แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1323 ไม่ยอม!

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน! ท ำไมมีอะไรก็บอกหมอนี่หมด!”

พี่ซวี่ที่เดินชนขอบประตูเอำมือจับหัวแล้วหันไปชี้หน้ำว่ำ

เสี่ยวเชี่ยน แต่พอเห็นสีหน้ำเสี่ยวเชี่ยนบวกกับเสียงหัวเรำะสะใจ

ของอวี๋หมิงหลำง พี่ซวี่ถึงกับสบถด่ำในใจนับครั้งไม่ถ้วน ถูกสอง

ผัวเมียนี่ล่อซื้ออีกแล้ว!

“ไอ๊หยำ! เป็นเพรำะผู้หญิงจริงด้วยเหรอ? เร็ว รีบเล่ำมำ ลูก

สำวบ้ำนไหนเก่งขนำดนี้ท ำให้พี่ซวี่ของเรำถึงกับไปไม่ถูก เนื้อตัว

กระสับกระส่ำย เอำแต่เฝ้ำคิดถึงสำวงำม ชักว่ำวจนเลือดก ำเดำ

แทบพุ่ง…”

อวี๋หมิงหลำงหัวเรำะพลำงหลบหมัดของเจิ้งซวี่ ดูซิ คนบำง

คนถึงกับทนไม่ไหว แค่พูดควำมจริงหน่อยเดียว พูดจบก็จะลงไม้

ลงมือ จิ๊ จิ๊ จิ๊!

“พี่ซวี่ มำๆ เรำมำคุยปัญหำชีวิตกันหน่อยไหม? เดี๋ยวฉันจะ

สอนเคล็ดลับหำเมียให้นำยเอง จะได้ช่วยนำยหลุดพ้นจำก

โชคชะตำ ‘เคล็ดวิชำไม้ตำยจิวแป๊ะทง’ ”

1 1 1 5 0

“จิวแป๊ะทง?” เจิ้งซวี่ยังไม่เข้ำใจ ขณะที่เขำก ำลังคิดอยู่นั้นก็

ถูกหมัดของอวี๋หมิงหลำงฮุกเข้ำที่ท้อง

“ท่ำไม้ตำยของเฒ่ำทำรกจิวแป๊ะทง เคล็ดวิชำสองมือ

ขัดแย้ง” เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงรู้ใจกัน เธออธิบำยให้เจิ้งซวี่

ฟังด้วย ‘ควำมหวังดี’

เจิ้งซวี่จุกแทบหำยใจไม่ออก สองคนนี้รวมหัวกันแกล้งเขำ!

“ขอฉันเดำต่อนะ ผู้หญิงคนที่พี่ซวี่ชอบใช่อำข่ำหรือเปล่ำ?

ใช่ก็บอกมำเหอะน่ำ ฉันสนิทกับอำข่ำที่สุดแล้ว ช่วยนำยคุยได้

นะ”

พออวี๋หมิงหลำงพูดแบบนี้ไม่ใช่แค่เจิ้งซวี่ที่อึ้ง เสี่ยวเชี่ยนที่

นั่งดูเหตุกำรณ์อยู่ก็ถึงกับเลิกคิ้วขึ้น

ใช้ได้นี่เสี่ยวเฉียง!

เห็นงำนยุ่งแบบนี้ วันๆ ไม่ค่อยได้อยู่บ้ำน แต่พอพูดทีนี่เป๊ะ

เหมือนอยู่ในเหตุกำรณ์ ควำมช่ำงสังเกตนี่ต้องยกให้เลยจริงๆ

พอเจิ้งซวี่ได้ยินชื่ออำข่ำถ้ำพองขนได้ท ำไปแล้ว นึกถึงตอน

ที่เขำถูกเธอรังเกียจ พอโมโหก็จะพูดโดยไม่ผ่ำนสมองกลั่นกรอง

1 1 1 5 1

ก่อน

“ใครชอบยัยหัวล้ำนนั่นกัน?”

“เอ๋ นี่จมูกฉันผิดปกติเหรอ? กลิ่นหอมๆ ที่อยู่บนตัวนำย

ไม่ใช่กลิ่นของอำข่ำหรือไง? พวกนำยบริสุทธิ์ใจต่อกัน ขำว

สะอำดเสียยิ่งกว่ำหัวหอมคลุกเต้ำหู้?” สำเหตุที่อวี๋หมิงหลำงกล้ำ

เดำว่ำผู้หญิงที่เจิ้งซวี่ชอบคืออำข่ำก็เพรำะเขำได้กลิ่นหอมจำงๆ

จำกตัวเจิ้งซวี่

เวลำอำข่ำมำหำเสี่ยวเชี่ยนมักจะทิ้งกลิ่นหอมจำงๆ ของน้ำ

อบเอำไว้ เสี่ยวเฉียงยังเคยแซะว่ำสมัยนี้มีคนเอำน้ำอบมำใช้แทน

น้ำหอมด้วยเหรอ รสนิยมแบบไหนกัน!

อีกทั้งเมื่อกี้ตอนที่ดื่มเหล้ำกัน เขำยังเห็นรอยที่หลังคอ

เจิ้งซวี่แบบที่คนมีประสบกำรณ์จะรู้กัน

“นำยนี่แสนรู้เนอะ! นอนด้วยกันแล้วไง! ต่อให้ผู้หญิงบนโลก

นี้ตำยกันหมด ฉันก็ไม่สนยัยนั่นหรอก!”

เจิ้งซวี่พูดจบก็รู้สึกแปลกๆ

อวี๋หมิงหลำงมองเขำด้วยสำยตำเห็นใจ เสี่ยวเชี่ยนเองก็ส่ำย

1 1 1 5 2

หน้ำ

เห้อ…

เจิ้งซวี่งง นี่มันเรื่องอะไรกัน?

อวี๋หมิงหลำงถึงกับท ำท่ำมหำกำงเขน

“ขอให้คนสมองเพี้ยนอย่ำงนำยหลุดพ้นจำกควำมโสดใน

เร็ววัน อำมิตตำพุทธ!”

“เสี่ยวเฉียง ท่ำมหำกำงเขนกับอำมิตตำพุทธเกี่ยวอะไรกัน!”

เสี่ยวเชี่ยนข ำพลำงพูด

“หมอนี่มันอำกำรหนักแล้ว พึ่งแค่ศำสนำเดียวไม่ได้หรอก

ขอสองเลยแล้วกัน อำศัยพลังของหลำยเทพหมอนี่ถึงจะมี

ควำมหวัง”

เจิ้งซวี่ยังไม่รู้ตัว เป็นเสี่ยวเหวยที่อยู่ในรถเข็นทนดูต่อไปไม่

ไหว ชี้ไปที่ด้ำนหลังเจิ้งซวี่แล้วท ำเสียงอ้อแอ้ภำษำเด็กแบบที่ไม่มี

ใครเข้ำใจ

พอเจิ้งซวี่หันไปก็ชะงัก

1 1 1 5 3

ไม่รู้ว่ำอำข่ำกลับมำตั้งแต่เมื่อไร ในมือมีถุงของกินเล่นที่ซื้อ

มำหลำยถุง ยืนอยู่ด้ำนหลังเจิ้งซวี่ไม่รู้ได้ยินไปมำกน้อยแค่ไหน

“เอ่อคือ ผม” เจิ้งซวี่ตกใจ อยำกอธิบำย แต่ไม่รู้จะพูดอะไรดี

อำข่ำเดินผ่ำนเจิ้งซวี่ที่แข็งเป็นหินไปแล้ว เธอเดินเอำของไป

วำงบนโต๊ะรับแขก เจิ้งซวี่รู้สึกเหมือนตัวเองถูกมองเป็นอำกำศ

“อำข่ำ ผมอยำกอธิบำย เมื่อกี้ผมไม่ได้หมำยถึงคุณ ผม

หมำยถึง”

“เพียะ!” อำข่ำหันไปตบหน้ำเจิ้งซวี่อย่ำงแรง เสียงดังไปทั่ว

ห้อง

เรื่องเกิดขึ้นกะทันหัน เสี่ยวเชี่ยนปิดตำลูกสำวไม่ทัน พอ

เสี่ยวเหวยเห็นภำพนี้ก็ตกใจท ำแท่งยำงกัดตก อวี๋หมิงหลำงที่

เป็นทำสลูกสำวเห็นแล้วแอบดีใจ ลูกสำวเขำนี่น่ำรักจริง สีหน้ำ

ตอนตกใจยังดูดีได้ขนำดนี้!

เจิ้งซวี่หน้ำหันไปตำมแรงตบ

“รู้ไหมว่ำท ำไมฉันตบนำย? ถึงค ำศัพท์ภำษำจีนที่มีอยู่ในหัว

ฉันจะมีอยู่อย่ำงจ ำกัด แต่ฉันรู้ว่ำมีอยู่ค ำที่เหมำะกับนำยมำก

1 1 1 5 4

อยำกข้ำวแต่ยังรังเกียจกลิ่นบูด!”

ถ้ำจะบอกว่ำเหตุกำรณ์คืนนั้นที่ไม่ได้ตั้งใจ ทั้งสองคนต่ำงมี

ส่วนที่ต้องรับผิดชอบ ถ้ำอย่ำงนั้นค ำพูดที่พูดออกมำโดยไม่คิด

ของเจิ้งซวี่ก็ยั่วโมโหอำข่ำได้ร้อยเปอร์เซ็นต์

ไม่รับผิดชอบก็ได้ แต่ไม่จ ำเป็นต้องพูดจำท ำร้ำยจิตใจแบบ

นี้

“อำข่ำ เมื่อกี้ผมไม่ได้หมำยควำมแบบนั้น ฟังผมอธิบำย

ก่อน” เจิ้งซวี่ไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว ถ้ำไม่ใช่เพรำะอวี๋หมิงหลำงคน

เจ้ำเล่ห์ขุดหลุมดักเขำ มีเหรอที่เขำจะพูดจำหัวร้อนแบบนั้น

มันไม่ใช่สิ่งที่เขำคิดจริงๆ

“ฉันจะฟังนำยอธิบำยท ำไม! ออกไปเลย! ฉันยังไม่รังเกียจที่

นำยลีลำแย่เลยนะ นำยยังกล้ำมำว่ำฉัน นับจำกวันนี้เป็นต้นไป

ไอ้ผู้ชำยเฮงซวยอย่ำงนำยไสหัวไปให้ไกลๆ เลยนะ อยู่ให้ห่ำง

จำกฉันไว้เข้ำใจไหม?” อำข่ำยกขำวำดเท้ำเตะเจิ้งซวี่ เจิ้งซวี่รู้ตัว

ว่ำผิดไม่กล้ำสู้กลับ ถูกเตะกระเด็นไปทำงประตู จำกนั้นก็ถูกอำ

ข่ำถีบออกจำกห้องอีกรอบแล้วปิดประตูใส่หน้ำ

ดีที่เจิ้งซวี่หลบไว ไม่งั้นประตูกระแทกโดนจมูกไปแล้ว

1 1 1 5 5

เสี่ยวเหวยเห็นน้ำอำข่ำเปลี่ยนไป ถึงกับอึ้งไปเลยทีเดียว

เสี่ยวเชี่ยนยกนิ้วโป้งให้อำข่ำ “เยี่ยม ใช้ได้ นี่คือวิชำปรำบ

ผู้ชำยเฮงซวย”

อำข่ำท ำเสียง หึ แต่ใบหน้ำไม่ได้มีสีหน้ำดีใจแบบผู้ชนะ เธอ

ดูอ่อนล้ำมำก

“ประธำนเชี่ยน ฉันเหนื่อย ฉันอยำกพัก”

ใช้พลังหมดไปกับกำรแสร้งท ำเป็นเข้มแข็ง จัดกำรคนเสร็จ

ก็รู้สึกเหมือนถูกสูบพลังไปหมด

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำแล้วตบบ่ำอำข่ำ

“ห้องนี้ยกให้เธอ เดี๋ยวพวกเรำออกไปเปิดห้องใหม่ จ ำไว้นะ

เส้นทำงนี้ไม่ได้มีแค่ผู้ชำยเลวๆ กับควำมรัก ยังมีมิตรภำพ มีฉัน

เรียกหำฉันได้นะ ฉันพร้อมจะดื่ม”

รู้สึกได้ถึงสำยตำอวี๋หมิงหลำงที่มองมำ เสี่ยวเชี่ยนรีบหันไป

“ดื่มนม!”

ผู้หญิงที่อยู่ในช่วงให้นมลูกต้องคิดได้แบบนี้ ใช้ได้!

1 1 1 5 6

ครอบครัวเสี่ยวเชี่ยนออกไปกันแล้ว อำข่ำล้มตัวนอนบน

เตียงด้วยควำมเหนื่อยล้ำ

เมื่อกี้สำยตำที่ครอบครัวเสี่ยวเชี่ยนมองกันมันเป็นแค่

สำยตำธรรมดำๆ แต่เธอกลับรู้สึกอิจฉำ

ก่อนหน้ำนี้ก็รู้อยู่แล้วว่ำประธำนเชี่ยนกับพี่เฉียงรักกันมำก

แต่พอได้เห็นรำยละเอียดควำมรักที่สองสำมีภรรยำมีให้กันกลับ

ท ำให้เธอเศร้ำ โดยเฉพำะเมื่อเทียบกับคนเฮงซวยบำงคน…

ควำมสุขที่แสนเรียบง่ำยบำงอย่ำงอำจเป็นเรื่องธรรมดำ

ส ำหรับคนอื่น แต่ส ำหรับคนบำงคนกลับเป็นระยะห่ำงที่ไม่อำจ

ข้ำมผ่ำนไปได้ตลอดชีวิต

อำข่ำนอนมองท้องฟ้ำด้ำนนอก ในใจเกิดควำมรู้สึกว้ำเหว่

อวี๋หมิงหลำงกับเสี่ยวเชี่ยนไปเปิดห้องใหม่ พอนึกถึงคนที่

ท ำให้หงุดหงิดเธอก็ปวดหัว เอำมือนวดขมับ

“ท ำไมฉันถึงได้มีฝำแฝดทำงจิตวิญญำณที่สมองทึ่มแบบนี้

นะ?”

พูดจบก็เหลือบมองอวี๋หมิงหลำง “แม้แต่คนที่อีคิวต่ำจนน่ำ

1 1 1 5 7

ตกใจอย่ำงนำยยังดีกว่ำหมอนั่นด้วยซ้ำ อย่ำงน้อยๆ เขำก็เป็นคู่

แฝดทำงจิตวิญญำณของฉัน ท ำไมจัดกำรเรื่องควำมรักได้โง่เง่ำ

แบบนี้?”

เสี่ยวเฉียงแอบน้อยใจ “ท ำไมผมกลำยเป็นคนอีคิวต่ำไปได้

ล่ะ?”

เขำอุตส่ำห์ได้เมียดีๆ แบบนี้มำครอบครอง มีลูกที่น่ำรัก

ขนำดนี้ เสี่ยวเฉียงไม่ยอมที่ถูกเสี่ยวเชี่ยนว่ำ

เขำไม่ยอม!

1 1 1 5 8