แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1233 ควำมเป็นห่วงแบบพิเศษของชีอวี่เซวียน
พระพุทธองค์กล่ำวไว้ว่ำ พระไม่ควรบำเพ็ญตนอยู่ใต้ต้นไม้ ต้นหนึ่งเกินสำมครั้ง มิเช่นนั้นจะเกิดควำมผูกพัน แล้วนับประสำ อะไรกับคนธรรมดำสำมัญ?
เธอกับเฉินหลินเรียกได้ว่ำเป็นพ่อลูกกันมำสองชำติ เป็น ครอบครัวอำศัยอยู่ในบ้ำนเดียวกันมำตั้งนำน ทำไมเมื่อได้ยินว่ำ เขำป่ วยหนักเป็นโรคเรื้อรังเธอถึงไม่รู้สึกเศร้ำเลยล่ะ? หรือเธอจะ เลือดเย็นเกินไปแล้ว?
เสี่ยวเชี่ยนกำลังคิดเรื่องนี้
เธอเปิดทีวี มีข่ำวลูกสำวถูกพ่อเลี้ยงทำรุณกรรมพอดี ถึงจะ ทำภำพเบลอ แต่ก็พอจะเห็นว่ำร่ำงกำยของเด็กคนนั้นเต็มไปด้วย บำดแผล เสี่ยวเชี่ยนเห็นแล้วก็รู้สึกไม่ดี เธอจึงเดินเข้ำไปล้ำงมือ ในห้องน้ำ
ล้ำงอยู่นำนกว่ำจะรู้สึกดีขึ้น พอเงยหน้ำก็เห็นชีอวี่เซวียนยืน อยู่ที่ประตู เธอสะดุ้งตกใจ
“คุณเข้ำมำได้ยังไง!”
1 0 4 0 7
ชีอวี่เซวียนชูกุญแจอเนกประสงค์ในมือ “เคำะตั้งนำนคุณไม่ เปิดก็เลยหำทำงเข้ำมำเอง เป็นอะไร?”
เขำเห็นมือเสี่ยวเชี่ยนที่ถูกน้ำจนเหี่ยวตั้งแต่แรกแล้ว นี่ต้อง ล้ำงนำนมำกขนำดไหนกัน หรือโรคย้ำคิดย้ำทำที่หำยไปนำนของ เธอจะกำเริบอีกแล้ว?!
“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ มันหงุดหงิดใจชอบกล”
เสี่ยวเชี่ยนสะบัดน้ำในมือ ชีอวี่เซวียนเห็นสีหน้ำเย็นชำของ เธอก็รู้ได้เลยว่ำมีปั ญหำอะไรแน่ๆ เขำไม่รีบร้อนถำม เอำของกิน ที่ถือมำวำงบนโต๊ะแล้วเรียกเสี่ยวเชี่ยนไปกิน
เสี่ยวเชี่ยนกินไปไม่กี่คำก็ไม่อยำกกินอีก ชีอวี่เซวียนเห็น แบบนั้นจึงพูดขึ้น
“คุณท ำกำรรักษำแบบประคับประคองให้ผู้ป่ วยมำตั้งหลำย เคสแล้ว น่ำจะรู้ว่ำคนเรำก่อนตำยสภำพจิตใจต้องผ่ำนขั้น ควำมรู้สึกต่ำงๆ คือ กำรปฏิเสธ โมโห เข้ำใจ สัญญำ ซึมเศร้ำ ยอมรับ แต่ก็ใช่ว่ำจะเป็นไปตำมลำดับนี้ บำงคนก็กระโดดข้ำม ขั้น ยำมที่เรำรู้ว่ำคนใกล้ตัวอำจจะอยู่ได้อีกไม่นำนก็เป็นแบบนี้ เหมือนกัน คุณรู้สึกแย่หลังจำกที่รู้ว่ำเขำป่ วยใช่ไหมล่ะ?”
1 0 4 0 8
เสี่ยวเชี่ยนไม่แปลกใจที่เขำก็รู้เรื่องนี้ อำข่ำที่เป็นลูกน้อง ของเขำเก่งมำกเรื่องข่ำวกรอง
“ฉันไม่ได้รู้สึกแย่เพรำะเขำ เขำไม่เกี่ยวข้องอะไรกับฉัน ฉันก็ แค่เห็นเด็กในข่ำวถูกทำรุณก็เลยรู้สึกแย่” เสี่ยวเชี่ยนแถ
ชีอวี่เซวียนส่ำยหน้ำ
“คุณเห็นแค่ ‘ผล’ แต่กลับมองข้ำม ‘เหตุ’ เหตุและผลแยกกัน ได้ที่ไหน? ปกติข่ำวแบบนี้มีเยอะแยะไป ทำไมถึงได้เพิ่งมำมี อำกำรหลังจำกที่รู้ว่ำเขำป่ วยล่ะ? แสดงให้เห็นว่ำเรื่องของเขำ ยังคงส่งผลต่อจิตใต้สำนึกของคุณ แต่คุณไม่อยำกไปคิดถึงมัน ตรงๆ”
พอรู้สึกได้ว่ำเสี่ยวเชี่ยนมองมำด้วยสำยตำอำมหิตชีอวี่เซ วียนจึงรีบพูดต่อ “ถ้ำคุณอำรมณ์ไม่ดีมำลงกับผมก็ได้ เรำคุยกัน แล้วไม่ใช่เหรอ คนเรำมักจะอำละวำดใส่คนใกล้ชิดเท่ำนั้น คุณ จะโมโหที่ผมพูดควำมจริงก็ไม่เป็นไร”
“ฉันไม่แคร์เขำ! คนอย่ำงนั้นใช่คนเหรอ? เอำจดหมำยตอบ รับของฉันไปซ่อน เรียกฉันว่ำลูกนอกคอก แล้วยังทำเรื่องแย่ๆ กับฉันมำกมำย ถ้ำไม่เพรำะฉันกับเสี่ยวเฉียงเก่งจนเอำเขำอยู่
1 0 4 0 9
เขำจะต้องสร้ำงควำมวุ่นวำยให้ฉันไม่หยุดไม่หย่อนแน่ ตอนนี้ ป่ วย ฉันไม่มีทำงเห็นใจเขำหรอก!”
“นั่นก็แน่นอน ต่อให้คุณใจอ่อนอยำกไปตรวจควำมเข้ำกัน เรื่องไขกระดูก ผมกับหมำทหำรของคุณก็ไม่มีทำงยอมหรอก”
ชีอวี่เซวียนยืดหยัดในเรื่องนี้ ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนตั้งท้องอยู่ บำงทีทำงนั้นอำจกำลังคิดว่ำรอเสี่ยวเชี่ยนคลอดลูกค่อยให้เธอ ลองตรวจ ใช้จังหวะช่วงที่เสี่ยวเชี่ยนท้องทำคีโมไปก่อน ชีอวี่เซ วียนไม่มีทำงเห็นด้วยกับเรื่องนี้แน่นอน
“พูดกันว่ำบริจำคไขกระดูกไม่มีผลต่อสุขภำพ แต่ใคร อยำกจะบริจำคก็บริจำคไป แต่คุณไม่ได้เด็ดขำดเข้ำใจไหม?”
“เพ้อเจ้อ! ฉันไม่ได้ปั ญญำอ่อนนะ!” เสี่ยวเชี่ยนพูดอย่ำงไม่ เกรงใจ
ไม่รู้ว่ำเธอตำฝำดไปหรือเปล่ำ ทำไมเธอรู้สึกเหมือนชีอวี่เซ วียนกลัวเธอไปตรวจเพื่อบริจำคไขกระดูก? แต่พอคิดดูอีกทีก็ไม่ แปลกหรอก เขำเห็นเธอเหมือนลูกสำวที่ตำยไปแล้ว คงเป็น ควำมรู้สึกที่อยำกปกป้องเธอ
“ดูคุณสิ ทำไมหัวใจที่ควรมีแต่ควำมรู้สึกดีๆ กลับเจอแต่
1 0 4 1 0
เรื่องที่บั่นทอนจิตใจนะ เล่นเอำตัวเองเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ” ชีอวี่ เซวียนส่ำยหน้ำอย่ำงเหนื่อยใจ ถ้ำเสี่ยวเชี่ยนไม่เจอเรื่องเลวร้ำย มำกมำยขนำดนั้น เธอจะต้องเติบโตเป็นเด็กผู้หญิงที่จิตใจดี อย่ำงแน่นอน ปำกตรงกับใจ ทัศนคติของเธอตรงไปตรงมำยิ่ง กว่ำใครแต่กลับชอบพูดว่ำตัวเองเป็นคนเลว ไม่เป็นโรคย้ำคิดย้ำ ท ำสิแปลก
“คุณก็ด้วยไม่ใช่เหรอ? ถ้ำคุณไม่เกิดควำมรู้สึกจะดีกับฉัน ขนำดนี้เหรอ? จะว่ำไปเรำสองคนก็นิสัยคล้ำยกันนะคะ โลกนี้มี เด็กตำยไปตั้งมำกมำย ทุกคนต่ำงเสียใจในขอบเขตที่เหมำะสม แต่เรำสองคนกลับเป็นโรคจิตเวชที่คนอื่นไม่มีทำงเป็น สุดท้ำย แล้วกำรเกิดควำมรู้สึกก็เป็นควำมผิดอย่ำงหนึ่ง”
เด็กตำยเป็นโอกำสที่เกิดขึ้นได้น้อยมำก ใครเจอเรื่องแบบนี้ ย่อมเสียใจมำก แต่ในบรรดำโอกำสที่เกิดขึ้นได้เพียงน้อยนิดนี้ อำกำรอย่ำงของเสี่ยวเชี่ยนกับชีอวี่เซวียนเกิดขึ้นได้น้อยยิ่งกว่ำ เป็นโรคจิตเวชที่รุนแรง ดูเหมือนแตกต่ำงกัน แต่แท้จริงแล้วก็ เหมือนกัน โรคย้ำคิดย้ำทำของเสี่ยวเชี่ยนกับ ‘กำรโอนถ่ำย ควำมรู้สึก’ ของชีอวี่เซวียน นี่เป็นโรคจิตเวชประเภทเดียวกัน
“ผมแปลกใจตรงที่โรคย้ำคิดย้ำทำของคุณทำไมถึงได้
1 0 4 1 1
เกี่ยวข้องกับเด็ก คุณไม่ได้ตั้งท้องเป็นครั้งแรกเหรอ…”
คำพูดของชีอวี่เซวียนทำให้เสี่ยวเชี่ยนอึ้ง แย่ละ เขำหำ สำเหตุของโรคที่เธอเป็นได้แล้ว!
ไปมำหำสู่บ่อยๆ กับจิตแพทย์ระดับโลก ต่อให้เสี่ยวเชี่ยน ปิดบังประวัติกำรป่ วยได้เก่งแค่ไหน ชีอวี่เซวียนก็ยังคงมองออก อยู่ดี เรื่องในวันนี้ทำให้เขำรู้สึกไม่ชอบมำพำกล
“อย่ำวิเครำะห์ฉันมั่วๆ นะ แล้วก็อย่ำเอำวิธีที่ใช้รักษำคนอื่น มำใช้กับฉันด้วย!” เสี่ยวเชี่ยนพยำยำมปกปิดควำมจริง
“กำรขำดควำมรักของพ่อตั้งแต่เด็กทำให้คุณอยำกชดเชย ให้กับรุ่นต่อไป เมื่อควำมรักในส่วนนี้หำยไป จิตใจก็จะผิดปกติ ถ้ำอย่ำงนั้นควำมสัมพันธ์ระหว่ำงพ่อกับลูกก็เป็นกุญแจสำคัญที่ จะรักษำโรคย้ำคิดย้ำท ำของคุณ”
ชีอวี่เซวียนแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินคำพูดต่อต้ำนของเสี่ยว เชี่ยน เขำวิเครำะห์ออกมำอย่ำงแม่นยำ
“คุณเป็นคนแบบนี้จะไม่มีเพื่อนเอำนะ…” เสี่ยวเชี่ยนร้อนตัว สุดๆ ตำลุงนี่ร้ำยกำจเหลือเกิน
1 0 4 1 2
“มีทำงแล้ว ไปเถอะ ตำมผมมำ~”
“ไปไหน?”
“ไปถึงเดี๋ยวก็รู้ ไปเอำเสื้อกันหนำวมำใส่เพิ่ม ข้ำงนอกมีลม เดี๋ยวไม่สบำย”
เสี่ยวเชี่ยนเดินไปหยิบเสื้อกันหนำวพลำงบ่นพึมพำ เธอคิด ในใจ เสี่ยวเฉียงอุตส่ำห์ไม่อยู่หลำยวันไม่มีคนบ่นแล้วนะ ชีอวี่เซ วียนยังมำรับหน้ำที่นี้ต่ออีก
แต่หลังจำกที่ชีอวี่เซวียนพำเสี่ยวเชี่ยนไปถึงที่หมำยแล้ว เธอก็เลิกรำคำญชีอวี่เซวียน
“นี่คือ?”
ชีอวี่เซวียนจอดรถ เสี่ยวเชี่ยนเห็นป้ ำยศูนย์แม่และเด็กแล้ว ก็งง “ฉันเพิ่งตรวจครรภ์ไปเมื่อไม่นำนมำนี้ คุณพำฉันมำที่นี่อีก ท ำไม?”
“ครั้งนี้ไม่ได้ให้คุณมำตรวจครรภ์ คุณอยู่บ้ำนว่ำงมำกไม่ใช่ เหรอ ผมเลยหำงำนให้ทำ”
ชีอวี่เซวียนพำเสี่ยวเชี่ยนเข้ำไปในห้องหัวหน้ำศูนย์ หัวหน้ำ
1 0 4 1 3
ศูนย์พอเห็นชีอวี่เซวียนก็รีบยืนขึ้นต้อนรับ
ก่อนมำที่นี่ชีอวี่เซวียนได้โทรมำบอกก่อนแล้ว พอหัวหน้ำ ศูนย์เห็นเขำก็ดีใจมำก
“ศำสตรำจำรย์ชีไม่คิดเลยว่ำคุณจะมำได้!”
“เรื่องที่คุยกันไว้เป็นไงบ้ำงครับ?” ชีอวี่เซวียนเข้ำเรื่องทันที หัวหน้ำศูนย์ยิ้มแย้ม เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจไม่รู้ว่ำชีอวี่เซวียน ต้องกำรทำอะไร เธอตั้งใจฟั ง
“พอคุณพูดแบบนั้นพวกเรำย่อมรู้สึกเป็นเกียรติครับ! เมือง ระดับสองของเรำได้รับโอกำสแบบนี้ย่อมเป็นเรื่องที่ดี”
พอได้ฟั งสองคนนี้คุยกันเสี่ยวเชี่ยนก็มองชีอวี่เซวียนด้วยสี หน้ำสงสัย โอกำสอะไร?
“เดี๋ยวคุณก็รู้เอง” ชีอวี่เซวียนขยิบตำให้เธอ