แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1513 ให้หนูร่วมด้วยสิ

เสี่ยวเชี่ยนตอบตรงไม่กั๊ก

“ถูกต้อง! เอำคนของทำงนั้นนั่นแหละ!”

“ใครอะ?” หนงเย่ำยังเดำไม่ออก แต่ดูเหมือนพ่อชีจะเข้ำใจ

แล้ว

เสี่ยวเหวยที่นั่งอยู่บนตักอวี๋หมิงหลำงชี้ไปยังปูที่อยู่บนโต๊ะ

“ขน! ขน!”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ “ใช่ ฉันจะไปเอำคนของตำผมขำวนั่น

มำ!”

เสี่ยวเหวยไม่เข้ำใจตำเฒ่ำคืออะไร แต่เข้ำใจที่แม่พูดว่ำ ‘ใช่’

คิดว่ำแม่โอเคแล้วจึงปรบมือแปะๆ แล้วยื่นมืออวบๆ ออกไปจะ

คว้ำ

อวี๋หมิงหลำงดึงมือลูกกลับมำหอม “ไม่ได้นะ”

ช่วงหลำยวันมำนี้ล ำไส้ของเสี่ยวเหวยไม่ค่อยดี แม่ไม่อยู่

บ้ำนจึงไม่มีน้ำนมบริสุทธิ์กิน กินนมผง กินอำหำรเสริม บวกกับ

คิดถึงพ่อแม่จนเป็นร้อนใน ขืนกินปูที่มีฤทธิ์เย็นเข้ำไปจะยิ่ง

1 2 7 8 7

ท้องเสียได้ง่ำย

เสี่ยวเหวยถลึงตำมองอย่ำงไม่เชื่อสำยตำ รู้สึกจิตใจของ

ทำรกน้อยถูกท ำร้ำย สีหน้ำที่มองพ่อรำวกับก ำลังถำมว่ำ แม่บอก

โอเคแล้วท ำไมไม่ให้หนูกิน!

แววตำของเด็กน้อยเริ่มมีน้ำใสๆ เข้ำมำคลอ ปำกเล็กเริ่ม

คว่ำ สีหน้ำน้อยใจสุดๆ แหกปำกร้องไห้จ้ำ อวี๋หมิงหลำงจึงต้อง

อุ้มเดินไปเดินมำ

“แม่เขำหมำยถึงคนผมขำว คนละเรื่องกับที่หนูจะกินเลย”

อวี๋หมิงหลำงอธิบำยให้ลูกสำวฟังอย่ำงใจเย็น สิ่งที่ได้กลับมำคือ

เสียงร้องที่ดังกว่ำเดิม

“ต่อไปพวกลูกต้องหำเวลำอยู่กับเสี่ยวเหวยให้มำกๆ ตอน

ลูกสองคนไม่อยู่เสี่ยวเหวยเป็นเด็กดีมำก” ชีอวี่เซวียนยิ้มมอง

หลำนสำว

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำเข้ำใจควำมหมำยของพ่อ “ค่ะ หนูจะ

เอำใจใส่ให้มำกกว่ำนี้”

ก่อนที่เสี่ยวเชี่ยนจะหำยตัวไป ถึงเสี่ยวเหวยจะติดพ่อติดแม่

แต่ก็ไม่ได้เอำแต่ใจแบบตอนนี้ นี่เป็นกำรแสดงออกของเด็กที่

1 2 7 8 8

รู้สึกขำดควำมปลอดภัย หลังผ่ำนเหตุกำรณ์ครั้งนี้เด็กน้อยคง

รู้สึกกลัวกำรสูญเสีย ดังนั้นพออวี๋หมิงหลำงกับเสี่ยวเชี่ยนกลับ

มำถึงได้อ้อนหนัก เด็กที่ยังพูดไม่ได้กำรร้องไห้เป็นวิธีระบำย

อำรมณ์อย่ำงหนึ่ง

อวี๋หมิงหลำงเอำลูกไม่อยู่แล้วจริงๆ จึงยกให้เสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนรับลูกมำแล้วยิ้มให้ เสี่ยวเหวยกลั้นน้ำตำไม่ร้องแล้ว

มองแม่ด้วยท่ำทำงกลัวๆ เหมือนกลัวว่ำจะถูกแม่ดุ

“ไม่เป็นไร เสียใจก็ร้องออกมำได้เลย ครั้งนี้แม่ท ำให้หนูเป็น

ห่วง” เสี่ยวเชี่ยนหอมแก้มลูก เสี่ยวเหวยถึงได้เอำหน้ำซบอกแม่

อย่ำงสบำยใจ ซบสักพักก็เริ่มอยู่ไม่สุข

คงจะหิว เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนก็อยำกให้นมลูก แต่เธอกลับนึก

ขึ้นได้เรื่องหนึ่ง

“พ่อเคยได้ยินเรื่องยำที่ท ำลำยประสำทส่วนฮิปโปแคมปัส

ไหมคะ?”

“ผนึกควำมทรงจ ำน่ะเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ ชีอวี่เซวียนสีหน้ำเปลี่ยน

1 2 7 8 9

“ไอ้วิปริตนั่นมันเอำยำมำใช้กับลูกเหรอ?!” ลูกสำวเขำ

กลับมำเหมือนเดิมทุกอย่ำง ไม่เหมือนคนสูญเสียควำมทรงจ ำ

เขำจึงไม่ได้คิดไปในทำงนั้น

เสี่ยวเชี่ยนยักไหล่ “ใช่ค่ะ”

ถึงอวี๋หมิงหลำงจะไม่รู้ว่ำมันคืออะไร แต่ดูจำกสีหน้ำ

เครียดๆ ของพ่อตำแล้วเขำก็เครียดตำม

“ไอ้บ้ำพวกนั้นมันท ำอะไรกับคุณ?”

“อย่ำเครียดๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ก็แค่ท ำบำงอย่ำงกับ

ควำมทรงจ ำของฉัน”

อวี๋หมิงหลำงได้ยินแบบนั้นถึงจะสบำยใจขึ้นบ้ำง แต่ก็ยังไม่

วำงใจ สีหน้ำของเขำบ่งบอกว่ำแทบอยำกจะลำกเสี่ยวเชี่ยนไป

ตรวจร่ำงกำยให้ครบทุกส่วนเดี๋ยวนี้เลย

“นำยอย่ำเพิ่งเครียด พ่อกับศิษย์พี่ใหญ่ก็อยู่ หมอใน

โรงพยำบำลรวมกันยังไม่ได้หนึ่งในสิบของสองคนนี้เลย อีกอย่ำง

ก่อนหน้ำนี้แมวหลีฮวำก็อยู่ ถ้ำเกิดปัญหำขึ้นเขำคงช่วยแก้ไป

แล้ว”

1 2 7 9 0

วันนี้แมวหลีฮวำไม่ได้มำ เสี่ยวเชี่ยนแอบเสียดำย

ถึงทุกคนจะไม่ได้ว่ำอะไรเขำ ชีอวี่เซวียนก็แสดงออกว่ำ

ยอมรับเขำได้ แต่จะให้ควำมสัมพันธ์ของทุกคนกลับมำ

เหมือนเดิมยังต้องใช้เวลำ

“แล้วควำมทรงจ ำของลูกได้รับผลกระทบยังไงบ้ำง?” ชีอวี่เซ

วียนถำม

“ก็กระทบส่วนหนึ่ง แต่เรื่องหลักๆ หนูยังไม่ลืม หนูเลย

อยำกจะถำมว่ำยำพวกนั้นมีผลต่อนมแม่หรือเปล่ำ?”

ยังดีตอนที่เสี่ยวเชี่ยนอยู่ที่นั่นแอบรีดนมทิ้งไปได้

ไม่อย่ำงนั้นคงต้องอดทนกลั้นเอำไว้ ถึงตอนนี้เสี่ยวเหวยจะใกล้

หนึ่งขวบแล้ว เสี่ยวเชี่ยนก็ยังตัดสินใจให้ลูกกินนมตัวเองไปอีก

ระยะหนึ่งร่วมกับอำหำรเสริม ท ำแบบนี้ไปให้ครบสองปี

สติปัญญำของลูกก็จะพัฒนำได้ดียิ่งขึ้น

“ผลกระทบยังไม่รู้ ของแบบนั้นมีแต่พวกเจอำร์ที่คิดค้น

พวกเรำไม่แนะน ำให้ใช้ยำควบคุมสมอง ในทำงทฤษฎีสองสำม

วันยำก็จะถูกขับออกมำหมด แต่ในกรณีที่ช้ำก็จะใช้เวลำ

ประมำณหนึ่งสัปดำห์ เรื่องส่งผลต่อนมแม่ไหมตอนนี้ยังไม่มี

1 2 7 9 1

งำนวิจัยมำสนับสนุน อย่ำเพิ่งให้นมลูกดีกว่ำ รออีกสักสองสำม

วัน”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ พ่อเธอพูดมีเหตุผล ลูกเธอคงต้อง

ล ำบำกไปอีกสองสำมวัน

เสี่ยวเชี่ยนเอำขวดนมมำกล่อมให้ลูกกิน เสี่ยวเหวยท ำหน้ำ

เศร้ำๆ

แม่กลับมำแล้วก็ยังไม่ให้หนูกินนมสดจำกเต้ำเหรอ… แต่ยัง

ดีที่แม่อ่อนโยนมำกพอส่วนพ่อก็บ๊องจับใจ เห็นแก่ควำมรักอัน

ยิ่งใหญ่ของพ่อแม่หนูจะฝืนใจกินไม่ท ำตัวงอแง ยังไงซะแม่ก็บอก

ว่ำอีกไม่กี่วันจะกลับมำให้กินเหมือนเดิม

อวี๋หมิงหลำงมองเสี่ยวเชี่ยนป้อนนมลูกทันใดนั้นก็รู้สึก

เหมือนมีสำยตำชั่วร้ำยมองมำ พอเงยหน้ำก็เห็นหนงเย่ำลูบคำง

มองมำทำงเขำ

“มองอะไร?”

“ช่วงหลำยวันนี้คงล ำบำกนำยแย่เลยเนอะ”

มือเสี่ยวเชี่ยนหยุดชะงัก หน้ำเริ่มแดง

1 2 7 9 2

ปำกอยู่ไม่สุขไอ้คนหน้ำด้ำน!

เสี่ยวเฉียงยังไม่เข้ำใจ

“ช่วยเมียชงนมมันจะล ำบำกสักแค่ไหนกัน?” เขำคิดว่ำหนง

เย่ำหมำยถึงตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนให้นมลูกไม่ได้ เขำเลยต้องคอยชง

นมให้ลูก

ชงนม เปลี่ยนผ้ำอ้อม กล่อมลูกนอน เรื่องพวกนี้ไม่ใช่ว่ำพ่อ

ทุกคนต้องท ำให้คล่องอยู่แล้วเหรอ? ล ำบำกตรงไหน?

หนงเย่ำยิ้มเจ้ำเล่ห์ “ไม่ได้หมำยถึงเรื่องนี้ นมแม่ถ้ำไม่ได้ให้

ลูกกินก็ต้องกลั้นไว้ ถึงตอนนั้นนำยไม่ต้องแปลงกลำยเป็นเครื่อง

ปั๊มนมอัตโนมือหรอกเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนถีบอวี๋หมิงหลำงใต้โต๊ะหลำยทีเขำก็ยังคิดไม่ได้

ต้องรอให้หนงเย่ำพูดจบ

นี่ปัญญำอ่อนขนำดไหนกันเนี่ย!

อวี๋หมิงหลำงที่รู้สึกตัวก็หน้ำแดงชนิดที่เห็นได้ยำก อึกอัก

พูดไม่ออก

สมองอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภำพตัวเอง ‘เป็นคนดีด้วยควำม

1 2 7 9 3

เต็มใจ’ คิดจนหน้ำแดงหัวร้อนไปหมด

เสี่ยวเชี่ยนกัดฟัน มองผู้ชำยตัวเองถูกศิษย์พี่ตัวดีหลอก เธอ

หรี่ตำมองจำกนั้นก็ยิ้มพลำงพูด

“เรื่องนี้เกรงว่ำศิษย์พี่ใหญ่น่ำจะถนัดกว่ำเสี่ยวเฉียงของฉัน

นะ? ยังไงซะเสี่ยวเฉียงก็มีครอบครัวแล้วสู้จ ำนวนครั้งในกำรใช้

มือของผู้ดีครองโสดอย่ำงพี่ไม่ได้หรอก พูดถึงเรื่องระดับนี่คนละ

ชั้นกับพี่เลย”

“อืม มีเหตุผล ยิ่งขยันยิ่งคล่อง” พ่อชีก็เอำกับเขำด้วย ช่วย

ลูกสำวเล่นงำนลูกศิษย์ตัวเอง

หนงเย่ำถูกรุมท ำร้ำย เขำตบโต๊ะแล้วสู้กลับ

“ผู้หญิงที่แต่งงำนแล้วอย่ำงเธอพูดพี่ก็พอทนไหว แต่ลุงก็

โสดมำหลำยปี ถ้ำพูดถึงเรื่องนี้น่ำจะถนัดกว่ำผมมะ?”

ชีอวี่เซวียนยังไม่ทันตอบอวี๋หมิงหลำงก็ชิงพูดก่อน

“ไม่ ไม่ ไม่ พ่อตำฉันไม่เหมือนกับนำยที่ผลิตเองท ำลำยเอง

พ่อตำฉันเน้นท ำกำรค้ำกับต่ำงชำติ ไม่เคยขำด…”

นี่ถ้ำมีคนนอกอยู่ด้วยคงตกใจกรำมค้ำง

1 2 7 9 4

ภำยในห้องนี้มีแต่ผู้เชี่ยวชำญด้ำนประสำทยกเว้นอวี๋หมิง

หลำง พอเริ่มเรื่องอย่ำงว่ำต่ำงก็คล่องกันเชียว

เสี่ยวเชี่ยนเอำมือปิดหูลูกอย่ำงใจเย็นโดยไม่สนกำรต่อต้ำน

จำกลูกสำว

แม่ ให้หนูร่วมด้วยสิ

1 2 7 9 5