แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1529 โลกไม่มีทำงหมุนรอบตัวใคร

เรื่องจะใหญ่โตโลกแตกแค่ไหนเมื่อมำถึงเสี่ยวเชี่ยนก็ถูกท ำ

ให้รู้สึกย้อนแย้งได้อย่ำงง่ำยดำย ยิ่งถ้ำเป็นอุปสรรคในใจที่ใคร

ข้ำมผ่ำนไม่ได้เธอกลับพูดเป็นเรื่องง่ำยๆ อย่ำงไม่ท ำงำนก็ไม่มี

กินเสียอย่ำงนั้น

หนำนกั่วพบว่ำเมื่อใดที่เธออยู่กับเสี่ยวเชี่ยนเธอก็จะรู้สึกต่อ

บทไม่ถูก สมองของคนๆ นี้มันช่ำงโลดแล่นจนตำมไม่ทัน

เหลือเกิน

“เธอไม่กลัวฉัน… ?”

“เธอแพ้ให้ฉันตั้งกี่ครั้งแล้ว ฉันจะกลัวเธอท ำไม?” เสี่ยว

เชี่ยนตบบ่ำหนำนกั่ว “แน่นอนว่ำไม่มีใครชนะไปได้ตลอด เธอ

อำยุยังน้อย อยำกเอำชนะฉันใช่ว่ำจะเป็นไปไม่ได้ ขยันๆ เข้ำไว้

รอเธอมีควำมสำมำรถเหนือฉันเมื่อไรฉันจะเพิ่มเงินเดือนให้ก็ได้

ลองคิดแบบนี้ดูสิไม่รู้สึกเหรอว่ำชีวิตเต็มไปด้วยควำมสดใส?”

หนำนกั่วมองเสี่ยวเชี่ยน แอบปวดใจเล็กๆ เจือไปด้วย

ควำมรู้สึกจนปัญญำหน่อยๆ

1 2 9 2 9

“ฉันเป็นโรคติดต่อ… ท ำไมเธอยังพูดแบบนี้อีก?”

“กำรก ำจัดอคติและควำมคิดเห็นที่ไม่ตรงกันเป็นสิ่งส ำคัญ

อย่ำงหนึ่งที่กระตุ้นให้สังคมก้ำวหน้ำขึ้น แต่คนมักจะเกิดกำร

ต่อต้ำนคนที่แตกต่ำงจำกตัวเองโดยสัญชำตญำณ ดังนั้นถึงได้มี

คนดูถูกคนที่ชอบเพศเดียวกัน บำงคนดูแคลนคนพิกำร บำงคน

รังเกียจคนเป็นโรคติดต่อ ทั้งที่จริงๆ แล้วถ้ำไล่ไปถึงต้นเหตุ สิ่ง

ที่ท ำให้เกิดเรื่องแบบนี้ล้วนมำจำกควำมกลัวในสิ่งที่ไม่รู้ เหตุผล

ง่ำยๆ แบบนี้เป็นสิ่งที่คนท ำงำนด้ำนประสำทควรรู้อยู่แล้ว เธอคง

ไม่ได้ไม่รู้นะ?”

“ฉันรู้ แต่ฉัน…”

“คนเป็นหมอยำกที่จะรักษำตัวเองใช่ไหมล่ะ? รู้ไหมว่ำท ำไม

ฉันถึงมำชวนเธอ? เพรำะฉันยอมรับในควำมสำมำรถของเธอ นี่

คือเหตุผลหนึ่ง ยังมีอีกเหตุผลที่ส ำคัญ ฉันคิดว่ำเธอไม่ใช่คนที่

หมดทำงเยียวยำ แมวหลีฮวำวิจำรณ์สมำชิกของเจอำร์ทั้งหมด

ในตอนนี้ได้อย่ำงแม่นย ำ พฤติกรรมของเธอไม่ถึงกับเป็นคนดีแต่

ก็ไม่ใช่คนเลวระย ำที่หมดทำงแก้ไข”

“ฉันไม่ใช่คนเลว?” บำงครั้งเธอยังรู้สึกเลยว่ำตัวเองท ำ

เกินไป โดยเฉพำะกับพี่สำวฝำแฝด

1 2 9 3 0

“ตอนเด็กๆ ฉันคิดว่ำโลกนี้มีแค่ขำวกับด ำ คนก็มีแค่คนดี

กับคนเลว แต่พอโตขึ้นฉันพบว่ำมันยังมีสีเทำอีกด้วย มนุษย์มี

ควำมซับซ้อนหลำกหลำยแง่มุม ควำมคิดแบบนี้ชัดเจนยิ่งขึ้น

หลังจำกที่ฉันมำเป็นจิตแพทย์ ย้อนไปถึงเรื่องสัญชำตญำณของ

มนุษย์ คนต่อให้เลวแค่ไหนก็ยังมีมุมที่ดี คนต่อให้ดีแค่ไหนก็ยัง

มีด้ำนมืดที่ไม่มีใครรู้ นอกจำกส่วนน้อยที่เป็นคนบกพร่องทำง

พันธุกรรมมำแต่ก ำเนิด คนส่วนใหญ่ต่ำงซับซ้อน อย่ำงเช่นเธอ”

“ฉัน?”

“ในสภำวะที่จิตใจไม่นิ่ง สภำพแวดล้อมเป็นยังไงเธอก็เป็น

แบบนั้น เธออยู่เจอำร์แล้วเป็นแบบนั้น บำงทีเธอมำอยู่กับพวก

เรำก็อำจเป็นอีกแบบหนึ่ง ฉันให้โอกำสเธอแล้วนะ จะเลือกทำง

ไหนก็เรื่องของเธอแล้ว”

“ฉัน… ไม่ไหวหรอก คนอื่นรู้เข้ำต้องดูถูกฉันแน่”

“ถ้ำเธอยังติดอยู่กับปัญหำนี้ต่อไปไม่ยอมปล่อยวำงฉันจะ

หักเงินเดือนเธอ โลกไม่มีทำงเปลี่ยนไปตำมควำมคิดของเธอ

หรอก มันโหดร้ำยทำรุณแบบนี้มำนำนแล้ว เรำไม่รู้หรอกว่ำ

โชคชะตำจะเล่นตลกกับเรำเมื่อไร ก็เหมือนกับที่เธอคิดไม่ตกมำ

ตลอดว่ำท ำไมคนที่ป่วยถึงเป็นเธอ เธอเปลี่ยนแปลงโลกไม่ได้

1 2 9 3 1

ท ำได้แค่ยอมรับมัน ถ้ำเธอแคร์มันก็ยังอยู่ ถ้ำเธอปล่อยวำงมันก็

จะไม่ส่งผลกับเธอ โดยส่วนตัวฉันชอบแนวคิดหนึ่งของ

นักปรำชญ์หวำงหยำงหมิงที่ว่ำ นอกใจไร้สรรพสิ่ง”

“นอกใจไร้สรรพสิ่ง?”

“ใช่ ต่อให้โลกจะกว้ำงใหญ่แค่ไหนมันก็ใหญ่แค่ใจของเธอ

เอง เธอมองว่ำโลกเป็นยังไงโลกก็เป็นแบบนั้น คนข้ำงนอก

เหยียดหยำมเธอแต่เธอมองข้ำมมันไป ค ำเหยียดหยำมพวกนั้นก็

ไม่มีแล้ว เธอชอบของสิ่งหนึ่งมันก็มีตัวตน เธอเกลียดไม่ไปคิดถึง

มัน แล้วมันจะเกี่ยวข้องอะไรกับเธอได้อีก?”

พอได้ฟังค ำพูดนี้หนำนกั่วก็เหมือนคิดได้มำกขึ้น แต่พอนึก

ถึงสิ่งที่ผูกมัดเธอไว้กับเจอำร์ เธอก็พูดด้วยน้ำเสียงเศร้ำๆ

“ฉันขอบคุณมำกที่เธอหยิบยื่นน้ำใจในยำมที่ฉันต้องกำร

แต่ตอนนี้ฉันยังไปกับเธอไม่ได้หรอก ฉันยังมีแค้นต้องช ำระ”

“เธอน่ำจะล้ำงแค้นไปแล้วหรือเปล่ำ? ถ้ำฉันเดำไม่ผิด เธอ

เริ่มมันไปแล้ว เขำสมควรป่วยไงก็ต้องป่วย ต่อให้ไปตรวจก็ต้อง

รอระยะหนึ่งถึงจะตรวจเจอ แต่เธอไม่จ ำเป็นต้องกลับไปแล้ว มัน

ไม่ปลอดภัยส ำหรับเธอ”

1 2 9 3 2

“ท ำไมเธอ… ถึงรู้ล่ะ?” หนำนกั่วรู้สึกว่ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นคนเดำ

ทำงยำกยิ่งกว่ำเดิม แค่เธอเริ่มเอ่ยปำกเสี่ยวเชี่ยนก็รู้หมด

“ไม่อย่ำงนั้นฉันจะเป็นนำยทุนหน้ำเลือดได้เหรอ? นั่นก็

เพรำะฉันเอำเวลำที่พวกเธอไร้สำระมำนั่งวิเครำะห์คน ถ้ำบนโลก

นี้มีแต่คนสมบูรณ์แบบ งั้นโลกนี้ก็คงมีแต่ควำมจ ำเจ แล้วจะ

ต้องกำรหมอประสำทอย่ำงพวกเรำไปท ำไม? มำอยู่กับฉันเถอะ

อย่ำกลับไปเลย ฉันจะให้เงินเดือนเธอตั้งแต่เดือนนี้ ถึงจะยังให้

เงินเดือนเธอสูงๆ ไม่ได้ก็เถอะ… เพรำะหนี้ฉันยังบำนเบอะอยู่ แต่

ขอแค่เธอตั้งใจท ำงำนกับแมวหลีฮวำ บุกเบิกตลำดเมืองนอกให้

ดี ฉันไม่ติดค้ำงพวกเธอแน่!”

หลังจำกที่ประธำนเชี่ยนพูดเกลี้ยกล่อมจนถึงประโยค

สุดท้ำยเธอก็รู้สึกว่ำพฤติกรรมที่คิดจะจับเสือมือเปล่ำของเธอมัน

ค่อนข้ำงจะ… พึ่งพำปำกอย่ำงเดียว

“เธอไม่กลัว… ฉันท ำธุรกิจเธอพังเหรอ? ไม่กลัวฉันเอำโรค

ไปติดพนักงำนของเธอเหรอ?”

“เธอจะท ำเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนถำม

“ก็ไม่…”

1 2 9 3 3

เธอไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ได้บ้ำขนำดจะท ำแบบนั้นกับคนที่

เข้ำใจเธอ แน่นอนว่ำหนำนกั่วก็ไม่คิดว่ำถึงมีโอกำสก็จะลงมือกับ

เพื่อนร่วมงำน คนที่มำท ำงำนร่วมกับเฉินเสี่ยวเชี่ยนได้มีคนไอคิว

ต่ำด้วยเหรอ?

“เอำเป็นว่ำฉันไม่เป็นห่วงเรื่องนั้นหรอก เธอไม่ต้องกลับไป

เจอำร์แล้ว มู่เทียนกังที่ไร้น้องชำยย่อมอำรมณ์ฉุนเฉียวบ้ำคลั่ง

เธอกลับไปก็ไปเป็นที่ระบำยอำรมณ์ ถ้ำเธอถูกทรมำนเจียนตำย

อีกอำข่ำก็ต้องมำร้องห่มร้องไห้กับฉัน ถึงตอนนั้นฉันนี่แหละที่จะ

ปวดหัว…”

โลกนี้ยังมีคนที่แคร์เธอด้วยเหรอ? หนำนกั่วหวั่นไหวต่อ

ค ำพูดของเสี่ยวเชี่ยน

“ยังขอใช้ประโยคเดิม นอกใจไร้สรรพสิ่ง เกิดเป็นคน

บำงครั้งก็ต้องรู้จักประนีประนอมกับโลกใบนี้ ปิดกั้นสิ่งไม่ดี

ยอมรับสิ่งดีๆ บ้ำง ท ำใจให้กว้ำงขึ้นหน่อยชีวิตจะได้ง่ำยขึ้น วันนี้

คิดเสียว่ำฉันให้เป็นโบนัสเธอแล้วกัน รักษำฟรี”

“เธอคิดจะเก็บเงินฉันด้วยเหรอ?!”

เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำจริงจังสุดๆ”แน่สิ วงกำรอย่ำงพวกเรำ

1 2 9 3 4

รักษำคนไข้พึ่งปำกเสียเป็นส่วนใหญ่ ค ำที่พูดออกไปเป็นเงินเป็น

ทองทั้งนั้น!”

“นั่นสินะ… ในที่สุดฉันก็เข้ำใจแล้วว่ำท ำไมบอสเล็กถึงบอก

ว่ำเธอเป็นนำยทุนหน้ำเลือด”

เป็นนักธุรกิจที่โดดเด่นจริงๆ! คนที่จะยอมปล่อยวำงเรื่อง

ควำมแค้นแล้วยอมรับคนอย่ำงเธอได้ หนำนกั่วยิ่งมั่นใจในตัว

เสี่ยวเชี่ยนมำกขึ้น คนแบบนี้ถ้ำไม่ประสบควำมส ำเร็จในหน้ำที่

กำรงำนก็คงยำก ยอมแล้ว!

“คนที่เป็นบอสถ้ำไม่โหดๆ กับคนข้ำงนอกหน่อยก็ถือเป็น

กำรไม่รับผิดชอบต่อลูกน้องตัวเอง ฉันต้องเลี้ยงหลำยชีวิตนะ”

คิดๆ ดูก็กดดันไม่ใช่เล่นๆ หำเงินได้มำกเสียภำษีมำก ไม่

เพียงแต่เธอจะมอบต ำแหน่งงำนให้ ยังรักษำอำกำรจิตเวชให้คน

เก่งๆ พวกนี้ด้วย ประธำนเชี่ยนซำบซึ้งในตัวเองเหลือเกิน

“ตอนนี้เธอมีพนักงำนแค่สำมคนไม่ใช่เหรอ?”

แถมหนึ่งคนยังเรียนอยู่รับงำนไม่ได้อีกต่ำงหำก ส่วนอีก

คนท ำงำนไม่ได้เงินแถมยังต้องควักเนื้อ เกือบถูกใส่เสื้อโฆษณำ…

“พอเธอมำฉันก็จะมีพนักงำนเพิ่มขึ้นหลำยคน…” เสี่ยวเชี่ยน

1 2 9 3 5

ยิ้มเจ้ำเล่ห์ “แน่ล่ะว่ำโบนัสที่ว่ำไว้ฉันไม่เบี้ยวแน่ รีบๆ ไปพำคน

มำเร็วเข้ำ สำขำเมืองนอกจะท ำเงินไหมขึ้นอยู่กับพวกเธอแล้วนะ”

ประธำนเชี่ยนอยู่กับหนำนกั่วไม่ถึงสิบนำที แต่สิบนำทีนี้

กลับส่งผลกระทบต่อเจอำร์อย่ำงใหญ่หลวง

1 2 9 3 6