แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1275 หนึ่งเกิดสอง สองเกิดสำม สำมเกิดสรรพสิ่ง

ครั้งแรกที่ลูกเชี่ยนเจอชีอวี่เซวียนเป็นตอนที่ไปกินข้ำวใน

ร้ำนอำหำรพร้อมเขำ ชีอวี่เซวียนแกล้งท ำตัวเป็นพ่อครัว มอบ

เหล้ำให้เสี่ยวเชี่ยนหนึ่งขวด ตอนนั้นได้มีควำมคิดที่อยำกจะ

ใกล้ชิดเสี่ยวเชี่ยนแล้ว

กำรเจอกันครั้งที่สองที่ศำสตรำจำรย์หลิวพูดถึงอวี๋หมิง

หลำงไม่อยู่ แต่เสี่ยวเชี่ยนเคยเล่ำให้เขำฟัง ครั้งนั้นเสี่ยวเชี่ยน

เจอชีอวี่เซวียนที่โรงพยำบำลประสำท ซึ่งครั้งนั้นศำสตรำจำรย์

หลิวเป็นคนจัดกำร

นับแต่นั้นมำอำข่ำก็ถูกส่งมำคอยปกป้องเสี่ยวเชี่ยน ชีอวี่เซ

วียนปรำกฏตัวบ่อยขึ้น

ดั่งค ำพูดที่ว่ำ หนึ่งให้ก ำเนิดสอง สองให้ก ำเนิดสำม สำมให้

ก ำเนิดสรรพสิ่ง หลังจำกเจอกันสำมครั้งก็มีเรื่องรำวต่ำงๆ

เกิดขึ้นตำมมำมำกมำย

ระบบประสำทและสมองของอวี๋หมิงหลำงไม่ค่อยเหมือนคน

อื่น มีควำมสำมำรถในกำรปะติดปะต่อเรื่องรำวเป็นอย่ำงมำก

เขำเรียบเรียงเรื่องรำวทั้งหมดได้ทันที ควำมจริงค่อยๆ ปรำกฏ

1 0 7 5 0

“น้ำหลิวครับ ก่อนหน้ำนี้ลูกเชี่ยนเคยเข้ำร่วมกำรแข่งขัน

ระดับนำนำชำติ ยังจ ำได้ไหมครับว่ำปีไหน?”

ศำสตรำจำรย์หลิวพูดปีออกมำ อวี๋หมิงหลำงจึงถำมต่อ

“ในปีนั้นศำสตรำจำรย์ชีเป็นกรรมกำรด้วยไหมครับ?”

“น้ำจ ำได้ว่ำไม่มีนะ แต่กำรแข่งขันระดับนี้เขำน่ำจะสนใจอยู่

เขำเองก็เคยบอกว่ำเป็นเพรำะกำรแข่งครั้งนั้นที่ท ำให้เขำสนใจ

ในตัวเสี่ยวปืนเหล็ก”

ต่อได้อีกหนึ่งชิ้นแล้ว! ในที่สุดอวี๋หมิงหลำงก็เรียงล ำดับ

เวลำได้ แต่ตอนนี้มีอยู่หนึ่งปัญหำ ตกลงชีอวี่เซวียนมีลูกกี่คน

แน่?

ถ้ำตำมที่ชีอวี่เซวียนบอก เสี่ยวเชี่ยนเป็นลูกที่เกิดจำกเขำกับ

แม่ยำยเผลอไปมีอะไรกัน ถ้ำอย่ำงนั้นลูกคนที่ตำยไปแล้วเป็น

ใคร?

“น้ำหลิวครับ น้ำแน่ใจนะครับว่ำลูกของศำสตรำจำรย์ชีตำย

ไปแล้ว? น้ำเคยเจอไหมครับ?”

“แน่ใจสิ น้ำเห็นกับตำเลยนะ เด็กคนนั้นมีโรคติดตัวมำแต่

1 0 7 5 1

ก ำเนิด อย่ำว่ำแต่สมัยนั้นกำรแพทย์ยังไม่ทันสมัยเลย ต่อให้เป็น

สมัยนี้ก็รักษำไม่ได้เหมือนกัน”

“ท ำไมน้ำถึงเห็น? เมื่อยี่สิบปีก่อนน้ำยังไม่น่ำสนิทกับ

ศำสตรำจำรย์หรือเปล่ำ?”

“นั่นสิ ท ำไมน้ำถึงเห็น…” เรื่องก็ผ่ำนมำนำนมำกแล้ว

ศำสตรำจำรย์หลิวใช้เวลำคิดอยู่สักพักกว่ำจะคิดออก

“ใช่แล้ว! น้ำแอบปะปนเข้ำไป! ตอนนั้นได้ยินว่ำมีทีม

นักวิทยำศำสตร์มำจำกเมืองนอก น ำทีมโดยพี่ชี ได้ยินว่ำก ำลัง

วิจัยเรื่องลึกลับอะไรสักอย่ำง สมัยนั้นน้ำยังสำว ควำมรู้ยังไม่แน่น

เท่ำไร ก็เลยชอบที่จะติดตำมคนแก่งๆ เผื่อได้เรียนรู้อะไรบ้ำง

นำยก็รู้ว่ำสมัยนั้นประเทศเรำเพิ่งอยู่ในช่วงก่อร่ำงสร้ำงตัว พวก

เขำมีโปรเจกต์ลึกลับอะไรก็ไม่ค่อยอยำกเอำพวกเรำเข้ำไปร่วม

ด้วย”

สมัยนั้นศำสตรำจำรย์หลิวยังสำว เต็มไปด้วยควำมอยำกรู้

อยำกเห็น เธอไม่มีใครให้เป็นที่พึ่ง อำศัยควำมกระหำยใน

ควำมรู้และควำมเชื่อที่ว่ำครูพักลักจ ำย่อมได้วิชำมำบ้ำง จึงคิดหำ

วิธีปะปนไปกับคนพวกนั้น น่ำเสียดำยที่โปรเจกต์ลึกลับพวกนี้มี

มำตรกำรรักษำควำมปลอดภัยที่สูงมำก เธอเข้ำไปไม่ถึง

1 0 7 5 2

แต่เธอก็พยำยำมอย่ำงไม่ลดละ วันๆ ไปนั่งเฝ้ำเรือนรับรอง

ที่พวกชีอวี่เซวียนพักอยู่ หวังว่ำจะได้มีโอกำสขอควำมรู้จำกคน

พวกนั้นบ้ำง ปรำกฏว่ำยังไม่ทันได้ควำมรู้อะไรก็ไปเห็นชีอวี่เซ

วียนท ำพิธีศพให้ลูกเสียก่อน

“ตอนนั้นน้ำเห็นสัปเหร่อก ำลังจะเอำเด็กใส่ถุงกระสอบ ตำม

ธรรมเนียมคนพื้นที่นั้นเด็กที่อำยุน้อยมำกๆ จะเข็นเข้ำเตำเผำ

เลยไม่ได้ ต้องเอำใส่ถุงก่อน น้ำเห็นกับตำว่ำพี่ชีไปแย่งศพลูก

ออกมำอุ้มขึ้นรถ ใครจะกล่อมยังไงก็ไม่ฟัง”

นี่มันเรื่องอะไรกัน อวี๋หมิงหลำงฟังจบก็รู้สึกเหมือนตัวเอง

ก ำลังเข้ำไปพัวพันคดีฆำตกรรม ท ำไมเรื่องรำวมันซับซ้อนได้

ขนำดนี้ ค ำพูดของชีอวี่เซวียนมีทั้งจริงและเท็จ ประเด็นคืออัน

ไหนจริงอันไหนเท็จนี่แหละ?

อวี๋หมิงหลำงมำที่นี่เพื่อมำให้ศำสตรำจำรย์หลิวช่วยเยียวยำ

จิตใจของเสี่ยวเชี่ยน ไม่คิดว่ำจะได้มำรู้เรื่องนี้ ภำยนอกเขำดูนิ่ง

สุขุม แต่ภำยในจิตใจกลับเหมือนมีเกลียวคลื่น ภูตจิ๋วในใจเขำ

จ ำนวนนับไม่ถ้วนก ำลังคิดนู่นนี่ตีกันไปหมด

เรื่องนี้จะต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่ อวี๋หมิงหลำงรู้สึกเหมือน

ตัวเองยืนอยู่ท่ำมกลำงปริศนำ ควำมจริงมำอยู่ตรงหน้ำ แต่กลับ

1 0 7 5 3

เอื้อมไม่ถึง

“น้ำหลิวครับ น้ำพอจ ำได้ไหมว่ำตอนนั้นทีมวิจัยของ

ศำสตรำจำรย์ชีวิจัยเกี่ยวกับอะไร?”

“น้ำไม่รู้ แต่ตอนนั้นชื่อเสียงของชีอวี่เซวียนดังมำกใน

ต่ำงประเทศ น้ำไปเกำะติดก็เพรำะแบบนี้แหละ แต่ได้ยินว่ำเป็น

กำรวิจัยข้ำมวงกำร นอกจำกคนดังในแวดวงประสำทแล้วยังมีคน

จำกแวดวงอื่นอีกไม่น้อย ตอนนั้นมีปรมำจำรย์สำขำปรัชญำจำก

เมืองนอกไปเลือกผู้ช่วยตำมมหำวิทยำลัยด้วย สุดท้ำยได้ด็อก

เตอร์ไปสองคน ตอนนั้นน้ำแค้นมำกท ำไมไม่มำที่มหำวิทยำลัย

เรำ ถ้ำเลือกน้ำไปด้วยนะ น้ำคงได้รู้ควำมจริงหมดแล้ว” พอพูด

ถึงเรื่องนี้ศำสตรำจำรย์หลิวก็ท ำตัวเหมือนเด็กขึ้นมำทันที

ค ำพูดที่ดูเหมือนร ำพึงร ำพันนี้กลับท ำให้อวี๋หมิงหลำง

เชื่อมต่อเรื่องรำวก่อนหน้ำนี้ได้

“น้ำหลิวครับ ด็อกเตอร์ที่น้ำหลิวว่ำแซ่ฉำงหรือเปล่ำครับ?”

“มันนำนมำกแล้วน้ำจะไปจ ำได้ ได้ยังไง… จ ำได้แค่ว่ำชื่อ

ประหลำดๆ”

ผ่ำนมำนำนหลำยปี แถมยังไม่ใช่เรื่องส ำคัญอะไร แค่จ ำได้

1 0 7 5 4

คร่ำวๆ

“ฉำงเซียงซือ?”

“ใช่! ชื่อนั้นแหละ!” ศำสตรำจำรย์หลิวตีหัวตัวเอง นึกออก

แล้ว

ชื่ออื่นอำจจ ำไม่ได้ แต่ชื่อนี้เป็นเอกลักษณ์มำก ชื่อเหมือน

กลอนสำม พออวี๋หมิงหลำงพูดขึ้นมำศำสตรำจำรย์หลิวก็นึกออก

คลิก!

สมองของอวี๋หมิงหลำงต่อจิ๊กซอว์ได้เพิ่มอีกหนึ่งตัว เห็นที

คนที่รู้ควำมจริงในตอนนั้นนอกจำกชีอวี่เซวียนก็คือฉำงเซียงซือ

แล้ว และเซนส์ของเขำบอกว่ำชำติก ำเนิดของลูกเชี่ยนเกี่ยวข้อง

กับกำรวิจัยของคณะนั้น ภำยในสมองของเขำปะติดปะต่อ

เรื่องรำวได้มำกมำยแล้ว แต่ก็ยังเหมือนขำดชิ้นส่วนส ำคัญไป

ตอนนี้สุขภำพของเสี่ยวเชี่ยนส ำคัญกว่ำ อวี๋หมิงหลำงพำ

ศำสตรำจำรย์หลิวไปหำเสี่ยวเชี่ยนที่บ้ำน

เสี่ยวเชี่ยนก ำลังนั่งกอดหมอนเหม่อมองนอกหน้ำต่ำง ได้ยิน

เสียงประตูเปิดจึงหันไป พอเห็นเสี่ยวเฉียงมำกับอำจำรย์แววตำก็

1 0 7 5 5

ฉำยแววดีใจ

“อำจำรย์มำ!”

“มำเยี่ยมเธอน่ะสิ ได้ยินว่ำช่วงนี้อำรมณ์ไม่ค่อยดี?”

ศำสตรำจำรย์หลิวเดินไปนั่งข้ำงเสี่ยวเชี่ยนแล้วมองส ำรวจ ผอม

ลงไปหน่อย

เพิ่งไม่เจอกันกี่วัน กว่ำจะมีเนื้อมีหนังขนำดขึ้นมำได้ไม่ใช่

เรื่องง่ำย นี่ผอมลงไปอีกแล้ว ถ้ำไม่เห็นท้องที่ป่องออกมำใครก็ดู

ไม่ออกว่ำท้อง

ศำสตรำจำรย์หลิวสงสำรศิษย์รัก มองออกว่ำเสี่ยวเชี่ยน

สภำพจิตใจไม่โอเค ครั้นแล้วจึงหันไปส่งสำยตำหำอวี๋หมิงหลำง

อวี๋หมิงหลำงจึงอ้ำงว่ำขอกลับไปที่ท ำงำน เพื่อปล่อยให้ทั้งสอง

คนอยู่กันตำมล ำพัง

เสี่ยวเชี่ยนพอจะเดำได้ว่ำท ำไมศำสตรำจำรย์หลิวถึงมำหำ

เธอก็ไม่ชอบสภำพตัวเองในตอนนี้ แต่ประเด็นคือ จิตใจของ

มนุษย์เมื่ออยู่ในสภำวะหนึ่งก็ยำกที่จะควบคุมได้ แล้วนับประสำ

อะไรกับคนท้องที่อำรมณ์แปรปรวนได้มำกกว่ำคนปกติ

เรื่องบำงอย่ำงเธอบอกอำจำรย์ไม่ได้ อย่ำงเช่น

1 0 7 5 6

ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงเธอกับชีอวี่เซวียน เรื่องในชำติก่อนของเธอ

และก็ด้วยสำเหตุที่มีเรื่องปิดบังมำกมำยจึงท ำให้กำรบ ำบัดจิตใจ

ของศำสตรำจำรย์หลิวใช้กับเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ผล ควำมลับที่ก่อ

ตัวเป็นก ำแพงท ำให้เข้ำไปในจิตใจของเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้

ศำสตรำจำรย์หลิวท ำเต็มที่แล้ว เสี่ยวเชี่ยนกลัวอำจำรย์ผิดหวัง

จึงแสร้งท ำเป็นเหมือนว่ำได้ผล

หลังจำกศำสตรำจำรย์หลิวกลับไปเธอก็กลับมำหดหู่อีกครั้ง

คนสวยที่เกำะติดเสี่ยวเชี่ยนไม่ห่ำงพอเห็นนำยหญิงดูเศร้ำ

สร้อยจึงเข้ำมำคลอเคลีย เสี่ยวเชี่ยนลูบหัวมันพลำงพึมพ ำ

“ท ำไมควบคุมจิตใจตัวเองไม่ได้อีกแล้ว ฉันไม่อยำกซึมเศร้ำ

แต่ภำพเหตุกำรณ์ที่น่ำร ำคำญพวกนั้นกลับโผล่มำในสมองไม่

หยุด ยิ่งอยำกสลัดทิ้งก็ยิ่งรู้สึกแย่”

ตอนนี้เธอมีอำกำรซึมเศร้ำของคนท้องปรำกฏแล้ว ตัวเธอ

เองรู้สึกได้

1 0 7 5 7