แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1453 คนที่ดูไม่น่ำพึ่งพำยังไม่แสดงควำมคิดเห็น

เหล่ำคณะกรรมกำรคอยดูผู้เข้ำแข่งขันแต่ละคนอยู่ตลอด

เห็นได้ชัดว่ำทำงด้ำนเจอำร์ผู้ช่วยมีบทบำทส ำคัญมำก เดิมทีควร

เป็นแค่บทรองแต่นี่กลับท ำหน้ำที่เป็นตัวหลัก กฎกติกำก ำหนด

มำแบบนี้คณะกรรมกำรก็ได้แต่แสร้งท ำเป็นไม่เห็นจุดบกพร่อง

อีกทั้งห้องทดลองเจอำร์ก็มีบทบำทส ำคัญมำกในวงกำร

คณะกรรมกำรในครั้งนี้ก็มีคนของเจอำร์ แล้วยังจะพูดอะไรได้?

พอไปดูทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยน ท ำกำรแข่งขันด้วยตัวเองตำม

กฎกติกำ และด้วยควำมที่รักษำกติกำมำกจึงท ำให้เป็นที่จับตำ

มอง มีกรรมกำรจ ำนวนไม่น้อยที่แอบสงสัยอยู่ในใจ รู้ๆ กันอยู่ว่ำ

ฟำร์มเจ็ดหมู่มีคนเก่งๆ เยอะ แต่เด็กคนนี้กลับไม่เหมือนคนเก่ง

อะไรมำกมำย

วินิจฉัยได้ละเอียดถี่ถ้วนก็จริง แต่เรื่องควำมเร็วช้ำไปหน่อย

หรือเปล่ำ? เวลำผ่ำนไปครึ่งทำงอย่ำงรวดเร็ว ยังคงอยู่กับคนไข้

คนที่สำม แต่สิ่งที่น่ำตกใจยิ่งกว่ำก็คือยังไม่ทันจะถำมเสร็จก็เรียก

ผู้ช่วยมำเอำบทไปท่อง หรือจะเป็นเพรำะรู้ว่ำเวลำไม่ทันแล้วเลย

เขียนบทมั่วๆ ขึ้นมำก่อน?

1 2 2 5 7

กรรมกำรที่ไม่ได้เก่งอะไรมำกต่ำงคิดแบบนี้ แต่กรรมกำรที่

มีควำมสำมำรถอย่ำงแท้จริงรวมถึงหนงเย่ำต่ำงยังไม่ขอแสดง

ควำมคิดเห็น

ถ้ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นอย่ำงที่พวกเขำคำดกำรณ์ไว้ ก็แสดงว่ำ

ผู้หญิงคนนี้เก่งจริง จนถึงตอนนี้หมอประสำทที่อำยุเท่ำนี้มี

ควำมสำมำรถขนำดนี้แทบจะนับนิ้วได้เลย คนที่อำยุแค่นี้มี

ควำมสำมำรถในกำรวินิจฉัยแบบนี้และควำมรู้ขนำดนี้แทบจะ

เป็นศูนย์

อำข่ำถูกจัดอยู่ในประเภทที่ควำมสำมำรถไม่สูง ดังนั้นเธอ

เองก็กังวลว่ำประธำนเชี่ยนจะเขียนมั่วๆ มำให้

“ประธำนเชี่ยน… คือ… เธอยังวินิจฉัยไม่เสร็จ ให้ฉันรออีก

หน่อยไหม? อันที่จริงควำมจ ำฉันดีนะ ไว้เธอค่อยให้บทฉันไป

ท่องก็ไม่น่ำมีปัญหำนะ”

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มอย่ำงมั่นใจ “ไม่เป็นไร เธอท ำไปตำมนั้นก็พอ”

“แต่ว่ำเขำ” อำข่ำชี้ไปที่คนไข้รำยที่สำมคนที่รับมือยำกที่สุด

ที่ก ำลังนั่งอยู่ตรงหน้ำประธำนเชี่ยน เป็นสำวน้อยอำยุประมำณ

ยี่สิบ เธอใส่แว่นกันแดดและผ้ำปิดปำก มองไม่เห็นใบหน้ำที่

1 2 2 5 8

แท้จริง และแทบจะไม่ให้ควำมร่วมมือเลย ประธำนเชี่ยนถำม

อะไรก็ไม่ตอบ แถมยังแปปๆ ก็ร้องไห้

“อำกำรของเขำ เขำบอกฉันมำแล้ว” เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำให้

เด็กสำวคนนั้น “วำงใจเถอะ ฉันเคำรพควำมเป็นส่วนตัวของคุณ

บำดแผลที่คุณไม่อยำกให้คนอื่นเห็น ฉันจะเก็บเป็นควำมลับให้

เอง”

อำข่ำดวงตำเบิกโพลง นี่คนไข้ยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ

ประธำนเชี่ยนรู้ได้ไงเนี่ย?

แม้แต่ผู้ป่วยคนนั้นยังท ำท่ำทำงตกใจ เสี่ยวเชี่ยนพูดให้

ก ำลังใจเธอ

“ฉันรู้ว่ำคุณเป็นผู้หญิงที่จิตใจดี กำรที่คุณมำที่นี่จะต้องมี

ควำมจ ำเป็นบำงอย่ำงที่เลี่ยงไม่ได้แน่นอน คุณไม่อยำกเปิดเผย

เรื่องส่วนตัว แต่จะไม่เข้ำร่วมก็ไม่ได้ คุณไม่อยำกเปิดบำดแผล

แต่ก็เป็นห่วงฉัน กลัวจะส่งผลต่อคะแนนของฉัน ฉันเข้ำใจ

ควำมรู้สึกขัดแย้งในจิตใจของคุณค่ะ”

อำข่ำมองใบหน้ำของผู้หญิงคนนั้นที่มีน้ำตำไหลออกมำ

เสี่ยวเชี่ยนสร้ำงควำมประทับใจให้คนไข้ แต่อำข่ำก็ยังคงไม่รู้ว่ำ

1 2 2 5 9

เกิดอะไรขึ้น

“ผู้ป่วยรำยที่สี่ไม่ต้องมำแล้วก็ได้ ฉันรู้ว่ำเขำเป็นโรค

อำรมณ์แปรปรวน คนที่ห้ำถ้ำไม่เป็นโรควิตกกังวลก็มีแนวโน้ม

ชอบใช้ควำมรุนแรง เรียกเขำเข้ำมำก็วินิจฉัยได้ในไม่กี่นำที ตอน

ที่ฉันคุยกับน้องเบอร์สำมฉันได้เขียนบทละครแล้วสำมในสี่รวม

กับผู้ป่วยโรคล้วงคอกับโรคชอบหยิบฉวยก่อนหน้ำนั้นด้วย อำข่ำ

เธอพำเบอร์หนึ่งถึงสี่ไปซ้อมได้เลย ตอนนี้เรียกเบอร์ห้ำเข้ำมำ

ได้”

ค ำพูดนี้ถูกกระจำยเสียงออกไป เหล่ำคณะกรรมกำรพำกัน

อึ้ง

นี่เธอแบ่งสมำธิไปใช้กี่อย่ำงกันเนี่ย? เบอร์สำมเป็นอะไรกัน

แน่หลำยคนยังมองไม่ออก แต่เธอกลับวิเครำะห์ข้อมูลออกมำได้

มำกมำย แม้แต่ควำมสับสนและควำมเป็นคนดีที่ซ่อนอยู่ก็ยังมอง

ออกด้วยเหรอ? เบอร์สี่ยังไม่ทันได้พูดคุยแค่มองก็รู้ว่ำอำรมณ์

แปรปรวน เบอร์ห้ำยังไม่ทันคุยก็ตัดเหลือตัวเลือกแค่หนึ่งในสอง

แถมตอนวินิจฉัยเบอร์สำมยังเขียนบทได้แล้วถึงสำมในสี่ เปิดมิติ

ใหม่เลยนะเนี่ย!

หนงเย่ำเห็นเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนี้ก็ผำยมือใส่เจิ้งซวี่ “ผมว่ำ

1 2 2 6 0

แล้วไหมล่ะ ใช้ได้เลยใช่ไหมล่ะ?”

พูดจบก็ลุกขึ้นจะเดินออก เจิ้งซวี่จึงถำมขึ้น

“จะไปไหน?”

“ผมเป็นห่วงศิษย์น้องทั้งสองคนมำกเกินไปเสียจนปวดท้อง

เลยว่ำจะออกไปสงบจิตสงบใจเสียหน่อย”

“… อันที่จริงอยำกหำข้ออ้ำงออกไปกินอะไรใช่ไหมล่ะ?”

พี่ซวี่ไม่มีทำงถูกศิษย์พี่จอมเพี้ยนหลอกอีกเป็นครั้งที่สอง เห็นๆ

อยู่ว่ำหมอนี่เห็นเสี่ยวเชี่ยนชนะแน่เลยขี้เกียจดูต่อ อยำกหนีไป

หำของกิน!

ศิษย์พี่ใหญ่ท ำหน้ำจริงจัง “คนอื่นแข่งขันใช้ควำมสำมำรถ

แต่หัวหน้ำคณะน้อยของเรำใช้แค่มำดเข้ำข่มก็กวำดคู่ต่อสู้เรียบ

คนเป็นศิษย์พี่ใหญ่อย่ำงผมจะน้อยหน้ำไม่ได้ ผมต้องไปหำอะไร

ท ำหน่อยเพื่อเป็นกำรแสดงให้เห็นพลังอันยิ่งใหญ่ในฟำร์มของ

เรำที่ใช้ล้มคู่ต่อสู้ในสนำมรบ!”

แอบไปหำของกินก็พูดซะเป็นกำรเป็นงำนได้ พี่ซวี่ยอมเลย

จริงๆ

1 2 2 6 1

ทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนเกิดกำรพลิกเกมครั้งใหญ่ ฝึกซ้อมกัน

อย่ำงเป็นระบบ หนงเย่ำออกมำเดินแล้วก็เข้ำไปในร้ำนกำแฟที่

อยู่ตรงข้ำม

บังเอิญมำก เขำเข้ำไปได้ไม่ถึงสำมนำทีมู่ฮวำหลีก็เข้ำมำ

หนงเย่ำจึงกวักมือเรียก

“ทำงนี้~”

สองคนนี้ไม่ได้แปลกใจที่เจอกัน ถึงขนำดที่มู่ฮวำหลีเห็นบน

โต๊ะของศิษย์พี่ใหญ่มีกำแฟวำงอยู่สองแก้ว

“ของผมเหรอ?”

“ไม่งั้นจะของใครล่ะ? ฉันทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว นำยเองก็

เหมือนกันใช่ไหมล่ะ?” หนงเย่ำพูดออกมำ มู่ฮวำหลีก็ยิ้มๆ

“ก็จริง”

หลังจำกที่เสี่ยวเชี่ยนเรียกอำข่ำไปพูดแบบนั้น กำรแข่งขันที่

เหลือก็ไม่จ ำเป็นต้องดูแล้ว

“ครั้งนี้นำยลงฝั่งไหน?” หนงเย่ำถำม

1 2 2 6 2

“ยังจะเป็นใครได้อีก?”

“ฉันคิดว่ำนำยเป็นคนที่มีจุดยืนแน่วแน่เสียอีก” หนงเย่ำพูด

แมวหลีฮวำส่ำยหน้ำ “ผมไม่มีจุดยืนตำยตัว จุดยืนของผมก็

คือควำมสนุกสนำนของชีวิต ผมใช้ทุกวิถีทำงไปตำมหำเคล็ดลับ

ที่ท ำให้ตัวเองมีควำมสุข ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องถูกหรือผิด มีแค่

ควำมอยำกล้วนๆ”

“แล้วเคยคิดไหมว่ำหำกวันหนึ่ง เขำกับพวกเรำมำแข่งกัน

ใครจะชนะ?” อยู่ๆ หนงเย่ำก็ถำมด้วยสีหน้ำจริงจัง

“ใครจะรู้เล่ำ เขำเป็นเหมือนปริศนำที่ไม่มีวันกระจ่ำง”

บทสนทนำของทั้งสองคนคนนอกไม่มีทำงเข้ำใจ แต่พวก

เขำกลับรู้กันโดยไม่ต้องบอก ส่งสำยตำอย่ำงเข้ำใจ จำกนั้นทั้ง

สองคนก็ยกกำแฟขึ้นมำจิบ

เฉินเสี่ยวเชี่ยนชนะแล้ว ประเด็นของตอนนี้ก็คือเธอต้องกำร

ชนะคู่ต่อสู้เท่ำไรกันแน่ ก็แค่นั้น

ก็เหมือนกับที่หนงเย่ำกับมู่ฮวำหลีคำดกำรณ์ไว้ ทำงด้ำน

เสี่ยวเชี่ยนผ่ำนไปได้อย่ำงรำบรื่นดี วิธีที่ไม่เหมือนใครของเธอได้

1 2 2 6 3

สร้ำงควำมประทับใจให้กับผู้ชมหลำยคน เวลำสองชั่วโมงผ่ำนไป

อย่ำงรวดเร็ว ในที่สุดก็ถึงช่วงสิบห้ำนำทีที่แสนส ำคัญ

เจิ้งซวี่จ้องไปบนเวทีตำไม่กระพริบ ทีมของหนำนกั่วเริ่ม

แสดงก่อน หัวข้อที่พวกเธอเลือกก็คือปีศำจสีด ำ โดยเนื้อเรื่อง

หลักกล่ำวถึงลูกชำยที่เสพยำแล้วส่งผลกระทบต่อทั้งครอบครัว

ลูกติดยำ พ่ออำรมณ์ฉุนเฉียว แม่ขี้วิตกกังวล ทุกอย่ำงมำรวมกัน

อยู่ในนั้น ถึงเจิ้งซวี่จะไม่เข้ำใจเรื่องเฉพำะทำงเหล่ำนั้น แต่กลับ

รู้สึกว่ำละครฉำกนี้ท ำให้ผู้ชมที่เป็นคนนอกประทับใจมำกทีเดียว

นี่ก็คือมำตรฐำนกำรตัดสินในส่วนที่สำม ต้องมีควำม

น่ำสนใจ กระตุ้นอำรมณ์คนดูได้ เจิ้งซวี่อดปำดเหงื่อแทนอำข่ำ

ไม่ได้

ตอนทีมหนำนกั่วแสดงศิษย์พี่ใหญ่ยังไม่กลับมำ ทีมอื่นๆ ก็

กินเวลำไปอีกสำมสิบนำที เสี่ยวเชี่ยนเป็นทีมสุดท้ำยในที่สุดก็ได้

เวลำออกแสดง ศิษย์พี่ใหญ่ที่ไปเตร่อยู่ข้ำงนอกค่อยๆ เดิน

เอ้อระเหยคำบไม้จิ้มฟันเข้ำมำ มองเสี่ยวเชี่ยนบนเวที จำกนั้นก็

พูดในสิ่งที่แทบท ำเจิ้งซวี่กระอักเลือด

1 2 2 6 4