แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1512 ไม่มีหรอกคืนวันอันแสนสุข
คลังอัจฉริยะ
เสี่ยวเชี่ยนเดำถูกแล้ว
ก่อนตอบค ำถำมเธอเดำว่ำจะต้องเป็นหน่วยงำนไหนสักที่
ถูกใจในควำมสำมำรถของเธออย่ำงแน่นอน คิดจะมำทำบทำม
เธอ
จนกระทั่งค ำถำมข้อสุดท้ำยปรำกฏ สิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนสงสัยใน
ใจก็เป็นรูปเป็นร่ำง ดังนั้นเธอจึงไม่แปลกใจตอนที่คนๆ นี้แนะน ำ
ตัว
“โดยส่วนตัวผมชอบอยู่ค ำพูดหนึ่ง มีที่ไหนกันคืนวันอันแสน
สุข มันก็แค่มีคนคอยท ำงำนอย่ำงหนักเพื่อเรำในที่ที่เรำมองไม่
เห็น หน่วยงำนของเรำก็คือแบบนั้น ส ำหรับประชำชนทั่วไปแล้ว
พวกเรำก็แค่บุคคลในต ำนำน ทั้งชำติอำจไม่ได้ปรำกฏตัวให้
ประชำชนได้เห็นเลยด้วยซ้ำ ดังนั้นสิ่งที่คุณกลุ้มว่ำอยู่ต่อหน้ำคน
มำกมำยจะท ำตัวไม่ถูกไม่มีแน่นอนครับ”
นี่เป็นหน่วยงำนที่ลับสุดยอดหน่วยงำนหนึ่ง คอยให้ข้อมูล
1 2 7 7 8
วิจัยหำแผนงำนแก้ปัญหำให้กับผู้วำงแผนกลยุทธ์ พิทักษ์ควำม
สงบและควำมมั่นคงของประเทศ แต่หลำยคนกลับไม่รู้เลยด้วย
ซ้ำว่ำมีคนกลุ่มนี้ที่เสียสละอย่ำงเงียบๆ พูดง่ำยๆ ก็คือ กลุ่ม
มันสมอง
หลำยคนไม่รู้จักหน่วยงำนนี้ คนที่เข้ำไปอยู่ในนั้นได้ล้วน
มำกควำมสำมำรถ คลังอัจฉริยะที่มีควำมเป็นนำนำชำติได้เป็น
ทิศทำงส ำคัญในกำรพัฒนำอนำคต ในฐำนะที่เสี่ยวเชี่ยนเป็นหัว
กะทิของแวดวงจิตแพทย์ในประเทศ จึงไม่แปลกที่จะถูกจับตำ
มอง
โอกำสที่หยิบยื่นมำให้นี้ทั้งเหนือควำมคำดหมำยทั้ง
สมเหตุสมผล
ชำติที่แล้วเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้เจอโอกำสแบบนี้ จึงไม่เคยถูก
ใครทำบทำม คนพวกนี้แนะน ำรำยละเอียดให้เสี่ยวเชี่ยนฟังอย่ำง
คร่ำวๆ มองออกเลยว่ำพวกเขำถูกใจในควำมสำมำรถของเธอ
อยำกชวนเธอไปเข้ำร่วมด้วยจริงๆ
อวี๋หมิงหลำงไม่พอใจวิธีที่มัดมือชกให้เสี่ยวเชี่ยนท ำ
แบบสอบถำม แต่เสี่ยวเชี่ยนเข้ำใจ
1 2 7 7 9
บุคคลระดับนี้มำทำบทำมเธอด้วยตัวเองแสดงว่ำให้
ควำมส ำคัญมำก อยำกเห็นตัวตนจริงๆ เมื่ออยู่ในสภำวะที่
กะทันหัน เห็นได้ชัดว่ำวิธีนี้ชัดเจนที่สุด
พออยู่กับอวี๋หมิงหลำงนำนวันเข้ำในใจเธอก็เริ่มมีควำมฝัน
อยำกท ำเพื่อชำติ แต่เมื่อนึกถึงสถำนกำรณ์ของตัวเองในตอนนี้
ถ้ำเธอเข้ำร่วมหน่วยงำนพวกนี้ ออฟฟิศของตัวเองก็อำจเปิด
ไม่ได้
สงครำมอันดุเดือดกับเจอำร์ใกล้เข้ำมำทุกที แค้นนี้ถ้ำไม่
ช ำระเสี่ยวเชี่ยนย่อมค้ำงคำใจ
นอกจำกนี้เธอยังกังวลเรื่องอื่นอีก
ลูกสำวของเธอยังเล็ก ต้องอยู่ในควำมดูแลของพ่อแม่ ถ้ำ
เธอเข้ำร่วมหน่วยงำนนี้เวลำส่วนใหญ่ก็คงหมดไปกับกำรท ำงำน
ต ำแหน่งของเธอแน่ล่ะว่ำเงินไม่ขำดมือแน่นอน แต่เธอขำดกำร
ใช้ชีวิตครอบครัวแบบคนปกติ
ดังนั้นหลังจำกคิดไปคิดมำเสี่ยวเชี่ยนก็ปฏิเสธพร้อมอธิบำย
เหตุผลอย่ำงอ้อมๆ
บำงทีในสำยตำของคนนอก กำรปฏิเสธค ำเชิญแบบนี้เพื่อ
1 2 7 8 0
ครอบครัวเล็กๆ ของตัวเองเป็นควำมคิดที่เห็นแก่ตัวไม่ท ำเพื่อ
ส่วนรวม แต่ประธำนเชี่ยนไม่เสียใจ
นับตั้งแต่เสี่ยวเฉียงปกป้องเธอโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น เธอก็
ยอมเอำครอบครัวเป็นที่ตั้งเพื่อผู้ชำยคนนี้ บำงทีวันหนึ่งใน
อนำคตอำจจะมีน้องให้เสี่ยวเหวย เพิ่มควำมครึกครื้นใน
ครอบครัว ยำกที่จะจับปลำสองมือ ถึงจะเสียดำยแต่ไม่เสียใจ
คนพวกนั้นเสียดำยที่เสี่ยวเชี่ยนปฏิเสธ ในขณะที่ก ำลังคิดว่ำ
เสี่ยวเชี่ยนได้พลำดโอกำสส ำคัญไปแล้ว คนที่พูดน้อยที่สุดก็ได้
ปล่อยหมัดเด็ด
“คุณเคยได้ยินเรื่องเทพเอ้อหลำงก้วนเจียงโข่วไหม?”
ตรงนี้มีแต่คนฉลำด พอพูดถึงเรื่องนี้ทุกคนก็เข้ำใจ
อีกสองคนมองลูกพี่อย่ำงไม่เชื่อสำยตำ คนๆ นั้นส่ำยหน้ำ
อย่ำงจนปัญญำ
“กับคนเก่งๆ เรำมักต้องยืดหยุ่นให้เสมอ เป็นไง ผู้หญิงเจ้ำ
เล่ห์ ตอนนี้พอใจหรือยัง?”
แน่นอนว่ำเสี่ยวเชี่ยนรู้เรื่องต ำนำนเทพเอ้อหลำง
1 2 7 8 1
เทพเอ้อหลำงก้วนเจียงโข่ว เชื่อฟังค ำสั่งแต่ไม่ผูกมัด
ปกติคอยเฝ้ำอยู่ที่ก้วนเจียงโข่ว ถ้ำเบื้องบนต้องกำรตัวเขำก็
จะกลับไปช่วย เชื่อฟังค ำสั่งแต่ก็มีจุดยืนของตัวเองฟังดูเหมือน
ขัดแย้งกัน แต่ถ้ำคิดดูดีๆ เด็ดขำดสุดๆ
เชื่อฟัง คือทุกคนร่วมงำนกัน เหมือนกับว่ำนับถือเป็นลูกพี่
แต่ไม่ใช่เบื้องบน ยำมปกติมีอะไรท ำก็ไปท ำ จะสร้ำงธุรกิจหรือ
อะไรก็ว่ำไปเบื้องบนไม่สนใจ แต่ถ้ำมีเหตุจ ำเป็นให้มำช่วยก็มำ
อำรมณ์เหมือนเป็นผู้ช่วยจำกภำยนอก
กำรผูกมัดก็คือมีควำมสัมพันธ์กันแบบเบื้องบนเบื้องล่ำง
เบื้องบนสั่งอะไรก็ต้องท ำ
“ถึงพวกเรำจะไม่เคยมีกรณีพิเศษแบบนี้มำก่อน แต่
ควำมสำมำรถและทรัพยำกรของคุณเป็นสิ่งที่พวกเรำต้องกำร
ในตอนนี้ หวังว่ำคุณจะเก็บไปพิจำรณำให้ดี”
“ไม่ต้องพิจำรณำแล้วล่ะค่ะ ฉันตกลง”
พอเสี่ยวเชี่ยนไปแล้วทั้งสำมคนก็ยิ้มให้กัน ถึงขั้นตอนจะ
ขลุกขลัก แต่สุดท้ำยก็ส ำเร็จ
1 2 7 8 2
แต่มีคนคิดเรื่องส ำคัญขึ้นมำได้
“เชื่อฟังแต่ไม่ผูกมัด งั้น… เรำก็ต้องให้เงินพิเศษหรือเปล่ำ?”
ถ้ำผูกมัดก็คือระบบปกติ ท ำหน้ำที่ในขอบเขตงำนของ
ตัวเองไม่ต้องจ่ำยเงินเพิ่ม แต่ถ้ำไม่ผูกมัด… แต่ไหนแต่ไรมำล้วน
ต้องให้เงินเพิ่ม
ผู้หญิงคนนี้มันเจ้ำเล่ห์จริงๆ!
∗∗∗
หลังจำกเสี่ยวเชี่ยนออกมำได้เห็นอวี๋หมิงหลำงที่รออยู่ด้ำน
นอกก็สบำยใจ
“ปฏิเสธไปแล้ว?” อวี๋หมิงหลำงถำม
เสี่ยวเชี่ยนยักไหล่ “เปล่ำ”
“คุณ… ยอมตกลงเหรอ?” นี่มันไม่ใช่นิสัยของเมียเขำเลยนะ
“ก็เปล่ำ”
“… ?” แล้วมันอะไรกันล่ะ?
1 2 7 8 3
“ไปเถอะๆ ~ คนที่บ้ำนยังรอพวกเรำกินข้ำวกันอยู่นะ” เสี่ยว
เชี่ยนดันตัวเขำ
ใครบอกกันว่ำงำนกับครอบครัวไปด้วยกันไม่ได้ ใครบอก
กันว่ำหน้ำที่กับผลประโยชน์เป็นสิ่งที่ขัดแย้งกันเอง มันมีจุด
สมดุลเสมอ แสดงควำมเป็นตัวของตัวเองให้เต็มที่ เป็นตัวเองที่
สวยที่สุด รักคนที่ควรรักที่สุด เลี้ยงลูกให้มีคุณภำพ ใช้ชีวิตอย่ำง
มีควำมสุข
แต่ทว่ำ ควำมสุขของประธำนเชี่ยนกลับถูกพ่อหักหน้ำใน
ระหว่ำงรับประทำนอำหำร
“ดังนั้น… ลูกก็เลยยอมให้เขำจ้ำงรำคำถูก?”
มันเจ็บที่ใจ!
รำคำค่ำตัวของลูกสำวเขำตอนนี้ ถึงจะเทียบกับเขำไม่ได้แต่
ก็ไม่ใช่ต่ำๆ ไปรับปำกเป็นผู้ช่วยให้ไม่เท่ำกับลดกระหน่ำ
ซัมเมอร์เซลล์เลยเหรอ?
“พูดอะไรไม่น่ำฟัง เกิดเป็นคนจะเอำแต่ผลประโยชน์ได้ไง?”
เสี่ยวเชี่ยนออกจะพอใจ
1 2 7 8 4
พ่อชีพูดอย่ำงเหนื่อยหน่ำย โบกมือ “ลูกอยำกท ำเล่นๆ มัน
ก็ได้ แต่อำหำรหลักก็ยังต้องกิน เห็นแมวหลีฮวำบอกว่ำ ลูกจะ
เปิดออฟฟิศเหรอ?”
“อ่อ ก็วำงแผนไว้แบบนั้น…” แผนเดิมของเสี่ยวเชี่ยนคือ
เรียนด็อกเตอร์ให้จบก่อนค่อยสร้ำงกิจกำร แต่หลังจำกที่เธอถูก
ลักพำตัวไปก็ได้เปลี่ยนควำมคิด
จะล้ำงแค้นไอ้เฒ่ำหัวหงอกนั่น ถ้ำไม่มีทีมของตัวเองก็ท ำ
ไม่ได้
“คนพอเหรอ?”
“ตอนนี้มีแค่หนูกับพี่ชำย… ถ้ำรวมลูกศิษย์หนูด้วยก็สำมคน
แล้ว”
ลูกศิษย์เธอยังไม่จบปริญญำโทเลยด้วยซ้ำ เห็นได้ชัดว่ำไม่
มีคนจริงๆ
“ให้พ่อแบ่งคนมำไหม?”
“ไม่ต้องค่ะ ขอเวลำหนูหน่อยหนูจะสร้ำงทีมขึ้นมำเอง
หลักๆ คือทำบทำมคนต้องใช้เวลำ”
1 2 7 8 5
“ทำบ… ทำม?” หนงเย่ำกลืนผักกวำงตุ้งลงคออย่ำง
ยำกล ำบำก “ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ เธอจะยืมคนของพี่ก็ได้ไม่มี
ปัญหำ แต่ห้ำมมำทำบทำมเด็ดขำด!”
คนของฟำร์มเจ็ดหมู่มีไม่มำก แต่ทุกคนล้วนมีประสิทธิภำพ
ตอนนี้ส่วนใหญ่ชีอวี่เซวียนไม่สนใจเท่ำไรแล้ว งำนของฟำร์มยก
ให้หนงเย่ำจัดกำร ศิษย์น้องไม่ช่วยเขำ เขำก็แทบกระอักแล้ว นี่
ถ้ำยังมำทำบทำมคนออกไปอีกเขำได้อกแตกตำยแน่ จริงๆ แล้ว
ตอนนี้เขำก ำลังโวยวำยเรื่องที่เสี่ยวเชี่ยนดึงตัวแมวหลีฮวำไป
เดิมคิดว่ำแมวหลีฮวำกลับมำจะได้มำช่วยแบ่งเบำงำนของ
เขำ นึกไม่ถึงว่ำเฉินเสี่ยวเชี่ยนจะชิงลงมือเอำตัวไปก่อน
“ศิษย์พี่ใหญ่คิดมำกไปแล้ว ฉันจะไปทำบทำมคนของพี่ได้
ยังไง? พวกเรำเป็นพันธมิตรกันนะ!” เสี่ยวเชี่ยนยิ้มเจ้ำเล่ห์ อวี๋ห
มิงหลำงคำบตะเกียบมองหน้ำเมียก็พอจะเข้ำใจแล้ว
“เมียจ๋ำ… หรือคนที่คุณอยำกทำบทำม… คือคนของทำง
นั้น?!”
1 2 7 8 6