แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1480 ซื้อส้มนี่มันมุกอะไร
“ฮวำหลี ที่เรียกแกมำเพรำะมีเรื่องจะคุยด้วย เฉินเสี่ยวเชี่ยน
ก ำลังจัดกำรเรื่องคนถูกล้ำงสมองแกรู้หรือเปล่ำ?” ชำยผมขำว
เรียกมู่ฮวำหลีมำถำม
เวลำนี้มู่ฮวำหลีอยำกกลับไปใจจะขำดแล้ว เขำออกมำนำน
มำกครั้งนี้ คิดถึงขนมหยิบไม่ขึ้น… ไหนจะนักปรัชญำคนนั้นที่ดื่ม
ชำกินขนมนั่งคุยเป็นเพื่อนเขำ
“ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรำหรือเปล่ำ? คนก่อตั้งองค์กรฆ่ำ
ตัวตำยนั่นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเจอำร์ก็ไม่เห็นต้องเอำตัวไปแปด
เปื้อน”
มู่ฮวำหลีเริ่มระวังตัว ชำยผมขำวเคลื่อนรถเข็นเข้ำไปหำ
จำกนั้นก็ยิ้มประหลำดออกมำ
“เมื่อก่อนน่ะไม่เกี่ยวกัน แต่ตอนนี้…”
มู่ฮวำหลีรู้สึกชำไปทั้งตัว กว่ำเขำจะรู้ตัวยำสลบก็เข้ำสู่
ร่ำงกำยไปแล้ว เขำพยำยำมรวบรวมแรงถำมค ำถำมสุดท้ำย
“คุณ… คิด… จะ… ท ำอะไร…”
1 2 4 8 7
“ไม่ต้องเครียด ก็แค่ท ำให้แกหลับ สิ่งที่พ่อจะท ำต่อไปมัน
สนุกมำกทีเดียว ไม่สะดวกให้แกมำเข้ำร่วม พอแกฟื้นขึ้นมำอีกที
ก็น่ำจะได้เห็นผู้หญิงที่แกชอบแล้วล่ะ…”
“อย่ำแตะต้องเธอนะ!” มู่ฮวำหลีพยำยำมตั้งสติ แต่ร่ำงกำย
ค่อยๆ หมดแรงลง โลกเริ่มหมุน ร่ำงกำยของเขำล้มลง ก่อนล้ม
เขำเห็นชำยผมขำวยิ้ม ดูเหมือนเป็นรอยยิ้มที่อ่อนโยน แต่
เบื้องหลังนั้นกลับเป็นปีศำจที่แสนโหดร้ำย
เฉินเสี่ยวเชี่ยน… รีบหนีไป…
มู่ฮวำหลีคิดได้แค่นั้นก็สลบไป
ชำยผมขำวกดกริ่ง หนำนกั่วพำคนเข้ำมำ ชำยผมขำวชี้มู่ฮ
วำหลีที่อยู่บนพื้นพลำงพูด
“เอำตัวบอสเล็กออกไป เฝ้ำไว้ให้ดีอย่ำให้ออกมำได้ ก่อนที่
แขกของเรำจะมำ ถ้ำใครปล่อยเขำหลุดไปได้มันต้อง
รับผิดชอบ!”
“ครับ!”
“หนำนกั่วอยู่ก่อน คนอื่นออกไป!”
1 2 4 8 8
พอคนอื่นๆ ออกไปแล้วชำยผมขำวก็กระดิกนิ้วเรียกหนำน
กั่ว หนำนกั่วเดินเข้ำไปด้ำนหลังเขำแล้วเริ่มนวดให้ตำมควำม
เคยชิน
“เด็กที่ชื่อชำฮำนั่นตอนนี้เป็นไงบ้ำงแล้ว?” ชำยผมขำวถำม
“ให้ท ำแบบทดสอบไอคิวอยู่ตลอด แต่ก็ไม่ได้ต่ำงจำกครั้ง
ก่อนๆ เลย”
“ดูท่ำจะเป็นหมำกที่ใช้เดินเกมไม่ได้… แต่หมำกก็ยังมีค่ำใน
ตัวของมัน”
“ท่ำนจะท ำอะไรคะ?” หนำนกั่วรู้สึกเหมือนก ำลังจะมีเรื่องไม่
ดีเกิดขึ้น ตั้งแต่บอสเล็กถูกจับขังมำจนถึงบอสใหญ่ที่พิลึกคน ดู
เหมือนก ำลังจะเกิดเหตุกำรณ์ใหญ่
“หึ หึ ไม่มีอะไรหรอก เล่นเกมสนุกๆ น่ะ เอำหมำกที่โละทิ้ง
มำใช้ประโยชน์ บำงทีอำจได้บทสรุปที่คำดไม่ถึงก็ได้” ชำยผม
ขำวเอำมือวำงบนมือของหนำนกั่วแล้วถูไปมำ
“ฉันแค่รู้สึกว่ำบอสเล็กไม่น่ำจะชอบที่ท่ำนท ำแบบนี้กับเขำ”
หนำนกั่วลองนึกภำพหลังจำกที่มู่ฮวำหลีถูกปล่อยออก
1 2 4 8 9
มำแล้วจะมีท่ำทำงแบบไหนเธอก็อดหวั่นใจไม่ได้ เธอข่มควำม
กลัวในใจแสร้งท ำเป็นพูดอย่ำงอ่อนโยน
“เขำจะพอใจหรือไม่ ไม่ส ำคัญ สำยใยในครอบครัวมันก็แค่
ควำมผูกพันทำงสำยเลือด ควำมผูกพันนี้จะท ำให้เขำยอมท ำเพื่อ
ฉัน มันก็แค่หมำกที่มีประโยชน์เท่ำนั้นแหละ ฉันต้องขอบคุณต้ำ
เคที่ทิ้งหมำกดีๆ แบบนี้ไว้ให้ฉัน”
“ไม่ได้… ลึกซึ้งกว่ำนั้นเหรอคะ?” ทันใดนั้นหนำนกั่วก็นึกถึง
ละครจิตบ ำบัดในตอนนั้น
อำข่ำแสดงเป็นนำงฟ้ำโรยตัวมำจำกด้ำนบนแล้วบอกว่ำรอ
เธอกลับบ้ำนมำตลอด
เมล็ดพันธุ์แห่งสำยใยนั้นก็ได้ฝังลงในหัวใจของหนำนกั่ว
ทุกครั้งที่นึกถึงก็จะรู้สึกรอคอยและมีควำมสุขนิดหน่อย ถึงแม้
หลังจำกที่ผ่ำนเรื่องนี้มำมันก็จะยังคงเป็นควำมสิ้นหวังอยู่ดี แต่
อย่ำงน้อยก็ท ำให้ช่วงนี้เวลำที่หนำนกั่วนึกถึงครอบครัวในใจก็จะ
อบอุ่นขึ้นมำหน่อย
“เพียะ!” ชำยผมขำวยกมือขึ้นฟำดไปที่หน้ำของหนำนกั่ว
เต็มแรงจนหนำนกั่วเซไปเล็กน้อย มุมปำกมีเลือดไหล
1 2 4 9 0
“เธอแพ้กำรแข่งขันฉันยังไม่ได้ลงโทษเลยนะ นี่เธอยังถูกล้ำง
สมองด้วยเรื่องไร้สำระนี่อีกเหรอ! เรื่องสำยใยครอบครัวอะไร
พวกนี้ใช่เรื่องที่คนอย่ำงพวกเธอควรถำมเหรอ? นับตั้งแต่เข้ำเจ
อำร์มำพวกเธอก็ไม่คู่ควรถำมเรื่องครอบครัวอีก!”
“ค่ะท่ำน ฉันจ ำได้แล้ว” หนำนกั่วก ำหมัดแน่น เธอไม่เข้ำใจ
ว่ำท ำไมตอนนี้ตัวเองถึงมีควำมคิดอยำกฆ่ำตำแก่ตรงหน้ำนี้
น่ำแปลกจริง นับตั้งแต่เธอได้ดูละครจิตบ ำบัดที่อำข่ำ
กับเฉินเสี่ยวเชี่ยนร่วมมือกันแต่งขึ้น บำงสิ่งบำงอย่ำงก็ไม่
เหมือนเดิมแล้ว
เธอเริ่มจินตนำกำรถึงโลกภำยนอก เริ่มมีควำมรู้สึกอับอำย
ปกติถูกตบถูกด่ำก็ไม่อะไร แต่หลังจำกกลับมำเธอก็เข้ำใจว่ำ
อะไรคือควำมอับอำยกับควำมโกรธ
บำงทีควำมรักควำมผูกพันที่พี่สำวมีให้เธอได้ปลุกควำม
เคว้งคว้ำงที่ถูกล้ำงสมองของเธอมำหลำยปี จำกควำมมืดมิดสู่
แสงสว่ำงบำงทีสิ่งที่เห็นอำจไม่ได้สวยงำมเสมอไป แต่ถ้ำก่อน
ตำยได้ตำมหำตัวเองเจอก็ใช่ว่ำจะไม่ใช่ควำมสุข
พอนึกถึงผลตรวจสุขภำพของตัวเองหนำนกั่วก็ยิ้มมุมปำก
1 2 4 9 1
เธอเช็ดเลือดที่ปำกจำกนั้นก็โผเข้ำอ้อมกอดของปีศำจร้ำย แต่
แววตำกลับมีประกำยของควำมเจ้ำเล่ห์
ควำมรักควำมผูกพันของครอบครัวเป็นควำมหวังลมๆ
แล้งๆ ที่ไร้ประโยชน์ที่สุดและไม่คู่ควรให้นึกถึงอย่ำงนั้นเหรอ?
หึ หึ…
∗∗∗
วิธีแก้กำรถูกล้ำงสมองแบบยกกลุ่มที่เสี่ยวเชี่ยนคิดได้นั้น
ง่ำยมำก เธอคิดเกมล้ำงสมองที่ชื่อว่ำ “ฉันจะไปซื้อส้มเธออย่ำ
ขยับ” ให้คนที่เข้ำร่วมเกมฆ่ำตัวตำยมำเล่น
คนอื่นๆ ที่อยู่ในกลุ่มท ำคดีนี้พอเห็นชื่อแผนยำวแบบนี้ก็พำ
กันใส่เครื่องหมำยค ำถำมไว้ที่หน้ำ
ซื้อส้ม… มำมุกไหนเนี่ย?
อวี๋หมิงหลำงเห็นแล้วก็ข ำ ชื่อนี้มันกวนประสำทสุดๆ เพรำะ
แปลควำมออกมำได้ว่ำ ฉันเป็นพ่อแก?!
นี่เป็นกำรดูถูกคนคิดเกมนั้นขนำดไหนเนี่ย ประธำนเชี่ยนใช้
ชื่อนี้ประกำศให้คนทั้งโลกรู้ว่ำ ประธำนเชี่ยนจะล้ำงสมองแกเอง!
1 2 4 9 2
ใครก็สู้ไม่ได้!
แต่ให้ตำยหมอเฉินก็ไม่ยอมรับว่ำตัวเองจงใจสื่อแบบนั้น
เธออธิบำยว่ำชื่อนี้มำจำกเรื่อง เงำเบื้องหลังของจูจื้อชิง พ่อไปซื้อ
ส้มแสดงถึงควำมรักควำมผูกพัน เกมล้ำงสมองกลับของเธอนี้
ต้องกำรจะสื่อว่ำให้กลับบ้ำนไปหำครอบครัวได้แล้ว!
หลังจำกที่ทุกคนอ่ำนบทเริ่มด้วยท่ำทำงข ำๆ แล้วนั้น ต่อมำ
ก็เริ่มท ำหน้ำเคร่งขรึม อ่ำนไปสักพักก็อดยกนิ้วโป้งให้ประธำน
เชี่ยนอยู่ในใจไม่ได้ อำยุเท่ำนี้ได้กลำยเป็นจิตแพทย์มือหนึ่งของ
ประเทศไม่ได้มำแค่ชื่อจริงๆ
ไอเดียที่ประธำนเชี่ยนคิดจริงๆ แล้วก็ง่ำยมำก ใช้วิธีเดิมเล่น
งำนกลับไป คนพวกนั้นใช้วิธีเล่นเกมหลำยๆ ด่ำนล้ำงสมองให้
คนฆ่ำตัวตำย เธอก็จะใช้กำรเล่นเกมต่อเนื่องแบบนั้นช่วยให้
เหยื่อได้กลับสู่อ้อมอกของครอบครัว
วิธีนี้ช่วยล้ำงสมองคนทั้งหมดได้ในระยะเวลำอันสั้น ต่อให้
เป็นคนที่ไม่สำมำรถเดินทำงมำร่วมที่เมืองหลินได้ก็เล่นผ่ำน
อินเทอร์เน็ตได้
ถ้ำจะบอกว่ำจุดประสงค์ของเกมฆ่ำตัวตำยนั่นเพื่อท ำลำย
1 2 4 9 3
นำฬิกำชีวิตของคนอื่น ท ำลำยจิตใจของมนุษย์ ตัดขำดผู้เล่นเกม
ออกจำกสังคม ท ำให้ผู้เข้ำร่วมรู้สึกเข้ำกับสังคมไม่ได้ มีแค่ควำม
ตำยเท่ำนั้นที่จะท ำให้พวกเขำหลุดพ้น ถ้ำอย่ำงนั้นเกมนี้ของ
ประธำนเชี่ยนก็จะเริ่มจำกง่ำยไปยำก เล่นต่อเนื่องไปเรื่อยๆ
ค่อยๆ ปรับนำฬิกำชีวิต จนกว่ำจะกลับเข้ำสู่อ้อมอกของ
ครอบครัว เข้ำร่วมกิจกรรมกลุ่มเพื่อหลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งของ
สังคม ฟังดนตรีพลังบวกเพื่อล้ำงสมองทุกวัน ค่อยๆ ท ำทีละขั้น
จำกตอนแรกที่ได้รับแค่แสงอุ่นๆ ของดวงอำทิตย์ไปจนถึงอำบ
อยู่ท่ำมกลำงแสงแดด กลับสู่ครอบครัวที่อบอุ่น ใช้วิธีกำรเล่น
เกมเป็นด่ำนๆ เอำควำมรักควำมผูกพันของครอบครัวแทรกซึม
เข้ำไปล้ำงสมองคนพวกนั้น
วิธีนี้ใช้ได้อย่ำงรำบรื่นทีเดียว ไม่เพียงแต่คนที่ถูกล้ำงสมอง
จะรู้สึกสัมผัสได้ถึงควำมอบอุ่นของครอบครัว แม้แต่คนที่ไม่ถูก
เกมนั้นล้ำงสมองแต่ควำมสัมพันธ์ในครอบครัวไม่ค่อยดีเท่ำไรก็
ยังได้ผลไปด้วย
วิธีแก้ปัญหำของประธำนเชี่ยนเป็นที่ยอมรับของทุกคน
ท่ำมกลำงสถำนกำรณ์ที่เหมือนทุกอย่ำงจะผ่ำนไปด้วยดีตำม
ขั้นตอนนั้น ไม่มีใครสังเกตเห็นเลยว่ำ อันตรำยค่อยๆ คืบคลำน
เข้ำมำเรื่อยๆ
1 2 4 9 4