แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1357 ต้ำหลงมีแฟนแล้ว

หลังกลับถึงบ้ำนเสี่ยวเชี่ยนก็เล่นเป็นเพื่อนลูกอยู่สักพัก

จำกนั้นก็สรุปรำยงำนของตัวเองจนเวลำล่วงเลยไปมืดค่ำ

ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนก ำลังคิดว่ำชีวิตช่ำงมีสีสันจริงๆ ทันใด

นั้นต้ำหลงก็โทรมำ

“พี่! ตอนเย็นท ำอะไร?”

“ตอนเย็น? ไม่มีนะ ท ำไม?”

“คือ… ผมอยำกเลี้ยงข้ำวพี่กับพี่เขย ไม่รู้ว่ำพวกพี่สะดวก

ไหม?” ต้ำหลงพูดด้วยควำมเขิน

เสี่ยวเชี่ยนหัวเรำะ “สะดวกสิ แล้วนี่อยู่ๆ เป็นอะไร รวยแล้ว

เหรอ? ไม่งั้นออกไปกินข้ำงนอกพี่เลี้ยงแกก็ได้”

หลังจำกที่ต้ำหลงเข้ำหน่วยรบพิเศษได้เงินเดือนก็เพิ่มขึ้นมำ

หน่อย มีสวัสดิกำรต่ำงๆ แต่ส ำหรับเสี่ยวเชี่ยนก็ยังคิดว่ำน้อย

เกินไป เธอเสียดำยเงินน้องชำย อยำกให้เก็บไว้มำกกว่ำ อีก

หน่อยยังต้องไปขอเมียอีก

“วันนี้ต้องให้ผมเลี้ยงให้ได้!”

1 1 4 3 9

“มีเรื่อง?”

“คือ คือว่ำ ผมมีคน ที่อยำกจะแนะน ำให้พี่รู้จัก!” ต้ำหลง

รวบรวมควำมกล้ำพูดออกไป

เสี่ยวเชี่ยนเลิกคิ้ว “แกนี่… คงไม่ใช่คิดจะแต่งงำนแล้วนะ?

อำยุแกยังไม่ถึงวัย คิดอะไรอยู่?”

กำรแต่งงำนของทหำรมีกฎอยู่ แล้วนับประสำอะไรกับที่น้อย

ชำยเธอเพิ่งจะเป็นทหำรระดับล่ำง ต้ำหลงวำงแผนจะสอบเข้ำ

โรงเรียนทหำร ซึ่งถ้ำเข้ำได้ก็ต้องเรียนอีกหลำยปี แต่ถ้ำสอบ

ไม่ได้ก็ยิ่งไม่ต้องคิดเรื่องแต่งงำนเลย

พอได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนี้ต้ำหลงก็อำยอย่ำงเห็นได้ชัด

“พี่พูดอะไรเล่ำ! ผมไม่ได้บอกจะแต่งงำนเสียหน่อย ผมก็แค่

ก็แค่… รู้จักกับผู้หญิงดีๆ อยู่คน อยำกลองเป็นเพื่อนกันไป

ก่อน…”

เสี่ยวเชี่ยนคิด ถึงเด็กคนนี้จะอำยุยังน้อย แต่ถ้ำอยู่บ้ำนนอก

ก็คงเป็นพ่อคนไปแล้ว เด็กผู้ชำยวัยนี้จะมีควำมรักก็เป็นเรื่อง

ปกติ เธอเองก็สั่งสอนน้องชำยไปไม่น้อยว่ำถ้ำมีอะไรให้บอกเธอ

ก่อน

1 1 4 4 0

“ก็ได้ ตอนเย็นเจอกัน ดูซิลูกสำวบ้ำนไหนที่ดีขนำดนี้ ท ำให้

น้องชำยฉันชอบได้”

“พี่อย่ำไปพูดอะไรที่ท ำให้เขำกลัวนะ ผู้หญิงคนนี้เป็นคน

เงียบๆ พี่อย่ำไปท ำเขำกลัวล่ะ”

“ก็ได้ ได้ รู้แล้ว ไหนเล่ำมำซิว่ำเขำเป็นใคร อำยุเท่ำไร บ้ำน

อยู่ไหน…”

ปฏิกิริยำของเสี่ยวเชี่ยนก็เหมือนผู้ปกครองทั่วไปเวลำที่รู้ว่ำ

ลูกหลำนของตัวเองไปแอบชอบคนอื่น จึงถำมอย่ำงละเอียด

อวี๋หมิงหลำงกลับบ้ำนมำก็เห็นเมียตัวเองมำร์คหน้ำอยู่ก่อน

แล้ว แถมยังฮัมเพลงด้วย

“รีบไปเปลี่ยนชุดสิ เอำชุดหล่อๆ ด้วยนะ ช่ำงเถอะ รสนิยม

นำยมันไว้ใจไม่ได้ ฉันไปจัดให้ดีกว่ำ” เสี่ยวเชี่ยนฮัมเพลงเดินเข้ำ

ห้อง เปิดตู้เสื้อผ้ำค้นไปค้นมำแล้วหยิบเสื้อผ้ำของฤดูกำลนี้ที่เธอ

ซื้อให้เสี่ยวเฉียงออกมำ ชุดนี้ค่อนข้ำงเป็นทำงกำร จำกนั้นก็หยิบ

รองเท้ำหนังแกะออกมำวำงเข้ำชุดกัน

เสร็จจำกชุดของสำมีก็ไปต่อที่ลูกสำว ชุดของเสี่ยวเหวยมี

เยอะเสียจนแทบไม่มีที่วำงแล้ว ไม่ใช่แค่เสี่ยวเชี่ยนชอบซื้อให้

1 1 4 4 1

เพื่อนๆ ประธำนเชี่ยนก็ซื้อมำให้ด้วย เห็นชุดที่ไหนน่ำรักก็จะนึก

ถึงเสี่ยวเหวย

เธอเลือกชุดเดรสสไตล์จีนสีแดงให้เสี่ยวเหวย จำกนั้นก็หวี

ผมมัดแกละให้ลูก แล้วมัดยำงที่มีลูกตุ้มสีแดงเข้ำกับชุด เสี่ยว

เชี่ยนหันไปสั่งอวี๋หมิงหลำง

“นำยไปอำบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ำก่อน แล้วมำเปลี่ยนเสื้อให้ลูก

ฉันต้องแต่งหน้ำ มันต้องใช้เวลำ”

เสี่ยวเฉียงเห็นแล้วก็งง “ท ำไมอะ หรือวันนี้มีเทศกำลอะไร

ส ำคัญเหรอ?”

ไม่ค่อยเห็นเมียกระตือรือร้นแต่งตัวแบบนี้

ต่อให้มีลูกค้ำนำยใหญ่มำ เมียเขำก็กล้ำใส่เสื้อยืดรองเท้ำ

ผ้ำใบหน้ำสดไปหำอยู่ดี

วันนี้มันอะไรกันที่ท ำให้เมียเขำทั้งแต่งหน้ำทั้งพิถีพิถัน

แต่งตัวแบบนี้?

“ต้ำหลงจะแนะน ำแฟนให้พวกเรำรู้จัก ตอนนี้ฉันมีควำมรู้สึก

แบบลูกฉันโตแล้วสินะ ทั้งดีใจทั้งกังวล น้องชำยฉันมีแฟนแล้ว นี่

1 1 4 4 2

ฉันแก่แล้วหรือเปล่ำ…”

เสี่ยวเชี่ยนดึงแผ่นมำร์คหน้ำออกแล้วส่องกระจกซ้ำไปซ้ำมำ

พอไหว รูขุขมขนยังกระชับ ริ้วรอยไม่หนักหนำ หน้ำยังเต่งตึงอยู่

“ถ้ำแบบคุณเรียกแก่คนอื่นจะเหลือเหรอ? ผมพำคุณออกไป

ข้ำงนอกยังรู้สึกกดดันเลย”

เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองเขำอย่ำงโกรธๆ”ท ำไม อำยที่จะพำฉัน

ออกไปเหรอ? หน้ำตำฉันมันไม่สวยอย่ำงที่นำยต้องกำรใช่ไหม?”

ถ้ำกล้ำพูดว่ำใช่จะเอำแผ่นมำร์คยัดใส่ปำก อันที่ใช้แล้ว

ด้วย!

“ที่ไหนกันเล่ำ ผมหมำยควำมว่ำเมียผมดูเด็กเกินไป ดูแล้ว

อย่ำงกับเด็กยังไม่บรรลุนิติภำวะ ออกไปข้ำงนอกกับคุณกลัวคน

เข้ำใจผิดคิดว่ำผมเป็นพวกเสี่ย”

“นี่มันตรรกะอะไร? ฉันดูเด็กเกี่ยวอะไรกับนำยเป็นเสี่ย?”

“กลัวคนอื่นพูดว่ำคุณเกำะคนรวยไง คุณคิดดูนะ คุณทั้งสวย

ทั้งดูเด็กมำคบกับผม คนอื่นมองดูก็รู้ว่ำอำยุต่ำงกันหลำยปี แบบ

นี้ไม่เหมือนผมเป็นเสี่ยเลี้ยงต้อยเหรอ”

1 1 4 4 3

เสี่ยวเชี่ยนข ำกับค ำพูดของเขำ เอำมือผลักเสี่ยวเฉียง “แถ

เก่งนักนะ รีบไปอำบน้ำเลย!”

หลังจำกอวี๋หมิงหลำงอำบน้ำเสร็จออกมำเขำก็แต่งตัวให้ลูก

พลำงถำม

“เมียจ๋ำ ต้ำหลงมีแฟนตั้งแต่เมื่อไร? ท ำไมผมไม่รู้ล่ะ?”

“ดูเหมือนจะระยะหนึ่งแล้วนะ เรื่องนี้ถ้ำให้เล่ำก็ค่อนข้ำง

ยำว…” เสี่ยวเชี่ยนส่องกระจกแต่งหน้ำพลำงเล่ำเรื่องนี้ให้อวี๋หมิง

หลำงฟัง

ผู้หญิงที่ต้ำหลงรู้จักคนนี้ชื่อฉินเซียงเสวี่ย ปีนี้เพิ่งอำยุยี่สิบ

เป็นคนเมือง Q เหมือนกัน ได้ยินว่ำเป็นพนักงำนธุรกำรของ

บริษัทแห่งหนึ่ง รำยได้ไม่สูง แต่เท่ำที่ต้ำหลงเล่ำมำ ผู้หญิงคนนี้

เรียบร้อยมำก รักควำมก้ำวหน้ำ

อวี๋หมิงหลำงฟังเสี่ยวเชี่ยนพูดจบก็เอำมือลูบคำงไม่พูดอะไร

“นำยคิดอะไรอยู่?” เสี่ยวเชี่ยนถำม เห็นเขำท ำหน้ำมีเลศนัย

ก็พอจะเดำได้ว่ำหมอนี่คิดอะไรไม่ดีอยู่แน่ๆ

“ผมรู้สึกว่ำวัยรุ่นสมัยนี้ออกจะแก่แดดไปหน่อย ตอนที่ผม

1 1 4 4 4

วัยเท่ำต้ำหลงยังไม่ประสีประสำเรื่องผู้หญิงเลย หมอนี่ใช้ได้เลย

นะ แอบมีลับลมคมในไปคบสำวโดยที่ผมไม่รู้… เดี๋ยวกลับไป

ต้องฝึกเพิ่มหน่อยแล้ว จะได้ไม่ว่ำงไประบำยควำมหนุ่มที่ไหน!”

“นำยอย่ำมำท ำเสียเรื่อง! น้องชำยฉันไม่ได้ท ำผิดกฎเสีย

หน่อย นำยก็ได้ฟังไปแล้วว่ำผู้หญิงคนนั้นเป็นคนเมือง Q แบบนี้

ไม่ถือว่ำหำแฟนในพื้นที่เดียวกันใช่ไหม? ตอนนี้ต้ำหลงก็ยังไม่ได้

เลื่อนเป็นทหำรอำชีพ ระหว่ำงนี้ไม่อนุญำตให้แต่งงำนก็จริงแต่ก็

ไม่ได้ห้ำมมีควำมรักหรือเปล่ำ?”

ทหำรอำสำสมัครห้ำมหำแฟนในหน่วยงำนเดียวกันหรือใน

เขตพื้นที่เดียวกัน เรื่องนี้มีกฎบังคับอย่ำงเคร่งครัด กรณีของต้ำ

หลงไม่ถือว่ำผิดกฎ เสี่ยวเชี่ยนเห็นเสี่ยวเฉียงจ้องจะไปแก้แค้น

เป็นกำรส่วนตัวเลยผลักเขำด้วยควำมหมั่นไส้

“ผมก็แค่พูดเล่น ไม่ได้จะเอำจริงเสียหน่อย”

เสี่ยวเชี่ยนเบ้ปำก

“คิดว่ำฉันไม่รู้เหรอ นำยน่ะอิจฉำริษยำ!”

เสี่ยวเฉียงไม่เถียง เขำหัวเรำะฮี่ ฮี่ ออกมำ มองเมียตั้งใจ

แต่งหน้ำ แต่งอ่อนๆ พองำม เธอสวยแบบธรรมชำติสรรสร้ำงอยู่

1 1 4 4 5

แล้ว

“ผมก็แอบอิจฉำต้ำหลงหน่อยๆ นะ ถ้ำผมรู้จักคุณตอนอำยุ

ยี่สิบจะดีแค่ไหนกัน ได้ครอบครองคุณก่อนหน้ำนี้หลำยปีหน่อย”

แต่งงำนมำนำนขนำดนี้ก็ยังรู้สึกว่ำมองยังไงก็ไม่พอ เวลำที่

ได้อยู่ด้วยกันก็น้อย รีบมำรีบไป แอบเจ็บใจที่ไม่ได้มีรักใสๆ

อย่ำงวัยรุ่น ดังนั้นตอนที่ได้ยินว่ำต้ำหลงมีแฟนเสี่ยวเฉียงจึงอด

อิจฉำไม่ได้

เสี่ยวเชี่ยนกลับเหล่ตำมองเขำ “อยำกท ำผิดกฎหมำยเหรอ?

ไม่ดูตัวเองเลยว่ำเป็นวัวแก่กินหญ้ำอ่อนแก่กว่ำฉันตั้งหลำยปี

ตอนนำยยี่สิบฉันยังเป็นแค่นักเรียน ม.ต้น นำยคิดจะลงมือกับ

เด็ก?”

1 1 4 4 6