แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1283 ดวงอำทิตย์ยังคงขึ้นเหมือนเดิม

ควำมคิดนี้ท ำให้อวี๋หมิงหลำงขนลุก ถ้ำเป็นแบบนั้นจริง งั้น

เด็กชื่อเซียงเฉ่ำที่ถูกฝังไปแล้วนั่น… ไม่ใช่ร่ำงที่แท้จริงของลูก

เชี่ยนหรอกเหรอ?

อวี๋หมิงหลำงช็อคกับข้อสันนิษฐำนของตัวเอง

ผลลัพธ์ที่น่ำสะพรึงนี้ท ำให้เขำแอบรับไม่ได้นิดหน่อย เขำ

จอดรถข้ำงทำง หยิบบุหรี่ออกมำจุด พยำยำมหำเหตุผลมำลบ

ล้ำงควำมคิดของตัวเอง

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขำด

เทคโนโลยีทำงวิทยำศำสตร์เป็นแรงขับเคลื่อนอันดับหนึ่ง

ควำมเชื่องมงำยทั้งหลำยล้วนเป็นเสือกระดำษ เรื่องที่ไม่มีกำร

พิสูจน์ได้ว่ำเป็นจริงล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง…

เสี่ยวเฉียงในเวลำนี้แทบอยำกท่องแนวคิดปรัชญำที่เคย

เรียนออกมำอีกรอบ เพรำะอยำกล้มล้ำงควำมคิดที่มันดูเกินจริง

นี้

แต่สูบบุหรี่หมดไปหลำยมวนเขำกลับพบว่ำยังหำเหตุผลมำ

1 0 8 1 7

ล้มล้ำงไม่ได้เลย!

มีแค่แบบนี้เท่ำนั้นถึงจะอธิบำยได้ว่ำท ำไมชีอวี่เซวียนที่ชอบ

เสี่ยวเชี่ยนมำกขนำดนั้นแต่กลับไม่กล้ำออกมำยอมรับในตัวเสี่ยว

เชี่ยน

และก็มีแค่แบบนี้เท่ำนั้นที่สำมำรถอธิบำยเรื่องที่ไม่

สมเหตุสมผลทั้งหมด

กำรทดลองนี้ได้เกิดขึ้นอย่ำงลับๆ เมื่อยี่สิบปีก่อน หำกถูก

เปิดเผยออกมำจะสร้ำงควำมตื่นตระหนกระดับไหน จะสร้ำง

ควำมสั่นสะเทือนในวงกำรวิทยำศำสตร์ได้มำกเพียงใด ยำกที่จะ

คำดเดำได้

ดังนั้นชีอวี่เซวียนถึงได้พยำยำมหำทำงปิดบังชำติก ำเนิดของ

เสี่ยวเชี่ยน เพียงเพื่อให้เสี่ยวเชี่ยนได้ใช้ชีวิตอย่ำงสงบ เขำ

ควบคุมควำมคิดถึงที่มีต่อเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ แต่ก็ไม่กล้ำรบกวนใช้

ชีวิตของเธอ ครั้นแล้วจึงใช้วิธีนี้เข้ำหำเธอ

ข้อสันนิษฐำนนี้ยังสำมำรถอธิบำยได้ว่ำท ำไมอยู่ๆ ชีอวี่เซ

วียนถึงได้หำยตัวไป ก่อนหน้ำนี้หนงเย่ำลูกศิษย์คนโตของเขำก็

บำดเจ็บ เป็นไปได้สูงว่ำพวกเขำอำจไปล้ำงสมองทุกคนที่รู้เรื่อง

1 0 8 1 8

ในตอนนั้น

ถึงมีอีกหลำยปริศนำที่ยังไม่ได้รับกำรเปิดเผย แต่อวี๋หมิง

หลำงได้ใช้สมองที่ฉลำดเกินคนปะติดปะต่อพอเป็นรูปเป็นร่ำง

ขึ้นมำได้แล้ว

ถ้ำเป็นแบบนี้ล่ะก็ ในฐำนะที่เขำเป็นสำมีของลูกเชี่ยนควร

ท ำอย่ำงไรต่อไป…

เดิมอวี๋หมิงหลำงคิดว่ำตัวเองจะต้องใช้เวลำนำนในกำรคิด

เรื่องนี้ แต่ในควำมเป็นจริงเมื่อเขำก ำลังคิดว่ำอนำคตควรท ำ

อย่ำงไรสมองก็ปรำกฏค ำตอบออกมำในทันที

ภรรยำที่เขำรักมำก ลูกที่น่ำรักของเขำ แค่นั้น

เธอที่ปำกแข็งใจอ่อนคอยรักษำจิตใจคน เขำที่เข้มแข็งกล้ำ

หำญคอยพิทักษ์ควำมสงบ ต่ำงท ำหน้ำที่ในอำชีพของตัวเอง สิ่ง

ที่ไม่ธรรมดำก็คือต่ำงคนต่ำงประสบควำมส ำเร็จในหน้ำที่กำร

งำน สิ่งที่ธรรมดำก็คือเมื่อกลับถึงบ้ำนเธอได้ถอดหัวโขน

จิตแพทย์ เขำได้ถอดหัวโขนทหำรหน่วยรบพิเศษออก เธอและ

เขำก็เป็นเพียงคนธรรมดำทั่วไปเหมือนกัน

เรื่องวิทยำศำสตร์ เรื่องเหนือธรรมชำติ เรื่องอนุภำค

1 0 8 1 9

วิญญำณ ล้วนไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขำ

เขำไม่อยำกรู้ว่ำเธอมีที่มำอย่ำงไร กำรที่เขำสืบเรื่องนี้ก็เพียง

เพื่อต้องกำรปกป้องตัวเธอจำกสิ่งรบกวนทั้งหลำย ต่อให้ตอนนี้รู้

‘ควำมจริง’ แล้วยังไงล่ะ?

ไม่ว่ำเธอจะเป็นใคร เฉินเสี่ยวเชี่ยนก็คือภรรยำของอวี๋หมิง

หลำง เป็นแม่ของอวี๋ต้ำเหวย เรื่องอื่นมันก็แค่เศษผง แค่เศษผง

เท่ำนั้น

พอได้ข้อสรุปเขำก็สบถออกมำ แต่ในใจกลับโล่งอย่ำงบอก

ไม่ถูก

บุหรี่ในมือยังไม่หมดมวน แต่ในใจของอวี๋หมิงหลำงผ่อน

คลำยแล้ว

ถ้ำชีอวี่เซวียนยังรอดกลับมำได้ เขำจะไปคุยกับชีอวี่เซวียน

เรื่องในตอนนั้นก็คิดเสียว่ำเป็น ‘เรื่องงมงำย’ ไม่มีใครคิดจริง

ชีอวี่เซวียนอยำกเป็นพ่อของเสี่ยวเชี่ยนก็เป็นไป แม่ยำยก็ยังคง

เป็นแม่ยำย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

ดวงอำทิตย์ยังคงขึ้นเหมือนเดิม วันเวลำยังคงหมุนเวียน

ต่อไป ไม่ว่ำใครก็ไม่มีทำงแตะต้องควำมสุขของคนที่เขำอยำก

1 0 8 2 0

ปกป้องที่สุด

อืม เอำแบบนี้แหละ ท ำทุกอย่ำงเหมือนเดิม!

พอคิดได้แบบนี้อวี๋หมิงหลำงก็รู้สึกโล่ง ตอนนี้เขำอยำกรีบ

กลับบ้ำน กลับไปอยู่ข้ำงกำยเสี่ยวเชี่ยน

ส่วนเรื่องนี้ อวี๋หมิงหลำงตัดสินใจ ‘ลืม’ โดยอัตโนมัติ ชำตินี้

เขำไม่อยำกโกหกเสี่ยวเชี่ยนไม่ว่ำเรื่องใดก็ตำม ยกเว้นเรื่องนี้

เสี่ยวเชี่ยนนั่งอยู่บ้ำนดวงตำสลับกันกระตุก ตำซ้ำยกระตุก

เสร็จก็เปลี่ยนมำตำขวำกระตุก สุดท้ำยก็ต้องยอมจ ำนนต่อลูกตื๊อ

ของแม่ เอำแถบกระดำษขำวมำแปะตำ แต่ก็ยังเป็นเหมือนเดิม

เมื่อถึงตอนบ่ำย ไม่รู้ท ำไม เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกร่ำงกำยหน่วงๆ

ตอนที่เธอยกขำจะขึ้นเตียงรู้สึกร่ำงกำยมันหน่วงลงข้ำงล่ำง เธอ

ไม่เคยเป็นแบบนี้มำก่อนจึงเรียบขึ้นเตียงนอนพัก แต่สักพักก็

รู้สึกแปลกๆ อีก

“แม่ เอำเครื่องวัดหัวใจเด็กมำหน่อย ท ำไมหนูรู้สึกว่ำวันนี้

ลูกไม่ดิ้นเลย”

ยิ่งอำยุครรภ์เยอะขึ้น เด็กในท้องก็จะยิ่งขยับตัวบ่อยขึ้น วันนี้

1 0 8 2 1

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกแปลกๆ เมื่อครู่ตอนนอนลงเธอเอำมือพำดท้อง

ถึงได้รู้สึกตัวว่ำวันนี้ลูกเธอยังไม่ดิ้นเลย!

เรื่องนี้ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนไม่สบำยใจ จึงให้แม่เอำเครื่องฟัง

หัวใจเด็กในครรภ์มำ

เสี่ยวเชี่ยนฟังอยู่สักพักกลับไม่ได้ยินอะไร

เธอตกใจหน้ำซีด เธอเคยได้ยินว่ำคนท้องแก่จ ำนวนไม่น้อย

ที่ต้องสูญเสียลูกไปอย่ำงกะทันหัน เธอรีบตั้งสติแล้วลองฟังอีก

ครั้งถึงได้พบว่ำเครื่องมีปัญหำ

เจี่ยซิ่วฟำงเองก็ไม่สบำยใจ อยู่ดีๆ ท ำไมเด็กถึงไม่ขยับล่ะ?

เธอรีบโทรหำแม่อวี๋ หญิงสูงวัยทั้งสองคนปรึกษำกันแล้วก็

ได้ข้อสรุปว่ำให้พำเสี่ยวเชี่ยนไปตรวจที่โรงพยำบำล

อำยุครรภ์มำกแล้วจะประมำทไม่ได้

เสี่ยวเชี่ยนเองก็คิดแบบนั้น เรื่องที่เกี่ยวข้องกับลูกต้องท ำ

อย่ำงรอบคอบ ถึงเธอจะรู้สึกว่ำคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก แต่

ไปตรวจดีกว่ำเพื่อควำมสบำยใจ

เมื่อตกลงกันแบบนั้นเจี่ยซิ่วฟำงจึงเตรียมพำเสี่ยวเชี่ยนออก

1 0 8 2 2

จำกบ้ำน แม่อวี๋ออกจำกบ้ำนพี่รองแล้วตรงไปที่โรงพยำบำลเลย

บ้ำนพี่รองอยู่ค่อนข้ำงไกล ถ้ำรอแม่อวี๋มำเกรงว่ำจะไม่ทัน ไม่สู้ไป

เจอกันที่โรงพยำบำล

ปกติตอนกลำงวันในบ้ำนจะมีคนอยู่กับเสี่ยวเชี่ยนสองคน

เจี่ยซิ่วฟำงกับแม่อวี๋ขับรถไม่เป็น น้ำแม่บ้ำนขับเป็นแต่ตอนนี้

ออกไปจ่ำยตลำด เสี่ยวเชี่ยนอยำกขับเอง แต่ถูกแม่ห้ำมไว้

ท้องโตขนำดนี้จะขับได้ยังไง โรงพยำบำลอยู่ไม่ไกลเรียก

แท็กซี่เอำสะดวกกว่ำ

เสี่ยวเชี่ยนคิดๆ แล้วก็จริง ครั้นแล้วจึงใส่เสื้อผ้ำหยิบสมุด

บันทึกกำรตรวจครรภ์แล้วออกจำกบ้ำน

เจี่ยซิ่วฟำงควงแขนเสี่ยวเชี่ยนยืนเรียกรถหน้ำหมู่บ้ำน รอ

สักพักก็มีรถแท็กซี่มำ ทั้งสองคนขึ้นรถ เจี่ยซิ่วฟำงเป็นห่วงลูก

สำวจึงไปนั่งเบำะหลังด้วย รถแท็กซี่คันนี้ตรงที่นั่งคนขับมีคอก

เหล็กกั้นระหว่ำงคนขับกับลูกค้ำ

รถแบบนี้ไม่แปลกเท่ำไร ก่อนหน้ำนี้มีข่ำวว่ำคนขับแท็กซี่ถูก

ปล้นตอนกลำงคืน ดังนั้นจึงมีรถแท็กซี่หลำยคันติดตั้งคอกเหล็ก

แบบนี้เพื่อป้องกันลูกค้ำท ำอันตรำย

1 0 8 2 3

ตอนที่ใกล้ถึงโรงพยำบำลโทรศัพท์เสี่ยวหลิงทงที่อยู่กับเจี่ย

ซิ่วฟำงก็ดังขึ้น

“ลูกเชี่ยนคุณอยู่ไหน?”

“อ๋อ หมิงหลำงเหรอ รอเดี๋ยวนะ”

เจี่ยซิ่วฟำงยื่นโทรศัพท์ให้เสี่ยวเชี่ยน

“วันนี้ลูกไม่ดิ้น เครื่องฟังเสียงหัวใจเด็กก็มีปัญหำ ฉันเลยจะ

ไปตรวจที่โรงพยำบำล แต่ฉันรู้สึกได้ว่ำไม่มีอะไรมำกหรอก นำย

ไม่ต้องเป็นห่วง”

อวี๋หมิงหลำงได้ฟังก็ตกใจเล็กน้อย “ไปโรงพยำบำลที่จะ

คลอดเหรอ?”

“อืม อีกไม่กี่นำทีก็ถึงแล้ว ตอนนี้อยู่ถนนหวงไห่”

“ผมก็อยู่แถวนี้ พวกคุณขับรถมำเหรอ?”

“เปล่ำ เรียกแท็กซี่”

“บอกเลขทะเบียนผมหน่อย”

อวี๋หมิงหลำงเห็นว่ำอยู่ไม่ไกลกันจึงจะขับรถไปรับเสี่ยว

1 0 8 2 4

เชี่ยนมำขึ้นรถตัวเอง เขำจ ำเลขทะเบียนรถที่เสี่ยวเชี่ยนนั่งมำ

แล้วขับไปหำ

เสี่ยวเชี่ยนได้ยินว่ำเขำจะมำหำก็ดีใจมำก เจี่ยซิ่วฟำงจึงแซว

“พวกแกสองคนนี่จริงๆ เลยนะ ท ำอย่ำงกับไม่ได้เจอกันเป็น

ปี แค่นี้แกก็ดีใจ”

เสี่ยวเชี่ยนเองก็ไม่รู้ว่ำท ำไม ได้ยินว่ำเขำจะมำเธอก็มี

ควำมสุข

ระหว่ำงที่ทั้งสองคนก ำลังคุยอยู่นั้น เสี่ยวเชี่ยนเงยหน้ำมอง

ถนนข้ำงนอกแล้วก็พบว่ำผิดเส้นทำง

“ลุงคะ นี่ไม่ใช่ทำงไปโรงพยำบำลนี่คะ?”

1 0 8 2 5