แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1550 ซับซ้อนกว่ำที่คิดไว้อีก

ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนคุยโทรศัพท์อวี๋หมิงหลำงก็วอร์มนิ้วอย่ำง

ได้ใจ แถมยังมีฮัมเพลงที่เปลี่ยนเนื้อร้องเองอย่ำงเข้ำกัน

“ดั่งจิ้งจกที่คืบคลำนป้ำบๆ ~”

ป้ำบๆ คือประเด็นหลัก!

เดิมทีหนงเย่ำก ำลังจะคุยเรื่องเครียดกับเสี่ยวเชี่ยน แต่พอ

ได้ยินเสียงร้องอุบำทว์ก็อดถำมไม่ได้

“หมำบ้ำนเธอมันป้ำบๆ อะไร?”

เสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่อวี๋หมิงหลำงพร้อมพูดโดยไม่ออกเสียง

ว่ำ ไสหัวไป เสี่ยวเฉียงจึงท ำท่ำมูนวอร์คของไมเคิล แจ็คสันถอย

ออกไปสองก้ำว

หัวใจหลักของกำรแกล้งเมียก็คือ ท่ำต้องได้ ถอยให้ไว ไม่

ไวจะโดนซัด…

“ไม่ต้องไปสนใจคนบ้ำ พี่หมำยถึงนิตยสำรอะไร?”

“เธอได้อ่ำนนิตยสำรจิตวิทยำฉบับล่ำสุดหรือยัง?”

1 3 1 0 8

“ยังเลย เมื่อวำนฉันหยิบกลับมำเล่มยังไม่ได้อ่ำน มีอะไร

เหรอ?”

“รีบเอำไปซ่อนเร็ว อย่ำให้ใครอ่ำนนะ โดยเฉพำะตำลุง ไอ้

มนุษย์ขี้หึงบ้ำนเธอทำงที่ดีก็อย่ำให้อ่ำนด้วย ไม่งั้นไหจิ๊กโฉ่

ระเบิดจมตำยกันหมดแน่”

“ในนั้นมีเนื้อหำอะไรที่ให้ดูไม่ได้เหรอ?” แค่นิตยสำร

วิชำกำรเล่มเดียวมันจะถึงขั้นท ำให้อวี๋หมิงหลำงระเบิดไหจิ๊กโฉ่

เลยเหรอ?

“ถ้ำพี่บอกแล้วเธออย่ำโมโหนะ คือว่ำ…”

หนงเย่ำเล่ำเรื่องคร่ำวๆ ให้ฟัง เสี่ยวเชี่ยนฟังแล้วก็โมโห มี

เรื่องหน้ำไม่อำยแบบนี้ด้วยเหรอ?!

หลังวำงสำยประธำนเชี่ยนก็โกรธจนหน้ำซีด เธอประเมินมู่

กงกงไอ้เฒ่ำระย ำนั่นต่ำเกินไป!

เดิมทีเธอคิดว่ำให้แมวหลีฮวำดึงคนจำกเจอำร์มำอยู่ด้วยก็

เพียงพอท ำให้มู่เทียนกังขยะแขยงพออยู่แล้ว แต่ไม่คิดเลยว่ำ

หมำจนตรอกตัวนี้จะใช้วิธีแบบนี้ได้ เล่นสกปรกได้ขนำดนี้

1 3 1 0 9

เสี่ยวเชี่ยนข่มควำมโกรธในใจ เตรียมจะไปหำนิตยสำรที่

เธอเอำกลับมำเพื่อไปท ำลำย เห็นทีช่วงสองวันนี้อย่ำให้พ่อเธอ

ไปที่ห้องทดลองจะดีกว่ำ เกิดไปเห็นเข้ำอำจโมโหได้

เธอจ ำได้ว่ำวำงนิตยสำรไว้ที่ข้ำงหมอนกะว่ำจะอ่ำนก่อน

นอน แต่ปรำกฏว่ำเมื่อคืนอวี๋หมิงหลำงเอำเรื่องบ ำรุงครรภ์มำอ้ำง

แย่งนิตยสำรของเธอไปแล้วอ่ำนจินผิงเหมยให้เธอฟังแทน ใช่

แล้ว หำสำเหตุที่เธอฝันบ้ำบอคอแตกได้แล้ว เพรำะหมอนี่เอำจิ

นผิงเหมยมำอ่ำนบ ำรุงครรภ์ให้เธอนี่เอง แล้วจะไม่ให้ฝัน

ประหลำดได้ยังไง!

ในขณะที่เสี่ยวเชี่ยนตัดสินใจจะเอำนิตยสำรไปท ำลำยเธอก็

กะเอำจินผิงเหมยไปทิ้งด้วย ปรำกฏว่ำพอเปิดหมอนขึ้นมำก็เห็น

หนังสือพูดสำมค ำตีสองที…

“อวี๋เสี่ยวเฉียง มำนี่เดี๋ยวนี้!”

อวี๋หมิงหลำงที่มีเสี่ยวเหวยอยู่บนคอวิ่งเข้ำมำ “มีอะไรเหรอ

เมียจ๋ำ?”

“หนังสือ?”

“อ๋อ วำงใจได้ เล่มนี้เป็นเวอร์ชันเต็ม เจ๋งพอๆ กับเล่มเมื่อ

1 3 1 1 0

คืนเลยนะ คุณคงเข้ำใจ” อวี๋หมิงหลำงยักคิ้วเหมือนรู้กัน

จุดเด่นของวรรณกรรมสมัยรำชวงศ์หมิงก็คือขอบเขตกว้ำง

มำก เสี่ยวเฉียงยังเลือกซื้อแบบเวอร์ชันเต็มมำโดยเฉพำะอีกด้วย

แถมยังคิดอย่ำงหน้ำไม่อำยด้วยว่ำนี่เป็นควำมสุขของคนเป็นสำมี

ภรรยำ เขำก ำลังเคลิ้มแต่ประธำนเชี่ยนไม่เคลิ้มด้วย

“ใครพูดถึงเรื่องนี้กัน ฉันหมำยถึงหนังสือเล่มเมื่อวำนล่ะ?”

“เมียจ๋ำ คุณยังฟังประโยคที่ว่ำ ยอดชำยเหนือน้องนำงนวล

โฉมครวญครำงแสนเร่ำร้อน ไม่พอเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนพยำยำมห้ำมตัวเองไม่ให้เข้ำไปซัด “ใครเขำพูด

ถึงเรื่องนี้? นิตยสำรของฉันล่ะ?”

“นิตยสำรอะไร? อ๋อ เล่มที่มีแต่ภำษำอังกฤษอะเหรอ? เมื่อกี้

ผมยังเห็นลูกสำวเรำเอำไปเล่นอยู่เลย”

เสี่ยวเชี่ยนรีบวิ่งออกไปแล้วก็เห็นลูกสำวที่ปกติไม่เคยหัก

หลังแม่ก ำลังนั่งเปิดนิตยสำรอยู่บนโซฟำ

ชีอวี่เซวียนนั่งอยู่ข้ำงๆ เสี่ยวเหวยรู้จักอักษรจีนหลำยตัว แต่

ไม่รู้จักภำษำอังกฤษ เด็กน้อยแค่รู้สึกว่ำหนังสือเล่มนี้สีสันสดใส

1 3 1 1 1

เลยเปิดเล่น สำยตำของชีอวี่เซวียนยังอยู่ที่เทเลทับบี้ในจอทีวี

บอกว่ำนั่งดูเป็นเพื่อนหลำนแต่เขำกลับติดยิ่งกว่ำ

เสี่ยวเชี่ยนเห็นลูกสำวก็ตกใจหัวใจแทบหลุดออกมำ เธอรีบ

เข้ำไปแย่งหนังสือ เสี่ยวเหวยก ำลังเปิดอย่ำงสนุกสนำนอยู่ๆ

หนังสือก็หำยไปจำกมือ เด็กน้อยตกใจ ต่อมำก็เบะปำก

ถึงจะยังเด็ก แต่กลับรู้เรื่องควำมสัมพันธ์ห่วงโซ่อำหำร แม่

คุมพ่อ เธอเองก็คุมพ่อได้ แต่แม่คุมเธอได้ พ่อคุมได้แค่คนสวย…

งั้นคนที่คุมแม่ได้ก็คือ

“ฮือ…” เสี่ยวเหวยดึงแขนเสื้อชีอวี่เซวียนพลำงท ำหน้ำจะ

ร้องไห้แถมยังชี้ไปที่เสี่ยวเชี่ยน นี่เป็นกำรฟ้อง

ชีอวี่เซวียนละสำยตำจำกลำล่ำที่ใส่กระโปรงอย่ำงเสียดำย

“หนังสือเล่มเดียวเองให้ลูกเล่นไปเถอะ”

ใช่ ใช่ คุณตำเข้ำข้ำงหนู!

“หนูยังไม่ได้อ่ำนเลย พวกพ่อตำมใจหลำนจนเคยตัว เห็น

อะไรก็เอำให้เป็นของเล่นหมดเลยเหรอ? หนังสือเป็นบันไดแห่ง

ควำมก้ำวหน้ำของมนุษยชำติ ห้ำมเอำมำเล่นส่งเดช!”

1 3 1 1 2

เสี่ยวเชี่ยนแสร้งท ำเป็นดุลูก จำกนั้นก็เดินถือหนังสือเข้ำ

ห้องอย่ำงหน้ำตำเฉย

เสี่ยวเหวยที่ถูกดุเอำหน้ำซุกเข้ำที่อกคุณตำหวังขอกำร

ปลอบใจ ชีอวี่เซวียนเบนสำยตำไปที่ถ้วยรำงวัลที่เรียงเป็นแถว

บนโทรทัศน์พลำงครุ่นคิด

ลูกสำวเขำเป็นคนที่แม้แต่ถ้วยรำงวัลยังเอำให้ลูกเล่นได้

แล้วกับหนังสือแค่เล่มเดียวต้องจริงจังขนำดนั้นเลยเหรอ?

หลังจำกเสี่ยวเชี่ยนแย่งหนังสือมำได้ก็เข้ำห้องปิดประตูแล้ว

ถอนหำยใจ ยังดีที่พ่อเธอยังไม่เห็น ตกใจหมด

แต่พอเงยหน้ำก็เห็นอวี๋หมิงหลำงยื่นหน้ำเข้ำมำใกล้ในระยะ

เผำขน

เสี่ยวเชี่ยนสะดุ้ง

“ท ำอะไรเล่ำ!”

อยู่ดีๆ ก็โผล่หน้ำเข้ำมำตกใจหมด!

ใกล้ถึงขนำดได้กลิ่นมะพร้ำวจำกริมฝีปำกเขำ อวี๋หมิงหลำง

เข้ำไปใกล้จับเธอกดเข้ำกับประตู เสี่ยวเชี่ยนหัวใจเต้นแรง เธอ

1 3 1 1 3

เห็นเขำก้มหน้ำเอำริมฝีปำกที่มีกลิ่นมะพร้ำวประกบริมฝีปำกเธอ

บำงเบำดุจขนนกพำให้เคลิบเคลิ้ม ตอนแยกออกเสี่ยวเชี่ยนยัง

เบลอๆ อยู่ ประโยคติดเรทในนิยำยโบรำณที่เขำอ่ำนให้ฟังลอย

เข้ำมำในหัว เธอเหมือนกวำงน้อยที่ลนลำนกลัวเขำจะเห็นควำม

กระหำยในตัวเธอ

แต่เธอกลับเห็นเขำเองก็หำยใจถี่แววตำลึกซึ้ง เสี่ยวเชี่ยน

รู้สึกเกิดควำมสมดุลขึ้นในใจ เธอไม่ได้เป็นอยู่คนเดียว อีกด้ำน

หนึ่งของประตูชีอวี่เซวียนก ำลังอุ้มเสี่ยวเหวยนั่งดูกำร์ตูน ส่วน

ผู้ใหญ่สองคนทำงนี้กลับก ำลังเร่ำร้อน

ประธำนเชี่ยนรู้สึกรุ่มร้อนเพรำะควำมคิดไม่ใสสะอำดของ

เธอ ลมเย็นๆ พัดผ่ำนหน้ำเธอไป ช่วยดับไฟที่ถูกคนแถวนี้โหม

ขึ้นมำได้หน่อย เดี๋ยวนะ ลมเย็นๆ เหรอ?

เสี่ยวเชี่ยนมองนิตยสำรที่ไม่รู้ไปอยู่ในมือเขำตั้งแต่เมื่อไร

ด้วยควำมงุนงง หมอนี่แย่งไปจำกมือเธอเมื่อไร? ท ำไมเธอไม่รู้

เลย?

โวะ! นี่กล้ำใช้มำรยำชำยเลยเหรอ! ไอ้หน้ำด้ำน!

หลังจำกประธำนเชี่ยนรู้สึกตัวก็อยำกแย่งคืน พฤติกรรมร้อน

1 3 1 1 4

ตัวนี้เองยิ่งท ำให้เสี่ยวเฉียงตัดสินใจจะเปิดหนังสือเล่มนี้ดู เขำ

อำศัยที่ตัวสูงกว่ำชูหนังสือเล่มนี้ไว้ ปำกก็พูดไปด้วย

“ในนี้มีอะไรท ำไมคุณต้องร้อนใจขนำดนี้ หืม?”

“ไม่มีอะไรทั้งนั้น เอำมำให้ฉันเร็ว!”

“อ่อ ได้ อะ” อวี๋หมิงหลำงท ำท่ำยื่นให้เธอ เสี่ยวเชี่ยนยื่นมือ

ไปจะรับ ติดกับแล้ว

เสี่ยวเฉียงวิ่งไปที่ระเบียง แถมเป็นกำรวิ่งถอยหลังเสียด้วย…

เสี่ยวเชี่ยนเหมือนถูกฟ้ำผ่ำ

เธอเห็นเขำวิ่งไปที่ระเบียงจำกนั้นก็ปิดประตูเอำแผ่นหลัง

กว้ำงๆ ดันไว้ ประธำนเชี่ยนด่ำในใจไม่หยุด

เธอลืมไปได้ยังไงว่ำผู้ชำยของเธอเป็นทหำรหน่วยรบพิเศษ?

อยู่ต่อหน้ำเขำแค่มีควำมผิดปกตินิดหน่อยเขำก็รู้ได้ ครั้งนี้

ปิดไม่อยู่แล้ว…

อวี๋หมิงหลำงที่แย่งของมำได้ส ำเร็จหนีมำที่ระเบียง จมูกท ำ

เสียงหึพลำงคิดอย่ำงได้ใจ อย่ำคิดนะว่ำเขำไม่รู้ว่ำนี่คืออะไร!

1 3 1 1 5

ไอ้ตัวแสบหนงเย่ำโทรมำหำเมียเขำ จำกนั้นเมียเขำก็รีบหำ

หนังสืออย่ำงร้อนรน ไม่ต้องถำมเลย ในนี้จะต้องมีบทควำมใหม่

ที่ไอ้แมวจรนั่นเขียนแน่นอน ไอ้แมวจรคิดไม่ซื่อกับเมียเขำมำ

ตลอด ไม่แน่ว่ำอำจใช้บทควำมนี้แฝงกลอนสำรภำพรักถึงเมีย

เขำหรือเปล่ำก็ไม่รู้!

แต่ทว่ำครั้งนี้เสี่ยวเฉียงคนขี้หึงกลับเดำผิด เนื้อหำใน

นิตยสำรซับซ้อนกว่ำที่เขำคิดมำก…

1 3 1 1 6