แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1439 เตรียมไปจัดกำรงำนใหญ่

อวี๋หมิงหลำงโผล่มำให้เห็นหน้ำแค่ตอนเสี่ยวเชี่ยนเพิ่งมำถึง

ตอนเย็นไม่ได้กลับมำ เสี่ยวเชี่ยนรู้ว่ำเขำงำนยุ่งจึงไม่ได้ติดต่อไป

คืนนี้เธอพำเสี่ยวเหวยเข้ำนอนเร็ว เพื่อที่แข่งพรุ่งนี้จะได้มีสมำธิ

ภำยในโรงแรมเปิดเครื่องปรับอำกำศ อุณหภูมิจึงคงที่ นอน

จนถึงกลำงดึกอยู่ๆ เสี่ยวเชี่ยนก็รู้สึกหนำวอย่ำงบอกไม่ถูก เธอ

สะลึมสะลือห่มผ้ำให้ลูกสำว ระหว่ำงนั้นสมองเธอยังไม่ตื่นดี

ภำยในห้องมืดมำก มีเพียงแสงไฟตรงหน้ำประตูที่ส่องสว่ำง ท ำ

ให้ยังพอมีแสงสลัวๆ

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกปลำยเตียงมีเงำคนยืนอยู่ เธอยังไม่มีสติ

เท่ำไร เธอไม่ได้ใส่แว่นจึงเห็นไม่ชัด แต่ก็คิดว่ำคงเป็นอวี๋หมิง

หลำงที่กลับมำตอนดึก

“ปรับอุณหภูมิแอร์ให้สูงหน่อย อำบน้ำแล้วค่อยเข้ำมำ”

เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วยอำรมณ์กึ่งหลับกึ่งตื่น จำกนั้นก็หลับไปอีกรอบ

เงำนั้นยังไม่หำยไป ยืนอยู่ตรงนั้นมองเธออยู่นำนมำก หยิบ

เอำรีโมตแอร์ขึ้นมำปรับอุณหภูมิแล้วถึงเดินออกไป

1 2 1 3 9

วันต่อมำเสี่ยวเชี่ยนยังไม่ลืมตำ สิ่งแรกที่ท ำก็คือคล ำที่ตัว

ลูกสำวเพื่อดูว่ำเตะผ้ำห่มหรือเปล่ำ บนท้องเสี่ยวเหวยมีผ้ำห่ม

ผืนเล็กบำงปิดอยู่ แต่สองขำดิ้นโผล่ออกมำเพรำะร้อน เสี่ยว

เชี่ยนลูบตัวลูกแล้วไม่เย็นเธอถึงได้ตื่น

หลังจำกเป็นแม่คน อำกำรตอบสนองทำงร่ำงกำยบำงอย่ำง

กลำยเป็นสัญชำตญำณไปแล้ว พอเห็นลูกยังนอนหลับสนิทเธอ

จึงค่อยๆ ย่องลงจำกเตียง ในขณะที่เธอก ำลังแปรงฟันก็เห็นอวี๋ห

มิงหลำงเปิดประตูหิ้วอำหำรเช้ำเข้ำมำ เสี่ยวเชี่ยนถำมทั้งๆ ที่

ปำกยังคำบแปรงสีฟันอยู่

“นำยกลับมำตั้งแต่เมื่อไร?”

“กลับมำได้สักพักแล้ว เห็นคุณนอนหลับเหมือนหมูตำยก็

เลยไปเอำอำหำรเช้ำ”

“ฉันเป็นหมูตำยแล้วลูกสำวสุดที่รักของนำยเป็นอะไร?”

“นำงฟ้ำตัวน้อย ฮี่ ฮี่ ~” เขำยังแอบจับมือต้ำเหวยเล่นตอน

หลับเลย

เสี่ยวเชี่ยนมองบน “สองมำตรฐำน!”

1 2 1 4 0

“พวกคุณสองแม่ลูกนอนหลับอย่ำงกับตำย ฟ้ำผ่ำไม่ตื่นฝน

ตกไม่ขยับ มีใครเข้ำมำในห้องก็ไม่รู้หรอกแบบนี้ เกิดวันไหนมี

คนมำลักพำตัวตอนหลับคุณคงคิดว่ำแผ่นดินไหว”

“เพ้อเจ้อ ฉันควำมรู้สึกช้ำขนำดนั้นที่ไหนกัน? เมื่อคืนตอน

นำยกลับมำปรับแอร์ให้ฉันยังจ ำได้นะ แล้วจะคิดว่ำถูกลักพำตัว

เป็นเรื่องแผ่นดินไหวได้ไง?”

เดิมทีอวี๋หมิงหลำงก็แค่ล้อเล่น พอได้ยินแบบนั้นเขำก็คิ้ว

ขมวด “แอร์?”

“ก็ใช่น่ะสิ เมื่อคืนฉันสะลึมสะลือตื่นมำเพรำะหนำว แอร์มัน

อุณหภูมิต่ำมำก ยังดีที่นำยกลับมำได้ทันเวลำ ฉันก็ไม่อยำกนอน

ได้ครึ่งทำงแล้วต้องลุกไปปรับแอร์หรอก”

เตียงนอนอันแสนนุ่มรำวกับมีพลังดึงดูด นอนแล้วก็ไม่อยำก

ลุก

อวี๋หมิงหลำงเดินไปที่เตียง เหลือบมองรีโมตที่อยู่บนโต๊ะ

จำกนั้นก็เงยหน้ำมองเครื่องปรับอำกำศ

“ผมไม่ได้ปรับแอร์นะ”

1 2 1 4 1

เสี่ยวเชี่ยนก ำลังแปรงฟันอยู่หน้ำกระจก พอได้ยินเขำพูด

แบบนั้นก็รู้สึกเสียวสันหลัง นี่มันเหมือนเรื่องสยองขวัญ แค่คิดก็

น่ำกลัวสุดๆ แล้ว

“อวี๋หมิงหลำงนำยอย่ำมำท ำตัวน่ำเบื่อ! อย่ำมำล้อเล่นเรื่อง

ที่ไม่ตลกแบบนี้นะ!”

“คุณแน่ใจเหรอว่ำมีคนปรับแอร์ให้คุณ? ไม่ใช่ละเมอนะ?”

อวี๋หมิงหลำงพูดด้วยสีหน้ำจริงจัง

“ฉันยัง” เสี่ยวเชี่ยนคิด “ยังไม่แน่ใจ”

คนเรำตอนอยู่ในอำกำรกึ่งหลับกึ่งตื่นก็ยำกที่จะแยกได้ว่ำ

เป็นควำมจริงหรือควำมฝัน บำงครั้งสะดุ้งตื่นจำกฝันก็ยังไม่รู้ว่ำ

จริงหรือหลอก พอเขำพูดแบบนี้เสี่ยวเชี่ยนก็เริ่มไม่แน่ใจแล้ว

อวี๋หมิงหลำงวำงรีโมตแอร์ กวำดตำมองไปรอบห้อง จำกนั้น

ก็ค้นกระเป๋ำเสี่ยวเชี่ยน เงินกับบัตรก็ยังอยู่ เอกสำรส ำคัญก็ไม่ได้

หำยไปไหน

เขำเดินไปตรวจสอบประตูหน้ำต่ำง ไม่พบควำมผิดปกติ

เสี่ยวเชี่ยนเห็นเขำท ำหน้ำเครียดเธอก็เริ่มเครียดบ้ำง

1 2 1 4 2

“คงไม่ได้มีคนเข้ำมำจริงๆ นะ?” แค่คิดก็น่ำกลัวแล้ว

“ตอนนี้ยังไม่พบจุดที่น่ำสงสัย เงินกับเอกสำรส ำคัญรวมถึง

เอกสำรของคุณก็ไม่พบร่องรอยถูกรื้อค้น ว่ำกันตำมควำมจริง ถ้ำ

ลงทุนเข้ำมำขนำดนี้ไม่หวังทรัพย์ก็หวังข่มขืน นี่ไม่เกิดอะไรขึ้น

เลย คุณอำจจะนอนละเมอจ ำผิดก็ได้”

นี่ถ้ำเป็นในประเทศก็จัดกำรง่ำยหน่อย ขอดูกล้องวงจรปิด

หรือตรวจสอบลำยนิ้วมืออะไรก็ว่ำไป แต่นี่อยู่เมืองนอกไม่รู้ธรรม

เนียมปฏิบัติของทำงนี้ อีกอย่ำงก็ไม่ได้เกิดควำมเสียหำย ท ำตัว

ตื่นตูมไปคงไม่ค่อยเหมำะ

“ตื่นเช้ำขึ้นมำก็มีเรื่องชวนสยอง…” เสี่ยวเชี่ยนเริ่มกลัวขึ้นมำ

นิดหน่อยแล้ว เธอดึงปกคอเสื้อขึ้น “นำยยังต้องไปอีกไหม?”

“ธุระของผมเสร็จแล้ว จำกนี้ไปอยู่กับพวกคุณได้”

เสี่ยวเชี่ยนได้ยินแบบนั้นถึงโล่งอก ยังดี มีเขำอยู่ค่อยเบำใจ

หน่อย

รู้สึกใจหวิวๆ ชอบกล เหมือนก ำลังจะมีเรื่องบำงอย่ำง

เกิดขึ้น

1 2 1 4 3

“ไม่เป็นไร พี่แข็งแรงบึกบึน ไอ้พวกคนไม่ดีแค่เห็นพี่ก็กลัว

แล้ว ถ้ำน้องกลัวก็มำกอดพี่ไว้ กอดแน่นๆ ก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว

พี่ไม่ใช่คนฉวยโอกำสนะ!”

คนบำงคนพูดจำเสียดิบดีดูเท่เหลือเกิน แต่มือที่วำงอยู่บน

หน้ำอกคนอื่นมันท ำให้เกิดควำมสงสัย

กำรแข่งวันแรกส ำหรับเสี่ยวเชี่ยนแล้วไม่ได้ยำกมำก สอบ

ข้อเขียนง่ำยเหมือนปอกกล้วยเข้ำปำก ไม่เห็นเธอฉำยแววกังวล

เลยสักนิด เป็นที่หนึ่งของกลุ่มย่อย ผ่ำนง่ำยจนเธอแอบรู้สึกว่ำ

มหัศจรรย์เกินไป

ยำมปกติรับรู้ไม่ได้ถึงข้อดีของกำรติดตำมชีอวี่เซวียน

โดยทั่วไปคนที่อยู่กับเธอก็มีแต่หนงเย่ำ แมวหลีฮวำ คนเก่งๆ

ทั้งนั้น เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำเธอเก่งกว่ำคนที่รู้แค่พื้นฐำนไม่มำก แต่

พอมำลงสนำมข้ำงนอก เธอได้ปลดปล่อยควำมสำมำรถที่แท้จริง

ถึงได้รู้ว่ำปรมำจำรย์ของฟำร์มเจ็ดหมู่นั้นไม่ได้เรียกกันเล่นๆ

ถึงแม้เนื้อหำในกำรเรียนที่ชีอวี่เซวียนจัดให้เธอนั้นจะ

เข้มข้นพอตัว แต่ก็สอนได้ตรงจุดเนื้อเน้นๆ หลีกเลี่ยงกำร

เสียเวลำโดยไม่จ ำเป็น พลังทั้งหมดล้วนใช้ในกำรลับสมองให้คม

คลังข้อมูลของฟำร์มเจ็ดหมู่จัดอยู่ในแนวหน้ำของโลก อีกทั้ง

1 2 1 4 4

รอบตัวยังมีแต่อัจฉริยะที่พร้อมจะให้ค ำแนะน ำได้ตลอดเวลำ

ชีอวี่เซวียนเองก็จะหำเวลำมำตรวจดูกำรเรียนของเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนที่เติบโตในสภำพแวดล้อมแบบนี้ต่อให้ติดตำมชีอวี่เซ

วียนได้ไม่ถึงปีก็ฆ่ำคู่ต่อสู้ไปได้มำกมำย

มีพื้นฐำนกำรแข่งในรอบแรกไปแล้ว เสี่ยวเชี่ยนก็พอจับทำง

ได้

พ่อจับเธอให้มำลงแข่งขันคงเพรำะอยำกเพิ่มควำมมั่นใจให้

เธอ ตอนนี้จุดเริ่มต้นของเธอสูงเกินไปแล้ว รอบตัวมีแต่คนเก่ง

อีกทั้งเนื้อหำที่เรียนก็ค่อนข้ำงยำก พ่อคงกลัวเธอเรียนนำนไป

แล้วจะขำดควำมมั่นใจเลยให้เธอออกมำดูควำมสำมำรถของคน

อื่นและเรียกควำมมั่นใจให้เธอ ซึ่งกำรแข่งระดับนำนำชำติก็เป็น

เวทีที่ดีที่สุด

ชีอวี่เซวียนในเวลำนี้ก ำลังโอบสำวสวยดื่มค็อกเทล ดื่มด่ำ

กับอิสระที่ลูกสำวจอมบงกำรไม่อยู่ ทันใดนั้นเขำก็จำมออกมำ

เขำเอำมือถูจมูก หืม ใครแอบนินทำเขำลับหลัง…

แต่ก็ไม่ส ำคัญ ฉวยโอกำสตอนลูกสำวไม่อยู่มีควำมสุขให้

เต็มที่ดีกว่ำ~ วันที่ไม่มีใครควบคุมมันช่ำงดีจริงๆ สหำยชีเริ่มคิด

1 2 1 4 5

แล้วว่ำยังมีกำรแข่งขันอะไรอีกไหม จะได้ไปสมัครให้เบบี๋เชี่ยน

อีก

ประธำนเชี่ยนไม่รู้ถึงควำมคิดอันชั่วร้ำยของพ่อตัวเอง ใช้

จินตนำกำรของตัวเองยกพ่อเป็นอำจำรย์ผู้มีพระคุณอันดับหนึ่ง

ทุกสิ่งทุกอย่ำงที่เขำท ำล้วนเพื่อปูทำงให้กับกำรเติบโตของเธอ

ซำบซึ้งใจจนแทบจะร้องเพลงสรรเสริญพ่อ

อวี๋หมิงหลำงมองออกแต่ไม่พูด เธอมีควำมสุขเขำก็สุขด้วย

กำรแข่งขันวันแรกเสร็จสิ้นลง เขำเห็นเสี่ยวเชี่ยนก ำลังอำรมณ์ดี

จึงยัดเสี่ยวเหวยให้หนงเย่ำ

เขำพำเมียออกไปจัดกำรงำนใหญ่ เรื่องนี้ใหญ่เหลือเกิน ท ำ

ในประเทศไม่ได้

1 2 1 4 6