แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1354 คิงเจอคิง

“หึ หึ สิ่งที่ฉันให้มันจะมำกกว่ำสิ่งที่ศิษย์พี่ให้มำได้ไงกัน?”

ประธำนเชี่ยนไม่ยอมแพ้

“ต่อให้มำกกว่ำนี้ก็เทียบกับ ‘ควำมลึกซึ้ง’ ที่ศิษย์น้องให้มำ

ไม่ได้หรอก”

แต่ละประโยคล้วนท้ำทำยควำมอดทนของอีกฝ่ำย จำกนั้นก็

เป็นกำรส่งสำยตำอำฆำตใส่กัน

ภำพนี้พออยู่ในสำยตำหนงเย่ำกลำยเป็น…

“ปวดใจโว้ย! พวกนำยสนิทกันขนำดนี้ตั้งแต่เมื่อไร!”

แบบนี้มันไม่ยุติธรรม! เขำเป็นถึงศิษย์พี่ใหญ่ อย่ำมองข้ำม

กันแบบนี้จะได้ไหม!

“ปัญญำอ่อน” เสี่ยวเชี่ยนกับมู่ฮวำหลีพูดออกมำพร้อมกัน

จำกนั้นก็หันมำสบตำกันแล้วกลับไปสู่สภำวะปกติ คุยกันเรื่อง

กำรทดลอง

“จุดนี้ผมว่ำน่ำจะพัฒนำได้อีกหน่อย…”

1 1 4 1 2

“อืม พูดมีเหตุผล”

พอเห็นสีหน้ำที่ดูเหมือนสงบของสองคนนี้ แต่แท้จริงแล้วมี

บำงอย่ำงแฝงอยู่ หนงเย่ำก็ถอนหำยใจอย่ำงจนปัญญำ สองคนนี้

เข้ำกันได้ดีจริงด้วย

แต่ว่ำเขำต่ำงหำกนะที่เป็นศิษย์พี่ใหญ่!

∗∗∗

ช่วงนี้นอกจำกเสี่ยวเชี่ยนจะยุ่งเรื่องงำนบวกกับเล่นเกมหยั่ง

เชิงกับมู่ฮวำหลีแล้ว ส่วนใหญ่จะมุ่งควำมสนใจไปที่เล่อเล่อ

จิตใจของเล่อเล่อเยียวยำมำได้พอประมำณแล้ว ก ำแพง

ป้องกันในจิตใจก็สร้ำงมำได้ประมำณหนึ่งแล้ว เสี่ยวเชี่ยนคิดว่ำ

ถึงเวลำแล้วจึงให้เล่อเล่อติดต่อหยำงกวง ไม่เจอกันหนึ่งเดือน

พอเห็นเล่อเล่อโทรหำหยำงกวงก็ดีใจแทบบ้ำ รีบไปหำเล่อเล่อที่

เมืองหลินทันที

แต่พอได้เจอเล่อเล่ออีกครั้งหยำงกวงก็ตกใจมำก

เล่อเล่อที่ได้ลอกครำบกลำยเป็นคนใหม่ไม่มีอำกำรเหม่อ

ลอยซึมเศร้ำอย่ำงเมื่อก่อนเลยสักนิด ทั้งสองนัดเจอกันที่ชั้นหนึ่ง

1 1 4 1 3

ร้ำนกำแฟในเมือง

“เล่อเล่อ คุณ… ท ำไมคุณแต่งตัวแบบนี้ล่ะ?” หยำงกวงเห็น

เล่อเล่อสวมชุดท ำงำนทะมัดทะแมง บุคลิกมำดมั่นไม่เหมือน

เมื่อก่อน เขำจึงอดถำมไม่ได้

เล่อเล่อมองไปทำงชั้นสอง บริเวณที่นั้งชั้นสองตรงที่ติดกับ

บันไดลงมำชั้นหนึ่ง สำวสวยคนหนึ่งก ำลังป้อนอำหำรให้เด็กน้อย

ที่นั่งอยู่ข้ำงๆ บนหน้ำผำกของสองแม่ลูกมีไฝคนงำมแบบ

เดียวกันที่โดดเด่นมำก

พอรู้สึกได้ถึงสำยตำของเล่อเล่อ เสี่ยวเชี่ยนจึงมองลงไป

แล้วพยักหน้ำให้ จำกนั้นก็หันไปตั้งใจป้อนอำหำรให้ลูกต่อ

สำยตำที่ส่งมำเพียงแค่แวบเดียวนั้นแต่กลับมอบพลังที่ไม่รู้

จบให้เล่อเล่อ เธอนึกถึงกำรบ ำบัดจิตใจตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่ำน

มำที่เสี่ยวเชี่ยนท ำให้เธอ จำกนั้นก็มองผู้ชำยตรงหน้ำ เธอยิ้ม

ออกมำเล็กน้อย

“ท ำไม ฉันแต่งแบบนี้ไม่สวยเหรอ?”

“สะ” พอนึกถึงวิชำ PUA หยำงกวงก็กลืนค ำชมลงคอ แล้ว

พูดในสิ่งที่ตรงข้ำมกับใจ “เฉยๆ ก็พอดูได้”

1 1 4 1 4

แต่ทว่ำครั้งนี้ปฏิกิริยำของเล่อเล่อกลับไม่เหมือนเมื่อก่อน

ค ำพูดของเขำไม่ส่งผลต่อเธอเลยสักนิด เล่อเล่อหันไปมองเสี่ยว

เชี่ยน ค ำพูดของประธำนเชี่ยนก็ลอยมำข้ำงหู

“ฉันกลับรู้สึกว่ำฉันเหมำะกับกำรแต่งตัวแบบนี้ เพื่อน

ร่วมงำนผู้ชำยก็พูดแบบนี้กันทั้งนั้น แน่นอนว่ำเวลำออกไปเที่ยว

ตอนกลำงคืนจะใส่ชุดท ำงำนออกไปไม่ได้”

ประโยคนี้ได้สร้ำงควำมร้อนใจให้คนบำงคนเป็นอย่ำงมำก

“คุณออกไปท ำงำนแล้วเหรอ?”

ท ำลำยควำมมั่นใจของเธอ ตัดขำดกำรติดต่อกับสังคม ท ำ

ให้โลกของเธอมีแค่นำยคนเดียว…

ค ำพูดที่อำจำรย์หลีเคยพูดรำวกับดังอยู่ข้ำงหู แต่เขำ

สูญเสียกำรควบคุมผู้หญิงตรงหน้ำนี้ไปแล้วควรท ำไงดี?

“ถ้ำฉันไม่ออกไปท ำงำนแล้วนำยจะเลี้ยงฉันเหรอ? เลี้ยงฉัน

ไหวเหรอ?”

ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะได้ยินไม่ชัดว่ำเล่อเล่อพูดอะไร แต่ดูจำก

ท่ำทำงแล้วก็พอจะเดำได้

1 1 4 1 5

ยุคสมัยนี้ใครล่ะจะตอบโต้ไม่เป็น หึ หึ

“คนที่คุณฝึกมำไม่ธรรมดำจริงๆ ด้วยนะ อำจำรย์อำไม่ได้

ชมคุณเสียเปล่ำเลยจริงๆ ครั้งนี้ผมล้มเหลวไม่เป็นท่ำ”

มีเสียงคนดังลอยมำจำกด้ำนหลัง พอเสี่ยวเชี่ยนหันไปก็

เห็นมู่ฮวำหลีถือชำนมสองแก้วมำวำงข้ำงหน้ำเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนเคยคิดวิธีรับมือหลังจำกนี้เอำไว้หลำยแบบ

อย่ำงเช่น เล่นสงครำมประสำทต่อปำกต่อค ำกับมู่ฮวำหลีต่อไป

แต่ในบรรดำกำรตั้งข้อสมมติฐำนมำกมำยของเธอนั้นไม่รวม

เหตุกำรณ์ในตอนนี้

มู่ฮวำหลียกแก้วชำนมชี้ไปทำงหยำงกวงที่อยู่ด้ำนล่ำง “คนที่

ผมสอนสู้คนของคุณไม่ได้เลยจริงๆ”

เสี่ยวเชี่ยนออกอำกำรตกใจกับกำรปรำกฏตัวของเขำ แม้แต่

มือที่ป้อนลูกอยู่ก็ช้ำลง

เสี่ยวเหวยตีเก้ำอี้เด็กที่ตัวเองนั่งอยู่ด้วยควำมไม่พอใจ

ตอนนี้เธออุตส่ำห์มีฟันงอกออกมำสองซี่แล้วนะ เวลำออกไปข้ำง

นอกแม่จะท ำโจ๊กใส่โถเก็บอุณหภูมิออกมำป้อนเธอด้วย ก ำลัง

กินอย่ำงมีควำมสุขอยู่เลย

1 1 4 1 6

“ทุกครั้งที่เจอเด็กคนนี้จะรู้สึกว่ำเขำสวยมำก” มู่ฮวำหลียิ้ม

ให้เสี่ยวเหวย เสี่ยวเหวยเองก็มองเขำอย่ำงชอบใจ ยื่นมือออกไป

แล้วออกแรงดิ้น เขำจึงวำงแก้วชำนมแล้วอุ้มเด็กน้อยขึ้นมำ

“เจ้ำตัวแสบอ้วนขึ้นอีกแล้วใช่ไหม?”

ค ำตอบที่ได้คือยิ้มอย่ำงมีควำมสุขของเสี่ยวเหวย แต่ละ

สัปดำห์เสี่ยวเชี่ยนต้องไปท ำงำนที่ห้องทดลองหลำยวัน บำงครั้ง

ลูกคิดถึงเธอพี่เลี้ยงก็จะอุ้มเสี่ยวเหวยมำเดินเล่น เสี่ยวเหวยจึง

คุ้นเคยกับทุกคนในห้องทดลองหมด

เสี่ยวเหวยเป็นเด็กช่ำงเลือก คนไหนที่ไม่ถูกชะตำด้วยก็จะ

ไม่ให้อุ้ม แต่ดูเหมือนเธอจะชอบมู่ฮวำหลีมำกเป็นพิเศษ พอไป

อยู่ในอ้อมกอดของเขำก็ท ำตัวนิ่ง ตรงกันข้ำมกับศิษย์พี่ใหญ่ ที่

พออุ้มเสี่ยวเหวยก็จะโดนหยิกจมูกทึ้งผม

เล่นเอำตอนนี้เวลำหนงเย่ำเห็นเสี่ยวเหวยก็จะเดินให้ห่ำงๆ

ถึงขนำดที่เขำแอบสงสัยว่ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นคนสอนหรือเปล่ำ

จริงๆ แล้วเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้สอนลูกแบบนี้เลย ถ้ำเธอสอนได้

มีเหรอจะให้ลูกท ำตัวสนิทกับมู่ฮวำหลีแบบนี้?

เสี่ยวเชี่ยนออกแรงชี้ไปทำงแก้วชำนมที่มู่ฮวำหลีเพิ่งวำงลง

1 1 4 1 7

เขำหัวเรำะ

“เรำยังเด็ก กินไม่ได้นะ”

“อ๊ำๆๆ!” เด็กน้อยประท้วง

“งั้นเอำแบบนี้ ให้เลียค ำนึงเอำไหม?”

เสี่ยวเหวยหันไปจุ๊บแก้มเขำ

เสี่ยวเชี่ยนแอบดีใจที่สำมีทำสลูกสำวไม่อยู่ที่นี่ตอนนี้ ถ้ำ

เสี่ยวเฉียงเห็นภำพเมื่อกี้โมโหไฟลุกแน่

เด็กคนนี้จะดีกับมู่ฮวำหลีเกินไปแล้วหรือเปล่ำ…

ถ้ำไม่ติดว่ำเสี่ยวเหวยฉลำดกว่ำเด็กทั่วไปหน่อย เสี่ยวเชี่ยน

คงสงสัยแล้วว่ำลูกสำวเธอมีควำมทรงจ ำในชำติก่อนติดมำด้วย

หรือเปล่ำ ไม่อย่ำงนั้นท ำไมศิษย์พี่ตั้งหลำยคนแต่กลับชอบมู่ฮวำ

หลีที่ท ำตัวเป็นศัตรูกับเธออยู่แค่คนเดียว?

มู่ฮวำหลีเอำตะเกียบแตะชำนมให้เสี่ยวเหวยเลีย เด็กน้อย

เลียเสร็จดูเหมือนจะยังไม่พอ ร่ำร้องจะเอำอีก มู่ฮวำหลีไม่มี

ทำงเลือกจึงถอดสร้อยข้อมือออกมำให้เสี่ยวเหวยเล่นเพื่อเบน

ควำมสนใจ

1 1 4 1 8

หยำงกวงที่อยู่ด้ำนล่ำงดูเหมือนจะเสียเปรียบอยู่หลำยครั้ง

ถูกเล่อเล่อต้อนให้จนมุมเรื่อยๆ ส่วนอำจำรย์ที่อยู่เบื้องหลังพวก

เขำทั้งสองคนกลับก ำลังคุยกันอยู่

“คนที่อยู่ด้ำนล่ำงนั่นไม่ใช่นักเรียนของนำยเหรอ? ยอมรับ

แล้ว?” เสี่ยวเชี่ยนมองลงไปข้ำงล่ำง หยำงกวงถูกเล่อเล่อต้อนจน

หน้ำเสีย ดูแค่จำกท่ำทำงก็รู้ว่ำเล่อเล่อได้เปรียบอยู่

“เป็นนักเรียนของผม ไม่มีอะไรต้องไม่ยอมรับ แต่คุณ

ต่ำงหำก ก่อนหน้ำนี้ให้เขำมำก่อเรื่องที่ห้องผม กล้ำยอมรับไหม

ล่ะ?”

“ไม่เกี่ยวกับฉัน” เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วยสีหน้ำจริงจัง มู่ฮวำหลี

หัวเรำะ

“หึ หึ หลอกผี”

“ไม่เกี่ยวกับฉันจริงๆ เสี่ยวเฉียงท ำ!”

“กะแล้วว่ำต้องหมอนั่น เห้อ…”

ค ำพูดพวกนี้เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนไม่คิดว่ำจะได้พูดออกมำตรงๆ

แต่พอได้พูดออกไปแล้วเธอก็พบว่ำมันก็ไม่ได้ล ำบำกอะไร มันก็

1 1 4 1 9

แค่สองสี่ใบเจอสองคิง โหดทั้งคู่ วัดกันที่ใครจะแน่กว่ำกันก็

เท่ำนั้น!

1 1 4 2 0