แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1532 เคยคิดแบบนี้บ้ำงไหม

หลังจำกเกิดเรื่องสีหน้ำเจี่ยซิ่วฟำงก็แย่ลง ต้ำหลงเองก็เป็น

ห่วง แต่เสี่ยวเชี่ยนกลับท ำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ตอนใกล้ถึงบ้ำนเสี่ยวเชี่ยนถึงได้พูดขึ้น

“หนูไม่ได้โกรธแล้วพวกแม่จะโมโหกันไปท ำไม?”

“พี่ได้ยินด้วยเหรอ?”

“เสียงดังเอะอะขนำดนั้นคนหูหนวกยังได้ยินเลย แต่นำย

ตะโกนเสียงดังไปก็ไม่มีประโยชน์ ก็เหมือนกับที่นำยไม่มีวันปลุก

คนที่แกล้งหลับให้ตื่นได้ คนอื่นเขำตัดสินไปแล้วว่ำนำยเป็นคน

ยังไง ข่ำวลือมันก็หยุดไม่ได้หรอก”

“ฉันก็โมโห! อยำกกระทืบ! อะไรกัน เห็นคนอื่นมีเงินเยอะไม่

คิดบ้ำงเหรอว่ำมำจำกควำมพยำยำม? วันๆ เห็นใครได้ดิบได้ดีก็

เอำไปนินทำลับหลัง ฉันล่ะไม่เข้ำใจเลยจริงๆ ว่ำคิดอะไรกันอยู่

ถุย!”

ควำมโกรธของเจี่ยซิ่วฟำงบ่มเพำะมำนำนแล้ว

ลูกสำวของเธอเป็นคนเก่งมำก นี่ไม่ใช่เพิ่งถูกนินทำแค่ครั้ง

1 2 9 5 3

สองครั้ง

ครั้งนี้เป็นเพรำะเสี่ยวเชี่ยนได้รำงวัลเป็นเรือยอร์ช คนที่ไม่รู้

ควำมจริงก็เอำไปพูดกันว่ำมีเสี่ยเลี้ยง หนักว่ำนั้นหน่อยก็คือมีคน

ใหญ่คนโตเลี้ยง พูดกันไปเป็นตุเป็นตะ

หำกจะย้อนไปก่อนหน้ำนั้นอีกหน่อย ตอนที่เสี่ยวเชี่ยนเพิ่ง

นับถือชีอวี่เซวียนเป็นพ่อเธอก็คว้ำรำงวัลมำได้ ครั้งนั้นเองก็ถูก

นินทำเสียๆ หำยๆ เป็นอย่ำงมำก บอกว่ำเพรำะพ่อบุญธรรมเธอ

คอยหนุนอยู่

และหำกจะย้อนไปไกลกว่ำนั้นอีก ตอนที่เสี่ยวเชี่ยนเพิ่ง

เปลี่ยนรถ ขับรถกลับบ้ำนมำเยี่ยมแม่ พวกเพื่อนบ้ำนเห็นก็ถำม

เจี่ยซิ่วฟำงว่ำเสี่ยวเชี่ยนท ำงำนอะไร เจี่ยซิ่วฟำงบอกเป็น

นักศึกษำ คนพวกนั้นก็เอำไปโพนทะนำว่ำเสี่ยวเชี่ยนไปมำหำสู่

กับพวกเถ้ำแก่ใหญ่ เอำเป็นว่ำนินทำกันสำรพัด

ไม่เพียงแต่เพื่อนบ้ำนจะลือกันไปอย่ำงนั้น ต่อให้เป็นคนที่

รู้จักกันก่อนหน้ำนี้ก็เอำไปพูด โดยเฉพำะพวกเพื่อนบ้ำนที่

หมู่บ้ำนเก่ำก่อนถูกเวนคืน พอย้ำยออกมำแล้วทุกคนก็กระจัด

กระจำยไปอยู่ที่อื่น บำงครั้งได้เจอหน้ำก็มีถำมสำรทุกข์สุกดิบกัน

บ้ำง ว่ำงๆ ก็จะนัดเจอกันไถ่ถำมชีวิตใครดีหรือแย่ลงบ้ำง

1 2 9 5 4

“ก่อนหน้ำนี้ฉันคิดว่ำเพื่อนบ้ำนที่หมู่บ้ำนเก่ำจะเห็นแก่ที่

รู้จักกันมำนำนหลำยปี ปรำกฏว่ำคนพวกนี้ชอบยกยอคนรวย

เหยียบย่ำคนล้ม ใครที่ชีวิตแย่ลงก็ไปดูถูกเขำ ใครชีวิตดีก็นินทำ

สร้ำงข่ำวลือ ฉันต้องไล่อธิบำยทีละคน แต่ก็ไม่มีใครฟัง ยิ่งลือก็

ยิ่งไปกันใหญ่! ฉันโมโหจะบ้ำตำย”

เจี่ยซิ่วฟำงนึกถึงตอนนั้นที่ลูกสำวเธอโดนนินทำว่ำร้ำยแล้ว

ก็ยังโมโหไม่หำย

ตอนที่เสี่ยวเชี่ยนได้ออกทีวีช่วยแก้ปัญหำ ทุกคนต่ำงอิจฉำ

ที่เธอมีลูกสำวดี แต่พอเสี่ยวเชี่ยนเจริญก้ำวหน้ำขึ้นเรื่อยๆ ธุรกิจ

ยิ่งท ำก็ยิ่งใหญ่โต ทิ้งห่ำงคนรอบตัวไปเยอะ คนพวกนั้นก็เริ่ม

ปล่อยข่ำวลือ

“เรื่องนี้ไม่มีอะไรน่ำโมโห อยู่กันคนละโลก พวกเขำนึกไม่ถึง

ว่ำหนูจะสร้ำงฐำนะได้ขนำดนี้ คนเรำมักจะมีอคติต่อสิ่งที่เหนือ

ทัศนคติของตัวเอง ไม่แปลกหรอก” ในฐำนะที่เสี่ยวเชี่ยนเป็นคน

ที่ตกเป็นขี้ปำกชำวบ้ำนหลำยครั้ง ไม่เพียงแต่เธอจะไม่โกรธ ยัง

กลำยมำเป็นคนปลอบคนในบ้ำนอีกด้วย

“คนพวกนั้นท ำงำนหนักตลอดชีวิตก็ไม่มีทำงรู้หรอกว่ำ

จิตแพทย์ท ำเงินได้มำกขนำดนี้ พวกเขำเอำค่ำหมอจ่ำยใน

1 2 9 5 5

โรงพยำบำลมำเทียบกับพี่อีกต่ำงหำก สู้ไม่ได้ก็เอำไปนินทำ ผม

ว่ำนะ ในสำยตำของคนบำงคน คนรวยดื่มน้ำก็หำว่ำโอ้อวด

ขนำดหำยใจยังผิดเลยมั้ง! พวกเรำยังไม่ได้ท ำอะไรคนพวกนั้นก็

หำเรื่องด่ำพี่ได้แล้ว! ผมไม่เข้ำใจเลยจริงๆ เรื่องที่แม้แต่คนสมอง

ตื้นๆ ยังคิดได้แบบนี้ ท ำไมคนพวกนั้นถึงไม่เชื่อ?” ต้ำหลงนึกถึง

คนขี้นินทำพวกนั้นก็โมโห

ค ำพูดของสองคนเมื่อครู่ฟังแล้วไม่เข้ำหูสุดๆ ค ำหยำบคำย

ทั้งหลำยก็พูดออกมำ ไม่แปลกที่ต้ำหลงจะของขึ้น

“นั่นน่ะสิ! ต่อให้พี่แกเป็นผู้หญิงมหัศจรรย์แค่ไหนก็ไม่มีทำง

ยั่วกรรมกำรแข่งขันได้หลำยคนในเวลำเดียวกันหรอก ยิ่งไปกว่ำ

นั้นพี่แกได้รำงวัลมำตั้งหลำยครั้งแล้ว ท ำไมถึงได้บอกว่ำพี่แกมี

คนคอยหนุนหลังทุกครั้ง? คนบ้ำนเรำมันจะไปแทรกแซงเมือง

นอกได้ขนำดนั้นเลยเหรอ?”

ขนำดเจี่ยซิ่วฟำงแม่บ้ำนธรรมดำยังรู้เลยว่ำข่ำวลือพวกนี้ไร้

สำระ แต่ก็ยังจะมีคนเชื่อ

เสี่ยวเชี่ยนหำเงินได้มำก คนพวกนั้นก็บอกว่ำมีเบื้องหลังไม่

ชอบมำพำกล

1 2 9 5 6

เสี่ยวเชี่ยนได้รำงวัล คนพวกนั้นก็บอกว่ำมีเส้นสำย

เสี่ยวเชี่ยนได้รำงวัลหลำยครั้งเข้ำ คนพวกนั้นก็ยังจะบอกว่ำ

ก็เล่นเส้นทุกครั้ง

พูดได้เป็นตุเป็นตะ ถึงขนำดที่มีคนบอกได้ด้วยว่ำเสี่ยวเชี่ยน

‘ติดสินบน’ กรรมกำรไปเท่ำไร บ้ำงก็บอกว่ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นเมีย

น้อยคนใหญ่คนโต บอกได้ถึงขั้นที่ว่ำใช้ท่วงท่ำอะไรบ้ำง รำวกับ

เป็นผีมุดอยู่ใต้เตียงอย่ำงนั้นแหละ

พอเอำผลคะแนนออกมำให้ดูก็บอกว่ำซื้อมำ

ขับรถหรูได้รำงวัลก็บอกว่ำซื้อทั้งนั้น สรุปว่ำให้ตำยก็จะยัด

เยียดข้อหำได้ของมำอย่ำงไม่สุจริตให้เสี่ยวเชี่ยน หำว่ำเธอใช้

ชีวิตแบบไม่โปร่งใส

เหตุผลก็คือเธอหน้ำตำดีแถมยังรวย ในสำยตำของใคร

หลำยคนผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งรวยเงินที่ได้มำไม่ใช่เงินใสสะอำด

แน่นอน ต่อให้อธิบำยจนปำกฉีกก็ไม่มีใครฟัง ไร้ประโยชน์

“มีอยู่ครั้งที่ฉันฟังแล้วโมโหที่สุด ตำแก่อู๋ที่อยู่ตรงถนน

ด้ำนหน้ำมันแอบนินทำลับหลังบอกว่ำตอนที่พวกเรำยังไม่ย้ำย

ไปมันเคยเห็นกับตำว่ำพี่แกรับแขกที่บ้ำนเรำไม่ซ้ำหน้ำ โอ๊ย นี่ถ้ำ

1 2 9 5 7

อำเลี่ยวไม่ห้ำมฉันไว้นะ ฉันเอำน้ำมันไปรำดใส่หัวมันแล้ว” เจี่ยซิ่

วฟำงไม่รู้ว่ำปำกคนพวกนี้ท ำด้วยอะไร สร้ำงข่ำวลือแถมยังท ำตัว

เป็น ‘พยำน’

“ฮ่ำ! ตลกที่สุดเลย!” เสี่ยวเชี่ยนข ำพยำนคนนี้

เจี่ยซิ่วฟำงโมโห เธอยื่นมือไปตีหน้ำผำกเสี่ยวเชี่ยน “ลูกคน

นี้นี่ยังจะท ำเป็นเล่น? เขำแต่งเรื่องว่ำแกขนำดนี้แล้วแกยังหัวเรำะ

ออกอีกเหรอ?”

“หนูข ำที่แม่เล่ำตำแก่อู๋นั่น ผ่ำตัดสมองจนเดินไม่คล่องแล้ว

ยังจะเอำเวลำมำนั่งคิดเรื่องคนอื่นอีก? ฮ่ำ ฮ่ำ เห็นกับตำอีกด้วย

นะ… อุ๊บ นั่งรถเข็นส่องก ำแพงบ้ำนคนอื่นหรือไง?”

เจี่ยซิ่วฟำงโมโหยิ่งกว่ำเดิม “สมควรตัดลิ้นคนพวกนี้ซะ

สมน้ำหน้ำที่มันต้องผ่ำตัดสมอง! ป่วยแล้วยังจะปำกดี!”

“เห้อ แม่จะด่ำเขำก็ได้แต่อย่ำไปดูถูกคนป่วยสิ เขำไม่ได้

ป่วยเพรำะท ำบำปเสียหน่อย ของพวกนี้มันไม่ใช่ว่ำท ำเลวแล้วถึง

จะป่วย คนเลวไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องป่วยไม่ป่วยนะ”

เสี่ยวเชี่ยนยังไม่ลืมที่จะแก้ค ำพูดของแม่ให้ถูกต้อง

1 2 9 5 8

“พี่ ท ำไมพวกเขำต้องเอำแต่นินทำพี่ด้วยล่ะ?” ต้ำหลงเห็น

พี่สำวตัวเองไม่เหมือนโกรธอยู่จึงกล้ำถำม

“ไม่ใช่แค่นินทำฉันนะ นำยลองไปสังเกตดูดีๆ สิ คนดังใน

ประวัติศำสตร์คนไหนบ้ำงที่ไม่เคยถูกนินทำ? คนกลัวดังหมูกลัว

อ้วน ไม่ถูกอิจฉำคือคนธรรมดำ คนที่มีชื่อเสียงหน่อยล้วนถูก

ปล่อยข่ำวลือ นำยรู้เหรอว่ำเรื่องไหนจริงเรื่องไหนโกหก?

โดยเฉพำะผู้หญิง พอดังขึ้นมำนะก็จะมีแต่ข่ำวลือในแง่ลบ

วนเวียนอยู่รอบตัวไม่ใช่น้อยๆ เพรำะโดยเนื้อแท้ของมนุษย์มี

ควำมขี้อิจฉำกับมีควำมสุขบนควำมทุกข์ของคนอื่นอยู่ในสันดำน

นำยมีฉันมีทุกคนมีหมด และเมื่อสองอย่ำงนี้มำอยู่ในเวลำ

เดียวกัน ก็จะเป็นตัวบ่มเพำะข่ำวลือชั้นดีเลยล่ะ”

เสี่ยวเชี่ยนถือโอกำสนี้ให้ควำมรู้น้องชำยกับแม่ อย่ำงไรเสีย

อีกหน่อยข่ำวลือได้มีมำกกว่ำนี้แน่ เมื่อเทียบกับที่ทุกครั้งคนใน

บ้ำนจะต้องมำนั่งโมโห ไม่สู้สร้ำงภูมิคุ้มกันไว้ให้ก่อนดีกว่ำ

“สำเหตุของกำรเกิดข่ำวลือส่วนใหญ่ก็เพรำะมนุษย์ชอบฟัง

ข่ำวแย่ๆ ของคนที่ตัวเองอิจฉำ เคยได้ยินคนพูดแบบนี้ไหม เห็น

เขำรวยแบบนั้นแต่ก็ใช่ว่ำชีวิตจะมีควำมสุข คุณนำยที่ซื้อกระเป๋ำ

คนนั้นไม่แน่กลับไปก็ถูกสำมีท ำร้ำย แถมยังต้องเลี้ยงลูกของเมีย

1 2 9 5 9

น้อยด้วย หรือเคยได้ยินคนพูดไหมว่ำเห็นเขำมีอ ำนำจแบบนั้น

แต่ลำภยศอยู่ได้ไม่เกินสำมรุ่นหรอก ลูกชำยของคนที่มีเงินมี

อ ำนำจล้วนไม่เอำไหน?”

เอ๊ะ… ค ำพูดแบบนี้ไม่เพียงแต่จะเคยได้ยิน เจี่ยซิ่วฟำงยัง

รู้สึกว่ำบำงครั้งตัวเธอเองก็คิดแบบนั้นเหมือนกันด้วย

1 2 9 6 0