แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1362 ตอนนี้อยำกช ำแหละคน

หลังจำกที่เจิ้งซวี่กับไห่เจำมำถึง บรรยำกำศภำยใน

ห้องอำหำรก็เข้ำสู่ควำมกระอักกระอ่วนมำกขึ้นเรื่อยๆ อย่ำงกู่ไม่

กลับ

ฉินเซียงเสวี่ยที่เมื่อครู่ยังชวนคุยอย่ำงสนุกสนำนก็เริ่มจิตใจ

ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว กิริยำท่ำทำงในตอนนี้ถึงจะเหมือนกับที่ต้ำ

หลงพูดไว้ก่อนหน้ำ ‘เรียบร้อยพูดน้อยขี้อำย’

เสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงที่ดูเหมือนจะเข้ำใจอะไรขึ้นมำ

กลับมีท่ำทีที่แตกต่ำงออกไป

อวี๋หมิงหลำงมองไห่เจำกับเจิ้งซวี่ด้วยควำมรู้สึกสะใจ แต่

เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำเคร่งขรึม

“ต้ำหลง ไปส่งคุณฉินกลับบ้ำน เสร็จแล้วไปเจอที่บ้ำนพี่”

ต้ำหลงเองก็ยังงงๆ เมื่อครู่ยังดีๆ กันอยู่เลย ท ำไมอยู่ๆ พี่ก็

ดูอำรมณ์ไม่ดีล่ะ?

แต่ค ำสั่งของพี่สำวก็คือรำชโองกำร ต้ำหลงชินแล้ว เขำพำ

ฉินเซียงเสวี่ยออกจำกที่นั่น

1 1 4 7 9

หลังจำกทั้งสองคนไปแล้วเสี่ยวเชี่ยนก็หันไปพูดกับอำข่ำ

“อำข่ำ แถวนี้มีร้ำนสปำดีๆ อยู่ที่นึง เอำบัตรสมำชิกของฉัน

ไป พำพี่ฉันไปด้วยนะ”

“งั้นก็ไปด้วยกันสิ” อำข่ำยังไม่เข้ำใจสถำนกำรณ์ แต่อวี๋หมิง

ซีเข้ำใจแล้ว

อวี๋หมิงซีแสยะยิ้มให้ไห่เจำ เขำเหงื่อแตกเต็มตัว ถ้ำไม่ติดว่ำ

ตรงนี้อยู่กันเยอะเขำแทบอยำกลงไปกอดขำอ้อนวอนเสี่ยวซี เมีย

จ๋ำอย่ำทิ้งเค้ำนะ มันเป็นอดีตไปแล้ว อดีต!

อวี๋หมิงซีทิ้งเพียงสีหน้ำ ‘เดี๋ยวค่อยคิดบัญชี’ เอำไว้ ต่อหน้ำ

คนอื่นเธอยังไว้หน้ำไห่เจำ

เมื่อเจอกับค ำชวนใสซื่อของอำข่ำ เสี่ยวเชี่ยนได้แต่ปฏิเสธ

อ้อมๆ

“ฉันยังมีธุระต่อ วันนี้ไม่ไปแล้วล่ะ”

สปำกับผีสิ ตอนนี้เธอมีอำรมณ์ไปท ำสปำที่ไหนกัน ตอนนี้

เธอจะช ำแหละคน

หลังจำกอำข่ำกับอวี๋หมิงซีไปแล้ว พอประตูปิดลงก็เหลือ

1 1 4 8 0

เพียงแค่เจิ้งซวี่ ไห่เจำ เสี่ยวเชี่ยน และอวี๋หมิงหลำง

เสี่ยวเชี่ยนนั่งไขว่ห้ำงจ้องคนตรงหน้ำ

“เล่ำมำ พวกนำยใครจะพูดก่อน!”

เจิ้งซวี่มองไห่เจำ ไห่เจำมองเจิ้งซวี่

ไม่ใช่เรื่องน่ำพูดนัก ก็เลยไม่มีใครอยำกเอ่ยปำกก่อน

ทันใดนั้นอวี๋หมิงหลำงก็ลุกขึ้น หยิบบุหรี่บนโต๊ะออกมำสำม

มวนก ำไว้ในมือ จำกนั้นก็ท ำท่ำกรำบไหว้จริงจัง

“ค ำนับครั้งที่หนึ่ง แด่ตัวข้ำพเจ้ำที่ไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องโสมม

สุดท้ำยจึงได้สำวงำมไปครอบครอง~”

“ค ำนับครั้งที่สอง แด่คนบำงคนที่ท ำตัวแก่แดดก่อนวัยอัน

ควร ฟ้ำมีตำกรรมตำมทันในชำตินี้!”

“ค ำนับครั้งที่สำม แด่อะไรดี… อ้อจริงสิ แด่สำวขำยบริกำรที่

ต้องซวยมำลูกค้ำเก่ำ น้ำตำไหลอำบแก้มยำกจะเอื้อนเอ่ย~”

เคยเจอคนช่ำงแซะ แต่ไม่เคยเจอมำในรูปแบบนี้

เจิ้งซวี่คว้ำกล่องทิชชูปำไปด้วยควำมโมโห “ไอ้เล็ก แกนี่ยัง

1 1 4 8 1

มีศีลธรรมอยู่ไหม พูดจำให้มันดีๆ หน่อย! อีกอย่ำงเขำก็ไม่ใช่

สำวขำยบริกำร!”

“ใช่ ใช่ ใช่!” ไห่เจำที่อยู่ข้ำงๆ พยักหน้ำหงึกๆ เหมือนต ำ

กระเทียม

เสี่ยวเชี่ยนตบโต๊ะ “พวกนำยสองคนพูดควำมจริงมำ! ผู้หญิง

คนนั้นท ำงำนอะไรกันแน่! ถ้ำไม่ได้ขำยบริกำรแล้วท ำอะไร พวก

นำยเคยท ำอะไรไว้ตอนเห็นเขำถึงได้ท ำหน้ำเหมือนเจอผี!”

เวลำนี้ภูตจิ๋วในใจประธำนเชี่ยนก ำลังพ่นไฟ

เดิมทีเธอมำพบแฟนน้องชำยด้วยควำมรู้สึกคำดหวังและให้

ควำมส ำคัญ ปรำกฏว่ำพอเพื่อนสนิททั้งสองคนเห็นผู้หญิงคนนั้น

กลับท ำสีหน้ำแบบนั้น แบบนี้ไม่เท่ำกับแสดงออกอย่ำงชัดเจน

เหรอว่ำผิดปกติ?

ในฐำนะที่เป็นญำติทำงฝ่ำยชำย ใครจะปล่อยให้น้องชำยได้

รถสำธำรณะกลับบ้ำนล่ะ?

“เขำไม่ได้ขำยบริกำรจริงๆ… ว่ำไงดีล่ะ ผมก็ไม่รู้จะให้ค ำ

จ ำกัดควำมเขำเป๊ะๆ ยังไงดี” เจิ้งซวี่ล ำบำกใจ

1 1 4 8 2

ให้เขำเอำเรื่องในอดีตมำพูดต่อหน้ำคนเยอะแยะแบบนี้

พี่ซวี่แอบรับไม่ได้

“ได้ พวกนำยไม่พูดใช่ไหม? เสี่ยวเฉียง เอำโทรศัพท์มำ! ฉัน

จะโทรหำเสี่ยวซีกับอำข่ำ! ให้พวกเขำกลับมำรับรู้อดีตของผู้ชำย

หน้ำไม่อำยแตงกวำด ำพวกนี้!”

เรื่องแบบนี้อวี๋หมิงหลำงเต็มใจให้ควำมร่วมมือเป็นที่สุด

เขำเอำสองมือยื่นโทรศัพท์ให้พร้อมรอยยิ้มสะใจ

“นี่จ้ะเมียจ๋ำ รีบๆ โทรเลย โทรหำพวกเขำเสร็จก็โทรหำพ่อ

เรำต่อเลยนะ พ่อเรำไม่ชอบใจที่เสี่ยวซีจะแต่งงำนไวอยู่แล้วด้วย

ถึงเวลำที่ต้องให้พ่อได้รู้อดีตอันโสมมของว่ำที่ลูกเขยแล้ว~”

“ไอ้เล็ก! เป็นพี่น้องกันมำตั้งหลำยปีท ำไมแกท ำแบบนี้วะ!”

ไห่เจำร้อนใจ นี่ถ้ำโทรหำพ่อตำเขำยังจะมีชีวิตรอดเหรอ?

“ฉันเป็นพี่น้องกับแกมำหลำยปีอันนี้เรื่องจริง แต่ฉันกับ

เสี่ยวซีโตอยู่ในท้องแม่มำด้วยกัน ฉันจะทนเห็นพี่สำวมีแฟนเส็ง

เคร็งได้เหรอ?” อวี๋หมิงหลำงท ำเสียง หึ อย่ำงไม่ใยดี

ไห่เจำเห็นปิดบังต่อไปไม่ได้แล้วจึงสำรภำพ

1 1 4 8 3

“แกอย่ำพูดจำมั่วๆ ฉันกับเซียงเซียงไม่ได้มีควำมสัมพันธ์

แบบนั้นอย่ำงที่พวกแกคิด… แน่นอนว่ำถึงเขำจะเคยยั่วฉัน แต่ฉัน

ก็รักษำควำมบริสุทธิ์ผุดผ่องของตัวเองมำได้ แต่เจิ้งซวี่รักษำได้

ไหมฉันไม่รู้”

ไห่เจำเอำตัวรอดเสร็จก็โยนขี้ให้เจิ้งซวี่ ลำกเอำควำมแค้น

ไปลงที่พี่ซวี่ได้ส ำเร็จ

ถ้ำจะบอกว่ำใครที่หงุดหงิดไม่แพ้เสี่ยวเชี่ยน คนๆ นั้นก็คง

เป็นใครไปไม่ได้นอกจำกเจิ้งซวี่

พี่ซวี่รู้สึกว่ำเขำหำเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ เดิมทีวันนี้เขำไม่ได้

เกี่ยวข้องอะไรกับก๊วนนี้เลย แต่เขำกลับมีควำมคิดอยำกแกล้งไห่

เจำก็เลยตำมมำ ปรำกฏว่ำแกล้งก็ไม่ได้แกล้ง ยังพำตัวเองเข้ำมำ

ซวยอีก แบบนี้ไม่เรียกมำให้ถูกยิงเหรอ?

“ผมกับเซียงเซียงเคยมีอะไรกันจริง แต่นั่นมันก็เรื่องนำน

มำกแล้ว หลังจำกรู้จักกับอำข่ำผมก็ตัดขำดกับคนพวกนั้น

แน่นอนว่ำที่อธิบำยไม่ใช่เพรำะร้อนตัว มีก็บอกว่ำมี ไม่มีก็คือไม่

มี ผมไม่กลัวว่ำคุณจะเอำไปบอกอำข่ำด้วย จริงสิ เสี่ยวเชี่ยนช่วง

นี้คุณจะซื้อบ้ำนที่เมืองหลวงอีกแล้วเหรอ? ยังหำบริษัทรับ

ตกแต่งไม่ได้ใช่ไหม เห็นแก่ที่คุณสนิทกับอำข่ำเดี๋ยวผมจัดกำร

1 1 4 8 4

ให้”

ถ้ำไม่ฟังประโยคหลังที่คิดติดสินบน ฟังแค่ค ำพูดส่วนหน้ำ

ก็เกือบท ำให้คนเชื่อในจุดยืนของพี่ซวี่แล้ว

เสี่ยวเชี่ยนไม่รับน้ำใจ เธอ หึ ออกมำอย่ำงไม่ใยดี

ไห่เจำรีบอธิบำยเสริม “ผมไม่เคยนอนกับเขำจริงๆ นะ มำก

สุดก็แค่เคยกินข้ำวด้วยกันครั้งนึง แต่เขำก็เล่นหูเล่นตำด้วยมำ

ตลอด ตอนนี้ผมมีเสี่ยวซีแล้ว ไม่มีทำงท ำผิดเรื่องแบบนี้

แน่นอน!”

“นำยพูดว่ำไม่ท ำผิดแต่ก็ยังจะออกไปกินข้ำวกับเขำ? กิน

ข้ำวเสร็จก็ต่อด้วยไปเปิดห้องใช่ไหมล่ะ?” อวี๋หมิงหลำงไม่ไว้หน้ำ

เพื่อนเลยสักนิด

ไห่เจำได้ฟังก็เหงื่อแตกพลั่ก

“ไอ้เล็ก! ฉันเหมือนคนแบบนั้นหรือไง?”

“ถ้ำแกไม่ใช่คนแบบนั้นแล้วท ำไมไม่กล้ำพูดเรื่องนี้ต่อหน้ำ

เสี่ยวซี? เห็นผู้หญิงคนนั้นก็ท ำหน้ำเหมือนเห็นผี แบบนี้ไม่เรียก

ร้อนตัว? แกรับสำรภำพโทษยังเบำกว่ำถูกจับได้ตอนหลัง ถ้ำ

1 1 4 8 5

วันนี้ไม่อธิบำยให้รู้เรื่องได้เดินขำถ่ำงกลับบ้ำนแน่!”

“ฉันไม่เคยท ำเรื่องเกินเลยกับเขำจริงๆ นะ ที่ไม่กล้ำพูด

เรื่องนี้ต่อหน้ำเสี่ยวซีก็เพรำะแกไม่รู้จักนิสัยพี่สำวแกหรือไง? ถ้ำ

เขำรู้ได้ข่วนหน้ำฉันไม่ยั้งแน่… ฉันตำมจีบเขำมำตั้งหลำยปี นี่ก็

ก ำลังจะได้แต่งงำนกันแล้ว ขืนพูดไปแบบนั้นไม่เท่ำกับรนหำที่

ตำยเหรอ?”

ไห่เจำล ำบำกใจที่จะพูดจริงๆ เขำแตกต่ำงจำกเจิ้งซวี่ที่ใคร

มำก็ไม่ปฏิเสธ เขำไม่ได้ท ำเลยจริงๆ แต่เมียเขำก็ดุมำก ต่อให้

เขำถูกคนวำงแผนจนต้องไปกินข้ำวกับผู้หญิงอื่น แต่เสี่ยวซีก็ไม่มี

ทำงปล่อยเขำไปอยู่ดี

“เซียงเซียง? หึ หึ มีชื่อในวงกำรขนำดนี้ยังจะพูดว่ำไม่ได้ขำย

บริกำร อ่อ เมื่อก่อนไม่ขำย หรือตอนนี้ขำย?” เสี่ยวเชี่ยนกัดฟัน

พูดประโยคนี้ เธอไม่มีทำงปล่อยให้น้องชำยถูกผู้หญิงแบบนี้ปั่น

หัวแน่นอน

“ไม่ใช่ สถำนะของเซียงเซียงไม่ใช่อย่ำงที่คุณคิด จริงๆ แล้ว

เขำเป็น”

1 1 4 8 6