แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1276 นี่คือเอกสำรที่น่ำสนใจมำก

คนที่เรียกว่ำพ่อมำหลำยปีอยู่ๆ ก็กลำยเป็นคนที่ไม่มีควำม

ผูกพันทำงสำยเลือด ชำติก ำเนิดของเธอซับซ้อน ชีอวี่เซวียนอยู่ๆ

ก็หำยไป เป็นหรือตำยไม่รู้เลย…

เรื่องพวกนี้หำกเธอไม่ได้ท้องอยู่ ก็คงรับมือแบบประธำน

เชี่ยน ‘ฉันคือประธำนเชี่ยนกลัวใครที่ไหน’ ไม่มีทำงปล่อยให้

ตัวเองซึมเศร้ำแน่นอน แต่ตอนนี้เธอท้องอยู่ คนท้องที่ฮอร์โมน

ในร่ำงกำยไม่สมดุล แม้แต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ ก็รับไม่ได้

ยกตัวอย่ำงเช่นตอนสืออวี้เล่นไพ่ แค่เฉียวเจิ้นลงไพ่ไม่ได้ดั่งใจ

ก็ดรำม่ำกลำยเป็นเรื่องใหญ่ แล้วนับประสำอะไรกับที่ตอนนี้

เสี่ยวเชี่ยนเจอเรื่องพ่อแท้ๆ กับพ่อที่เลี้ยงเธอมำหำยตัวไปทั้งคู่

แต่สิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนไม่รู้ก็คือ ควำมผิดปกติทำงอำรมณ์ของเธอ

ในตอนนี้ยังมีสำเหตุมำจำกอย่ำงอื่นอีก ซึ่งนี่เป็นเรื่องในภำยหลัง

คนสวยไม่เข้ำใจเสี่ยวเชี่ยนพูดอะไร แต่สัญชำตญำณของ

สัตว์เลี้ยงนั้นแม่นมำก มันสัมผัสได้ถึงอำรมณ์เศร้ำเสียใจและ

หมดหวังของเสี่ยวเชี่ยนในช่วงเวลำนี้ ครั้นแล้วจึงพยำยำมให้

ก ำลังใจเสี่ยวเชี่ยนด้วยกำรเอำเท้ำวำงบนท้องเสี่ยวเชี่ยนพลำง

ท ำเสียงหงิงๆ สีหน้ำออดอ้อน รำวกับก ำลังพูดว่ำ สู้ๆ นะ

1 0 7 5 8

เสี่ยวเชี่ยนซึ้งใจ ท ำท่ำสดชื่นใส่มัน “นั่นสินะ ฉันต้องสู้

ตอนนี้ฉันเป็นแม่คน ในท้องยังมีลูกของฉันอยู่ ข้ำงกำยฉันยังมี

คนในครอบครัวที่เป็นห่วงอีกตั้งมำกมำย…”

เธอมองไปรอบบ้ำน ในนี้เต็มไปด้วยควำมรักที่คนใน

ครอบครัวมีให้เธอ

โดยเฉพำะเสี่ยวเฉียงของเธอ

อวี๋หมิงหลำงงำนยุ่งขนำดนั้น ทุกวันยังต้องหำเวลำมำอยู่กับ

เธอ คุยกับลูกที่อยู่ในท้อง แต่เขำก็ไม่ได้เลิกงำนตรงเวลำทุกวัน

มีครั้งหนึ่งเขำเลิกงำนดึกเสี่ยวเชี่ยนหลับไปแล้ว พอเธอตื่นขึ้นมำ

ก็เห็นเขำนอนพิงหัวเตียงในสภำพที่ยังใส่เครื่องแบบเต็มยศ

ท่ำทำงคงนั่งมองเธอแล้วผล็อยหลับไปด้วยควำมเหนื่อยล้ำ พอ

เสี่ยวเชี่ยนผลักเขำก็สะดุ้งตื่น ตอนนั้นฟ้ำสำงแล้ว นอนต่อก็ไม่ได้

จึงล้ำงหน้ำแล้วไปท ำงำนต่อ

ควำมรู้สึกแบบนี้ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนแอบต ำหนิตัวเอง

ตอนนี้เธอต่ำงอะไรกับคนที่แช่อยู่ในน้ำผึ้งอันหอมหวำน คน

รอบตัวล้วนดีกับเธอ แต่ท ำไมเธอยังเศร้ำได้ขนำดนี้?

อำกำรซึมเศร้ำในคนท้องนั้นควบคุมไม่ได้ ควำมรักของคน

1 0 7 5 9

ในครอบครัวบำงทีอำจกลำยเป็นกำรสร้ำงควำมกดดัน ซึ่งตอนนี้

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกแบบนั้น

ทั้งๆ ที่รู้ว่ำกำรซึมเศร้ำนั้นไม่ดีต่อลูก และก็รู้ว่ำคนใน

ครอบครัวต่ำงรอคอยกำรมำของเด็กคนนี้ ยิ่งเธออยำกท ำตัวสด

ชื่นก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ เห็นเสี่ยวเฉียงพำศำสตรำจำรย์หลิวมำเธอจึง

บังคับตัวเองให้ร่ำเริง จะท ำให้คนในครอบครัวเป็นห่วงไม่ได้

อวี๋หมิงหลำงกลับมำในตอนเย็นก็เห็นเสี่ยวเชี่ยนนั่งอ่ำน

กำร์ตูนหัวเรำะคิกคัก บนโต๊ะมีกล่องเปล่ำหลำยใบที่เดิมทีมีของ

กินเล่นอยู่ในนั้น เขำจึงสบำยใจ

ดูท่ำกำรรักษำของน้ำหลิวจะได้ผล เห็นเธอกลับมำเป็น

เหมือนเดิมได้แล้วมันช่ำงดีจริงๆ

พอเสี่ยวเชี่ยนเห็นสีหน้ำดีใจของเขำแล้วก็ยิ้มกว้ำงกว่ำเดิม

เพื่อคนที่รักเธอ เธอต้องเข้มแข็งกว่ำนี้ ต่อให้เป็นกำรแกล้ง

ท ำก็ต้องแกล้งท ำต่อไป

อวี๋หมิงหลำงงำนยุ่งมำก เวลำที่จะมำอยู่กับเสี่ยวเชี่ยนได้นั้น

มีจ ำกัด คนที่ช่วงกลำงวันมำอยู่กับเสี่ยวเชี่ยนได้ไม่ว่ำจะเป็น

แม่อวี๋หรือแม่เสี่ยวเชี่ยนล้วนไม่ได้ใส่ใจในรำยละเอียดเท่ำกับ

1 0 7 6 0

อวี๋หมิงหลำง ไม่มีใครสังเกตเห็นควำมผิดปกติของเสี่ยวเชี่ยน

เห็นเธอยิ้มแย้มได้มำกกว่ำเดิมก็คิดว่ำเธอโอเคดี

จนกระทั่งกลำงดึกวันหนึ่งเสี่ยวเฉียงตกใจตื่นเพรำะได้ยิน

เสียงเล็กๆ เสียงหนึ่ง เขำลืมตำขึ้น แล้วก็ได้เห็นภำพที่ท ำให้

หัวใจเขำแทบสลำย

เขำเห็นเสี่ยวเชี่ยนนอนขดตัวเหมือนลูกบอล หันหลังให้เขำ

หันหน้ำเข้ำก ำแพง ไหล่สั่นเล็กน้อยรำวกับว่ำพยำยำมกลั้นเสียง

ร้องไห้ไว้

อวี๋หมิงหลำงลืมภำพที่สะเทือนใจเขำมำกนี้ไม่ลง

หัวใจเหมือนมีมีดมำกรีดหลำยแผล

เขำอยำกยื่นมือเข้ำไปโอบเธอ แต่สุดท้ำยแล้วก็ไม่ได้ยื่น

ออกไป กลำงวันเธอท ำตัวร่ำเริงปกติ เพรำะไม่อยำกให้คนอื่น

เห็นเธอเศร้ำ แต่กลับเก็บมำร้องไห้ตอนกลำงคืน เวลำนี้ถ้ำเขำส่ง

เสียงให้เธอรู้ตัว เธอจะต้องเครียดมำกกว่ำเดิมแน่นอน

ครำวก่อนศำสตรำจำรย์หลิวพูดเรื่องเกี่ยวกับโรคซึมเศร้ำ

ในคนท้องให้เขำฟัง เขำรู้สึกเป็นทุกข์ไม่ต่ำงจำกเสี่ยวเชี่ยน อยู่ๆ

ก็เข้ำใจแล้วว่ำเบื้องหลังรอยยิ้มที่เข้มแข็งของเธอได้ซ่อนควำม

1 0 7 6 1

เจ็บปวดไว้มำกมำย เธอจะต้องพยำยำมเป็นอย่ำงมำกเพื่อให้ทุก

คนสบำยใจ

มีแค่ตอนกลำงคืนที่ไม่มีใครแล้วเท่ำนั้นถึงจะปลดปล่อย

ควำมเศร้ำนี้ออกมำได้

ตอนนี้เขำอยำกลุกขึ้นมอบควำมอบอุ่นให้เธอ แต่เวลำนี้เขำ

กลับท ำอะไรไม่ได้สักอย่ำง ท ำได้แค่มองเธอร้องไห้ด้วยควำม

หงุดหงิดใจ

ผ่ำนไปสักพักเขำก็ได้ยินเสียงเสี่ยวเชี่ยนลุกขึ้นแล้วใส่เสื้อ

คลุมด้วยควำมระมัดระวัง

อวี๋หมิงหลำงหลับตำอยู่ แต่เขำได้ยินเสียงเธอเปิด

คอมพิวเตอร์

ดึกขนำดนี้แล้วเมียเขำเปิดคอมพิวเตอร์ท ำอะไร?

ฉวยโอกำสตอนที่เสี่ยวเชี่ยนเผลอ อวี๋หมิงหลำงแอบลืมตำ

มองไป ไม่รู้เสี่ยวเชี่ยนอ่ำนอะไรอยู่ ตัวอักษรแน่นไปหมด โต๊ะอยู่

ห่ำงจำกเตียงค่อนข้ำงไกลอวี๋หมิงหลำงเห็นไม่ชัด เขำจึงค่อยๆ

ลุกขึ้นอย่ำงเงียบๆ แล้วไปยืนด้ำนหลังเธอ

1 0 7 6 2

บนหน้ำจอมีแต่ตัวหนังสือ ส่วนใหญ่เป็นภำษำอังกฤษ โชค

ดีที่เสี่ยวเฉียงเป็นคนเรียนเก่งจึงพออ่ำนเข้ำใจบ้ำง อ่ำนได้สอง

บรรทัดเขำก็รู้แล้วว่ำนี่เป็นเนื้อหำในฮำร์ดดิสก์ที่หนงเย่ำเอำมำ

ให้ ดูเหมือนจะเป็นเคสคนไข้

“ดึกขนำดนี้แล้วท ำไมยังนั่งอ่ำนอยู่ล่ะ?”

เสี่ยวเชี่ยนตกใจเสียงของเขำ เธอเอำมือลูบหน้ำอก “ตกใจ

หมดเลย ฉันนอนไม่หลับก็เลยลุกขึ้นมำอ่ำนนี่”

ช่วงหลำยวันมำนี้เวลำที่เธออำรมณ์ไม่ดีก็จะอยำกอ่ำนพวก

นี้ ยิ่งอ่ำนยิ่งติด

“เลิกอ่ำนเถอะ พรุ่งนี้ตอนกลำงวันค่อยอ่ำน”

อวี๋หมิงหลำงพำเธอกลับเตียง เสี่ยวเชี่ยนนอนไม่หลับ เขำ

เองก็แกล้งท ำเป็นไม่รู้เรื่องที่เธอร้องไห้เมื่อครู่ ทั้งสองคนนอน

เรียงกัน อวี๋หมิงหลำงรู้สึกเหมือนมีบำงอย่ำงกั้นกลำงระหว่ำงเขำ

กับเธอ

สิ่งนี้แยกเขำกับเธอออกจำกกัน เห็นๆ อยู่ว่ำต่ำงพยำยำม

ท ำเพื่ออีกฝ่ำย แต่กลับกลำยเป็นกำรสร้ำงควำมเครียดให้ เขำไม่

ยอมพ่ำยแพ้ให้กับสถำนกำรณ์แบบนี้ พยำยำมคิดหำวิธีท ำลำย

1 0 7 6 3

อุปสรรคที่ขวำงกั้น

“เคสคนไข้ที่คุณอ่ำนเมื่อกี้เกี่ยวกับอะไรเหรอ?” เขำชวนเธอ

คุย

“โรคซึมเศร้ำชนิดยิ้มแย้ม ช่วงนี้ฉันอ่ำนพวกนี้อยู่”

“โรคซึมเศร้ำมีแบบยิ้มแย้มด้วยเหรอ?”

“ใช่ คนประเภทนี้ดูภำยนอกไม่ผิดปกติอะไร หลำยครั้งที่ดู

สุภำพมำก ซ่อนอำรมณ์ซึมเศร้ำไว้เบื้องหลังรอยยิ้ม มักจะเกิด

เหตุกำรณ์ฆ่ำตัวตำยบ่อยๆ คนในครอบครัวต่ำงแทบไม่เชื่อว่ำ

คนไข้จะเป็นโรคนี้”

อวี๋หมิงหลำงได้ฟังก็เหงื่อแตก “ช่วงหลำยวันมำนี้คุณอ่ำน

แต่พวกนี้เหรอ?”

“ก็ไม่เชิงหรอก ก่อนหน้ำนี้อ่ำนพวกสภำพจิตใจผิดปกติหลัง

สูญเสียคนใกล้ชิด พูดไปก็แปลก ฉันอ่ำนหนังสือมำตั้งเยอะ ไม่มี

เล่มไหนดึงดูดควำมสนใจได้เท่ำเนื้อหำที่อยู่ในนั้นเลยนะ อ่ำน

ตอนรู้สึกหดหู่กลับรู้สึกดีขึ้นมำเสียอย่ำงนั้น”

อวี๋หมิงหลำงตบหลังให้เสี่ยวเชี่ยนสักพักเธอก็ผล็อยหลับไป

1 0 7 6 4

หลังเสี่ยวเชี่ยนหลับอวี๋หมิงหลำงก็เดินไปที่คอมพิวเตอร์

เปิดฮำร์ดดิสก์ที่ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนหมกมุ่นอันนั้น แล้วค้นหำ

เอกสำร

ฮำร์ดดิสก์นี้มีข้อมูลเยอะมำก เต็มไปด้วยผลงำนอัน

ทรงคุณค่ำของชีอวี่เซวียน แต่อวี๋หมิงหลำงกลับเจอแฟ้มได้อย่ำง

ง่ำยดำย เพรำะภำยในฮำร์ดดิสก์มีกำรแบ่งแฟ้มเป็นสัดส่วนโดย

มีตัวเลขก ำกับไว้ หำไม่นำนก็เจอ

เขำไล่เปิดดูไฟล์แรกอ่ำนไล่ลงไป ต้องยอมรับเลยว่ำเป็น

เอกสำรที่ดึงดูดควำมสนใจมำก

ถ้ำผู้เชี่ยวชำญอย่ำงศำสตรำจำรย์หลิวมำเห็นเข้ำจะต้องทึ่ง

แน่ มิน่ำเสี่ยวเชี่ยนถึงได้ติดขนำดนี้ แต่พอให้คนนอกอย่ำงอวี๋

หมิงหลำงมำอ่ำนก็กลำยเป็นอีกอำรมณ์หนึ่ง

1 0 7 6 5