แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1371 เอำเรื่องศีลธรรมมำอ้ำง

“ฉันรู้เรื่องของเธอหมดแล้ว พูดตำมตรงนะ ฉันรู้สึกสงสำร

ในสิ่งที่เธอประสบมำ แต่สงสำรก็ไม่ได้แปลว่ำฉันยอมให้เธอคบ

น้องชำยฉันได้ แน่นอนว่ำต้ำหลงโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ฉันไม่ควร

เข้ำไปยุ่งเรื่องของเขำ แต่ในฐำนะที่เป็นพี่สำว ฉันไม่มีทำงอวยพร

ให้กับควำมสัมพันธ์นี้แน่ เธอเข้ำใจฉันใช่ไหม?”

ฉินเซียงเสวี่ยมองเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้พูดจำดูถูก

เหยียดหยำม น้ำเสียงก็พยำยำมนิ่งสุดๆ แล้ว แต่ก็ยังคงทิ่มแทง

หัวใจคนฟังอยู่ดี

อันที่จริงฉินเซียงเสวี่ยอยำกพูดออกไปว่ำเธอเข้ำใจ เธอคิด

ไว้แล้วว่ำถ้ำเสี่ยวเชี่ยนมำหำเธอก็จะพำน้องสำวย้ำยบ้ำนหนี ไม่

ติดต่อต้ำหลงอีก

เมื่อกี้ก็คิดแบบนี้

แต่คนเรำไม่รู้จักพอ พอเธอได้ยินว่ำเสี่ยวเชี่ยนสงสำร

น้ำเสียงกับท่ำทำงก็ไม่ได้ดูถูกอะไร ฉินเซียงเสวี่ยจึงรู้สึกมี

ควำมหวังอยู่บ้ำง

1 1 5 5 4

“พี่คะ… ฉันอยำกเปลี่ยนอำชีพแล้วจริงๆ ฉันสำบำนว่ำต่อไป

ฉันจะเป็นแม่บ้ำนแม่เรือนที่ดี พี่ช่วย… ฉันรู้ค่ะว่ำพี่คงได้ยินเรื่อง

ที่ฉันเคยท ำมำบ้ำงแล้ว ต่อไปฉันจะพยำยำมดีกับต้ำหลงให้มำก

ที่สุด ต่อให้พี่ไม่ยอมให้ฉันแต่งเข้ำบ้ำน ฉันอยู่ข้ำงนอกของฉัน

เงียบๆ ก็ได้ ขอร้องล่ะนะคะ…”

เสี่ยวเชี่ยนยกมือห้ำม “หยุดเลย เก็บเทคนิคกำรเจรจำ

ต่อรองของเธอไว้ หยุดควำมคิดที่จะยอมถอยไปตั้งหลักเพื่อหวัง

มำกกว่ำนี้ ผู้ชำยบ้ำนฉันห้ำมเลี้ยงผู้หญิงไว้นอกบ้ำนเด็ดขำด”

ควำมสิ้นหวังปรำกฏในสำยตำของฉินเซียงเสวี่ย เธอก้ม

หน้ำไม่พูดอะไร

แบบนี้ดูแล้วน่ำสงสำรทีเดียว

“อันที่จริง ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะเข้ำไปในวงกำรนี้หรอกค่ะ… พี่

ก็เห็นน้องสำวของฉันแล้ว เขำชื่อฉินอิ๋งเสวี่ย ปีนี้เพิ่งอำยุสิบสำม

เรำสองคนห่ำงกันเจ็ดปี แม่เรำเสียไว พ่อก็ทิ้งพวกเรำไว้ไม่สนใจ

ฉันท ำไปเพรำะชีวิตมันบังคับ” พอพูดเรื่องนี้ฉินเซียงเสวี่ยก็รู้สึก

อัดอั้นตันใจ

“ฉันเล่ำให้พี่ฟัง พี่อำจจะไม่เชื่อ… หรือบำงทีพี่อำจจะคิดว่ำ

1 1 5 5 5

ฉันโกหก ยังไงฉันก็กลำยเป็นผู้หญิงเลวในสำยตำของพี่ไป

แล้ว…”

ฉินเซียงเสวี่ยเคยเจอคนมีอิทธิพลที่เก่งๆ มำมำกมำย

แต่น้อยคนที่จะเป็นแบบเสี่ยวเชี่ยนที่แค่นั่งอยู่ตรงนั้นก็ท ำ

ให้รู้สึกกดดันมำก

เมื่อวำนตอนกินข้ำวยังไม่รู้สึก คิดๆ ดูนั่นอำจเป็นเพรำะ

เสี่ยวเชี่ยนอยู่กับคนในครอบครัวก็เลยท ำตัวสบำยๆ พอวันนี้ได้

อยู่กันตำมล ำพัง ได้เห็นมำดเต็มๆ ของเสี่ยวเชี่ยน ฉินเซียงเสวี่ย

ก็รู้เลยว่ำตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้หญิงคนนี้

“ฉันเชื่อเธอ”

“พี่เชื่อฉัน?” ฉินเซียงเสวี่ยมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยสำยตำที่ไม่

อยำกจะเชื่อ

ในแววตำของเสี่ยวเชี่ยนไม่มีกำรดูถูก เธอพูดอย่ำงใจเย็น

“ขอโทษทีที่ฉันสืบเรื่องของเธอโดยไม่ได้รับอนุญำต ช่วย

ไม่ได้ต้ำหลงเป็นน้องชำยคนเดียวของฉัน ฉันต้องปกป้องเขำใน

ทุกด้ำน เขำส ำคัญกับฉันก็เหมือนกับที่อิ๋งอิ๋งส ำคัญกับเธอ ดังนั้น

1 1 5 5 6

ฉันรู้เรื่องของเธอหมด”

ควำมสุขุมเยือกเย็นแบบนี้กลับท ำให้ฉินเซียงเสวี่ยหำยใจ

ไม่ทั่วท้อง

เสี่ยวเชี่ยนพูดต่อ “หลังจำกที่พ่อทิ้งพวกเธอไป น้องสำวเธอ

เป็นโรคชนิดหนึ่ง เธอไม่มีเงิน ก็เลยไปผับเพื่อหำเงิน ท ำงำนได้

อำทิตย์เดียวเหอไซประธำนใหญ่ของไซ่ซือกรุ๊ปก็เกิดถูกใจเธอ

เข้ำ เลยซื้อตัวเธอให้มำท ำงำนด้วยจนถึงตอนนี้”

“พี่รู้หมดแล้ว…”

“อืม ฉันไม่เคยท ำสงครำมที่ไม่มั่นใจ พูดตำมตรงนะ ฉัน

รู้สึกนับถือเธอจริงๆ”

“นับถือ… ?” ไม่ควรจะดูถูกมำกกว่ำเหรอ?

“ศักดิ์ศรีน่ะดูเหมือนเป็นสิ่งที่มีมูลค่ำมำกที่สุด จริงๆ แล้ว

มันเป็นสิ่งที่ไม่มีมูลค่ำเลยต่ำงหำก ยำมที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเดิน

มำถึงทำงตัน ศักดิ์ศรีก็คือของฟุ่มเฟือย ฉันคิดว่ำถ้ำในตอนนั้น

เธอมีทำงเลือกก็คงไม่เดินทำงนี้ แต่มันจะมีวิธีอะไรล่ะ เวลำไม่รอ

คน ฉันคงพูดไม่ได้เต็มปำกว่ำไม่รังเกียจเธอ แต่หลังจำกที่ฉันได้

อ่ำนประวัติของเธอก็อดคิดไม่ได้ว่ำ ถ้ำฉันเป็นเธอ ฉันจะเลือกท ำ

1 1 5 5 7

แบบเดียวกันหรือเปล่ำ?”

ไม่มีควำมสำมำรถในกำรหำเงิน ไม่มีทักษะกำรเอำตัวรอด

สิ่งที่เหลือมีเพียงเนื้อหนังมังสำ ท ำเพื่อช่วยสำยเลือดเดียวกันจน

ต้องจ ำยอมเดินในทำงที่ไม่อำจหันหลังกลับ นี่เป็นเรื่องน่ำเศร้ำ

จริงๆ

“ตอนเช้ำตรู่ หลังจำกที่ฉันอ่ำนประวัติของเธอฉันเกือบ

ส ำลักข้ำวทำงจมูกแล้ว โศกนำฏกรรมก็คือกำรเอำสิ่งที่ดีที่สุดบด

ขยี้ให้คนอื่นดู ฉันคิดว่ำถ้ำโชคชะตำไม่บีบบังคับเธอ บำงทีเธอ

อำจเบ่งบำนในสิ่งสวยงำมที่เป็นของเธอเอง”

ค ำพูดนี้พอออกมำจำกปำกของเสี่ยวเชี่ยนได้สร้ำงควำม

สะเทือนใจให้ฉินเซียงเสวี่ยเป็นอย่ำงมำก

ยำมที่เธอถอดเสื้อผ้ำชิ้นสุดท้ำยออกก็ไม่ได้หวังว่ำจะมีใคร

เข้ำใจเธอ พูดตำมตรง มีแค่ครั้งแรกเท่ำนั้นที่ทั้งหวำดกลัวทั้งอับ

อำย แต่พอครั้งหลังๆ ก็ชินชำไปหมดแล้ว

ถึงขนำดที่ว่ำบำงครั้งเธอก็มีควำมสุขเหมือนกัน

มีเงิน มีผู้ชำย รอจนน้องโตก็แสร้งโกหกว่ำถูกหวยรำงวัล

ใหญ่แล้วพำน้องไปอยู่ที่อื่นก็ไม่เห็นจะเป็นไร เงินที่เธอหำได้

1 1 5 5 8

ผู้หญิงทั่วไปต้องใช้เวลำเป็นสิบๆ ปีกว่ำจะได้มำ เงินจ ำนวนนี้

สำมำรถท ำให้เธอกับน้องสำวมีกินมีใช้สุขสบำยไปตลอดชำติ

แต่ชีวิตคนเรำย่อมมีสิ่งไม่คำดคิด เธอได้พบกับต้ำหลง

นึกถึงเด็กหนุ่มที่ใสสะอำด และก็เพรำะกำรปรำกฏตัวของ

เขำที่ท ำให้เธอรู้สึกว่ำตัวเองสกปรกมำก เกิดควำมรู้สึกไม่อยำก

เผชิญหน้ำกับอดีต

เวลำนี้เธอเริ่มมีควำมหวังอย่ำงที่ไม่เคยมีมำก่อน หวังว่ำจะ

มีใครสักคนเข้ำใจเธอ แต่นึกไม่ถึงว่ำคนแรกที่พูดว่ำเข้ำใจเธอจะ

เป็นเสี่ยวเชี่ยนที่คัดค้ำนไม่ให้เธอคบกับต้ำหลง

ไม่รู้ว่ำน้ำตำไหลมำอยู่ตรงแก้มตั้งแต่เมื่อไร ค ำพูดของเสี่ยว

เชี่ยนออกจะธรรมดำ แต่กลับบำดลึกเข้ำไปในหัวใจเธอ

เสี่ยวเชี่ยนยื่นกระดำษทิชชูให้ฉินเซียงเสวี่ยแล้วพูดต่อ

“ฉันไม่เคยดูถูกเธอ ฉันยอมรับนะว่ำเธอเป็นพี่สำวที่ท ำ

หน้ำที่ได้ดีมำก แต่ก็ขอให้เธอเข้ำใจอำรมณ์ของคนเป็นพี่สำว

อย่ำงฉันด้วย น้องชำยฉันเป็นคนที่ใสซื่อบริสุทธิ์มำก ซื่อจนดูโง่

ฉันไม่อยำกให้โลกที่แสนบริสุทธิ์ของเขำต้องพังทลำยลง เธอ

เข้ำใจที่ฉันพูดไหม?”

1 1 5 5 9

เข้ำใจ ค ำๆ นี้จุกอยู่ที่ล ำคอ ฉินเซียงเสวี่ยมองเสี่ยวเชี่ยน

ด้วยดวงตำอันพร่ำมัว

“พี่คะ ฉันขอร้องอย่ำเอำเรื่องของฉันไปบอกต้ำหลงได้ไหม

คะ?”

“ได้ แต่เงื่อนไขคืออะไรเธอก็น่ำจะรู้นะ”

รู้ ท ำไมจะไม่รู้ล่ะ

ฉินเซียงเสวี่ยร้องไห้เอำมือปิดหน้ำ “แต่ฉันท ำไม่ได้ พี่คะ

ฉันชอบเขำจริงๆ ท ำไมโลกนี้ถึงยอมรับพวกเรำไม่ได้…”

อำกำรร้องไห้ฟูมฟำยของฉินเซียงเสวี่ยท ำให้เสี่ยวเชี่ยน

ร ำคำญอย่ำงบอกไม่ถูก

ในทัศนคติของคนทั่วไป มักจะสงสำรคนที่อ่อนแอกว่ำ

อย่ำงเช่นสถำนกำรณ์ในตอนนี้

ผู้หญิงคนนี้อ้อนวอนเพื่อควำมรัก เธอนั่งตรงนี้ท ำเหมือน

ตัวเองเข้มแข็ง

ผู้หญิงคนนี้ท ำเรื่องพวกนั้นเพรำะชีวิตบังคับ ตอนนี้

แสดงออกแล้วว่ำอยำกขึ้นฝั่ง จะไม่ท ำเรื่องแบบนั้นอีก

1 1 5 6 0

ทั้งหมดทั้งมวลนี้ล้วนดูน่ำสงสำรชวนให้เห็นใจ

เสี่ยวเชี่ยนถึงขนำดคิดไปว่ำ ถ้ำภำพเหตุกำรณ์นี้ไปอยู่ใน

ละคร ฉินเซียงเสวี่ยก็คือนำงเอก ส่วนเธอก็จะกลำยเป็นนำงร้ำย

ในสำยตำของผู้ชม

เพรำะในละครสำมำรถใช้ประโยคเดียวเพื่อลบล้ำงสิ่งที่

นำงเอกเคยท ำในอดีตมำทั้งหมด ผู้ชมไม่มีทำงเข้ำใจอำรมณ์ที่

แฟนของน้องชำยตัวเองเคยนอนกับผู้ชำยมำแล้วหลักสิบหรือ

อำจจะหลักร้อยคน

ผู้คนมักเอำควำมสงสำรของตัวเองขยำยขอบเขตอย่ำงไร้

ขีดจ ำกัด จำกนั้นก็ใช้ค ำพูดเดียวเพื่อลบล้ำงควำมผิดพลำดใน

อดีต

เขำกลับตัวแล้วก็ต้องเห็นใจสิ

เขำน่ำสงสำรขนำดนั้นท ำไมยังจะต้องบีบบังคับกันด้วย…

สองคนเขำรักกัน เธอเป็นแค่พี่จะไปยุ่งอะไรนักหนำ

เขำก็ขอโทษแล้วยังจะเอำไงอีก…

เป็นต้น

1 1 5 6 1

เสี่ยวเชี่ยนนึกออกเลยว่ำผู้ชมจะคิดกันอย่ำงไร เพรำะคนที่

ไม่ประสบกับตัวเองย่อมยืนพูดได้หน้ำตำเฉยโดยไม่เมื่อยเลยสัก

นิด

แต่ใครเลยจะมำเข้ำใจควำมรู้สึกทั้งหมดว่ำค ำพูดเดียวที่ลบ

ล้ำงควำมผิดได้นั้น มันท ำร้ำยกันได้ขนำดไหน?

ว่ำกันตำมตรง อย่ำเอำเรื่องศีลธรรมมำอ้ำงเลยดีกว่ำ

สถำนกำรณ์ในตอนนี้ ต่อให้ฉินเซียงเสวี่ยไม่ได้เอำเรื่อง

ศีลธรรมมำข่มขู่เสี่ยวเชี่ยน ก็คงหวังจะเรียกร้องควำมเห็นใจ

1 1 5 6 2