แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1286 สุดท้ำยก็ตำมมำทัน

ในที่สุดเฉินหลินก็จอดรถ เขำหยิบมีดพร้ำออกมำจำกที่นั่ง

ข้ำงคนขับ จำกนั้นก็เปิดประตูรถ เดิมเสี่ยวเชี่ยนอยำกฉวยจังหวะ

นี้เปิดประตูลงไป แต่พอเห็นมีดพร้ำของเฉินหลินเธอก็เปลี่ยนใจ

ไม่ได้ ลงไปแบบนี้มีหวังได้ถูกแทงจำกข้ำงหลังแน่ อีกอย่ำง

ออกไปข้ำงนอกโอกำสที่ยำจะฟุ้งกระจำยประสิทธิภำพลดลงก็

เป็นไปได้สูง

เสี่ยวเชี่ยนหยิบยำออกมำจำกสร้อยแล้ว ช่วงจังหวะส ำคัญก็

ต้องพึ่งสิ่งนี้นี่แหละ!

แต่สิ่งที่ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนตกใจก็คือ หลังจำกเฉินหลินหยิบ

มีดแล้วไม่ได้มำเปิดประตูหลังทันที แต่มือข้ำงหนึ่งถือมีด มืออีก

ข้ำงถือถังน้ำมัน เริ่มรำดน้ำมันไปบนรถ!

“เชี่ยนเอ๋อร์ มันจะท ำอะไรน่ะ?” เจี่ยซิ่วฟำงอยำกเปิดประตู

แต่ก็พบว่ำเปิดไม่ออก เฉินหลินลงไปแล้วได้ล็อคประตูไว้

“เขำคิดจะฆ่ำเรำแล้วเผำทิ้ง” เสี่ยวเชี่ยนพูดอย่ำงใจเย็น

“หำ! เดี๋ยวฉันจะสู้กับมันเอง แกรีบหนีไปนะ” เจี่ยซิ่วฟำงคิด

1 0 8 4 2

ว่ำเดี๋ยวจะต้องตำยกันหมด

ควำมรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่

“ยังไงแม่ก็อำยุเยอะแล้ว มีลูกที่มีอนำคตอย่ำงพวกแกสอง

คนก็นับว่ำไม่เสียแรงที่เกิดมำ แกต้องหนีไปให้ได้นะ”

“หนีไม่ทันแล้ว อุ้มท้องโย้วิ่งหนีอันตรำยกว่ำ แม่ เดี๋ยวเปิด

ประตูแล้วแม่ต้องกลั้นหำยใจนะ กลั้นได้นำนเท่ำไรก็เท่ำนั้น”

เสี่ยวเชี่ยนพูดจบเฉินหลินก็รำดน้ำมันเสร็จพอดี เขำเปิด

ประตูรถ ดึงแขนเจี่ยซิ่วฟำงจะให้ลงจำกรถ จังหวะที่เขำก้มตัวมำ

ดึงแขนเสี่ยวเชี่ยนก็ได้บดยำแล้วปำใส่หน้ำเฉินหลิน!

ชีอวี่เซวียน ยังไม่ทันได้เรียกพ่อสักค ำ ตอนนี้ก็พึ่งยำที่ให้

มำแล้วนะว่ำจะได้ผลหรือเปล่ำ!

ไม่นำนมือของเฉินหลินก็หยุด เจี่ยซิ่วฟำงกลั้นหำยใจตำมที่

ลูกสำวสั่ง เธอรู้สึกได้ว่ำไม่มีแรงฉุดที่แขนแล้ว

“ปล่อยมือ!” เสี่ยวเชี่ยนสั่ง ดวงตำทั้งสองข้ำงของเฉินหลิน

มองตรงไปข้ำงหน้ำ รำวกับถูกสะกดไว้

ยำชนิดนี้จะออกฤทธิ์ควบคุมระบบประสำทส่วนกลำง ท ำให้

1 0 8 4 3

ชำไปชั่วขณะ ปกติเอำไว้ใช้สะกดจิต แต่ก็มีขั้นตอนที่ส ำคัญ ก่อน

ใช้จะต้องท ำกำรสะกดจิตขั้นต้นก่อน แต่เสี่ยวเชี่ยนไม่มีเวลำท ำ

เธอจึงต้องวัดดวงเอำ

ต่อให้ไม่สำมำรถท ำกำรสะกดจิตเฉินหลินได้ แต่ยำได้ส่งผล

ต่อประสำทแล้วแน่นอน ก็ต้องมำดูว่ำส่งผลมำกน้อยแค่ไหน

“โยนมีดทิ้งไป! หันหลัง เดินไปให้ไกลที่สุด!”

เสี่ยวเชี่ยนสั่งเสร็จเฉินหลินก็โยนมีดทิ้งจริงๆ จำกนั้นก็หัน

หลังเดินไป

เสี่ยวเชี่ยนยังไม่ทันจะได้ท ำอะไรต่อก็เห็นแม่ที่ปกติขี้กลัวไป

เสียทุกสิ่ง อยู่ๆ ก็เก็บมีดของเฉินหลินขึ้นมำ แล้ววิ่งไปทำงเฉิน

หลิน

เฉินหลินไม่ได้อยู่ในห้วงสะกดจิต เขำเดินไปได้ไม่กี่ก้ำว มี

ลมพัดมำพอดีจึงได้สติ จำกนั้นก็หันหน้ำกลับไป เจี่ยซิ่วฟำง

เหวี่ยงมีดไปพอดี!

มีดเฉียดจมูกเฉินหลินไปนิดเดียว!

เฉินหลินตกใจขนลุกซู่ เขำรีบวิ่งหนี เจี่ยซิ่วฟำงก็วิ่งไล่

1 0 8 4 4

“ไอ้สำรเลว แกกล้ำรังแกลูกสำวฉันเหรอ! เสียแรงที่ลูกฉัน

เรียกแกว่ำพ่อมำหลำยปี ฉันจะเด็ดหัวแก!”

พูดถึงเรื่องปกป้องลูกตัวเองล่ะก็ แม่แต่ละคนสู้ขำดใจชนิดที่

เล่นเอำอึ้งไปตำมๆ กัน

เจี่ยซิ่วฟำงวิ่งไล่เฉินหลิน เฉินหลินตกใจร้องตะโกน

“ซิ่วฟำง ฉันเอง ดูดีๆ สิ นี่ฉันเอง!”

“ฉันจะฟันหัวแกนั่นแหละ! หยุดนะ ไอ้สำรเลวอย่ำหนีนะ!

เชี่ยนเอ๋อร์ รีบหนีไป ขับรถหนีไป! แม่จะอยู่กับไอ้สำรเลวนี่เอง!”

เดิมเสี่ยวเชี่ยนจะลุกไปยังที่นั่งคนขับเพื่อขับรถไปรับแม่แล้ว

หนีออกไปด้วยกัน แต่เดินไปได้ก้ำวเดียวเธอก็ปวดท้องหนักจน

ต้องคุกเข่ำลง

เฉินหลินวิ่งพลำงตะโกนขอควำมช่วยเหลือ เจี่ยซิ่วฟำงไล่

ตำมไปติดๆ ก ำลังจะไล่ถึงตัวเฉินหลิน ทันใดนั้นกลับสะดุดล้ม

มีดหลุดออกจำกมือ

เฉินหลินหันไปมองพอดี เห็นมีดลอยมำทำงตัวเองก็ตกใจ

เกือบฉี่รำด แต่ไม่รู้ท ำไมมีดที่หลุดมือเจี่ยซิ่วฟำงลอยไปหยุดข้ำง

1 0 8 4 5

เฉินหลินพอดี เฉินหลินดีใจที่ตัวเองรอด

เจี่ยซิ่วฟำงลุกขึ้นวิ่งไปเก็บมีด แต่มือยังไม่ทันแตะมีด เฉิน

หลินก็เอำเท้ำเหยียบมีดไว้

“นังXXX!” เฉินหลินด่ำ ต่ำงกับเมื่อครู่ที่วิ่งหนีด้วยควำมกลัว

เขำก้มลงจะเก็บมีด แต่เจี่ยซิ่วฟำงรวบรวมควำมกล้ำ อำศัยควำม

ตัวใหญ่ชนเฉินหลินกระเด็นออกข้ำง!

“ไอ้XXX!” เจี่ยซิ่วฟำงรัวหมัด ไม่รู้ท ำไมเธอรู้สึกตอนนี้มี

เรี่ยวแรงเยอะมำก รัวหมัดไปจนเฉินหลินร้องโอดโอย

เธอถูกเฉินหลินรังแกมำครึ่งค่อนชีวิต ไม่เคยสู้ชนะเลย แต่

เวลำนี้นึกถึงลูกสำวท้องแก่ เจี่ยซิ่วฟำงก็มีพลังล้นเหลือ รัวหมัด

ใส่เฉินหลินไม่ยั้ง ทึ้งผม จกตำ กัดแก้ม ทั้งสองคนนัวเนียกัน

อุตลุด

เดิมเฉินหลินคิดว่ำต่อยกับผู้หญิงไม่น่ำจะเปลืองแรงมำก

แต่ผู้หญิงคนนี้ท ำเพื่อปกป้องลูกสำว ได้ทีใส่ไม่ยั้ง ทั้งสองคนต่ำง

ไม่ยอมกัน เจี่ยซิ่วฟำงกัดหน้ำเฉินหลินไม่ยอมปล่อย เฉินหลิน

เจ็บจึงเอำมือทุบหัวเจี่ยซิ่วฟำง แต่ทุบยังไงเจี่ยซิ่วฟำงก็ไม่ปล่อย

ควำมรักของแม่นั้นทรงพลังมำก ตำยแล้วไงล่ะ ถ้ำเธอยอมแพ้

1 0 8 4 6

แล้วลูกจะท ำไง!

เฉินหลินรวบรวมก ำลังทั้งหมดที่มีหมำยจะต่อยเข้ำที่ขมับ

ของเจี่ยซิ่วฟำง จุดนี้ถ้ำต่อยเข้ำไปไม่ตำยก็เจ็บหนัก ทันใดนั้น

เขำก็ได้ยินเสียงแตรรถจำกทำงด้ำนหลัง!

อวี๋หมิงหลำงตำมมำทันแล้ว!

เขำเห็นแม่ยำยถือมีดพร้ำวิ่งไล่ตั้งแต่อยู่ไกลๆ แล้ว เขำจึง

รีบเร่งควำมเร็ว แต่ก็กลัวว่ำจะไม่ทันจึงบีบแตรด้วย เฉินหลินได้

ยินเสียงแตรก็หยุดชะงัก จังหวะที่เขำก ำลังอึ้งอยู่นั้นอวี๋หมิงหลำง

ก็ลงมำจำกรถ พอเห็นอวี๋หมิงหลำงเขำก็ปล่อยเจี่ยซิ่วฟำงแล้วลุก

ขึ้นเตรียมวิ่งหนี มีเหรออวี๋หมิงหลำงจะยอมรีบกระโดดเข้ำไปถีบ!

เฉินหลินถูกอวี๋หมิงหลำงถีบทีเดียวเลือดพุ่ง ทรุดลงทันที

อวี๋หมิงหลำงเข้ำไปหิ้วเฉินหลินขึ้นมำแล้วเอำเชือกบนรถมัด

ไว้ ขณะเดียวกันก็รำยงำนต ำแหน่งกับเฉียวเจิ้น ให้เขำบอกพี่รอง

ให้รีบมำ

เมื่อท ำทุกอย่ำงเสร็จแล้วเขำจึงเดินไปหำแม่ยำยที่ยังอยู่ใน

อำกำรตกใจ เขำช่วยพยุงเธอขึ้นมำ

1 0 8 4 7

“เป็นไงบ้ำงครับ เสี่ยวเชี่ยนล่ะครับ?”

เจี่ยซิ่วฟำงเช็ดเลือดตรงจมูก เธอชี้ไปด้ำนหลัง “เชี่ยนเอ๋อร์

อยู่ข้ำงหลัง ไม่เป็นไร”

อวี๋หมิงหลำงรีบมองไปทำงด้ำนหลัง เขำเห็นรถแท็กซี่ที่ชุ่ม

ไปด้วยน้ำมันจอดอยู่ห่ำงออกไปประมำณห้ำสิบกว่ำเมตร

แต่พอเพ่งมองดีๆ ก็ยิ่งตกใจ เขำเห็นเสี่ยวเชี่ยนนั่งเอำมือ

กุมท้องสีหน้ำเจ็บปวด!

อวี๋หมิงหลำงรีบวิ่งไปหำ “ลูกเชี่ยน!!”

เขำเข้ำไปอุ้มเสี่ยวเชี่ยนขึ้นมำแล้วถำมด้วยควำมเป็นห่วง

“คุณเป็นอะไร! ผมจะรีบพำไปโรงพยำบำลเดี๋ยวนี้แหละ!”

“ปวด… ท้อง…” เสี่ยวเชี่ยนปวดจนแทบไม่มีแรงพูด

ระหว่ำงทำงที่มำท้องเธอเจ็บหน่อยๆ มำเรื่อยๆ พอรถหยุด

ก็เริ่มเจ็บมำกขึ้น เมื่อกี้ตอนที่แม่เธอวิ่งไล่ฟันเฉินหลินเธอก็ขยับ

ตัวไม่ได้แล้ว แม้แต่แรงจะลุกขึ้นไปช่วยแม่ยังไม่มี

พอเห็นอวี๋หมิงหลำงแม้แต่จะดีใจเธอยังไม่มีแรง ตอนนี้

1 0 8 4 8

ควำมรู้สึกไปรวมอยู่ที่ท้องหมดแล้ว มันเป็นควำมเจ็บปวดแบบที่

รำวกับเคยเจอกันมำก่อน

1 0 8 4 9