แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1429 เอำเรื่อง เอำให้ถึงที่สุด

ค ำนึงถึงว่ำครั้งนี้มำจัดกำรเรื่องงำนศพ อวี๋หมิงหลำงจึง

ระงับควำมโกรธเอำไว้ ไม่ได้หัวร้อนใส่อีกฝ่ำย

“มีอะไรก็ว่ำมำ ไม่ต้องพูดไร้สำระ”

“เรียกเสี่ยวเชี่ยนลงมำ พวกเรำมีค ำถำม! น้องสำมตำยไป

แล้ว แม้แต่ชุดไว้ทุกข์ให้พ่อ หลำนคนนี้ก็ไม่ใส่ เลี้ยงดูมำตั้ง

หลำยปีมีประโยชน์อะไร!”

ลุงใหญ่ตะโกนด่ำ

เสี่ยวเชี่ยนอยำกลงจำกรถแต่ชีอวี่เซวียนจับประตูรถไว้

“หมำจะกัด ลูกจะลงไปให้มันกัดเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนกลับมำนั่งตำมเดิม

“คนพวกนี้ก็แค่อยำกได้ผลประโยชน์ ถ้ำตอนนี้ลูกลงไป

ทะเลำะกับพวกเขำไม่เท่ำกับติดกับเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนหลับตำพลำงพึมพ ำ “น่ำร ำคำญจริง”

ไปที่ไหนก็มีแต่แมลงวัน ท ำตัวเหมือนยึดมั่นในศีลธรรมแต่

1 2 0 5 2

ปำกกลับแว้งกัดคนอื่น น่ำขยะแขยง

“มองโลกในแง่ดีหน่อย คิดเสียว่ำคนพวกนี้มำเล่นละครให้

ลูกอำรมณ์ดี อย่ำเก็บเอำมำใส่ใจลูกก็จะไม่รู้สึกร ำคำญแล้ว”

เสี่ยวเชี่ยนมองชีอวี่เซวียน เธอรู้สึกใจเย็นลงไปมำก

ที่ด้ำนนอก ควำมอดทนของอวี๋หมิงหลำงได้หมดลงแล้ว

“พวกคุณไม่คู่ควรที่จะได้คุยกับเมียผม มีอะไรก็คุยกับผม

มำรุมกันแบบนี้เพื่ออะไร? เมียผมไม่ใส่ชุดไว้ทุกข์? เรื่องนี้มันใช่

เรื่องของพวกคุณหรือไง?”

“เสียทีที่เลี้ยงดูมำหลำยปี พวกแกกล้ำออกไปให้คนเขำ

วิจำรณ์ไหมล่ะ ให้คนอื่นรู้กันไปว่ำพวกคนรวยอย่ำงพวกแกมัน

ทุเรศแค่ไหน! แต่งกับคนรวยแล้วลืมพ่อตัวเองเลยหรือไง? พูด

ออกไปคนอื่นเขำไม่หัวเรำะเยำะแย่เหรอ!”

ลุงใหญ่ตะโกนด่ำเสร็จคนอื่นๆ ก็พำกันเห็นด้วย ท ำหน้ำไม่

พอใจเสี่ยวเชี่ยน

อวี๋หมิงหลำงได้ยินแบบนั้นก็โมโหสุดๆ เขำแสยะยิ้ม

“ชุดไว้ทุกข์? ของแบบนั้นถ้ำเมียผมใส่ก็ถือเป็นควำมผูกพัน

1 2 0 5 3

ไม่ใส่ก็เรื่องของเขำ ตอนยังไม่ตำยเอำมีดไล่ฆ่ำเมียผม ถ้ำพวก

เรำไปถึงไม่ทันเวลำ เมียผมตำยพร้อมลูกไปแล้ว ถึงตอนนั้นพวก

คุณจะถลกหนังมำเป็นชุดไว้ทุกข์ก็สำยไปแล้ว!”

ค ำพูดนี้ของอวี๋หมิงหลำงพูดได้มีเหตุผล ลุงใหญ่มีอึ้งไป

เล็กน้อย ลุงรองที่ต่อล้อต่อเถียงเก่งกลับพูดเสริม

“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก ตอนน้องสำมท ำเรื่องแบบนั้นสมอง

ไม่สมประกอบ ตอนนี้เขำตำยไปแล้ว เสี่ยวเชี่ยนเป็นลูกสำวก็

ควรจะท ำหน้ำที่ของลูกให้ถึงที่สุด”

“หน้ำที่? ถ้ำอย่ำงพวกเรำยังท ำหน้ำที่ไม่เต็มที่ แล้วพวกคุณ

ท ำแล้วเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงกวำดตำมองด้วยควำมดูถูก

“ไร้สำระ! พวกเรำพี่ชำยพี่สะใภ้ใส่ชุดไว้ทุกข์มำส่งน้องสำม

กันหมด แสดงควำมไว้อำลัย เสี่ยวเชี่ยนยังสู้พวกเรำไม่ได้เลย

ด้วยซ้ำ!”

“ใช่ เลี้ยงลูกสำวแบบนี้มันสูญเปล่ำจริงๆ!”

“ไม่สู้เอำแรงไปเลี้ยงหมำดีกว่ำ มันยังรู้จักซื่อสัตย์กับ

เจ้ำของ!”

1 2 0 5 4

เสี่ยวเชี่ยนนั่งมองคนพวกนั้นตะโกนด่ำ ชีอวี่เซวียนวิเครำะห์

คนพวกนั้นออกมำอย่ำงแม่นย ำ

“เวลำที่คนๆ หนึ่งอยำกได้ประโยชน์จำกอีกคนหนึ่ง สิ่งที่

ต้องท ำก่อนเลยคือท ำให้ตัวเองดูมีศีลธรรมสูงส่งกว่ำหน่อย”

รำวกับขำนรับค ำพูดนี้ ป้ำสะใภ้รองที่ทนไม่ไหวในที่สุดก็

โพล่งจุดประสงค์ออกมำ

“บ้ำนกับเงินที่ได้จำกบ้ำนถูกเวนคืนครำวก่อน เดิมทีมันก็ไม่

ยุติธรรม ตอนนี้น้องสำมไม่อยู่แล้ว แกไม่ได้ถือแท่งไว้อำลัย แถม

น้ำตำก็ไม่มีสักหยด ดังนั้นแกไม่มีสิทธิ์เอำเงินนั่นไป เอำออก

มำนะ นั่นเป็นสมบัติของครอบครัวเรำ แกไม่คู่ควร! แล้วก็ บ้ำนที่

บ้ำนเกิดหลังนั้นที่เป็นชื่อน้องสำมก็ต้องมำคุยกันให้รู้เรื่อง!”

“ใช่ พวกแกสองพี่น้องไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว อีกหน่อยเวลำถึง

เทศกำล หลุมศพของน้องสำมจะไม่มีคนดูแลไม่ได้ ในเมื่อพวก

แกไม่เห็นเขำเป็นพ่อ งั้นพวกเรำก็ไม่ยอมรับพวกแกเหมือนกัน

เอำแค่พฤติกรรมของแกในวันนี้ก็พอให้พวกเรำหำเหตุผลด่ำแก

ได้แล้ว!”

“ใช่!”

1 2 0 5 5

“เห็นด้วย!”

คนพวกนี้เอะอะโวยวำยกันเต็มที่ อวี๋หมิงหลำงก็หมดควำม

อดทนอีกรอบ

เขำตะโกนออกมำ

“พอได้แล้ว! หุบปำกให้หมด!”

ท่ำทำงของเขำเอำเรื่องพอตัว คนพวกนี้พำกันเงียบหมด

“ผมเข้ำใจละ พวกคุณแบกธงคุณธรรมสูงส่งแห่กันเข้ำมำ ก็

เพรำะเรื่องเงินใช่มะ?”

เรื่องเงินที่ได้จำกบ้ำนถูกเวนคืน คนพวกนี้รู้ดีแก่ใจว่ำคง

ไม่ได้ส่วนแบ่ง ในทำงกฎหมำยศำลได้ตัดสินเสร็จไปแล้ว ดังนั้น

วันนี้พวกเขำถึงได้เอำเรื่องไม่ใส่ชุดไว้ทุกข์มำเล่นงำน จุดประสงค์

ก็เพื่อบ้ำนหลังนั้นที่อยู่บ้ำนเกิด คิดจะเอำหญ้ำมำล่อกระต่ำย

ไม่ได้กระต่ำยกลับไป อย่ำงน้อยเอำกบสักสองตัวก็ได้มีเนื้อ

เหมือนกัน

“พวกเรำแค่ทวงควำมยุติธรรมให้น้องสำม ต้ำหลงเป็นลูก

ชำย ในส่วนที่ลูกชำยควรได้พวกเรำไม่ว่ำอะไรแล้ว แต่อีกส่วนจะ

1 2 0 5 6

ยังไงก็ไม่มีทำงให้เสี่ยวเชี่ยน!”

“ใช่! ชุดไว้ทุกข์ไม่ใส่ยังจะมีหน้ำมำเอำเงินที่น้องสำมทิ้งไว้!”

“หึ หึ ได้ อยำกได้เหรอ ไม่มีปัญหำ” ค ำพูดของอวี๋หมิง

หลำงท ำให้บรรยำกำศเข้ำสู่ควำมเงียบ

ทุกคนก ำลังคิดว่ำท ำไมเขำถึงได้พูดง่ำยขนำดนี้ มีคนแอบดี

ใจ คิดว่ำครั้งนี้มำถูกแล้ว

ที่พวกเขำกล้ำมำโวยวำยแบบนี้ เหตุผลส่วนหนึ่งก็เพรำะ

บ้ำนแม่สำมีของเสี่ยวเชี่ยนร่ำรวย คำดเดำกันเอำเองว่ำพวกคน

รวยล้วนเห็นแก่หน้ำของตัวเอง ไม่มีทำงยอมงัดข้อด้วยเรื่อง

ผลประโยชน์เพียงน้อยนิด อย่ำงไรเสียเรื่องไม่ใส่ชุดไว้ทุกข์หำก

พูดออกไปก็ไม่เป็นประโยชน์กับพวกเสี่ยวเชี่ยนนัก

พวกเขำเห็นอวี๋หมิงหลำงล้วงกระดำษออกมำปึกหนึ่ง เอำ

มำโบกตรงหน้ำ

“ตำมกฎกติกำของพวกเรำในตอนนี้ ผู้สืบทอดก็ต้องมีหน้ำที่

ช่วยช ำระหนี้ด้วย ใบแจ้งหนี้พวกนี้เป็นค่ำใช้จ่ำยต่ำงๆ เช่น ค่ำ

รักษำพยำบำล หนี้พนัน ค่ำหลุมศพ เป็นต้น รวมๆ กันก็เกินสอง

แสน ถ้ำใครรับไปจ่ำยแทนก็จะได้เป็นเจ้ำของบ้ำนหลังนั้น”

1 2 0 5 7

ค ำพูดนี้ฆ่ำอีกฝ่ำยได้ในทันตำ

บรรดำญำติๆ มองหน้ำกันและกัน ต่ำงนึกไม่ถึงว่ำจะมำไม้นี้

ลุงรองพูดขึ้น “ท ำไมใช้เงินไปเยอะแบบนั้น… ท ำไมพวกเรำ

ไม่รู้เลย…”

“พวกคุณ? หึ หึ ตอนเขำไปสร้ำงหนี้ข้ำงนอก พวกคุณคิดว่ำ

ใครตำมจ่ำยให้? ค่ำใช้จ่ำยท ำคีโมของเขำคิดว่ำมันถูกนักเหรอ?

แรงงำนที่เพิ่งตกงำนอย่ำงเขำประกันสุขภำพก็ไม่มี ค่ำใช้จ่ำย

พวกนี้เมียผมจ่ำยทั้งนั้น รวมถึงหลุมศพที่ฝังเขำในตอนนี้ด้วย

พื้นที่แค่นั้นรำคำเท่ำไรพวกคุณรู้ไหม?”

ค ำพูดนี้มีทั้งเหตุผลและหลักฐำน อีกฝ่ำยถึงกับเถียงไม่ออก

เสี่ยวเชี่ยนก็แค่แสดงออกว่ำตัวเองใจร้ำย แต่ในควำมเป็น

จริงนั้นเธอก็ไม่ได้ปล่อยให้เฉินหลินอดตำยอยู่ข้ำงนอก อวี๋หมิง

หลำงงัดหลักฐำนออกมำ อย่ำงน้อยก็มีคนครึ่งหนึ่งที่ยอมจ ำนน

แต่ยังมีบำงคนที่ไม่ยอม อยำกจะเอำให้ได้

“เสี่ยวเชี่ยนเป็นลูกสำวก็มีหน้ำที่ท ำแบบนี้อยู่แล้ว ท ำไม ท ำ

ให้พ่อแค่นี้ พวกเรำต้องไปท ำโล่มำมอบให้ด้วยไหม?” ป้ำสะใภ้

รองพูดเสียงเบำ

1 2 0 5 8

“หึ หึ คุณป้ำจอมเห็นแก่ตัวที่ใบหน้ำเหี่ยวย่นจนหนีบ

แมลงวันตำยได้พูดจำน่ำตลกจังเลยนะครับ ผมพูดด้วยเหตุผล

ป้ำก็เอำเรื่องกฎหมำยมำอ้ำง พอผมยกเรื่องกฎหมำยมำพูดบ้ำง

ป้ำก็เอำศีลธรรมมำอ้ำง เหตุผลของตัวเองถูกอยู่ฝ่ำยเดียวเหรอ?

ตอนเมียผมควักเงินจ่ำยพวกคุณท ำตำบอดเฉย? เอำเรื่องใส่ชุด

ไว้ทุกข์มำกัดไม่ปล่อย โบกธงคุณธรรมกันใหญ่ ตกลงว่ำใครไม่

อยำกให้คนตำยไปอย่ำงสงบกันแน่?”

อวี๋หมิงหลำงกวำดตำมองด้วยแววตำอันเฉียบคม “เมียผม

ไม่ต้องกำรโล่เกียรติยศสกปรกๆ จำกคนต่ำๆ อย่ำงพวกคุณ

หรอก แต่ผมขอพูดไว้ตรงนี้เลยนะ ถ้ำใครกล้ำไปรบกวนกำรชีวิต

ของเมียกับแม่ยำยผม ผมจะเอำธงไปส่งถึงหน้ำบ้ำนเรียงตัวเลย”

พอพูดจบเขำก็เสริมต่อ “ธงสีขำว!”

เอำให้ไว้ทุกข์กันให้พอ!

มำดเสี่ยวเฉียงข่มทุกคนอยู่หมัด คนพวกนี้กล้ำมำเห่ำใส่

ตอนที่เห็นเขำอำรมณ์ดี พอเสี่ยวเฉียงเอำจริงเข้ำหน่อยก็หงอกัน

เป็นแถว เจอเขำพูดแบบนี้ก็เงียบเถียงไม่ออกสักคน

ยังมีอีกคนหนึ่งที่ไม่ยอม นั่นก็คือลูกชำยคนโตของลุงใหญ่

1 2 0 5 9

วันนี้ดื่มเหล้ำมำเล็กน้อย เริ่มพูดจำหยำบคำยเพรำะฤทธิ์เหล้ำ

ตะโกนค ำด่ำที่เป็นอวัยวะของคน หลักๆ คือถำมว่ำอวี๋หมิงหลำง

คิดว่ำตัวเองเป็นใคร

1 2 0 6 0