แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1452 เจ๊ใหญ่ประธำนเชี่ยนสนั่นโลก

ละครจิตบ ำบัดเป็นเป็นกำรบ ำบัดแบบกลุ่ม ไม่เหมือนกับ

กำรรักษำแบบพูดคุยที่เสี่ยวเชี่ยนใช้อยู่บ่อยๆ กำรรักษำโดยกำร

พูดคุยนั้นจิตแพทย์จะเป็นคนคุมจังหวะและเทคนิคที่ใช้เพียงคน

เดียว ละครจิตบ ำบัดไม่ได้ใช้กำรพูดคุยเป็นหลัก แต่ให้ผู้ป่วยใช้

กำรแสดงถ่ำยทอดอำกำรออกมำผ่ำนทำงละคร พูดง่ำยๆ ก็คือ

ทั้งผู้ป่วยและแพทย์ต่ำงเป็นผู้ร่วมแสดงด้วยกันทั้งนั้น ท ำให้

ผู้ป่วยได้ระบำยอำรมณ์ก ำจัดอำกำรจิตเวชในระหว่ำงกำรแสดง

ในกำรแข่งขันรำยกำรใหญ่ๆ มักใช้วิธีนี้ในรอบตัดสิน หลักๆ ก็

เพื่อให้เห็นภำพและยิ่งเพิ่มอรรถรสในกำรชม

ผู้เข้ำแข่งขันทั้งสี่ที่ผ่ำนเข้ำรอบสุดท้ำยจะสำมำรถมีผู้ช่วย

ติดตำมได้หนึ่งคน ทำงฝ่ำยจัดกำรแข่งขันจะมีนักแสดงให้ แต่ละ

กลุ่มมีเวลำแสดงแค่สิบห้ำนำที เกินเวลำจะถูกหักคะแนน แล้ว

ท ำไมต้องมีผู้ช่วย?

เพรำะละครจิตบ ำบัดแบบนี้แตกต่ำงกับละครเวทีทั่วไป

ละครเวทีให้ควำมส ำคัญด้ำนควำมบันเทิงมำกกว่ำ ละครจิต

บ ำบัดนอกจำกจะต้องมีผู้ก ำกับที่สำมำรถท ำให้ผู้ป่วยมีอำรมณ์

ร่วมได้แล้ว ยังต้องมีเสียงบรรยำยประกอบด้วย

1 2 2 4 9

เสี่ยวเชี่ยนเลือกอำข่ำเป็นคนพูดเสียงบรรยำยถือเป็นกำร

ตัดสินใจที่อันตรำยมำก

ควำมรู้เฉพำะทำงของอำข่ำต่ำกว่ำมำตรฐำน ค ำบรรยำยจะ

มีศัพท์เฉพำะจ ำนวนมำก รวมถึงกำรวิเครำะห์เทคนิคเสริม ต่อ

ให้ผู้ป่วยและเสี่ยวเชี่ยนที่เป็นผู้ก ำกับท ำได้ดี แต่ถ้ำเสียงบรรยำย

ผิดพลำดก็ท ำทั้งหมดพังลงได้

ก่อนเริ่มทุกกลุ่มจะมีเวลำเตรียมตัวสองชั่วโมง ดูเหมือนให้

เวลำเยอะแต่จริงๆ แล้วไม่เลย ผู้ป่วยในรำยกำรแข่งขันใหญ่ๆ

ทุกคนล้วนมีอำกำรจิตเวชจริงๆ ซึ่งก็คือผู้ป่วยจริง ผู้เข้ำแข่งขัน

ต้องใช้เวลำสองชั่วโมงในกำรวินิจฉัยอำกำรของผู้ป่วยแต่ละคน

เขียนอำกำรจิตเวชของผู้ป่วยออกมำ จำกนั้นก็สรุปออกมำเป็น

ละครจิตบ ำบัดตำมลักษณะเด่นของอำกำรที่แตกต่ำงกันออกไป

กำรแข่งแบ่งออกเป็นสำมส่วน ส่วนแรกทดสอบว่ำผู้เข้ำ

แข่งขันวินิจฉัยอำกำรออกมำได้ถูกต้องหรือไม่ ผู้ป่วยเป็นโรค

วิตกกังวลจะให้เล่นเป็นคนเป็นโรคซึมเศร้ำไม่ได้ ส่วนที่สองคือดู

ประสิทธิภำพของละครจิตบ ำบัด ซึ่งก็คือดูว่ำละครจิตบ ำบัดของ

ผู้เข้ำแข่งขันได้ผลมำกน้อยแค่ไหน จับฉลำกได้ผู้ป่วยห้ำคน ใน

ห้ำคนนี้มีกี่คนที่อำรมณ์เกิดกำรเปลี่ยนแปลงเพรำะละครนี้ ซึ่งก็

1 2 2 5 0

ส ำคัญมำก สุดท้ำยคือทดสอบว่ำบทละครสอดคล้องกับควำม

เป็นจริงหรือไม่ นี่จะเป็นกำรให้คะแนนในเชิงศิลปะ รักษำได้ผลดี

แต่ไม่สนุก แบบนี้ก็ถูกหักคะแนน

รวมเวลำตอนแสดงไปด้วยทั้งหมดก็ใช้เวลำสองชั่วโมงสิบ

ห้ำนำที ภำยในระยะเวลำอันสั้นต้องท ำงำนที่ซับซ้อนมำกมำย ถ้ำ

ไม่มีผู้ช่วยย่อมเป็นไปไม่ได้ ผู้ช่วยที่ดีจะช่วยลดควำมกดดันของ

ผู้เข้ำแข่งขันไปได้ครึ่งหนึ่ง อย่ำงเช่นแบบอคำเทอหนำนกั่ว

ถึงจะบอกว่ำอคำเทอหนำนกั่วเป็นผู้ช่วย แต่จริงๆ แล้วเธอ

กินต ำแหน่งผู้ก ำกับ ถ้ำจะบอกว่ำเป็นกำรแข่งขันของเด็กใหม่ใน

เจอำร์ไม่สู้พูดว่ำเป็นกำรแข่งของอคำเทอหนำนกั่ว ในระหว่ำง

กำรวินิจฉัยผู้ป่วยห้ำคนเธอวินิจฉัยไปแล้วสำมคน อีกสองก็ให้

เป็นหน้ำที่ของผู้เข้ำแข่งขันตัวจริง ซึ่งช่วยประหยัดเวลำไปได้มำก

จำกนั้นค่อยให้เด็กใหม่เขียนบทละครที่เป็นแผนกำรรักษำ ซึ่งมี

เวลำฝึกซ้อมเยอะทีเดียว ซ้อมหลำยรอบก็ลดอัตรำกำรผิดพลำด

ตอนแสดงจริงไปได้มำก เป็นกำรรับประกันว่ำจะได้คะแนนทั้ง

สำมด้ำน

ส่วนทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนก็ค่อนข้ำงล ำบำก

ให้อำข่ำช่วยวินิจฉัยคงเป็นไปไม่ได้ อำข่ำไม่เป็นเลยสัก

1 2 2 5 1

อย่ำง

ครั้นแล้วอำข่ำจึงได้แต่ยืนมองเสี่ยวเชี่ยนรับมือกับผู้ป่วยทั้ง

ห้ำ กำรสนทนำระหว่ำงผู้ป่วยกับจิตแพทย์ไม่ง่ำยเหมือนกับกำร

คุยกับหมอทั่วไปที่ไม่สบำยตรงไหนปวดหัวตัวร้อนก็บอกหมอไป

ตำมตรง หมอส่งไปตรวจทำงเคมีฟังคนไข้อธิบำยอำกำรก็

วินิจฉัยออกมำได้เลย โรคจิตเวชส่วนใหญ่ใช้เครื่องมือทดสอบ

ออกมำไม่ได้ ต่อให้มีแบบทดสอบช่วยในกำรวินิจฉัย แต่ผู้ป่วย

จะให้ควำมร่วมมือหรือเปล่ำนั่นก็เป็นปัญหำที่ส ำคัญอย่ำงหนึ่ง

ผู้ป่วยหลำยคนไม่เอำจิตแพทย์เลย ไม่ให้ควำมร่วมมือ

ประสิทธิภำพในกำรรักษำจึงต่ำ อย่ำงเช่นหนึ่งในผู้ป่วยของเสี่ยว

เชี่ยน

สองคนแรกยอมเล่ำอำกำรให้เสี่ยวเชี่ยนฟังโดยดี พอถึงคน

ที่สำมให้ตำยก็ไม่ยอมพูด เดี๋ยวร้องไห้เดี๋ยวนิ่งเงียบ เสี่ยวเชี่ยน

เสียเวลำกับคนนี้นำนที่สุด อำข่ำดูเวลำอย่ำงร้อนใจนี่ก็ผ่ำนไป

เกือบสี่สิบนำทีแล้ว

สี่สิบนำทีแล้วนะ!

ทำงด้ำนอคำเทอหนำนกั่ววินิจฉัยคนไข้หมดแล้ว เริ่มเขียน

1 2 2 5 2

บทละครแล้วด้วย!

ผู้เข้ำแข่งขันกลุ่มอื่นล้วนก ำลังวำงต ำแหน่งและฝึกซ้อมกำร

แสดง อำข่ำมองไม่เห็นแต่ก็พอจะเดำได้บ้ำง กำรแข่งขันแบบนี้

ในทุกปีทำงเจอำร์จะเสร็จไวที่สุด นั่นก็เพรำะทำงนั้นใช้มืออำชีพ

ให้มำเป็นผู้ช่วย ประธำนเชี่ยนมีอำข่ำเป็นตัวถ่วง สี่สิบนำทีแล้วก็

ยังวินิจฉัยไม่เสร็จ…

อำข่ำมองเสี่ยวเชี่ยนเผชิญหน้ำกับคนไข้รำยที่สำมอย่ำงใจ

เย็น เธออยู่ว่ำงๆ ร้อนใจได้แต่เดินกลับไปกลับมำ

เจิ้งซวี่ที่อยู่ในโซนผู้ชมมองผ่ำนจอใหญ่ เขำเห็นอำข่ำเดิน

ไปเดินมำเขำก็ร้อนใจตำมไปด้วย เฉินเสี่ยวเชี่ยนไหวไหมเนี่ย

จำกตรงเขำมองเห็นผู้เข้ำแข่งขันทั้งสี่กลุ่ม ทีมของหนำนกั่วเริ่ม

เขียนบทละครกันแล้ว!

“เฉินเสี่ยวเชี่ยนคงไม่เกิดปัญหำขึ้นนะ?” เจิ้งซวี่ถำมศิษย์พี่

ใหญ่ พอหันไปก็เห็นศิษย์พี่ใหญ่ฟุบลงกับโต๊ะ เขำก็แอบเป็นห่วง

นี่กลัวจนไม่กล้ำดูเลยเหรอ?

พอเห็นศิษย์พี่ใหญ่ไม่ขยับเจิ้งซวี่จึงถำมอีกรอบ หนงเย่ำถึง

เงยหน้ำขึ้น เช็ดมุมปำก “ผมมั่นใจในตัวหัวหน้ำคณะน้อย”

1 2 2 5 3

เจิ้งซวี่ได้กลิ่นครีมคัสตำร์ด บวกกับเห็นมุมปำกของศิษย์พี่

ใหญ่เลอะอะไรขำวๆ เจิ้งซวี่เพ่งมอง

“เหตุกำรณ์หน้ำสิ่วหน้ำขวำนยังจะมีอำรมณ์กินอีกเหรอ?!”

ที่หมอนี่ฟุบหน้ำลงไม่ใช่กลัวจนไม่กล้ำดู แต่ก ำลังกินอยู่

แอบกิน!

พอถูกจับได้หนงเย่ำก็ท ำท่ำบอกให้เจิ้งซวี่เงียบๆ”เบำๆ

หน่อย สถำนะอย่ำงผมเข้ำมำชมกำรแข่งขันจะต้องมีสื่อจับตำม

องไม่น้อยแน่ ไม่แน่อำจถูกถ่ำยรูปก็ได้ ถ้ำถูกถ่ำยภำพตอนผม

ก ำลังกินขณะดูศิษย์น้องแข่งขัน กลับไปตำแก่เด็ดหัวตำยชัวร์”

“…” นี่ก็เลยเป็นเหตุผลที่ต้องก้มหน้ำกิน?

เจิ้งซวี่เริ่มไม่มั่นใจในฟำร์มอะไรนี่เท่ำไรแล้ว ถึงคนข้ำงนอก

จะชื่นชมว่ำขั้นเทพ แต่รู้สึกว่ำตั้งแต่ระดับบนจนลูกศิษย์ระดับล่ำง

ดูไม่น่ำเชื่อถือกันเลยสักคน… แค่ชื่อก็ไม่เหมือนองค์กรที่ท ำกำร

รักษำคนแล้วแถมข้ำงในยังมีแต่คนประหลำด

ศิษย์พี่ใหญ่เช็ดปำกด้วยท่วงท่ำที่สง่ำงำม “วำงใจเถอะ ถ้ำ

แค่นี้เขำยังเอำไม่อยู่ก็ไม่สมควรเป็นหัวหน้ำคณะน้อยของเรำ”

1 2 2 5 4

รำวกับเป็นกำรขำนรับค ำพูดของหนงเย่ำ ในที่สุดบน

หน้ำจอตรงช่องของเสี่ยวเชี่ยนก็มีกำรเปลี่ยนแปลง

“อำข่ำ!” เสี่ยวเชี่ยนกวักมือเรียกอำข่ำ อำข่ำแทบจะวิ่งเข้ำไป

หำในทันที แต่เนื่องจำกรีบร้อนไม่ทันระวังจึงสะดุดล้มหน้ำคะม ำ

เจิ้งซวี่ได้ยินเสียงหัวเรำะจำกคนแถวนั้นซึ่งไม่รู้ว่ำเป็นเพื่อนของ

ทีมไหนหรือเป็นพวกสื่อ เขำหันไปมอง ดีมำก หัวเรำะเยำะ

ผู้หญิงของฉัน ฉันจ ำหน้ำไว้แล้ว! เดี๋ยวงำนเลิกเจอกันหน้ำ

ห้องน้ำ!

“ประธำนเชี่ยนมีอะไรให้ฉันท ำเหรอ?” อำข่ำลุกขึ้นไปหำ

เสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ เขียนบำงอย่ำงลงบนกระดำษ จำกนั้นก็

ยื่นให้อำข่ำ

“นี่เป็นบทพูดในส่วนแรก เอำไปท่องสิ”

อำข่ำท ำตำแป๋ว เธอมองผู้ป่วยเพศหญิงที่อยู่ตรงหน้ำ

ประธำนเชี่ยนที่ไม่ยอมพูดอะไรเลย นี่มันอะไรกัน เพิ่งมำถึงคนที่

สำมก็รู้บทแล้วเหรอ?

พอก้มหน้ำมองสิ่งที่ประธำนเชี่ยนเขียนให้ อำข่ำก็แทบ

1 2 2 5 5

อยำกค ำนับประธำนเชี่ยนเสียตรงนั้น เจ๊ใหญ่ประธำนเชี่ยนไม่

เคยหลอกกัน!

1 2 2 5 6