แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1287 วิธีคลอดแบบใหม่

ควำมเจ็บปวดของเสี่ยวเชี่ยนในตอนนี้มันเกินกว่ำที่คนๆ

หนึ่งจะรับไหว รำวกับว่ำเส้นประสำททุกเส้น เซลล์ทุกอณูได้

แสดงควำมเจ็บปวดออกมำพร้อมกัน ยำกเกินจะทนไหว

ครั้งก่อนที่เธอเคยรู้สึกแบบนี้ดูเหมือนจะเป็นตอนจะคลอด

ลูกเมื่อชำติก่อน…

“ลูกเชี่ยน อดทนหน่อยนะ ผมจะพำไปโรงพยำบำลเดี๋ยวนี้!”

อวี๋หมิงหลำงรีบตั้งสติ สมองของเขำรีบค้นหำโรงพยำบำลที่

ใกล้ที่สุด

โรงพยำบำลที่อยู่ใกล้แหล่งท่องเที่ยวนี้ที่สุด… อย่ำงน้อยๆ

ก็ต้องขับรถไปครึ่งชั่วโมง!

เขำอุ้มเสี่ยวเชี่ยนขึ้นรถ เสี่ยวเชี่ยนปวดจนต้องเอำมือจับ

เบำะไว้ เล็บจิกเข้ำไปในเบำะ เสื้อผ้ำของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อ

“เฉียวเจิ้น ถำมพี่รองให้หน่อยว่ำเมื่อไรถึง!” อวี๋หมิงหลำง

ถำม

เฉียวเจิ้นที่อยู่ศูนย์บัญชำกำรรีบถำมพี่รอง ได้รับค ำตอบ

1 0 8 5 0

กลับมำว่ำอย่ำงน้อยๆ ก็อีกหลำยนำที ต่อให้รอพี่รองมำ กว่ำ

เฮลิคอปเตอร์จะลงจอด กว่ำจะหำที่จอดในเมืองได้ ก็เร็วกว่ำขับ

รถไปแค่ไม่กี่นำที อวี๋หมิงหลำงเห็นเสี่ยวเชี่ยนทรมำนมำก เขำก็

ร้อนใจไม่แพ้กัน

ขณะที่เขำเตรียมจะขับรถเข้ำเมืองเสี่ยวเชี่ยนก็พูดขึ้น

“ไม่ไหว… ไม่ทันแล้ว…”

“ลูกเชี่ยน อดทนหน่อยนะ ผมจะพำคุณไปเดี๋ยวนี้!”

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกเหมือนอะไรจะหลุดออกมำ เธอตกใจ คง

ไม่ได้จะคลอดแล้วนะ?

“ไม่ได้ ไม่ทันแล้ว ลูกจะออกมำแล้ว!”

เมื่อชำติก่อนตอนคลอดเสี่ยวเหวยเธอเกือบตำย ลูกเธอ

คลอดยำกมำก เด็กอยู่ผิดต ำแหน่ง เธอเจ็บเกือบตำย

เธอไม่คิดเลยว่ำชำตินี้เรื่องจะกลับกลำยเป็นแบบนี้

“ว่ำไงนะ?!” อวี๋หมิงหลำงช็อค เจี่ยซิ่วฟำงวิ่งเข้ำมำลูบท้อง

เสี่ยวเชี่ยนแล้วท ำหน้ำตกใจ

1 0 8 5 1

“จะคลอดแล้วแน่ๆ ท้องลงต่ำแล้ว!”

ดูจำกสภำพท้องเด็กจะออกมำแล้ว!

“ลูกเชี่ยน… คุณอั้นไว้ก่อนได้ไหม?” สมองอวี๋หมิงหลำงว่ำง

เปล่ำไปหมดแล้วตอนนี้

เขำเคยจินตนำกำรตอนลูกเชี่ยนคลอดเอำไว้หลำยแบบ

เตรียมใจไว้ทั้งหมดแล้ว วินำทีที่แสนสวยงำมในกำรต้อนรับชีวิต

ใหม่

แต่เขำไม่คิดเลยว่ำเหตุกำรณ์จะกลำยเป็นแบบนี้!

“อั้นบ้ำนนำยสิอวี๋หมิงหลำง! เวลำขี้จะแตกนำยอั้นได้

เหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนปวดจนแทบสลบแต่ก็ยังรวบรวมแรงด่ำเขำ

เธอรู้สึกปวดหน่วงที่ท้องมำก ควำมรู้สึกนี้เธอคุ้นเคย ลูกจะคลอด

แล้ว!

หำกตอนนี้อยู่ในห้องคลอด สถำนกำรณ์แบบนี้หมอคงบอก

เธอแล้วว่ำได้เข้ำสู่ขั้นสองแล้ว นั่นก็คือเด็กก ำลังจะออกมำ!

เสี่ยวเชี่ยนปวดจนไม่มีแรงตะโกน เธอรู้สึกเกร็งไปหมด เลิก

สนว่ำเธอจะเป็นจิตแพทย์ที่เก่งกำจหรือจะเป็นบอสอะไรก็ตำม

1 0 8 5 2

ตอนคลอดลูกจะให้เธออั้นไว้ก่อนได้ยังไง!

เด็กจะออกมำแล้วใครจะห้ำมได้!

อวี๋หมิงหลำงโดนด่ำเลยใจเย็นลง เขำดูเวลำ กว่ำพี่รองจะ

มำก็อีกสักพัก บนเฮลิคอปเตอร์มีหมอท ำคลอด เพรำะเขำบอก

ไว้ก่อนแล้ว

ส่วนตอนนี้เหรอ…

อวี๋หมิงหลำงกัดฟัน

“แม่หลบไปหน่อยครับ” เขำพูดพลำงพับแขนเสื้อขึ้น หยิบ

ทิชชูเปียกผสมแอลกอฮอล์ออกมำจำกด้ำนหน้ำแล้วเช็ดมือให้

สะอำด

เวลำนี้เจี่ยซิ่วฟำงตกใจน้ำตำไหล พอได้ยินอวี๋หมิงหลำงสั่ง

ให้หลบเธอก็หันไปมองอย่ำงงงๆ

“หมิงหลำงจะท ำอะไร?”

“ท ำคลอด!”

เรื่องมำถึงขนำดนี้แล้วจะให้ท ำไงได้

1 0 8 5 3

“แล้ว… แล้วท ำเป็นเหรอ?!” เจี่ยซิ่วฟำงอึ้ง เฉียวเจิ้นที่อยู่

ปลำยสำยพลอยร้อนใจตำมไปด้วย

“One ใจเย็นก่อน นำยมีประสบกำรณ์เหรอ?”

“ตอนนั้นที่ถูกส่งไปอยู่ศูนย์ฝึกสุนัขฉันเคยท ำคลอดให้แม่

สุนัข!” อวี๋หมิงหลำงเหงื่อแตกเต็มหน้ำ แต่เวลำนี้เขำไม่มี

ทำงเลือกอื่นแล้ว

“ไอ้… ทุ… เรศ… นำยสิ… หมำ!” เสี่ยวเชี่ยนปวดทุรนทุรำย

แต่พอได้ยินแบบนั้นก็ขอด่ำหน่อย

อวี๋หมิงหลำงเอำผ้ำเช็ดหน้ำผืนสะอำดของตัวเองยัดใส่ปำก

เสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่ นำยคิดจะท ำอะไร!

อวี๋หมิงหลำงกดวำงสำยแล้วโทรหำพี่สะใภ้ใหญ่ ระหว่ำงรอ

สำยเขำได้ท ำกำรฆ่ำเชื้อให้ทั่วรถ คงสะอำดเทียบเท่ำ

โรงพยำบำลไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลำคิดเยอะแล้ว

“น้องเล็ก?” เสียงของพี่สะใภ้ใหญ่ดังลอดออกมำ

“พี่สะใภ้ เมียผมจะคลอดแล้ว ตอนนี้พวกเรำอยู่ในป่ำ พี่

บอกผมหน่อยว่ำต้องท ำไง ผมจะท ำคลอดให้เธอ!” อวี๋หมิงหลำ

1 0 8 5 4

งกดเปิดล ำโพงแล้วเช็ดมือต่อ

“หำ… ? หำ!” พี่สะใภ้ใหญ่ช็อค

“ไม่มีเวลำอธิบำยแล้ว เร็วพี่!”

“อ่อ… อ๋อ! นำยดูก่อนว่ำช่อง… คลอดเปิดประมำณไหน

แล้ว”

เสี่ยวเฉียงยื่นมือเข้ำไปดึงกำงเกงคนท้องออก…

ถ้ำเสี่ยวเชี่ยนสลบไปได้เธอก็อยำกสลบ ใครอยำกคลอด

ด้วยวิธีนี้กัน!

แต่ไม่ได้ ถ้ำเธอสลบไปแล้วลูกจะท ำไง?

พี่สะใภ้ใหญ่บอกล ำดับกำรท ำคลอดให้ฟัง อวี๋หมิงหลำงจ ำ

ไว้ในใจ

ต่ำงจำกท ำคลอดสุนัขนิดหน่อย แต่ตอนนี้ไม่มีทำงเลือกอื่น!

“ลูกเชี่ยน คุณออกแรงเบ่งตำมผมสั่งนะ เอำเป็นจังหวะ ผม

ให้เบ่งค่อยเบ่ง เอ้ำฮึบ”

เจี่ยซิ่วฟำงเฝ้ำอยู่ด้ำนนอก เธอไม่รู้เหตุกำรณ์ข้ำงใน รู้แค่ว่ำ

1 0 8 5 5

ตอนนี้ลูกสำวเธอก ำลังอยู่ในช่วงนำทีเป็นนำทีตำย เธอร้อนใจ

มำก พอหันไปเห็นเฉินหลินที่ถูกมัดอยู่ก็โมโห จึงเดินเข้ำไปเตะ

แต่ก็ยังไม่หำยโมโห

“อ๊ำ!”

เสียงเสี่ยวเชี่ยนดังมำจำกในรถ เจี่ยซิ่วฟำงเป็นห่วงจนน้ำตำ

ซึม ลืมเรื่องระบำยควำมโกรธ เธอคุกเข่ำลงบนพื้น

ประนมมือแล้วเริ่มพึมพ ำ

“สวรรค์เบื้องบนเจ้ำขำ ช่วยคุ้มครองให้ลูกอีฉันปลอดภัย

ด้วยนะเจ้ำคะ อีฉันยอมอำยุสั้นลงไปสิบปี ไม่สิ ยี่สิบปีเลยเจ้ำ

ค่ะ!”

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำควำมเจ็บปวดในตอนนี้มันมำกกว่ำเมื่อ

ชำติก่อน ถึงขั้นตอนจะสั้นลง แต่ควำมเจ็บมันเกินเบอร์ไปมำก

เธอเบ่งตำมที่อวี๋หมิงหลำงให้จังหวะ เวลำเพิ่งผ่ำนไปได้สองนำที

แต่กลับรู้สึกเหมือนใช้พลังไปหมดแล้ว

อยำกสลบจัง…

“ลูกเชี่ยน คุณต้องเข้มแข็งนะ! สู้ๆ ลูกจะออกมำแล้ว! คุณไม่

1 0 8 5 6

อยำกเห็นลูกของเรำเหรอ ถ้ำคุณสู้ไม่ไหว ผมจะไปพร้อมคุณกับ

ลูกด้วย ลูกเชี่ยน!”

ค ำพูดที่พูดมำจำกใจของเขำได้เติมพลังให้เสี่ยวเชี่ยน

ไม่ เธอจะสลบไม่ได้!

เบบี๋ที่รอมำตั้งนำนก ำลังจะออกมำแล้ว เธอจะมำพลำดตอน

โค้งสุดท้ำยไม่ได้

เฉินเสี่ยวเชี่ยน เธอท ำได้!

รวบรวมก ำลัง เบ่งตำมกำรให้จังหวะของเขำ เสี่ยวเชี่ยนออก

แรงฮึบแล้วก็รู้สึกเหมือนมีอะไรไหลออกจำกร่ำงกำย จำกนั้นท้อง

ก็ยุบลง

อวี๋หมิงหลำงแทบไม่เชื่อสำยตำ ในมือของเขำมีวัตถุขนำด

เล็กที่มีแต่เมือก หรือนี่คือ…

“น้องเล็ก! เป็นไงบ้ำง น้องเล็ก!” พี่สะใภ้ใหญ่ไม่ได้ยินเสียง

เดินไปเดินมำด้วยควำมร้อนใจ มุดเข้ำโทรศัพท์ได้คงท ำไปแล้ว

“อุแว้!” เสียงทำรกร้องดังกังวำนภำยในรถ เสียงนี้ได้ท ำลำย

ควำมเงียบ พลังแห่งชีวิตใหม่ จุดประกำยควำมหวังให้ในใจของ

1 0 8 5 7

ทุกคน!

1 0 8 5 8