แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1484 นี่เป็นกำรดูถูกสติปัญญำของเมียผมอย่ำงรุนแรง

ที่สุด

“เร็วๆๆ รีบหำมขึ้นเตียงเคลื่อนย้ำย! ชีพจรกับควำมดัน

ผิดปกติ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปได้ทรุดหนักแน่!”

หมอเข้ำมำดูแล้วก็พบว่ำอำกำรของอวี๋หมิงหลำงผิดปกติ

ทุกคนเริ่มวุ่นอยู่กับกำรหำมอวี๋หมิงหลำงขึ้นเตียงเคลื่อนย้ำย

เวลำนี้อวี๋หมิงหลำงไม่รับรู้ทุกอย่ำงที่เกิดขึ้นในโลกภำยนอก

เขำก ำลังจ้องภรรยำสุดที่รักที่อยู่ในโลกจินตนำกำร

“อย่ำให้ฉันต้องรอนำยอีกเลย! ฉันรอนำยนำนเกินไปแล้ว

นำยควรท ำไงคิดไม่ได้เลยหรือไง? รีบตั้งสติได้แล้ว ฉันรอนำยมำ

รับกลับบ้ำนอยู่นะ!”

เสียงของเสี่ยวเชี่ยนได้เป็นแรงกระตุ้นในกำรมีชีวิตของอวี๋ห

มิงหลำง

ถึงจะไม่รู้ว่ำเสียงนี้มำจำกไหน แต่กลับเป็นเหมือนยำกระตุ้น

หัวใจให้แข็งแกร่ง ฉีดเข้ำไปในหัวใจของอวี๋หมิงหลำง

ทุกคนก ำลังช่วยหำมเขำ พอเคลื่อนย้ำยไปอีกเตียงเสร็จ คน

1 2 5 2 1

ที่เมื่อครู่อำกำรก ำลังแย่กลับเด้งตัวลุกขึ้นมำนั่ง

“เรื่องนี้มันไม่ง่ำยแบบนั้น” ค ำพูดนี้ของอวี๋หมิงหลำงเกือบ

ท ำคนหำมช็อคตำย

“เจ้ำเล็ก นอนลง อำกำรแกไม่สู้ดี”

อวี๋หมิงหลำงลงจำกเตียงมำยืนที่พื้น ถึงสีหน้ำจะซีดเซียว

เนื้อตัวมีแต่บำดแผล แต่น้ำเสียงใจเย็นกว่ำเมื่อครู่มำก

“ผมไม่เป็นไร ให้พวกเขำออกไปก่อน”

“แต่เมื่อกี้แก”

“เมื่อกี้ก็คือเมื่อกี้ ตอนนี้ก็คือตอนนี้! เมียผมรอผมไปพำ

กลับมำอยู่ ผมจะมีเวลำสลบได้ไง รีบให้หมอพวกนี้ออกไปได้

แล้ว!”

อวี๋หมิงหลำงตะโกนสั่ง

กำรปรำกฏตัวของเมียเขำเป็นหมอที่ดีที่สุด ไม่จ ำเป็นต้อง

ให้คนพวกนี้มำสร้ำงควำมยุ่งยำก

“พ่อ สั่งให้คนเอำไฟล์จำกกล้องวงจรปิดในโรงแรมให้

1 2 5 2 2

หน่อย กล้องของถนนรอบๆ ด้วย หลักๆ ดูคนที่เข้ำออกในช่วง

สองวัน แล้วก็เอำข้อมูลของทีมต ำรวจจรำจรปำกถนนมำให้ด้วย

ผมต้องกำรสืบรถสำมล้อสีน้ำเงินที่บรรทุกเด็กมำก่อนเกิดเรื่อง

จริงสิ แผนกฉุกเฉินของโรงพยำบำลเมืองได้รับผู้ป่วยเด็ก

ต่ำงชำติไว้คนหนึ่ง จัดกำรคุมตัวไว้ให้ผมด้วย!”

“… เจ้ำเล็ก สมองแกไม่ได้ผิดปกติใช่ไหม?”

คนที่เมื่อกี้ยังอำกำรทรุดหนักต้องรีบพำไปห้องฉุกเฉิน

ตอนนี้อยู่ๆ ก็ฟื้นขึ้นมำมีพลังฮึกเหิม พูดสั่งออกมำได้เป็นฉำกๆ

ใครเห็นก็ต้องคิดว่ำอำกำรไม่ปกติ

“ตอนนี้เมียผมไม่อยู่ข้ำงตัว ผมจะท ำตัวแอ๊บแบ๊วให้ใครดู?

นี่เป็นท่ำทำงของผมเวลำท ำงำน อย่ำพูดมำกรีบไปท ำ! แล้วก็เอำ

แผนที่รอบๆ นี้มำให้ผมด้วย ให้หน่วยอื่นมำช่วย ปิดช่องทำง

ด่วนที่ใช้ออกจำกเมืองให้หมด ตรวจค้นรถทุกคันอย่ำงเคร่งครัด

สถำนที่หลักๆ คือสนำมบิน สถำนีรถไฟ ท่ำเรือ”

เห็นทุกคนยืนนิ่งเป็นท่อนไม้อวี๋หมิงหลำงก็พูดอย่ำงใจเย็น

“ตอนนี้ผมมีสติดี ไม่มีตอนไหนที่ผมจะมีสติเท่ำตอนนี้อีก

แล้ว ผมสงสัยว่ำมีคนจงใจลักพำตัวเมียผม อีกทั้งยังสร้ำง

1 2 5 2 3

สถำนกำรณ์อุบัติเหตุให้ดูเหมือนตำย ตอนนี้ผมต้องหำหลักฐำน

ที่มีน้ำหนัก หำตัวเมียผมว่ำถูกซ่อนอยู่ที่ไหน ถ้ำยังมีค ำถำมกัน

อยู่ก็เก็บไว้ก่อน ขอแค่ให้ควำมร่วมมือกับผมก็พอ”

อวี๋หมิงหลำงในเวลำนี้หรอกถึงจะใช่ผู้บัญชำกำรที่ไม่เคย

พบกับควำมพ่ำยแพ้ในเวลำท ำงำน

พี่ใหญ่กับพี่รองมองพ่อตัวเอง พลโทอวี๋พยักหน้ำ

“ท ำตำมที่เจ้ำเล็กมันบอก”

ถึงทุกคนจะรู้ว่ำมีควำมเป็นไปได้สูงที่ตอนนี้อวี๋หมิงหลำงจะ

ท ำไปเพรำะรับควำมจริงไม่ได้ แต่มีอะไรให้ท ำก็ย่อมดีกว่ำอยู่

ว่ำงๆ

หลังจำกที่อวี๋หมิงหลำงสั่งทุกอย่ำงเสร็จเขำก็ไม่ได้พูดเรื่อง

ส ำคัญ

เขำไม่ได้ขอดูศพที่ไม่สมบูรณ์นั่น

ก่อนที่สิ่งที่เขำคำดเดำจะได้รับกำรยืนยัน เขำไม่มีควำมกล้ำ

ที่จะไปดู กลัวว่ำถ้ำดูแล้วควำมเข้มแข็งที่เพิ่งสร้ำงได้จะพังทลำย

ไปหมด ตอนนี้สิ่งที่ช่วยค้ำจุนอวี๋หมิงหลำงให้ยืนหยัดได้ก็คือ

1 2 5 2 4

ภำพเสี่ยวเชี่ยนเหมือนฝันเมื่อครู่

เขำกลัวว่ำถ้ำไปดูศพที่ไม่สมบูรณ์นั่นแล้วเกิดเป็นสุดที่รัก

ของเขำจริงๆ แม้แต่ควำมกล้ำที่จะสืบเรื่องนี้ต่อก็คงหำยไปด้วย

สิ่งที่อวี๋หมิงหลำงต้องกำรได้มำอย่ำงรวดเร็ว แม่อวี๋และ

ผู้หญิงทุกคนในห้องถูกเขำไล่ออกไปหมด เหลือพ่ออวี๋และพี่ๆ

อยู่กับเขำ

ต้ำอีกับพี่สะใภ้ใหญ่พยุงแม่อวี๋ออกไป ครำบน้ำตำยังอยู่บน

ใบหน้ำของทั้งสำมคน วันนี้สะเทือนใจมำก ร้องไห้จนน้ำตำเหือด

แห้งแล้วก็ร้องอีก หยุดไม่ได้

แม่อวี๋พยำยำมข่มควำมเศร้ำในใจ สถำนกำรณ์แบบนี้ลูก

ชำยคนเล็กอำกำรผิดปกติไม่ยอมเผชิญหน้ำกับควำมจริง เธอใน

ฐำนะที่เป็นผู้อำวุโสก็ต้องเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงช่วยคุมสถำนกำรณ์

“พวกเรำแบ่งหน้ำที่กัน ถึงเรื่องรำวมันจะน่ำเศร้ำเหลือเกิน

แต่ต้องแจ้งให้ใครทรำบบ้ำงยังไงก็ต้องแจ้ง เถ้ำกระดูกของเสี่ยว

เชี่ยน… ยังไม่เย็น…”

ค ำพูดนี้ท ำให้ทุกคนพำกันร้องไห้อีกรอบ คนดีๆ แบบนั้น

ท ำไมแม้แต่ศพก็ยังไม่สมบูรณ์?

1 2 5 2 5

แม่อวี๋กลั้นน้ำตำไว้ “ต้ำอีไปแจ้งให้แม่เสี่ยวเชี่ยนทรำบ บ้ำน

นั้นรักเสี่ยวเชี่ยนยิ่งกว่ำชีวิตจะต้องเสียใจมำกแน่นอน ต้ำอีหนูอยู่

กับเสี่ยวเชี่ยนมำนำน น่ำจะช่วยคนแก่ให้สงบสติอำรมณ์ได้ ถึงจะ

เลี่ยงควำมเสียใจไม่ได้ แต่เรำก็ต้องพยำยำมอย่ำให้ทำงนั้นเป็น

อะไรไป”

ต้ำอีพยักหน้ำทั้งน้ำตำ

แม่อวี๋หันไปพูดกับพี่สะใภ้ใหญ่ “เจำเจำ หนูรับหน้ำที่ไปแจ้ง

ทำงมหำวิทยำลัยกับทำงห้องทดลอง จริงสิ เสี่ยวเชี่ยนยังมีพ่อ

บุญธรรมด้วย ก็ต้องแจ้งเหมือนกัน ได้ยินว่ำหลำนอยู่กับพ่อบุญ

ธรรม… เห้อ พวกเรำไปอุ้มกลับมำดีกว่ำ นั่นเป็นหลำนสำวของ

ตระกูลอวี๋… หลำนสำวที่น่ำสงสำรของฉัน อำยุแค่นี้ต้องมำเสีย

แม่ไป…”

แม่อวี๋พูดไม่ออกแล้ว เธอเอำมือปิดหน้ำร้องไห้อยู่สักพัก

กว่ำจะห้ำมน้ำตำตัวเองได้ จำกนั้นก็พยำยำมพูดต่อ

“เดี๋ยวแม่จะรับหน้ำที่ดูแลงำนศพเอง ต้องติดต่อทำงส ำนัก

ฌำปนกิจก่อน พวกเรำจะจ้ำงช่ำงแต่งหน้ำที่ดีที่สุด เท่ำไรก็ไม่

เกี่ยง ต้องท ำศพให้เป็นรูปเป็นร่ำงให้ได้ เสี่ยวเชี่ยนจำกไป

กะทันหันแถมยังน่ำเวทนำแบบนั้น พวกเรำก็ต้องท ำให้สมบูรณ์

1 2 5 2 6

หน่อย เศษๆ พวกนั้นก็พยำยำมต่อเอำหน่อยแล้วกัน…”

ขณะพูดน้ำเสียงแม่อวี๋ก็สั่นเครือ ช่ำงน่ำเวทนำเหลือเกิน ไม่

กล้ำเผชิญหน้ำเลยจริงๆ ขนำดพวกเธอที่เป็นญำติยังทรมำนใจ

ขนำดนี้ แล้วนับประสำอะไรกับอวี๋หมิงหลำงที่เป็นสำมี?

ขณะที่แม่อวี๋ก ำลังร้องไห้ไปสั่งงำนไป ทันใดนั้นประตูก็เปิด

ออก อวี๋หมิงหลำงเดินออกมำ

ถึงใบหน้ำของเขำจะยังมีควำมโศกเศร้ำอย่ำงที่ยำกจะปิดบัง

แต่ในแววตำกลับดูมีพลังควำมสิ้นหวังหำยไป

“แม่จะให้ส ำนักฌำปนกิจมำต่อศพก็ไม่เป็นไร แต่อย่ำเพิ่ง

จัดงำนศพ”

“ลูกคนนี้นี่ แม่รู้ว่ำแกรับไม่ได้ที่สูญเสียเสี่ยวเชี่ยน แต่พวก

เรำต้องฝังศพให้เสร็จ เขำตำยอย่ำงน่ำเวทนำแกจะปล่อยให้เขำ

เร่ร่อนไม่ได้นะ เรำแต่งเขำเข้ำบ้ำนอย่ำงถูกต้อง ไม่ว่ำเมื่อไรเขำก็

ยังเป็นสะใภ้คนเล็กของตระกูลอวี๋เสมอ นี่เป็นเมียของแกที่แต่ง

อย่ำงถูกต้อง ไม่ว่ำอีกหน่อยแกจะไปอยู่ไกลสักแค่ไหน สุดท้ำย

แกก็ต้องมำฝังรวมกับเขำ”

“ผมฝังรวมกับเมียนั่นเป็นเรื่องในอีกหลำยสิบปีให้หลัง แต่

1 2 5 2 7

ร่ำงที่แตกกระจำยนั่นไม่ใช่เมียผม ถึงผมจะไม่รู้ว่ำศพนี้มำจำก

ไหน แต่ไม่มีทำงใช่เมียผมอย่ำงแน่นอน ถ้ำไม่เชื่อพวกเรำก็ไป

ตรวจดีเอ็นเอ!”

“ไม่ใช่เสี่ยวเชี่ยน?! แต่เศษซำกเสื้อผ้ำนั่น… ไหนจะ

เครื่องประดับกับเศษแว่นอีก…”

“ของพวกนั้นปลอมขึ้นมำได้ แม่ดูนี่!” อวี๋หมิงหลำงเอำแผน

ที่ของโรงแรมที่เขำนั่งศึกษำอยู่นำนมำให้ดู ในนั้นมีจุดส ำคัญที่

เขำท ำสัญลักษณ์ไว้

จุดบกพร่อง จุดที่พบศพ ทั้งหมดถูกเขำวงออกมำแล้ว

“เท่ำที่ผมค ำนวณดูและได้ข้อสรุปออกมำ แรงกระแทกของ

อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่มีทำงไปถึงต ำแหน่งที่เมียผมอยู่ ต่อให้ไปถึงก็

ไม่มีทำงท ำให้แหลกเป็นชิ้นๆ แบบนั้น” ควำมสำมำรถในกำร

ค ำนวณของเขำได้ถูกน ำเอำมำใช้ในตอนนี้

“เบื้องบนสืบได้ว่ำเสี่ยวเชี่ยนหนีเข้ำไปด้ำนในท่ำมกลำง

ควำมชุลมุน ผล”

“เพ้อเจ้อ นี่เป็นกำรดูถูกสติปัญญำของเมียผมอย่ำงรุนแรง

ที่สุด ขนำดคนธรรมดำยังรู้เลยว่ำเวลำเกิดเรื่องให้หนีออกด้ำน

1 2 5 2 8

นอก เหตุกำรณ์ครั้งนี้มีคนบำดเจ็บจ ำนวนหนึ่งแต่ไม่มีคนตำย

แล้วคนฉลำดอย่ำงเมียผมจะหนีไปยังจุดที่อันตรำยในเวลำ

ส ำคัญได้ยังไง?”

“แล้วท ำไมต้องสร้ำงหลักฐำนเท็จล่ะ?”

“มีคนไม่อยำกให้พวกเรำตำมหำเธอเจอ นี่เป็นแผน!”

หลังจำกที่สติของอวี๋หมิงหลำงกลับมำเขำก็นึกถึงบนสนทนำครั้ง

สุดท้ำยในโทรศัพท์กับเสี่ยวเชี่ยนที่ค่อนข้ำงประหลำด

ช่วงเวลำแค่ครึ่งนำทีก่อนเกิดเหตุระเบิดมีคนพำตัวเมียเขำ

ไป!

1 2 5 2 9