แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1501 ไม่ใช้หนี้ ไม่สบำยใจ

“ชู่ว ผมเอง” มู่ฮวำหลีท ำท่ำบอกให้เงียบๆ

เสี่ยวเชี่ยนเอำมือลูบหน้ำอก

“ท ำไมไม่เข้ำทำงประตูเล่ำ ตกใจหมด”

“หน้ำประตูมีกล้อง ไม่สะดวก”

“เย็นขนำดนี้แล้วมีเรื่องอะไรหรือเปล่ำ?”

มู่ฮวำหลีหยิบกระดำษใบหนึ่งออกมำจำกหน้ำอกยื่นให้

เสี่ยวเชี่ยน เมื่อเปิดออกก็พบว่ำเป็นแผนที่ของที่นี่

“แมวหลีฮวำนำย”

เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจ

“ตอนนี้หกโมงตรง คุณนอนเอำแรงสักหน่อย อีกหกชั่วโมง

ให้หลังผมจะท ำลำยระบบรักษำควำมปลอดภัยทั้งหมดของที่นี่

ส่วนคุณก็ฉวยโอกำสหนีออกไปซะ อย่ำกลับมำไม่ว่ำจะเกิดอะไร

ขึ้นก็ตำม วิ่งไปข้ำงหน้ำอย่ำงเดียว หลังออกจำกเขตบ้ำนพัก

ส่วนตัวของเจอำร์แล้วจะมีคนของผมรอรับคุณอยู่ที่ข้ำงทำง เป็น

1 2 6 7 8

รถเบนซ์สีด ำ คุณหนีไปกับรถคันนั้น นี่เป็นพำสปอร์ตกับตั๋ว

เครื่องบินขำกลับ”

“แมวหลีฮวำ?” เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจว่ำท ำไมอยู่ๆ เขำก็

ปล่อยเธอไป?

มู่ฮวำหลีถอนหำยใจ “ตอนนี้คุณชักจะเล่นใหญ่เกินไปแล้ว

พี่ชำยกลัวจะปกป้องคุณไม่ไหว”

เรื่องเมื่อตอนกลำงวันมู่ฮวำหลียิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ำมันเสี่ยง

เหลือเกิน

เธอปิดบังมู่กงกงได้หนึ่งครั้ง แต่นำนวันเข้ำควำมจริงจะยิ่ง

เปิดเผย ไม่สู้รีบปล่อยเธอไปเสียตั้งแต่ตอนนี้

เสี่ยวเชี่ยนได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกผิดในใจสุดๆ

เธอยอมรับว่ำสำเหตุที่เธอลงมือโหดแบบนั้นก็เพรำะอยำก

บีบให้มู่ฮวำหลีช่วยเธอให้ออกไปจำกที่นี่

เสี่ยวเชี่ยนยอมรับว่ำตัวเองเห็นแก่ตัวในเรื่องกำรหนีไปจำก

ที่นี่

เธอรู้อยู่แก่ใจว่ำมู่ฮวำหลีรู้สึกดีกับเธอ แต่ก็ยังจะใช้วิธีแบบ

1 2 6 7 9

นี้บีบบังคับเขำ ซึ่งมันไม่ยุติธรรมกับเขำ

“จะไปก็ไปด้วยกัน ฉันไปแล้วนำยจะท ำไง?”

“ผมเป็นลูกชำยแท้ๆ ของเขำ เขำไม่ท ำอะไรผมหรอก ยิ่งไป

กว่ำนั้นถ้ำผมไปด้วยก็จะไม่มีคนเข้ำห้องควบคุมไปตัดระบบ

รักษำควำมปลอดภัยให้ อำศัยจังหวะที่เขำยังเห็นแก่ผมอยู่บ้ำง

นี่เป็นโอกำสเดียวที่ผมจะปล่อยคุณไปได้”

หำกอยู่นำนเข้ำจนมู่กงกงเอะใจ ถึงตอนนั้นก็จะไม่มีใครช่วย

เสี่ยวเชี่ยนได้จริงๆ แล้ว

มู่เทียนกังเป็นคนที่ไม่ไว้ใจใครง่ำยๆ เขำไม่เชื่อใจใครร้อย

เปอร์เซ็นต์ เขำกังวลว่ำมู่ฮวำหลีจะติดต่อคนของฟำร์มเจ็ดหมู่จึง

ตัดขำดมู่ฮวำหลีออกจำกอุปกรณ์สื่อสำรทั้งหมด แม้แต่

อินเทอร์เน็ตก็ไม่ให้ใช้ จุดนี้ยังสู้หนำนกั่วไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

แต่อีกด้ำนหนึ่ง อยู่ที่นี่มู่เทียนกังก็ไม่เชื่อใจคนอื่นง่ำยๆ

ห้องควบคุมระบบรักษำควำมปลอดภัยของบ้ำนนี้ นอกจำกเขำ

กับมู่ฮวำหลีแล้วใครก็ห้ำมเข้ำไป

กำรท ำแบบนี้ถือเป็นกำรได้ประโยชน์สองชั้นคือ ท ำให้

ลูกน้องต้องคอยจับตำดูกันเอง และก็ไม่มีใครได้สิทธิ์ผูกขำดไป

1 2 6 8 0

คนเดียว

แต่มู่เทียนกังไม่มีทำงนึกถึงว่ำสองคนที่เขำค่อนข้ำงไว้ใจจะ

คิดหักหลังพร้อมกันเพรำะกำรยุยงของเสี่ยวเชี่ยน

“ไม่ได้ ฉันไปตอนนี้ไม่ได้”

ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะอยำกออกจำกที่นี่มำกก็ตำม แต่ถ้ำมู่ฮวำหลี

อยู่ต่อในใจเธอก็รู้ว่ำจะเกิดอะไรขึ้น

ในใจของตำเฒ่ำบ้ำมู่เทียนกังไม่มีหรอกค ำว่ำสำยเลือด ถ้ำ

เขำพบว่ำมู่ฮวำหลีปล่อยเธอไปแล้วมีควำมเป็นไปได้สูงว่ำจะเล่น

งำนลูกชำยตัวเองอย่ำงโหดเหี้ยม

“งั้นเอำแบบนี้ ฉันไปช่วยนำยตัดกระแสไฟด้วย พวกเรำหนี

ไปด้วยกัน หรือไม่ก็พวกเรำหำวิธีอื่น อย่ำงเช่นสะกดจิตตำแก่

นั่น” ไม่ว่ำเมื่อไรประธำนเชี่ยนก็ไม่มีทำงทิ้งเพื่อน ถึงเธอจะใช้

ประโยชน์จำกควำมรู้สึกที่แมวหลีฮวำมีให้เพื่อหนีไปจำกที่นี่ แต่

เธอก็อยำกพำเขำไปด้วย

ขอแค่ไปถึงอำณำเขตของสำมีเธอ เธอกับแมวหลีฮวำก็จะ

ปลอดภัย

1 2 6 8 1

“แบบนั้นจะยิ่งเสียเวลำ โอกำสที่คุณจะหนีไปได้ก็น้อยลง

เสี่ยวเชี่ยน คุณไม่เหมือนกับผม คุณยังมีครอบครัว แล้วก็… คนที่

คุณชอบก ำลังรอคุณอยู่ ส่วนครอบครัวผมอยู่ที่นี่”

มู่ฮวำหลีหยุดไปชั่วขณะ “ตอนนี้คุณน่ำจะบอกควำมจริงกับ

ผมได้แล้วนะ อันที่จริงคุณไม่ได้สูญเสียควำมทรงจ ำใช่ไหม?”

เสี่ยวเชี่ยนมองหน้ำเขำ ทันใดนั้นก็รู้สึกอยำกร้องไห้

นี่เป็นเรื่องที่โหดร้ำยที่สุดที่เธอท ำ ท ำร้ำยคนที่รักเธอเพื่อ

คนที่เธอรัก

“ฉันสูญเสียควำมทรงจ ำจริงๆ…”

เห็นเธอยังยกเรื่องสูญเสียควำมทรงจ ำมำอ้ำงมู่ฮวำหลีก็ยิ้ม

เจื่อนๆ”จนถึงตอนนี้คุณก็ยังไม่ยอมเชื่อใจผมอีกเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนส่ำยหน้ำ “ไม่ใช่นะ ควำมทรงจ ำที่ฉันสูญเสีย…

เป็นของเมื่อชำติก่อน”

“ชำติก่อน?!”

“เรื่องบำงอย่ำงฉันไม่เคยพูดแม้แต่กับสำมีตัวเอง อำจเพรำะ

พูดไปมันฟังดูเหลือเชื่อ อันที่จริงฉันมีควำมทรงจ ำเมื่อชำติก่อน

1 2 6 8 2

ติดตัวมำด้วย ถึงฉันจะลืมไปแล้วว่ำเมื่อชำติก่อนเกิดอะไรขึ้นบ้ำง

แต่ฉันคิดว่ำมันน่ำจะมีนำยอยู่ด้วย นำยรู้ไหม พอฉันเห็นนำยฉัน

ก็จะรู้สึกผิดในใจ โดยเฉพำะหลังจำกที่อ่ำนหนังสือเล่มนั้นของ

นำยควำมรู้สึกก็ยิ่งรุนแรงมำก”

“ล้อกันเล่นเหรอ… ?”

“เปล่ำเลย ถึงฉันจะชอบหลอกคนได้เป็นตุเป็นตะ แต่ครั้งนี้

ฉันไม่ได้โกหกนำย เรื่องพวกนี้ชีวิตนี้ฉันอำจบอกนำยแค่คนเดียว

แม้แต่กับสำมีฉันก็ไม่บอก”

“ท ำไม?”

“เพรำะนำยเป็นพี่ชำยของฉัน…” เป็นจิตใต้ส ำนึกของเธอที่

ย้ำเตือนถึงผู้ชำยที่เธอติดค้ำงเอำไว้

ในที่สุดเสี่ยวเชี่ยนก็เปิดใจ เธอน้ำตำคลอพูดกับมู่ฮวำหลี

“ขอโทษนะ ที่จนถึงตอนนี้ฉันก็ให้ควำมรักกับนำยไม่ได้ ฉัน

อธิบำยไม่ถูกว่ำควำมรักมันคืออะไร และก็ไม่รู้ว่ำท ำไมมันถึงได้

เกิดขึ้น ฉันรักอวี๋หมิงหลำงเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้

ต่อให้นำยดีกับฉันมำกแค่ไหนก็ตำม ฉันซึ้งใจนะ แต่ฉันให้ควำม

รักตอบแทนนำยไม่ได้ สิ่งที่ฉันให้ได้ก็คือควำมลับที่ฉันไม่เคย

1 2 6 8 3

บอกใคร แมวหลีฮวำ ต่อให้ก่อนหน้ำนี้ฉันมีเรื่องปิดบังนำย แต่

นับจำกนี้ไป นำยเป็นเพียงคนเดียวบนโลกนี้ที่รู้ควำมลับของฉัน”

เธอมอบควำมรักให้อวี๋หมิงหลำงไป แต่กลับบอกควำมลับ

กับแมวหลีฮวำคนที่เธอรู้สึกผิดในใจ

“ผมควรขอบคุณที่คุณไว้ใจหรือเปล่ำ… เฉินเสี่ยวเชี่ยน

ท ำไมคุณถึงได้โหดร้ำยแบบนี้?” ดวงตำของแมวหลีฮวำเริ่มแดง

เป็นครั้งแรกที่เขำรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจ

ผู้หญิงที่เขำชอบมำกพูดแบบนี้กับเขำทั้งน้ำตำ มันท ำให้เขำ

เศร้ำมำก

“ชอบผมไม่ได้เลย… จริงๆ เหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ตอบ แต่น้ำตำเธอที่ร่วงหล่นได้ให้ค ำตอบกับ

เขำแล้ว

มู่ฮวำหลีโบกมือ “ช่ำงเถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว เห็นคุณเป็น

แบบนี้แล้วหงุดหงิด”

อยู่ด้วยกันมำสำมวันจนติดค ำพูดประจ ำของเธอมำแล้ว

1 2 6 8 4

ช่วงเวลำสำมวันนี้มีควำมสุขจริงๆ แต่กลับสั้นเหลือเกิน สั้น

เสียจนเขำได้มำแค่ค ำพูดติดปำกของเธอ ท ำให้เขำทิ้งร่องรอยไว้

ในหัวใจเธอไม่ได้

“รีบกลับไปอยู่กับหมำทหำรของคุณเลยไป อย่ำมำท ำผม

หงุดหงิดใจอยู่ที่นี่”

“ไม่ได้! คืนนี้ไปด้วยกัน นำยกลับไปกับฉัน ฉันจะคุยกับพ่อ

ให้เอง ต่อไปนำยก็อยู่กับฉันนั่นแหละ ฉันจะเปิดออฟฟิศใน

ประเทศ หรืออำจเป็นออฟฟิศที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลกเลยก็ได้

ฉันจะจ้ำงนำยด้วยเงินที่สูงมำก นำยก็ไปช่วยกันบุกเบิกกับฉัน

ฉันขอรับปำกว่ำจะรักษำโรคกลัวหมำของนำยให้หำย ฉันท ำได้

แน่ ถึงตอนนั้นถ้ำคนสวยมีลูกฉันจะยกตัวที่ดีที่สุดให้นำย นำยจะ

พำมันออกไปเดินเล่นได้อย่ำงภำคภูมิ มันจะใหญ่สุดในหมู่บ้ำน

ไม่มีหมำตัวไหนกล้ำหือกับมัน!”

เห็นๆ อยู่ว่ำฟังแล้วน่ำข ำ แต่กลับท ำให้ดวงตำของมู่ฮวำหลี

แดงกว่ำเดิม “ยิ่งพูดยิ่งน่ำร ำคำญ นิสัยชอบปั่นหัวคนเปลี่ยน

ไม่ได้เลยหรือไง? หมำที่น่ำร ำคำญของบ้ำนคุณนอกจำกขู่ผม

แล้วยังจะขู่ใครได้อีก? ยังจะมำพูดว่ำไม่มีหมำตัวไหนกล้ำหือ

คุณคิดจะให้ผมจูงลูกของหมำที่นิสัยแอ๊บแบ๊วเหมือนหมำชิบะ

1 2 6 8 5

ออกไปให้หมำตัวอื่นไล่กวดเหรอ? ลูกของคนที่ไม่ได้เรื่อง ลูกไม้

ก็หล่นไม่ไกลต้นหรอก”

“เพ้อเจ้อ! นำยรู้ได้ไงว่ำลูกของคนสวยจะเหมือนหมำชิบะ?

เรื่องของรุ่นก่อนไม่เกี่ยวกับรุ่นต่อไป นำยไม่เหมือนกับเขำ! มู่ฮ

วำหลีถ้ำนำยไม่ไปฉันก็ไม่ไป ถึงฉันจะไม่รู้ว่ำชำติก่อนฉันเป็นหนี้

นำยเท่ำไร แต่หินก้อนนี้กดทับอยู่ในใจท ำฉันอึดอัดมำก อย่ำง

มำกฉันก็แค่ชดใช้ให้นำยด้วยชีวิต อย่ำให้ฉันต้องติดค้ำงอีก

เลย!”

เรื่องของควำมรู้สึกถ้ำติดค้ำงสะสมไปมำกๆ ก็คือหนี้ที่

ชดใช้ไม่จบไม่สิ้น ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะลืมเรื่องเมื่อชำติก่อนไปแล้ว

แต่นับตั้งแต่เธอได้อ่ำนหนังสือเล่มนั้นที่แมวหลีฮวำเอำมำให้

เธอก็รับรู้ได้ถึงควำมรู้สึกนั้น

หำกไม่ได้ชดใช้หนี้ก้อนนี้คงไม่สบำยใจไปตลอดชีวิต

1 2 6 8 6