็ทำหน้ำเย็นชำทันที เธอ ขัดจังหวะเจิ้งซวี่อย่ำงไม่เกรงใจ
“เรียกชื่อ ฉันตัดควำมเป็นพ่อลูกกับคนๆ นั้นนำนแล้ว”
“ก็ได้ ผมได้ข่ำวมำว่ำช่วงนี้เฉินหลินติดหนี้นอกระบบ จำนวนมำก เจ้ำหนี้ตำมล่ำค่อนข้ำงโหด ซึ่งก็อำจถึงขั้นตัดแขน ตัดขำ คุณจะให้ผมออกหน้ำไหม?”
เจิ้งซวี่เข้ำประเด็นทันที ทำงด้ำนชีอวี่เซวียนก็ดูเหมือนจะได้ ฟั งข่ำวเดียวกัน อำข่ำคอยติดตำมดูปั จจัยรอบตัวที่อำจส่งผลไม่ ดีต่อเสี่ยวเชี่ยนมำตลอด เวลำเฉินหลินพ่อที่แสนเลวเกิด เหตุกำรณ์อะไรเธอก็จะรู้ทันที
“ไม่ต้อง”
เสี่ยวเชี่ยนพูดพร้อมกันกับชีอวี่เซวียน จำกนั้นทั้งสองคนก็ มองหน้ำกัน แล้วหันกลับไปกดตัดสำยพร้อมกัน