แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1353 ของขวัญที่ให้มำมำกเกินไปแล้ว

“คนที่คุมเกมควำมรักได้ดีใช่ว่ำจะประสบควำมส ำเร็จเสมอ

ไป เพรำะคนที่ประคับประคองควำมรักให้ไปได้ตลอดรอดฝั่งนั้น

กลับเป็นคนแบบเจิ้งซวี่ ดูเหมือนโง่แต่กลับจริงใจ”

เล่อเล่อฟังเสี่ยวเชี่ยนพูดแล้วก็ได้แต่เอำมือปิดหน้ำร้องไห้

ด้วยควำมทรมำน “ฉันควรท ำไงดี…”

เวลำนี้เธอเพิ่งจะได้สติว่ำตัวเองถูกหลอกเข้ำเต็มๆ เจ็บปวด

มำก ผิดหวังมำก

“พี่ช่วยเรียกควำมมั่นใจของเธอให้กลับมำได้ ช่วยให้เธอ

ค้นพบว่ำตัวเองเก่งมำกแค่ไหน ในเมื่อเธอเป็นดีไซเนอร์ งั้นไม่สู้

เอำเวลำไปทุ่มเทเรื่องงำน กลับไปคบกับเพื่อนปกติ แล้วเธอจะ

พบว่ำ นอกจำกตัวเธอแล้วไม่มีใครเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธอได้”

ตอนที่อวี๋หมิงหลำงกลับเข้ำมำอีกครั้งก็เห็นเมียเขำก ำลัง

ตั้งใจล้ำงสมองคนอยู่ สำวน้อยคนนั้นก ำลังร้องไห้หนัก

ส่วนลูกสำวของเขำ…

เสี่ยวเฉียงเบนสำยตำไปที่รถเข็นเด็กอ่อน เกือบหลุดข ำ

1 1 4 0 3

ออกมำ

ลูกสำวของเขำนั่งอยู่ในรถเข็นเด็ก ใบหน้ำอวบอ้วนก ำลัง

เลียนแบบแม่ที่ก ำลังสั่งสอนอย่ำงจริงจัง พอเสี่ยวเชี่ยนพูดต้ำ

เหวยก็พยักหน้ำ ท ำเหมือนกับตัวเองฟังเข้ำใจ

เด็กวัยครึ่งขวบพยักหน้ำจริงจังแบบนั้นเป็นอะไรที่น่ำรัก

มำก

“กลับมำแล้วเหรอ ได้อะไรบ้ำงไหม?” เสี่ยวเชี่ยนถำม

“ตอนที่ผมตำมออกไปหมอนั่นก ำลังคุยโทรศัพท์ เสียง

บันทึกอยู่นี่” อวี๋หมิงหลำงกดปุ่มเล่น มีเสียงชัดแจ๋วดังออกมำ

น้ำตำของเล่อเล่อไหลไม่หยุด แต่พอได้ยินเสียงนี้ควำม

โกรธก็เข้ำมำแทนที่ นี่มันเสียงหยำงกวงไม่ใช่เหรอ?

เสียงของหยำงกวงดังออกมำจำกเครื่องอัดเสียง

“อำจำรย์หลีครับ ผมหยำงกวงนะครับ จิตแพทย์คนนั้นเป็น

คนที่ทำงนั้นหำมำตำมที่อำจำรย์บอกจริงด้วยครับ ตอนนี้ผมควร

ท ำไงดี…”

ถึงจะเตรียมใจเอำไว้ก่อนแล้ว เสี่ยวเชี่ยนเองก็ได้วิเครำะห์

1 1 4 0 4

ให้เล่อเล่อฟังไปแล้ว แต่พอได้ยินกับหูว่ำผู้ชำยคนนั้นจ้ำงครูให้

สอนวิธีเล่นงำนเธอ เล่อเล่อก็โมโหจนเกือบเป็นลมไปอีกรอบ

“ฉันจะไปฆ่ำมัน! ท ำไมเขำถึงได้ท ำกับฉันแบบนี้!” เล่อเล่อ

ลุกพรวดจะออกไปรำวกับเป็นบ้ำไปแล้ว

เสี่ยวเชี่ยนขวำงไว้ไม่ให้เธอไป

“คิดอะไรน่ะ? ฆ่ำคนผิดกฎหมำย!”

“อ๊ำก!” เล่อเล่อกรีดร้องด้วยควำมโมโห

เสี่ยวเชี่ยนเข้ำใจจิตใจของคนประเภทนี้ดี “เวลำนี้เธอโมโห

สุดชีวิต อยำกไปคิดบัญชีกับเขำ แต่เธอเชื่อไหมว่ำพอเธอไปหำ

เขำ เขำก็จะพูดจำหว่ำนล้อมหลอกเธอได้อีก สุดท้ำยก็ถูกเขำจูง

จมูกกลับไปเหมือนเดิม จำกนั้นก็จะวนเวียนอยู่ที่ถูกหลอก สงสัย

ถูกหลอกต่อ สงสัยต่อ…”

เป็นแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ำ ท ำให้คนสติแตกได้ง่ำยๆ

“งั้นฉันควรท ำไงดี ฉันไม่อยำก ฉันไม่อยำกเป็นแบบนี้เลย

จริงๆ…” ตอนนี้เล่อเล่อหวังเป็นอย่ำงยิ่งว่ำนี่จะเป็นเพียงควำมฝัน

พอตื่นขึ้นมำทั้งหมดเหล่ำนั้นก็จะไม่เคยเกิดขึ้นมำก่อน คนรักก็

1 1 4 0 5

ยังคงเป็นคนรัก ชีวิตของเธอยังคงด ำเนินต่อไป

“ตอนนี้เธอไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น กลับไปกับสุ่ยเซียนแล้ว

อำบน้ำ พรุ่งนี้ไปชอปปิงเปลี่ยนตัวเอง จำกนั้นก็สงบจิตสงบใจ

หำงำนท ำ หลังจำกนี้พี่จะแนะน ำเธอเองว่ำต้องท ำไงต่อ”

“ไม่ได้ ฉันท ำไม่ได้ดีสักอย่ำง… ตอนนี้ฉันท ำอะไรไม่ได้เลย

ฉันรู้สึกแย่มำก…”

“ท ำไม่ได้ก็ต้องท ำ พี่ลืมบอกเธอไป ตอนนี้บัตรของเธอทุก

ใบถูกระงับหมดแล้ว ถ้ำเธอไม่รีบท ำงำนอำจต้องอดตำยจริงๆ

อย่ำคิดว่ำไอ้ PUA นั่นจะเลี้ยงเธอ”

“พี่…” เล่อเล่อมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยสีหน้ำตกใจ

ตอนนี้สุ่ยเซียนกลับมำแล้ว เห็นได้ชัดว่ำเธอแอบฟังอยู่ข้ำง

นอกสักพักแล้ว เธอผลักประตูเข้ำมำ

“เชี่ยนเอ๋อร์พูดเรื่องจริง พ่อแม่เธออนุญำตพวกพี่แล้ว”

“พ่อแม่ฉันรู้แล้วเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนยิ้ม ไม่ได้ตอบค ำถำมข้อนี้อย่ำงชัดเจน

1 1 4 0 6

มนุษย์ช่ำงเป็นสัตว์ที่ย้อนแย้งในจิตใจอะไรแบบนี้ รู้ทั้งรู้ว่ำ

ตัวเองโดนหลอกก็ยังเสียดำยไม่อยำกปล่อย โดยเฉพำะถึงขนำด

ถูกลดค่ำตัวเองขนำดนี้แล้ว เมื่อเจอปัญหำก็ไม่กล้ำไปเผชิญ คน

นอกมองเป็นเรื่องง่ำยๆ ถูกหลอกก็รีบดึงตัวเองออกมำให้

ทันเวลำ แต่ส ำหรับเจ้ำตัวแล้ว อำรมณ์นั้นจะกลับมำซ้ำๆ ไปอีก

นำน ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่ำท ำไมคนๆ หนึ่งถึงถูกหลอกทำง

โทรศัพท์ได้หลำยๆ ครั้ง

PUA รู้จักจุดอ่อนของนิสัยมนุษย์เป็นอย่ำงดี ถ้ำไม่ได้เสี่ยว

เชี่ยนเข้ำมำยุ่งเรื่องนี้ หำกอยำกจะหนีจำก PUA ที่มีโค้ชเก่งๆ

คอยแนะน ำอยู่เบื้องหลัง ล ำพังแค่ควำมสำมำรถของเล่อเล่อคง

ไม่ง่ำย

เรื่องปลอบใจเล่อเล่อยกให้เป็นหน้ำที่ของสุ่ยเซียน เสี่ยว

เชี่ยนเห็นลูกดูง่วงแล้วจึงอุ้มลูกไปขึ้นรถอวี๋หมิงหลำงแล้ว

เดินทำงกลับเมืองหลินพร้อมกัน

ระหว่ำงทำงเสี่ยวเชี่ยนหลับตำอยู่ตลอด อวี๋หมิงหลำงอยำก

ถำมแต่ก็อดทนไว้

เสี่ยวเชี่ยนลืมตำขึ้นตอนใกล้ถึงบ้ำน “นำยคิดอะไรอยู่?”

1 1 4 0 7

“ผมรู้สึกว่ำ ถ้ำจิตแพทย์อย่ำงพวกคุณใช้ PUA กับคนอื่นจะ

เป็นไงบ้ำง?” นี่แหละคือสิ่งที่เสี่ยวเฉียงอยำกถำมเมียเขำมำก

“ฉันรู้จักวิธีของ PUA ดี ฉันขอพูดอย่ำงไม่โม้เลยนะว่ำ ถ้ำ

ฉันท ำงำนไปไม่รอด ใช้เทคนิคพวกนี้ไปหลอกผู้ชำยทั้งโลก

โอกำสส ำเร็จอำจไม่มำกถึงเก้ำสิบเปอร์เซ็นต์ แต่เจ็ดสิบ

เปอร์เซ็นต์น่ะมีแน่ๆ”

เสี่ยวเชี่ยนท ำเท่ได้ไม่ถึงสำมวินำทีลูกสำวที่อยู่ในอ้อมกอด

ก็ตื่น ท ำเสียงงึมง ำเหมือนอยำกกินนม

“ผู้หญิงแต่งงำนแล้วแบบคุณรีบล้มเลิกควำมคิดเสียแต่

เนิ่นๆ ดีกว่ำนะ” เสี่ยวเฉียง หึ ออกมำ ไม่เห็นเขำนั่งอยู่ตรงนี้หรือ

ไง!

แต่เขำก็ไม่ได้แย้งเรื่องเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ที่เสี่ยวเชี่ยนว่ำ อัน

ที่จริงเขำว่ำมันน่ำจะสูงกว่ำนี้ด้วยซ้ำ ต่อให้ไม่มีเทคนิคพวกนั้น

ล ำพังแค่รูปร่ำงหน้ำตำของเสี่ยวเชี่ยน ออกไปเดินโชว์คนก็หลง

แล้ว

“แล้วเรื่องมู่ฮวำหลีคุณจะเอำไงต่อ?” อวี๋หมิงหลำงถำม

“ก็ไม่เอำไง แปดเซียนข้ำมทะเลด้วยควำมสำมำรถที่ต่ำงกัน

1 1 4 0 8

เขำปกป้องลูกค้ำของเขำ ฉันสนใจแต่งำนของตัวเอง รอฉันเรียก

ควำมมั่นใจให้เล่อเล่อกลับมำได้ก่อน เดี๋ยวได้เจอวิชำต่อต้ำน

PUA!”

ผู้ชำยเลวๆ ที่กล้ำล้อเล่นกับควำมรู้สึกของคนอื่นมันต้อง

ชดใช้

ทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนช่วยเยียวยำจิตใจของเล่อเล่อ ส่วนทำง

นั้นก็ให้คนจับตำดูหยำงกวงไว้ไม่ให้ไปหำเล่อเล่อ เป็นเหมือน

อย่ำงที่เสี่ยวเชี่ยนคิด พอหยำงกวงไม่ได้เจอเล่อเล่อก็ร้อนใจมำก

แต่ด่ำนที่อยู่รอบตัวเล่อเล่อมีมำกเหลือเกิน เขำหำโอกำสไม่ได้

เลย

เขำอยำกไปหำมู่ฮวำหลีให้ช่วยออกควำมคิด แต่เขำไม่มี

เบอร์โทรศัพท์ของมู่ฮวำหลี หลังจำกเหตุกำรณ์วันนั้นมู่ฮวำหลีก็

เปลี่ยนเบอร์ หยำงกวงติดต่อเขำไม่ได้ ต่อให้ติดต่อได้ก็ไม่กล้ำ

เขำยังไม่ลืมภำพในตอนนั้น ผู้ชำยที่ดูอ่อนโยนเวลำเอำจริง

โหดเหี้ยมแค่ไหน ในเมื่อไม่กล้ำไปหำมู่ฮวำหลีก็ได้แต่ร้อนใจอยู่

คนเดียว

ช่วงนี้เสี่ยวเชี่ยนมีเจอมู่ฮวำหลีที่ห้องทดลองบ้ำง ทุกครั้งที่

เจอทั้งสองคนก็จะท ำเหมือนปรองดองกันดี ดูผิวเผินมองไม่ออก

1 1 4 0 9

ถึงควำมผิดปกติใดๆ บำงครั้งยังมีคุยสัพเพเหระกันทั่วไปอีก

ต่ำงหำก

เรื่องครั้งนั้นที่หยำงกวงไป ‘บริกำร’ แต่กลับถูกอัดแทน มู่ฮ

วำหลีไม่พูดถึง เสี่ยวเชี่ยนเองก็ไม่พูด ทั้งสองคนแสร้งท ำเป็น

เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกได้ว่ำ มู่ฮวำหลีดูจะ

สนใจเธอมำกขึ้น เวลำว่ำงๆ ชอบเอำแต่จ้องมำที่เธอ

ภำยนอกที่ดูเหมือนสุขุมเยือกเย็น บำงครั้งก็ท ำเหมือน

อยำกจะลองใจ อย่ำงเช่น

“นี่อะไรน่ะ?” หนงเย่ำหยิบของที่มู่ฮวำหลีเอำมำขึ้นมำหมุน

เล่น

มู่ฮวำหลียิ้มบำงๆ”ลูกข่ำงไม้ ใช้แส้ฟำดให้มันหมุน เอำมำ

ให้เบบี๋ของหัวหน้ำคณะน้อย เด็กๆ น่ำจะชอบของที่มีสีสันสดใส

แบบนี้”

เขำเน้นตรงค ำว่ำ ‘แส้’ เสี่ยวเชี่ยนฟังแล้วก็ส่งยิ้มกลับไป

“งั้นฉันต้องขอขอบคุณในควำมใจดีของพี่หลี วันหน้ำจะต้อง

ให้ ‘ของขวัญ’ ตอบแทนอย่ำงแน่นอน”

1 1 4 1 0

“ไม่ต้องหรอก ของขวัญที่เคยให้มำมันมำกพอแล้ว”

1 1 4 1 1