แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1319 นำง ก เป็นกำมเทพ

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน ได้ยินหรือยัง เขำพูดขนำดนี้แล้ว!” เจิ้งซวี่

โมโหตั้งแต่ต้นจนจบ

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นฉันก็ไม่ขอเข้ำไปยุ่งเรื่องของพวกนำย

แล้ว พวกนำยจัดกำรเอำเองแล้วกัน”

“จัดกำรอะไร? ตอนนี้เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ?” อำข่ำ

แสดงท่ำทีชัดเจนว่ำไม่อยำกพูดถึง เจิ้งซวี่อยำกพูดแต่ถูกเธอชิง

พูดก่อน

“ใช่! ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว!” เจิ้งซวี่เม้มปำก

เจ้ำตัวพูดมำกันขนำดนี้แล้ว เสี่ยวเชี่ยนจะยุ่งอีกก็ไม่ดี แต่

ท่ำทำงของอำข่ำกับสีหน้ำของเจิ้งซวี่กลับท ำให้เสี่ยวเชี่ยนมอง

อย่ำงสนุก

วันที่สองงำนประมูลถึงจะเริ่ม ตอนว่ำงๆ เสี่ยวเชี่ยนก็พำอำ

ข่ำออกไปเที่ยวเล่น อำข่ำท ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถึงเวลำคุย

ก็คุยกับเสี่ยวเชี่ยน ต้องเล่นกับเสี่ยวเหวยก็เล่น ซื้อของในห้ำงไป

ไม่น้อย พอเธอลงมำข้ำงล่ำงก็เห็นเจิ้งซวี่มำพร้อมกับคนอื่น

1 1 1 1 7

ดูจำกกำรแต่งตัวเหมือนจะเพิ่งคุยธุรกิจเสร็จ พอเขำเห็น

เสี่ยวเชี่ยนกับอำข่ำสีหน้ำก็เหมือนบังเอิญเจอกัน

เจิ้งซวี่หันไปพูดกับคนที่ตำมมำ จำกนั้นก็เดินเข้ำไปหำพวก

เสี่ยวเชี่ยน

“กินข้ำวหรือยัง?” พูดพลำงเหล่มองอำข่ำ

อำข่ำเห็นเจิ้งซวี่มองมำจึงฉีกยิ้มกว้ำงอย่ำงเป็นธรรมชำติ

“ยังเลย นำยจะเลี้ยงข้ำวกลำงวันเหรอ?”

ท่ำทำงแบบนี้เหมือนคนเป็นเพื่อนกันธรรมดำ ถ้ำร่ำงกำย

ของเจิ้งซวี่ไม่ได้มีกลิ่นอำยของเมื่อคืนหลงเหลืออยู่ล่ะก็ เขำคง

คิดว่ำผู้หญิงที่ท ำเป็นชิลๆ คนนี้เป็นคนละคนกับสำวสวยที่เล่นผี

ผ้ำห่มกับเขำเมื่อคืน

“ปกติผมยุ่งมำก แต่เห็นพวกคุณต้องกำรงั้นผมจะฝืนใจไป

เลี้ยงข้ำวพวกคุณสักมื้อก็ได้” เจิ้งซวี่พยำยำมระงับควำมโกรธที่

ไม่รู้มำจำกไหน

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มกว้ำง “นำยอย่ำฝืนไปเลยน่ำ พวกฉันไปกิน

กันเองแล้วเอำบิลมำเบิกนำยก็ได้”

1 1 1 1 8

เจิ้งซวี่ถลึงตำใส่เสี่ยวเชี่ยน อยู่ฝ่ำยไหนกันแน่เนี่ย!

เสี่ยวเชี่ยนเบ้ปำก เธอก็เป็นแค่นำง ก ที่เดินผ่ำนมำแล้วเห็น

เรื่องสนุกก็เท่ำนั้น หรือจะเรียกเธอว่ำกำมเทพก็ไม่ขัด

“ก็จริงนะ เอำเงินมำแล้วนำยไปไหนก็ไป” อำข่ำสนับสนุน

ควำมคิดเสี่ยวเชี่ยน

แม้แต่เสี่ยวเหวยที่เสี่ยวเชี่ยนอุ้มอยู่ก็เลียนแบบสีหน้ำของ

แม่ พยำยำมใช้หน้ำอวบๆ ของตัวเองท ำหน้ำรังเกียจ

‘ควำมบังเอิญ’ ที่เจิ้งซวี่เจตนำท ำถูกตีกลับ

อำข่ำยั่วโมโหเขำอย่ำงไม่แคร์อีกแล้ว

เดิมทีเขำคิดว่ำอย่ำงน้อยๆ อำข่ำก็น่ำจะรู้สึกอะไรกับเขำ

บ้ำง เขำเองก็ไม่ได้คัดค้ำนที่จะคบกับเธอ แน่นอนว่ำพี่ซวี่เป็นผู้

นิยมควำมโสดมำตลอด ไม่มีทำงแต่งงำน แต่เรื่องคบกันเป็น

แฟนก็ใช่ว่ำจะไม่ได้

แต่เขำคิดแบบนี้ คนอื่นไม่ได้เอำด้วยเสียหน่อย มีผู้หญิงที่

ไม่แคร์อะไรยิ่งกว่ำพี่ซวี่จริงๆ พี่ซวี่ได้ประจักษ์ก็วันนี้

เสี่ยวเชี่ยนเห็นเจิ้งซวี่ท ำเป็นเก๊กจึงแกล้งพูดขึ้นลอยๆ

1 1 1 1 9

“คนบำงคนท ำเป็นได้ใจ มีไพ่ดีอยู่ในมือแท้ๆ แต่กลับเล่น

เละเทะไปหมดเพียงเพรำะนิสัยและกลัวเสียหน้ำ”

เจิ้งซวี่หันไปถลึงตำใส่เสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนถลึงกลับอย่ำง

ไม่เกรงใจ ใครกลัวนำย นำยมันหำเรื่องใส่ตัวเอง

ครั้นแล้วเจิ้งซวี่จึงท ำได้แค่หันหลังเดินกลับ ระหว่ำงนั้นเขำ

ได้ยินผู้หญิงสองคนนั้นที่อยู่ข้ำงหลังคุยกัน

“ประธำนเชี่ยนเธอพูดถึงไพ่อะไรเหรอ?”

“อ๋อ ฉันก็แค่นึกถึงตอนที่เจิ้งซวี่เล่นไพ่ หมอนั่นชอบคิดว่ำ

ตัวเองแน่ แต่คนที่แพ้มำกสุดก็เขำนั่นแหละ เธออยำกฟังเรื่อง

ของเขำไหมล่ะ?”

เจิ้งซวี่เซ็ง เฉินเสี่ยวเชี่ยนจงใจ จงใจอย่ำงไม่ต้องสงสัย! ยัย

ปีศำจ!!

“ไม่อยำก ไม่เกี่ยวกับฉัน”

ไม่ เกี่ยว!

หลังได้ยินสองค ำนี้เจิ้งซวี่ก็รีบสำวเท้ำยำวๆ อยู่ที่นี่ไม่ได้

แล้ว

1 1 1 2 0

พอเจิ้งซวี่เดินไปไกลแล้วเสี่ยวเชี่ยนถึงถำมอำข่ำ

“เธอไม่สนใจจริงเหรอ หรือกลัวเจ็บ?”

อำข่ำที่ปกติไม่คิดอะไร สนุกสนำนเฮฮำไปเรื่อยกลับตอบ

ค ำถำมนี้อย่ำงจริงจัง

“บอสเคยสอนฉัน ถ้ำครอบครองไม่ได้ก็ยิ่งห้ำมสูญเสีย”

“หืม?” เขำสอนเหรอ? เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกสนใจ เธอไม่ได้อยู่กับ

ชีอวี่เซวียนตั้งแต่เด็ก แต่อำข่ำติดตำมเขำมำตลอด เธออยำกรู้ว่ำ

เขำสอนลูกศิษย์ยังไง

“อืม บอสบอกว่ำ โลกนี้มีของดีเยอะแยะ มันต้องมีของ

บำงอย่ำงที่ไม่ว่ำเรำจะพยำยำมแค่ไหนก็ครอบครองไม่ได้ แต่นี่

ไม่ใช่เรื่องที่น่ำเศร้ำที่สุด สิ่งที่น่ำเศร้ำก็คือครอบครองไม่ได้แล้ว

ยังจะเอำเกียรติตัวเองไปทิ้ง สูญเสียควำมเป็นตัวของตัวเอง”

เสี่ยวเชี่ยนคิดทบทวนค ำพูดนี้ซ้ำไปซ้ำมำ ก็จริง เขำพูดถูก

อำข่ำไม่แคร์จริงๆ หรือแสร้งท ำเป็นไม่แคร์ล้วนไม่ส ำคัญ

สิ่งส ำคัญคือ ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนคิดได้ อยู่ๆ ก็รู้สึกว่ำต่อไปจะว่ำอำ

ข่ำโง่ไม่ได้แล้ว

1 1 1 2 1

ในใจของผู้หญิงคนนี้เข้ำใจทุกอย่ำงดี

ช่วงบ่ำยเดิมทีอำข่ำอยำกพำเสี่ยวเชี่ยนกับเสี่ยวเหวยไปเดิน

แหล่งท่องเที่ยวของเมืองหลวง แต่ดูเหมือนเสี่ยวเชี่ยนจะวำง

ก ำหนดกำรไว้แล้ว เธอปฏิเสธแล้วให้อำข่ำไปคนเดียว ส่วนเธอ

อยู่ห้องดูแลลูกสำว

หลังจำกที่เมื่อคืนอวี๋เสี่ยวเฉียงมำกวนจนไม่ได้นอน จนถึง

ตอนนี้เขำก็ยังไม่ส่งข่ำว ดูท่ำจะเป็นงำนประชุมระดับสูง

เสี่ยวเชี่ยนเองก็ขี้เกียจคิดว่ำคนหน้ำด้ำนคนนั้นก ำลังท ำ

อะไรอยู่ตอนนี้ เธออุ้มลูกพลำงเปิดคู่มืองำนประมูลดู

เปิดเครื่องปรับอำกำศภำยในห้องท ำให้ห้องอุ่นพอตัว เสี่ยว

เชี่ยนจึงให้เสี่ยวเหวยใส่แค่ชุดหมี ผูกผ้ำเช็ดปำกไว้ที่คอ ช่วงนี้

เด็กคนนี้ฟันขึ้น น้ำลำยไหลบ่อย ผ้ำเช็ดปำกลำยกำร์ตูนใช้ได้ไม่

นำนก็ต้องเปลี่ยน

“เสี่ยวเหวย หนูว่ำอันไหนสวย?” เสี่ยวเชี่ยนจับมืออวบๆ

ของลูกสำวชี้ไปที่ของในคู่มือทีละชิ้น

“พ่อ!” เสี่ยวเหวยพูดค ำนี้คล่องที่สุด

1 1 1 2 2

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มออกมำอย่ำงพอใจ เธอลูบหัวลูกสำวพร้อมชม

“เสี่ยวเหวยเก่งจริงๆ รู้ด้วยว่ำแม่อยำกซื้ออันนี้ให้เป็น

ของขวัญวันเกิดพ่อ!”

เจิ้งซวี่ที่อยู่ข้ำงๆ ทนฟังต่อไปไม่ไหว

“เฉินเสี่ยวเชี่ยนแถได้มำกกว่ำนี้อีกมะ? หน้ำนั้นมันมีอยู่รูป

เดียว คุณไม่มีทำงเลือกอื่นให้ลูกสำวบุญธรรมผมเลย!”

นี่แหละที่เขำเรียกว่ำหลอกเด็ก!

“มีทำงเลือกมันก็ดี แต่คนบำงคนเพรำะมีตัวเลือกเยอะกลับ

ไม่รู้ว่ำตัวเองต้องกำรอะไรกันแน่ หนูว่ำใช่ไหมจ๊ะเสี่ยวเหวย?”

“พ่อ!” เสี่ยวเหวยน้ำลำยไหล ดีที่เสี่ยวเหวยเป็นเด็กหน้ำตำ

น่ำรัก น้ำลำยไหลก็ยังน่ำเอ็นดู ไม่ท ำให้รู้สึกร ำคำญ

เสี่ยวเชี่ยนเอำผ้ำเช็ดหน้ำเช็ดน้ำลำยให้ลูก จำกนั้นก็หยิบ

แท่งยำงกัดส ำหรับเด็กให้

เจิ้งซวี่ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ ท ำไมเขำรู้สึกว่ำค ำพูดของ

เสี่ยวเชี่ยนแฝงควำมนัย?

1 1 1 2 3

เสี่ยวเหวยเป็นเด็กร่ำเริง ยังนั่งไม่เก่งแต่มือเท้ำไม่เคยอยู่

ว่ำง เอำแท่งยำงกัดแกว่งไปแกว่งมำ เห็นได้ชัดว่ำเสี่ยวเชี่ยนมี

ควำมอดทนในกำรเลี้ยงเด็กมำก เธอไม่แสดงควำมร ำคำญเลย

สักนิด เจิ้งซวี่แค่นั่งดูยังเหนื่อย

“ไปข้ำงนอกพกพี่เลี้ยงไปด้วยสบำยสุดแล้ว ไม่ต้องท ำอะไร

เอง ไม่งั้นเหนื่อยตำย” เจิ้งซวี่บ่น

“นำยน่ะมองปัญหำชอบเอำควำมคิดตัวเองไปใส่ อย่ำงเช่น

เรื่องเลี้ยงเด็ก นำยเห็นแบบนี้เหมือนลูกติดฉัน แต่สิ่งที่ฉันรู้สึก

กลับเป็นตัวฉันเองที่อยำกได้ควำมรักควำมอบอุ่นจำกเขำ คน

บำงคนคิดว่ำตัวเองให้ควำมรู้สึกกับคนอื่นแล้วเหมือนได้บริจำค

ทำน แต่กลับไม่รู้เลยว่ำบำงทีคนอื่นเขำอำจไม่ต้องกำร แน่นอน

ว่ำเมื่อก่อนฉันก็นิสัยเหมือนนำยนี่แหละ แต่ตอนนี้ฉันมี

ครอบครัวแล้ว ควำมคิดเปลี่ยนไป แต่นำยยังอยู่ที่เดิม”

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน คุยกับผมไม่ต้องพูดจำอ้อมค้อมได้มะ?”

เจิ้งซวี่อึดอัด อำรมณ์แบบกลืนไม่เข้ำคำยไม่ออก

ผิดที่คบเพื่อนไม่ระวัง!

1 1 1 2 4