แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1428 น่ำเสียดำยจังที่เสี่ยวเฉียงอยู่ด้วย

เรื่องที่เหลือต้องกลับไปจัดกำรที่เมือง Q หำกท ำตำมธรรม

เนียมบ้ำนเกิด ขั้นตอนก็ไม่น้อยเลยทีเดียว หัวเรี่ยวหัวแรงหลัก

คือต้ำหลงกับอวี๋หมิงหลำง เสี่ยวเชี่ยนมีชีอวี่เซวียนคอยอยู่เป็น

เพื่อนตลอด เงินเก็บของต้ำหลงเคยให้เฉินหลินเอำไปใช้รักษำ

ตัวหมดแล้ว เสี่ยวเชี่ยนจึงออกค่ำงำนศพไปไม่น้อย

ญำติๆ ทำงครอบครัวเฉินมำกันหมด ตอนเฉินหลินตกอับ

ไม่เคยโผล่มำให้เห็นเลยสักคน ตอนนี้เจ้ำตัวไม่อยู่แล้วแห่มำกัน

หมด ร้องห่มร้องไห้เอำเป็นเอำตำย ส่วนจะร้องจำกใจจริงหรือ

แสร้งท ำนั้นเวลำนี้ไม่ส ำคัญแล้ว

จำกคนเป็นตอนนี้เหลือเพียงผุยผงอยู่ในกล่อง เรื่องดีร้ำยที่

เคยท ำเมื่อตอนมีชีวิตอยู่ล้วนกลำยเป็นหมอกควัน เสี่ยวเชี่ยน

เห็นคนพวกนั้นร้องไห้ แต่เธอไม่มีน้ำตำแม้แต่หยดเดียว

บัญชีแค้นที่เคยมีกับเฉินหลินได้คิดกันไปหมดแล้ว ต่อให้

เคยแค้นกันมำกแค่ไหน แต่ดีๆ ชั่วๆ เขำก็เคยเลี้ยงเธอมำสิบ

กว่ำปี ไม่มีเยื่อใยให้กันตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้รู้สึกอะไรแล้ว

เพรำะเธอเองก็ไม่ได้มอบควำมสุขแบบที่ลูกสำวควรมีให้

1 2 0 4 4

เหมือนกัน

หลังจำกชีอวี่เซวียนปรำกฏตัว เสี่ยวเชี่ยนถึงเข้ำใจว่ำสำยใย

พ่อลูกควรเป็นอย่ำงไร มันเป็นควำมรู้สึกที่บรรยำยไม่ถูก กับเฉิน

หลินเหมือนขำดควำมรู้สึกแบบนี้ไป

งำนศพครั้งนี้ใช้เงินไปไม่น้อย บวกกับค่ำรักษำของเฉินหลิน

ก่อนหน้ำนี้รวมถึงกำรถูกศำลสั่งให้เข้ำรักษำตัวในเวลำต่อมำ

เสี่ยวเชี่ยนได้เลือกอย่ำงดีที่สุดให้ ถือว่ำเป็นกำรตอบแทนที่เลี้ยง

ดูเธอมำหลำยปี ส่วนใครยังติดค้ำงใครอีกไหมตอนนี้ไม่มี

ควำมหมำยอะไรอีกต่อไป

ตอนที่อวี๋หมิงหลำงกับต้ำหลงวุ่นอยู่กับกำรจัดกำรงำนศพ

ชีอวี่เซวียนก็อยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวเชี่ยนตลอด

เจี่ยซิ่วฟำงแต่งงำนใหม่ไปแล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะมำ

จัดกำรเรื่องนี้ บ้ำนเก่ำก็ถูกเวนคืนไปนมนำน เสี่ยวเชี่ยนจึงเอำ

บ้ำนหลังหนึ่งที่ยังไม่เคยมีใครเข้ำไปอยู่มำจัดกำรเรื่องงำนศพ

ตั้งอยู่ใจกลำงเมือง Q ภำยในมีสำมห้องนอน ซึ่งเธอซื้อเตรียมไว้

ให้เป็นเรือนหอของน้องชำยนำนแล้ว

เสี่ยวเชี่ยนเป็นคนออกเงินซื้อ แต่ภำยในยังไม่ได้ตกแต่ง

1 2 0 4 5

ตอนซื้อคิดไว้ว่ำหลังจำกที่ต้ำหลงเอำแน่เอำนอนในกำรเป็น

ทหำรได้แล้วก็จะโอนเป็นชื่อเขำ เพียงแต่ตอนนี้พอต้ำหลงไปคบ

กับฉินเซียงเสวี่ย เสี่ยวเชี่ยนก็ล้มเลิกควำมคิดนี้ ยังไม่โอนบ้ำนให้

น้องชำย

เจี่ยซิ่วฟำงรู้ว่ำบ้ำนหลังนี้ลูกสำวซื้อเอำไว้ให้น้องชำย เดิมที

เธออยำกควักเงินออกเอง เงินของลูกทั้งสองคนที่ได้จำกบ้ำนถูก

เวนคืนก็ยังอยู่ที่เธอ ไหนจะเงินที่ได้จำกกำรให้เช่ำตึก ท ำงำนกับ

พี่ชำยอวี๋หมิงหลำง จึงท ำให้มีเงินเก็บอยู่เยอะพอสมควร

เพียงแต่เสี่ยวเชี่ยนปฏิเสธ เจี่ยซิ่วฟำงจะซื้อให้ต้ำหลงนั่น

เป็นเรื่องของแม่ซื้อให้ลูกชำย ของขวัญที่พี่สำวให้ก็ต่ำงหำก อัน

ที่จริงเสี่ยวเชี่ยนอยำกซื้อรถให้น้องชำยมำกกว่ำ แต่ค ำนึงถึง

น้องชำยยังเด็ก อีกทั้งยังเป็นทหำร ทรัพย์สินที่ควรมีชิ้นแรกควร

เป็นบ้ำนมำกกว่ำ รอต้ำหลงมีครอบครัวค่อยซื้อรถหรือจะยังไงก็

เป็นเรื่องของเขำเองแล้ว

เรื่องพวกนี้มีแค่เสี่ยวเชี่ยน เจี่ยซิ่วฟำง และอวี๋หมิงหลำงที่รู้

คนนอกไม่มีใครรู้ ต้ำหลงเองก็ด้วย

เวลำนี้ต้องมำจัดกำรเรื่องงำนศพ ใช้ที่นี่เป็นที่จัดกำรก็

เหมำะสมที่สุดแล้ว

1 2 0 4 6

อัฐิต้องเก็บไว้ที่บ้ำนสำมวันตำมธรรมเนียม คนเมือง Q จะ

จัดพิธีที่ชั้นล่ำง วำงพวงหรีด อีกทั้งยังต้องจ้ำงคนเป่ำปี่สั่วน่ำ

ตั้งแต่เช้ำจรดเย็น ถือเป็นกำรไว้อำลัยผู้ตำยเป็นครั้งสุดท้ำย

หลังจำกนั้นสำมวันก็น ำไปฝังยังหลุมศพที่เสี่ยวเชี่ยนเพิ่งซื้อ

วันฝังต้ำหลงสวมชุดกระสอบไม่เย็บขอบ เพื่อเป็นกำรแสดง

ควำมกตัญญู นอกจำกนี้ยังต้องเป็นคนแบกธง ตำมหลักแล้ว

เสี่ยวเชี่ยนก็ต้องใส่ชุดแบบเดียวกันด้วย มือก็ต้องถือแท่งไว้

อำลัย แต่เธอไม่ได้แต่งตัวแบบนั้น

เธอเลือกสวมชุดด ำทั้งตัว ไม่ได้ถือแท่งไว้อำลัย ซึ่งสร้ำง

ควำมไม่พอใจให้กับครอบครัวเฉิน

ฝังเฉินหลินเสร็จ ต้ำหลงอยำกเลี้ยงข้ำวญำติๆ เพื่อเป็นกำร

ขอบคุณ เสี่ยวเชี่ยนจ่ำยเงินเสร็จแล้วก็ลุกขึ้นกลับเมืองหลิน

อวี๋หมิงหลำงงำนยุ่งมำก เจียดเวลำหยุดมำได้สำมวันเพื่อ

ช่วยเสี่ยวเชี่ยนจัดกำรเรื่องงำนศพ ชีอวี่เซวียนเลื่อนงำนออกไป

หลำยงำนแต่ไม่มีใครรู้ สองคนนี้ก ำลังตำมเสี่ยวเชี่ยนขึ้นรถ

ทันใดนั้นก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเอะอะโวยวำยมำทำงนี้

เสี่ยวเชี่ยนแค่หันไปมองก็รู้ นอกจำกบ้ำนอำสี่ที่ค่อนข้ำง

1 2 0 4 7

สนิทกับเธอไม่ได้ออกมำด้วย ญำติๆ คนอื่นก็มำกันครบ

อวี๋หมิงหลำงดูสีหน้ำคนพวกนี้ก็รู้ว่ำไม่ได้มำดี เขำเปิดประตู

รถแล้วให้เสี่ยวเชี่ยนขึ้นไป

“นั่งอยู่บนรถเฉยๆ ไม่ต้องลงมำ”

ชีอวี่เซวียนเห็นแบบนั้นก็คิดจะลงไปด้วย แต่อวี๋หมิงหลำง

ท ำมือบอกให้เขำหยุด เขำจึงกลับขึ้นรถ

“ดื่มน้ำหน่อย พ่อเห็นลูกไม่ได้ดื่มน้ำเลยตลอดช่วงเช้ำ ปำก

ลอกหมดแล้ว” เขำส่งแก้วเก็บอุณหภูมิให้เสี่ยวเชี่ยนพลำงพูดชม

อวี๋หมิงหลำง

“หมอนี่รักลูกจังเลยนะ”

เสี่ยวเชี่ยนรับแก้วน้ำมำ เธอมองคนพวกนั้นล้อมรอบอวี๋หมิง

หลำง จำกนั้นก็มองชีอวี่เซวียน

“ใช่ค่ะ หนูยังมีคนที่แคร์หนู”

รอบตัวมีคนที่ปกป้องเธอมำกขนำดนี้ ถ้ำเธอยังคิดว่ำตัวเอง

ยังมีชีวิตที่ไม่ดีพออีกแบบนั้นก็คงจะเกินไปแล้ว

1 2 0 4 8

อวี๋หมิงหลำงตัดสินใจแน่วแน่ไม่ให้คนพวกนี้เข้ำถึงตัวเสี่ยว

เชี่ยน เขำไม่ค่อยได้เจอคนพวกนี้ แต่ดูจำกค ำพูดและท่ำทำงของ

เสี่ยวเชี่ยนก็รู้ว่ำ คนพวกนี้ไม่ได้มำดีหรอก ช่วงหลำยวันมำนี้พ่อ

แท้ๆ ป่วย พ่อไม่แท้ตำย ในใจของเสี่ยวเชี่ยนคงไม่ได้นิ่งเหมือน

ท่ำทำงที่แสดงออกมำแน่นอน เรื่องกวนใจแบบนี้ถ้ำเป็นไปได้ก็

ไม่อยำกให้เธอรับรู้

“ไปเรียกนังตัวดีออกมำ!” คนที่เป็นแกน ำคือลุงใหญ่ สีหน้ำ

ดุดัน ชี้ไปที่รถพลำงตะโกนชื่อเสี่ยวเชี่ยน ป้ำสะใภ้ใหญ่ที่อยู่

ข้ำงๆ เอำมือปิดหน้ำร้องห่มร้องไห้ใหญ่

“มีอย่ำงที่ไหน กระดูกน้องสำมยังไม่ทันเย็นเลยนะ เลี้ยงลูก

อกตัญญูให้โตมำแม้แต่ชุดไว้ทุกข์ก็ไม่ใส่ ใจด ำจริงๆ น้องสำม

น่ำสงสำรจริงๆ!”

ส่วนลุงรองที่พูดจำฉะฉำนก็พูดใส่อำรมณ์เต็มที่ “ฉันรู้ว่ำ

ก่อนตำยน้องสำมมีเรื่องผิดใจกับลูกนิดหน่อย แต่คนตำยเรื่อง

ใหญ่ ตอนนี้พวกแกมำท ำแบบนี้ท ำให้พวกเรำขำยขี้หน้ำคนนอก

พวกแกถ้ำไม่อยำกขำยหน้ำก็รีบให้เสี่ยวเชี่ยนลงมำคุยเรื่องที่

เหลือของน้องสำม ไม่อย่ำงนั้นจะได้เห็นดีกัน!”

“เฉินเสี่ยวเชี่ยนแกมันใจด ำ!”

1 2 0 4 9

เสียงตะโกนด่ำโวยวำยท ำให้อวี๋หมิงหลำงปวดหัว เขำหันไป

มองเสี่ยวเชี่ยนด้วยควำมเป็นห่วง กลัวเธอจะสะเทือนใจ เห็นเธอ

นั่งกินน้ำนิ่งๆ ชีอวี่เซวียนก ำลังพูดบำงอย่ำงกับเธอ ดูจำกสีหน้ำ

แล้วทั้งสองคนดูสบำยๆ

อวี๋หมิงหลำงถึงหันกลับไป หน้ำนิ่วคิ้วขมวด

“โวยวำยอะไรกัน?”

“พวกเรำมำทวงควำมยุติธรรมให้น้องสำม!”

“ใช่! พวกแกจะไปทั้งแบบนี้ไม่ได้! ต้องคุยกับพวกเรำให้รู้

เรื่อง!”

คนพวกนี้ไม่เคยเจออวี๋หมิงหลำง แค่ได้ยินมำว่ำเสี่ยวเชี่ยน

แต่งเข้ำตระกูลดี แต่ดีแค่ไหนนั้นไม่มีใครรู้ นับตั้งแต่แม่ของเสี่ยว

เชี่ยนหย่ำก็มีแค่บ้ำนอำสี่ที่ยังไปมำหำสู่กันอยู่ ส่วนญำติพวกนี้

ตัดขำดกันไปเรียบร้อย เมื่อสองปีก่อนพวกญำติๆ เคยลองใช้วิธี

ต่ำงๆ แอบหลอกถำมข่ำวครำวจำกต้ำหลง ตอนนี้ต้ำหลงไปเป็น

ทหำรแล้ว พวกเขำก็ไม่ได้เจอสองพี่น้องอีก

ตอนนี้เฉินหลินตำยไปแล้ว คนพวกนี้ก็เปลี่ยนจุดประสงค์

ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่ำต้องกำรฉีกหน้ำเสี่ยวเชี่ยน

1 2 0 5 0

น่ำเสียดำยจังที่เสี่ยวเฉียงอยู่ด้วย…

1 2 0 5 1