แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1432 หนี้ที่คุณติดผมไว้ชดใช้เมื่อไรดี

“เบบี๋เชี่ยน ลูกก็รู้ว่ำคนตำยเหมือนดวงไฟที่ดับมอด”

“พ่อจะพูดเรื่องพวกนี้ท ำไม?”

เสี่ยวเชี่ยนพอได้ยินค ำว่ำตำยก็ไม่พอใจตำมคำด สีหน้ำเธอ

หม่นลงทันที

“นี่เป็นเรื่องที่เรำเลี่ยงไม่ได้ คนเรำถ้ำตำยกลำยเป็นผุยผง

ไปแล้ว สิ่งที่เหลือไว้ให้คนรุ่นหลังมีเพียงแค่จิตวิญญำณ ตอนนี้

พ่อไม่หวังอย่ำงอื่นแล้ว แค่อยำกเห็นลูกเติบโตอย่ำงแข็งแรง”

เสี่ยวเชี่ยนฟังแล้วก็รู้สึกน้ำเน่ำมำก “นี่พ่อไปเอำบทละคร

เรื่องไหนมำพูดเนี่ย?”

แค่กๆ ถูกดูออกจนได้ ชีอวี่เซวียนร้อนตัวเล็กน้อย

“เอำมำจำกไหนไม่ส ำคัญ ลูกเข้ำใจจิตวิญญำณนี้ถึงจะเป็น

สิ่งส ำคัญที่สุด”

“หนูไม่ไปไหนทั้งนั้น”

“ลูกเอำแต่เฝ้ำพ่อแล้วจะท ำอะไรได้? กำรเกิดกำรตำยล้วน

1 2 0 7 9

เป็นชะตำกรรม เทียบกับกำรมำนั่งเฝ้ำพ่ออยู่ที่นี่ไม่สู้ไปช่วยพ่อ

ท ำควำมปรำรถนำให้เป็นจริง บำงทีพอพ่อมีควำมสุข อำกำร

ป่วยอำจดีขึ้นก็ได้นะ”

มีเหตุผลขนำดนี้ แต่เสี่ยวเชี่ยนก็ยังไม่ยอมไป

“ลูกไม่อยำกให้พ่อมีควำมสุขเหรอ? ช่ำงเถอะ พ่อไม่บังคับ”

ชีอวี่เซวียนถอยกลับมำตั้งหลัก เขำยกยำบ ำรุงพลำงท ำหน้ำนิ่ว

คิ้วขมวดดื่มมันลงไป

เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำเป็นแบบนี้ก็ไม่สบำยใจ

เธอรู้ว่ำชีอวี่เซวียนไม่ชอบดื่มของพวกนี้ แต่เขำกลับฝืนกิน

เพื่อเธอ จะว่ำไปนั่นก็เพรำะเขำแคร์เธอไม่ใช่เหรอ?

แผนนี้ของชีอวี่เซวียนไม่ได้มีเทคนิคอะไรมำกเลย หำกจะว่ำ

กันจริงๆ ก็แค่เอำวิธีที่เสี่ยวเชี่ยนใช้กับเขำ เอำกลับไปใช้กับเธอ

แต่เรื่องของสำยใยควำมผูกพันนั้นไม่จ ำเป็นต้องใช้เทคนิค

อะไรมำกมำย เพรำะสิ่งที่ท ำให้เสี่ยวเชี่ยนหรือชีอวี่เซวียนที่ฉลำด

แบบนี้ยอมถอยได้ สุดท้ำยแล้วก็คือควำมรักควำมผูกพัน

“แค่ห้ำวันใช่ไหม… ?” เสี่ยวเชี่ยนเริ่มอ่อนลงแล้ว

1 2 0 8 0

“ใช่ แค่ห้ำวัน พอครบลูกก็กลับมำได้”

“ขอหนูดูผลตรวจสุขภำพล่ำสุดของพ่อก่อน”

แบบนี้ก็มีหวัง~

ชีอวี่เซวียนดวงตำเป็นประกำย เขำรีบหยิบผลตรวจที่สอด

อยู่ใต้โซฟำให้เธอในทันที เสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่ นี่วำงแผนไว้

ล่วงหน้ำแล้วสินะ!

ผลตรวจออกมำอำกำรค่อนข้ำงคงที่ โรคที่เขำเป็นนี้ขอแค่

คุมได้ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ดูจำกค่ำต่ำงๆ แล้วอำกำรยังคงที่ดี

“หนูไม่รับรองนะว่ำจะชนะ แพ้ขึ้นมำก็อย่ำมำโทษหนูแล้ว

กัน”

ชีอวี่เซวียนยิ้ม

“พยำยำมให้เต็มที่ก็พอ!”

“ระหว่ำงที่หนูไม่อยู่พ่อต้องกินยำให้ตรงเวลำ กินนอนให้

เป็นเวลำ อย่ำคิดว่ำหนูไม่อยู่แล้วจะไปเที่ยวเล่นตำมอ ำเภอใจได้

หนูจะสั่งให้เสี่ยวเฉียงมำคอยเช็คพ่ออยู่เรื่อยๆ ถ้ำพ่อไม่สบำย

ตรงไหนต้องรีบบอกหนูทันที ถ้ำโกหกหนูจะต้องเจออะไรบ้ำง…

1 2 0 8 1

พ่อคงรู้นะ”

ชีอวี่เซวียนพยักหน้ำหงึกๆ”ครับๆๆ เข้ำใจแล้วครับ~”

เขำแอบท ำหน้ำดีใจตอนที่เสี่ยวเชี่ยนก้มหน้ำดูผลตรวจ

ฮี่ ฮี่ เสี่ยวเฉียงไม่มีเวลำมำดูเขำหรอก เพรำะ…

พ่อชีท ำอะไรรอบคอบเสมอ ไม่เคยพลำด ลงมือแล้วต้อง

ชนะ!

เสี่ยวเชี่ยนอยู่ที่นี่จนถึงเย็น คุยเรื่องเรียนเสร็จก็ให้น้ำ

แม่บ้ำนพำเสี่ยวเหวยมำส่ง ปล่อยให้ชีอวี่เซวียนเล่นกับเสี่ยว

เหวย ส่วนเธอก็ก้มหน้ำท ำงำน ดูท่ำอวี๋หมิงหลำงจะท ำงำน

ล่วงเวลำอีกแล้ว หนงเย่ำเองก็มีธุระยังไม่กลับมำ รออยู่สักพักใน

ที่สุดก็ต้องโทรสั่งอำหำรมำกิน

มู่ฮวำหลีเป็นคนเอำอำหำรมำให้ พอเสี่ยวเหวยเห็นเขำก็

ท ำท่ำดีใจ ตบมือแปะๆ ไปทำงมู่ฮวำหลี

“ช่วงนี้วงกำรนักสะกดจิตไปได้ไม่ค่อยสวยเหรอ?” เสี่ยว

เชี่ยนชี้อำหำรในมือเขำ ข ำที่เขำเปลี่ยนอำชีพแล้ว

นับตั้งแต่ครำวก่อนที่อวี๋หมิงหลำงปล่อยหมำไล่ตำมมู่ฮวำ

1 2 0 8 2

หลี เสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้เจอเขำอีกเลย นี่ก็ผ่ำนมำตั้งหลำยวันแล้ว

แม้แต่ห้องทดลองเขำก็ไม่ไป

“กลับมำเจอเข้ำพอดีก็เลยถือเข้ำมำให้ มำให้อุ้มหน่อยซิ”

มู่ฮวำหลีอุ้มเสี่ยวเหวยแล้วก็ท ำหน้ำนิ่ว

“อ้วนขึ้น…”

“เพียะ!” เสี่ยวเหวยตบหน้ำเขำ เขำจึงยิ้มพลำงโอ๋เด็กน้อย

“เสี่ยวเหวยชอบแมวหลีฮวำมำกเลยนะ” ชีอวี่เซวียนมอง

ออกว่ำท่ำทีของหลำนสำวที่มีต่อแมวหลีฮวำแตกต่ำงจำกเวลำ

อยู่กับหนงเย่ำ คนละมำตรฐำนเลยทีเดียว

“อำจถูกชะตำกันมำตั้งแต่ชำติก่อนก็ได้มั้ง” เสี่ยวเชี่ยน

มองมู่ฮวำหลีแล้วก็นึกถึงเรื่องครำวก่อนที่เขำถูกคนสวยวิ่งไล่ อด

ข ำไม่ได้จริงๆ

มู่ฮวำหลีเห็นเธอข ำแล้วก็ขนลุก เขำหันหนีโดยแสร้งท ำเป็น

เล่นกับเด็ก

ชีอวี่เซวียนมองกุญแจรถที่อยู่ในมือมู่ฮวำหลี “เปลี่ยนรถ

แล้วเหรอ?”

1 2 0 8 3

“อ่อ ช่วงนี้ร่ำรวยขึ้นมำหน่อยก็เลยเปลี่ยนรถครับ”

เสี่ยวเชี่ยนมองกุญแจรถ “ฟุ่มเฟือยเหมือนกันนะเรำน่ะ”

“ก็อำศัยใบบุญคุณนั่นแหละ”

ประโยคนี้ฟังดูแปลกไปหน่อย เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจ แมวหลีฮ

วำเปลี่ยนรถแล้วท ำไมถึงพูดว่ำอำศัยใบบุญเธอ?

ชีอวี่เซวียนกลับยิ้มออกมำอย่ำงเข้ำใจ

“เบบี๋เชี่ยนของพวกเรำเป็นเด็กที่มีบุญจริงๆ ฉันก็ชนะได้เงิน

มำไม่น้อย…”

“สองคนนี้พูดอะไรกันเนี่ย?” เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจเลยสัก

ประโยค

“เปล่ำ กินข้ำว กินข้ำว!”

∗∗∗

ทุกคนกินข้ำวกัน อวี๋หมิงหลำงโทรมำบอกว่ำเขำยังติดพัน

งำนอยู่ วันนี้ต้องท ำงำนล่วงเวลำข้ำมคืน มำไม่ได้แล้ว

เสี่ยวเชี่ยนคิด พรุ่งนี้เช้ำเธอต้องไปห้องทดลอง ถ้ำให้ไปๆ

1 2 0 8 4

มำๆ ไม่สู้เธอค้ำงที่นี่เสียเลย อย่ำงไรเสียบ้ำนนี้ก็มีห้องเยอะแยะ

ซึ่งก็มีห้องของเธอกับลูกโดยเฉพำะอยู่แล้ว พรุ่งนี้จะได้ไป

ห้องทดลองพร้อมชีอวี่เซวียน

แน่นอนว่ำชีอวี่เซวียนย่อมดีใจ สองพ่อลูกคุยกันถึงสำมทุ่ม

เสี่ยวเหวยหำวแล้วถึงได้แยกกัน

เสี่ยวเชี่ยนอำบน้ำให้ลูกแล้วพำกล่อมนอน จำกนั้นก็นั่งแก้

บทควำมหน้ำคอมพิวเตอร์ เธอดูเวลำนี่ก็เที่ยงคืนแล้วรู้สึกหิวน้ำ

จึงลงไปหำน้ำกินในครัว แล้วก็เจอมู่ฮวำหลีที่ก ำลังหำมื้อดึกกิน

พอดี

เขำมำอยู่ประเทศนี้ก็มำพักบ้ำนชีอวี่เซวียนเหมือนกัน เป็น

ครั้งแรกที่เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำในชุดนอน ท่ำทำงเหมือนเพิ่งตื่น

“กินมูสไหม?” มู่ฮวำหลีหยิบเค้กออกมำ เสี่ยวเชี่ยนเหลือบ

มอง เป็นร้ำนที่เธอแนะน ำไปตำมคำด

“นำยนี่ก็นิสัยไม่เปลี่ยนเลยนะ ร้ำนตั้งเยอะแยะเลือกกินอยู่

แค่ไม่กี่ร้ำน” เสี่ยวเชี่ยนนั่งลงอย่ำงไม่เกรงใจ “ฉันขอนมอุ่นหนึ่ง

แก้ว ขอบคุณ”

“… คุณเป็นลูกหนี้ผมชัดๆ แต่ท ำไมผมรู้สึกว่ำท่ำทำงคุณ

1 2 0 8 5

ในตอนนี้ท ำอย่ำงกับผมเป็นลูกหนี้” มู่ฮวำหลีพูดแบบนั้นแต่เขำก็

เอำนมไปเข้ำไมโครเวฟอุ่นให้เสี่ยวเชี่ยน

“ขอบคุณนะ~”

“ไม่เป็นไร ผมก็แค่ไม่อยำกดับเพลิงกลำงดึก คุณกับ

อำจำรย์อำมีฝีมือกำรเข้ำครัวที่เหมือนกันจริงๆ”

มูสเค้กหนึ่งชิ้นสองคนแบ่งกันกินยังเหลือเฟือ เสี่ยวเชี่ยน

เห็นเขำเคำะแป้นพิมพ์โน้ตบุ๊กเหมือนก ำลังท ำงำนอยู่จึงชะโงก

หน้ำเข้ำไปดู

“นี่คืออะไรเหรอ?”

“อ่อ แบบทดสอบเกี่ยวกับฝำแฝดทำงจิตวิญญำณน่ะ คุณ

อยำกลองดูไหม?”

มู่ฮวำหลีจับคอมพิวเตอร์หันไปทำงเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยน

ถือแก้วอ่ำนแบบทดสอบนั่น ค ำถำมพวกนี้เธอไม่เคยเห็นมำก่อน

รู้สึกท่ำทำงน่ำสนุก

“ฉันขอลองหน่อย”

เธอเคำะแป้นพิมพ์ท ำแบบทดสอบ ไม่นำนก็ท ำเสร็จ

1 2 0 8 6

“ขอฉันดูของนำยหน่อย” เธอพูดกับมู่ฮวำหลี

มู่ฮวำหลีเปิดของตัวเองให้เสี่ยวเชี่ยนดู “ไม่เหมือนกับคุณ”

“นั่นสิ ครั้งหน้ำให้เจิ้งซวี่ท ำ เรำสองคนเป็นฝำแฝดทำงจิต

วิญญำณกัน ค ำตอบน่ำจะเหมือนกัน”

“ไม่ ไม่มีทำงเหมือน” มู่ฮวำหลียิ้มมุมปำก

เพรำะนี่ไม่ใช่แบบทดสอบฝำแฝดทำงจิตวิญญำณเสีย

หน่อย แล้วจะเหมือนกันได้ยังไง

“ว่ำไงนะ?”

“คุณว่ำ หนี้ที่คุณติดผมไว้ชดใช้เมื่อไรดีล่ะ?”

1 2 0 8 7