แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1389 แมวหลีฮวำมำทวงหนี้ถึงที่

พอได้ยินว่ำลูกตัวเองมีปัญหำใครล่ะจะไม่ตกใจ เสี่ยวเฉียง

กับเสี่ยวเชี่ยนเองก็เช่นกัน โรงพยำบำลในเมืองหลินมีจ ำนวนไม่

น้อย แต่ที่รักษำเด็กเก่งๆ ก็มีแค่ที่นี่ ดึกขนำดนี้ถ้ำไปหำที่อื่นก็

กลัวจะไม่ทันกำร

อวี๋หมิงหลำงถำมอีกว่ำแล้วควรให้กินยำอะไร หมอก็บอก

แบบไม่ใส่ใจว่ำให้อ่ำนค ำอธิบำยเอำเอง ถำมต่ออีกไม่กี่ค ำถำม

เกี่ยวกับกำรดูแลเด็ก หมอผู้หญิงคนนี้คงรู้สึกร ำคำญแล้วจึง

พึมพ ำออกมำว่ำ เรื่องเยอะรบกวนกำรนอนของเธอแถมยัง

ขัดจังหวะกำรคุย เป็นห่วงลูกขนำดนั้นท ำไมไม่เปิดต ำรำศึกษำ

เอำ เสี่ยวเชี่ยนจะเถียงกลับแต่ถูกอวี๋หมิงหลำงห้ำมไว้ ทั้งสองคน

ตัดสินใจพำไปหำหมอโรงพยำบำลอื่น อุ้มลูกเดินออกไป อวี๋หมิง

หลำงหันกลับไปมองก็อ่ำนปำกของหมอคนนั้นที่พูดกับพยำบำล

ตรงเคำน์เตอร์ได้ว่ำ ไม่ตำยหรอก ท ำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้

นี่แหละประโยคที่ท ำให้อวี๋หมิงหลำงน็อตหลุด

ตรงเข้ำไปถีบใส่เคำน์เตอร์ จำกนั้นก็กระชำกคอเสื้ออีกฝ่ำย

ขึ้นมำ เล่นเอำหมอคนนั้นตกใจหน้ำซีด เสี่ยวเชี่ยนสงสัยว่ำถ้ำ

1 1 7 0 6

หมอคนนั้นเป็นผู้ชำยอวี๋หมิงหลำงคงหวดหมัดใส่จริงๆ แล้ว

แม่อวี๋ได้ฟังว่ำหมอคนนั้นพูดแบบนี้ก็โมโหมำก “แล้วเรำ

สองคนได้ร้องเรียนหมอคนนั้นหรือเปล่ำ?”

“เปล่ำค่ะ” เธอแค่โทรหำผู้อ ำนวยกำรของโรงพยำบำลนั้น

อ ำนำจควรใช้อย่ำงไรเสี่ยวเชี่ยนรู้ดีแก่ใจ เธอไม่ใช้เส้นสำย

ลัดคิวให้ลูกพบหมอ แต่ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจแสร้งท ำเป็นไม่เห็น

หมอที่ขำดจรรยำบรรณ

ไม่จัดกำรหมอแบบนี้ก็เท่ำกับไม่รับผิดชอบต่อคนไข้ อย่ำ

ท ำลำยชื่อเสียงของแพทย์ทั้งหมดเพียงเพรำะขี้หนูเม็ดเดียว

อย่ำงไรเสียหมอส่วนใหญ่ก็รักษำได้ดี

แม่อวี๋อยำกพูดต่อ แต่พ่ออวี๋ไวกว่ำ

“ไอ้เล็กนี่มันไม่ได้เรื่อง! ใช้ไม่ได้!”

พอได้ยินพ่ออวี๋พูดแบบนี้เสี่ยวเชี่ยนก็คิดว่ำเขำคงไม่พอใจที่

เสี่ยวเฉียงเกือบใช้ก ำลังที่โรงพยำบำล ขณะที่ก ำลังจะแก้ตัวให้

สำมีตัวเองก็ได้ยินพ่ออวี๋พูดต่อ

“ใจอ่อนเป็นผู้หญิงแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไรกัน เจอเรื่องไม่ดี

1 1 7 0 7

ท ำไมต้องสนว่ำเป็นผู้หญิงหรือผู้ชำย ผู้หญิงแล้วไง เป็นผู้หญิง

แล้วจะท ำเล่นๆ เรื่องงำนได้เหรอ? อำชีพที่ประมำทในกำร

ท ำงำนไม่ได้มำกที่สุดบนโลกนี้ก็คือหมอกับทหำร!”

หมอถือมีดเพื่อช่วยชีวิตคน ทหำรปกป้องประเทศ จะ

ผิดพลำดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว เข้ำเวรตอนกลำงคืนล ำบำกก็จริง

แต่เลือกอำชีพนี้แล้วก็ต้องรับผิดชอบ หมอเข้ำเวรลุกขึ้นมำดูเคส

คนไข้แต่กลับบ่นขนำดนี้ แล้วถ้ำทหำรไปรบพูดแบบนี้บ้ำงไม่

วุ่นวำยเละเทะกันไปหมดหรือ?

พ่ออวี๋โมโหเลือดขึ้นหน้ำ คิดว่ำเดี๋ยวถ้ำลูกชำยกลับมำจะซัด

สักที อีกใจหนึ่งก็เตรียมจะไปตำมหำว่ำหมอคนไหนที่ไร้

จรรยำบรรณได้ขนำดนี้

เสี่ยวเชี่ยนตบหลังเสี่ยวเหวยเบำๆ”เอำใจปู่หน่อย”

เสี่ยวเหวยก ำลังงับยำงกัดอยู่ ท ำหน้ำแบ๊วไม่เข้ำใจว่ำพวก

ผู้ใหญ่คุยอะไรกัน

“ดูซิปู่รักหนูจนโมโหแทนขนำดนี้ เสี่ยวเหวยหนูว่ำท ำไงดี?”

แม่อวี๋ได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนั้นก็ข ำ “เรำสองคนพูดกับ

ลูกอย่ำงกับพูดกับผู้ใหญ่ด้วยกัน เด็กจะเข้ำใจได้ยังไง”

1 1 7 0 8

พอพูดจบก็เห็นเสี่ยวเหวยเอำยำงกัดออกจำกปำก ท ำปำกจู๋

จุ๊บแก้มปู่หนึ่งที แถมยังพยำยำมพูดบำงอย่ำง

“ปุ…”

ค ำนี้ออกเสียงยำกจัง

“โอ๊ะ คนเก่ง!” พ่ออวี๋ดีใจมำก ท ำท่ำฟัดหลำน

เสี่ยวเหวยหันไปมองแม่ เสี่ยวเชี่ยนยิ้มให้

“เก่งมำกจ้ะ”

อีคิวต้องบ่มเพำะกันตั้งแต่เด็ก ถึงลูกจะยังเล็ก ฟังบำงค ำพูด

ไม่เข้ำใจ แต่พูดได้เลยว่ำส่งผลต่อจิตใต้ส ำนึกอยู่บ้ำงแน่นอน

แล้วนับประสำอะไรกับเด็กที่ฉลำดแต่ก ำเนิดอย่ำงเสี่ยวเหวย จะ

มองว่ำเด็กคนนี้เหมือนเด็กทั่วไปไม่ได้

พ่ออวี๋อำรมณ์ดีเพรำะหลำนตัวน้อยเอำใจ น่ำเสียดำยที่อยู่

กับหลำนได้ไม่นำนก็ต้องกลับไปท ำงำนต่อ ก่อนไปเดินไปได้ไม่กี่

ก้ำวก็หันกลับมำมองหลำน เสี่ยวเชี่ยนจินตนำกำรออกเลยว่ำ

พ่ออวี๋ในใจคงท ำท่ำยื่นมือมำไม่อยำกพรำกจำกเสี่ยวเหวย ถ้ำไม่

ติดว่ำถูกแม่อวี๋ถีบออกไป ดูจำกท่ำทำงของพ่ออวี๋แล้ววันนี้คง

1 1 7 0 9

ไม่ได้ไป

“พ่อเรำน่ะแก่แล้วจริงๆ นึกถึงตอนลูกเด็กๆ ยังไม่อำลัย

อำวรณ์ขนำดนี้ ขนำดกับเสี่ยวซีก็ยังไม่ขนำดนี้เลยนะ ตอนนี้แก่

แล้วแค่เห็นหน้ำหลำนก็มีควำมสุข” แม่อวี๋ข ำสำมีตัวเอง

“รุ่นปู่ย่ำตำยำยค่อนข้ำงรักหลำนจริงๆ แหละค่ะ ถือเป็นบุญ

ของเสี่ยวเหวยกับพวกพี่ชำยนะคะ”

ขณะที่ทั้งสองคนก ำลังคุยกันอยู่นั้นโทรศัพท์มือถือของเสี่ยว

เชี่ยนก็ดังขึ้น

“แมวหลีฮวำ?”

“ผมเอง ผมอยู่หน้ำหมู่บ้ำนคุณ ศิษย์พี่สำมของคุณให้ผม

เอำยำมำให้ แล้วก็อยำกมำเตือนควำมจ ำเรื่องที่คุณเคยสัญญำ

เอำไว้ด้วย”

“หืม?”

“ผมจ ำได้คุณเคยบอกไว้ เรื่องจบแล้วจะท ำให้ผมเจอเรื่องที่

สนุกกว่ำเผำไม้กับกินขนมหยิบไม่ขึ้น ต่อมำคุณก็ถ่วงเวลำไว้

แถมยังเอำเรื่องขนมชูครีมข้ำงทำงมำหลอกผมอีก”

1 1 7 1 0

“ไม่ถูกใจเหรอ?” ไม่น่ำนะ เมื่อชำติก่อนดูเขำก็กินอย่ำงมี

ควำมสุขดีนี่

“ไม่ชอบ!” ครั้งเดียวกินไปเกือบสิบกล่อง

“เอ่อ… นิสัยนำยนี่แตกต่ำงกับศิษย์พี่ใหญ่ลิบลับเลยนะ น่ำ

ปวดหัวจริง”

คนหนึ่งก็ชำเขียวสุด อีกคนก็เย่อหยิ่งบรม ไม่มีปกติเลยสัก

คน

“เอำเป็นว่ำ วันนี้คุณต้องบอกค ำตอบผมสักที ดอกเบี้ยชู

ครีมช่วยคุณถ่วงเวลำได้เท่ำนี้”

“วันนี้ไม่ได้ วันอื่นได้ไหม?”

วันนี้แม่สำมีเธออยู่พอดี ไม่ค่อยสะดวก อีกทั้งเสี่ยวเชี่ยนยัง

คิดไม่ออกเลยว่ำจะมีเรื่องไหนที่ดึงดูดแมวหลีฮวำได้ยิ่งกว่ำสอง

เรื่องนั้น

มู่ฮวำหลีมีงำนอดิเรกอยู่สองอย่ำงคือหนึ่งเผำไม้กับสองคือ

กินของหวำน

“อ่อ คิดจะเบี้ยว”

1 1 7 1 1

เสี่ยวเชี่ยนกลอกตำ “ฉันจะเบี้ยวได้ยังไง ก็แค่วันนี้แม่สำมี

ฉันมำหำไม่สะดวกเท่ำไร งั้นเอำแบบนี้ไหม ฉันบอกของอร่อยให้

นำยอีกเพื่อเป็นกำรขยำยเวลำดีมะ?”

“ไม่สนใจ”

“อร่อยกว่ำชูครีมครำวก่อนอีกนะ! อ้อจริงสิ นำยบอกไม่ชอบ

กินชูครีมไม่ใช่เหรอ งั้นก็ช่ำงเถอะ”

“… อันที่จริง ก็ใช่ว่ำจะฟังเอำไว้หน่อยไม่ได้ แน่นอนว่ำคุณก็

แค่พูดมำ ผมจะฟังๆ ไว้”

เสี่ยวเชี่ยนบอกพิกัดร้ำนของหวำนให้ ครั้งนี้อยู่ทำงใต้

“คุณไม่ได้คิดจะหลอกผมให้ไปไกลๆ ใช่ไหม? ผมไม่ได้

ชอบกินของหวำนเสียหน่อย แล้วจะไปหำไรกินไกลขนำดนั้นได้

ไง?”

“อืมๆ ไปไม่ไปก็เรื่องของนำย ยังไงฉันก็บอกไปแล้ว ฉัน

ต้องกำรขยำยเวลำ”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้หลอกเขำ เพรำะขนมพวกนี้เขำซื้อมำฝำก

เธอเสมอเวลำที่มำดื่มชำกับเธอเมื่อชำติก่อน ไปมำหำสู่กันหลำย

1 1 7 1 2

ครั้งก็มีอยู่แค่ไม่กี่อย่ำง เสี่ยวเชี่ยนลองค ำนวณดูแล้ว อย่ำงน้อยๆ

ก็ถ่วงเวลำได้สี่ห้ำครั้ง

“ก็ได้ คุณลงมำเอำยำ ผมไม่เข้ำไปละ”

เสี่ยวเชี่ยนชูสองนิ้วแห่งชัยชนะในใจ สมัยนี้ถ้ำคิดจะแถก็

ต้องใช้ควำมคิดกันหน่อย!

หลังวำงสำยเสี่ยวเชี่ยนก็บอกแม่อวี๋ว่ำจะลงไปข้ำงล่ำง

แม่อวี๋อุ้มหลำนสำวเดินเข้ำครัว “เสี่ยวเหวยวันนี้ย่ำท ำของ

อร่อยให้กินดีไหมจ๊ะ ไหนให้ย่ำดูซิท ำอะไรดี… เอ๋ ซอสปรุงรสใน

บ้ำนหมดแล้ว เดี๋ยวให้นำยหญิงของบ้ำนซื้อมำให้ขวด”

พอก ำลังจะโทรไปก็พบว่ำเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้พกโทรศัพท์ลงไป

ด้วย แม่อวี๋ไม่อยำกอุ้มหลำนลงไปกลัวโดนลมแล้วจะไม่สบำย

หนัก มองซ้ำยมองขวำก็เห็นคนสวยที่นอนอยู่ในที่ของตัวเอง

“คนสวยมำนี่!”

คนสวยลุกขึ้นเอื่อยๆ แม่อวี๋จ ำได้ว่ำในครัวมีตะกร้ำใบเล็ก

ส ำหรับใช้กับคนสวยโดยเฉพำะ เธอจึงเอำกระดำษมำเขียน

ข้อควำมใส่ในตะกร้ำ จำกนั้นก็ให้คนสวยคำบไว้

1 1 7 1 3

“ไป เอำไปส่งให้นำยหญิงแกข้ำงล่ำง เข้ำใจไหม?”

“โฮ่ง!”

1 1 7 1 4