แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1549 อวี๋เสี่ยวเฉียงที่ฮัมเพลงเพี้ยน

อวี๋หมิงหลำงพำครอบครัวไปกินอำหำรมื้อใหญ่ ประกอบไป

ด้วยคนท้อง ผู้ป่วยหนัก และเด็กเล็กอีกหนึ่ง อำหำรที่รสจัด

เกินไปไม่ดีต่อสุขภำพกินไม่ได้แน่นอน เสี่ยวเชี่ยนบ่นๆ ว่ำเบื่อ

อำหำรที่บ้ำน เขำจึงเลือกอำหำรฮ่องกงที่รสชำติอ่อนๆ สั่ง

อำหำรมำเต็มโต๊ะ แต่สุดท้ำยก็ได้ข้อสรุปกันว่ำอร่อยสู้อำหำรที่

บ้ำนไม่ได้

ตอนออกมำเห็นข้ำงทำงมีขำยมะพร้ำว เสี่ยวเหวยไม่เคย

เห็นจึงชี้นิ้วพลำงส่งเสียง อวี๋หมิงหลำงในฐำนะที่เป็นพ่อยอด

กตัญญูจึงเดินไปซื้ออย่ำงยอมรับชะตำกรรม ปักหลอดแล้วส่งให้

ลูกสำว เดิมทีเสี่ยวเหวยโลภอยำกถือมะพร้ำวที่ลูกใหญ่กว่ำหัว

ตัวเอง แต่ก็พบว่ำอุ้มไม่ไหว ครั้นแล้วจึงดูดโดยให้พ่อถือให้

จำกนั้นก็ท ำสีหน้ำขยะแขยง แถมยังท ำปำกถุยหลำยครั้ง

แสดงออกว่ำรสชำติแย่มำก

“ออกจะหวำน เด็กตะกละ ไม่กินแล้วเหรอ?” อวี๋หมิงหลำง

ลองดูด เขำรู้สึกว่ำรสชำติก็ใช้ได้จึงส่งให้เสี่ยวเชี่ยนลองชิม แต่

เสี่ยวเชี่ยนกลับท ำหน้ำเหมือนลูกสำว

1 3 0 9 9

“ไม่เอำ!”

ก็ได้ นิสัยเลือกกินรู้เลยมำจำกใคร!

เสี่ยวเฉียงกัดหลอดถูไปถูมำ เห็นทีเขำคงต้องย่อยสลำยเจ้ำ

สิ่งนี้เองสินะ

“กินสิ กินเยอะๆ บ ำรุงให้เนื้อแน่นๆ ครำวหน้ำมำพนักงำน

จะได้แถมอำหำรให้นำย” เสี่ยวเชี่ยนพูดแบบยิ้มๆ

อวี๋หมิงหลำงส ำลัก รู้สึกเสียวสันหลังเพรำะรอยยิ้มของเธอ

“พูดเรื่องบ้ำบออะไร?”

“พนักงำนคนเมื่อกี้ถูกใจนำยน่ะ” ชีอวี่เซวียนพูด

เสี่ยวเหวยพยักหน้ำตำม เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำรังเกียจยิ่ง

กว่ำเดิม

อวี๋หมิงหลำงถลึงตำใส่ “มีพ่อตำแบบนี้ด้วยเหรอ?”

มำยุแยงกันเฉย!

“ก็ไม่มีลูกเขยคนไหนที่จะรังเกียจพ่อตำใส่ CK เอวต่ำแบบ

นำยเหมือนกัน อย่ำมำเปลี่ยนเรื่อง พนักงำนคนเมื่อกี้ถูกใจนำย

1 3 1 0 0

เข้ำแล้ว ฉันกล้ำพนันด้วยประสบกำรณ์กำรเป็นแพทย์ประสำท

มำหลำยปีเลยล่ะ” ชีอวี่เซวียนทนมำยี่สิบวัน ในที่สุดก็มีโอกำส

เอำคืนเรื่อง CK แล้ว

“หึ หึ หนูก็มองออก” เสี่ยวเชี่ยนเสริมอย่ำงเคืองๆ

“มันเรื่องตั้งแต่เมื่อไรกัน?”

อยู่ๆ ก็มีคดีติดตัวเฉย?

“เมื่อกี้ไง สุดหล่อ~อันนี้ต้องลวกก่อนหนึ่งทีค่อยกินนะ~ สุด

หล่อ กินหอยนำงรมแล้วจะฟิตปึ๋งปั๋ง~” เสี่ยวเชี่ยนเลียนแบบ

น้ำเสียงของพนักงำนคนนั้น เน้นค ำว่ำสุดหล่อเป็นพิเศษ

อวี๋หมิงหลำงท ำตำตี่ใส่ จิ๊กโฉ่กลิ่นแรงของเธอนี่เริ่มหมัก

ตั้งแต่เมื่อไรกัน?

“เมียจ๋ำ เขำพูดว่ำฟิตปึ๋งปั๋งด้วยเหรอ?” มีกำรเติมบทเอง

ด้วย?

เสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่ “พูดในใจไงเล่ำ! สองตำของยัยนั่นมอง

นำยไม่ละสำยตำเลยไม่เห็นหรือไง?”

ตอนนั้นเขำมัวแต่มองเมนูพลำงคิดอยู่ว่ำจะเลือกอะไรให้

1 3 1 0 1

เมีย ลูก และก็พ่อตำกินดี ใครจะมีเวลำสนใจพนักงำน เป็นชำย

หรือหญิงเขำยังไม่ทันมองเลย!

“พ่อ ลูกพ่อเป็นงี้ปรำมหน่อยสิ” อวี๋หมิงหลำงเอำเสี่ยวเชี่ยน

ไม่อยู่จึงร้องขอควำมช่วยเหลือ

ชีอวี่เซวียนผำยมือออก “ผู้ชำยใส่เอวต่ำคุมลูกสำวไม่อยู่

หรอก”

เสี่ยวเชี่ยนท ำหน้ำจริงจังลูบท้องพลำงพูดพึมพ ำ “หนูยังไม่

คลอดลูกเลยนะก็มีผู้หญิงมำจับจ้องสำมีหนูแล้ว แล้วนี่ถ้ำหนู

คลอดลูกคนที่สองออกมำแล้วโทรมเป็นยำยเพิ้ง สำมียิ่งไม่รัก

ใหญ่เลย ดังนั้นนะพ่อ”

“อืมๆ เข้มแข็งไว้ พ่อต้องคอยเป็นกองหนุนให้ลูกห้ำมให้

หมอนี่มำรังแกใช่ไหม?” ชีอวี่เซวียนรู้แผนของเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มฮี่ ฮี่ พ่อช่ำงรู้ใจ~

อวี๋หมิงหลำงมองบน เมียจ๋ำคุณจะล้ำงสมองพ่อแบบเนียนๆ

ก็อย่ำลำกสำมีไปเอี่ยวด้วยได้ไหม!

เสี่ยวเชี่ยนยื่นมือไปหยิกเอวเขำอย่ำงเนียนๆ อวี๋หมิงหลำง

1 3 1 0 2

เจ็บจนแยกเขี้ยวยิงฟัน หันไปมองเมียด้วยสีหน้ำงงๆ ผมผิดอะไร

อี๊ก?

เสี่ยวเชี่ยนค้อนใส่ ใครใช้ให้นำยเกิดมำหน้ำตำดีเสน่ห์ล้น

เหลือเล่ำ เห็นแล้วโมโห!

กลับถึงบ้ำนอวี๋หมิงหลำงก็ถูพื้น เสี่ยวเชี่ยนนั่งไขว่ห้ำงอยู่บน

เตียงคอยคุมงำนประหนึ่งเป็นคุณนำย เดี๋ยวก็บ่นว่ำถูไม่สะอำด

เดี๋ยวก็บอกว่ำตรงนั้นยังมีเส้นผม เช็ดจนพื้นเป็นเงำแล้วก็ยังไม่

พอใจ ต่อให้อวี๋หมิงหลำงโง่กว่ำนี้ก็ดูออกว่ำเมียเขำใช้โอกำสนี้

จงใจท ำโทษเขำชัดๆ

“เมียจ๋ำ ตกลงคุณงอนเรื่องอะไรกันแน่? หัวผมร้อนแรงดั่ง

แสงตะวัน คุณยังไม่เข้ำใจผมดีอีกเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนท ำเสียง หึ ใส่ “ฉันเข้ำใจนำย แต่ฉันไม่เข้ำใจคน

นอกพวกนั้น ใครใช้ให้เขำมำจ้องนำยล่ะ?”

“ดวงตำเป็นของเขำ ผมไปควบคุมได้เหรอ?” เสี่ยวเฉียงอด

หลั่งน้ำตำลูกผู้ชำยให้ตัวเองไม่ได้ อยำกถำมเหลือเกินว่ำคนท้อง

เล่นใหญ่ขนำดนี้กันหมดเลยหรือเปล่ำ เมื่อก่อนเธอไม่เห็นขี้หึง

แบบนี้เลย

1 3 1 0 3

“เห็นแล้วก็หงุดหงิดเหมือนกัน! พูดมำ! ท ำไมหน้ำนำยมัน

ถึงได้มีเสน่ห์นัก? หืม?!” เธอเดินเข้ำไปเอำนิ้วเชยคำงเขำขึ้น

มำแล้วถำม

วันนี้ที่เธอโมโหเป็นพิเศษไม่ใช่แค่เรื่องที่พนักงำนจ้องสำมี

เธอตำเป็นมัน ประเด็นหลักน่ะเหรอ…

ช่วงแรกของกำรตั้งครรภ์ต้องทะนุถนอมเป็นพิเศษ ท ำ…

เรื่องอย่ำงว่ำไม่ได้ แต่ช่วงสองวันมำนี้เธอก็ไม่รู้ว่ำตัวเองเป็นอะไร

มักฝันเห็นเรื่องบ้ำบอคอแตก เห็นอะไรก็ไม่พอใจไปเสียหมด

เลยท ำให้วันนี้พอเห็นมีผู้หญิงอื่นมำอ่อยสำมี เธอจึงควบคุม

ควำมโกรธไม่ได้

จริงๆ แล้วมันมีสำเหตุมำจำกฮอร์โมนคนท้อง แต่ประธำน

เชี่ยนก็อำยไม่กล้ำพูดออกมำ ถ้ำให้หมอนี้รู้เข้ำไม่แน่อำจได้ใจ

จนเหลิง คนท้องอำรมณ์ไม่ดี จะให้เขำอำรมณ์ดีไม่ได้ มันต้อง

หำทำงรังแก!

ใครใช้ให้หมอนี่เกิดมำมีเสน่ห์นัก!

พอนึกถึงตรงนี้ประธำนเชี่ยนก็รู้สึกว่ำให้เขำถูบ้ำนอย่ำง

เดียวจะเป็นกำรดูถูกเขำเกินไป เดี๋ยวให้เช็ดกระจกด้วยดีกว่ำ!

1 3 1 0 4

อวี๋หมิงหลำงเห็นสีหน้ำเมียเปลี่ยนไปเปลี่ยนมำหลำยครั้ง

เขำไม่รอเธอพูด รีบยกมือยอมแพ้

“ผมถูพื้นเสร็จแล้วเดี๋ยวไปเช็ดกระจกต่อ แบบนี้โอเคไหม?”

เสี่ยวเชี่ยนโกรธจนแก้มป่องเหมือนหนูแฮมสเตอร์ “ใครใช้

ให้นำยแย่งบทพูดของฉัน!”

ทุเรศ!

อวี๋หมิงหลำงแรงดีเหลือเกิน บทลงโทษแบบเด็กๆ ที่เธอคิด

ได้นี้มันสบำยมำกส ำหรับเขำ ท ำแล้วมีควำมสุข มันยิ่งท ำให้ตัว

เธอดูใจแคบ เมื่อคิดได้แบบนี้ก็รู้สึกว่ำอวี๋หมิงหลำงเกะกะสำยตำ

ยิ่งกว่ำเดิม

อวี๋หมิงหลำงไม่รู้สำเหตุ เดิมทีเขำอยำกออกตัวยอมรับผิด

กับเมียก่อน เอำใจเมียหน่อย นึกไม่ถึงว่ำยังไม่ทันจะได้เอำใจก็

โดนเอำลูกถีบไปกินก่อน

เสี่ยวเชี่ยนถีบเขำไปหนึ่งทีโดยไม่ได้ออกแรงมำกนัก “เหม็น

ขี้หน้ำโว้ย!”

พูดจบก็ท ำท่ำจะเดินออก อวี๋หมิงหลำงรีบตำมติด ปำกก็พูด

1 3 1 0 5

ร้องขอชีวิต ทั้งสองคนเดินจำกห้องนอนไปที่ห้องรับแขก จำก

ห้องรับแขกเดินกลับไปที่ห้องนอนอีกรอบอย่ำงไม่เหน็ดไม่

เหนื่อย

เดิมทีชีอวี่เซวียนก ำลังดูเทเลทับบี้เป็นเพื่อนหลำนอยู่ที่

โซฟำ แต่กลับถูกพ่อแม่ไร้สำระคู่นี้แย่งซีนเฉย เสี่ยวเหวยไม่ดู

แล้วทีวี ชี้ไปที่พ่อกับแม่ที่เดินไปเดินมำพลำงถำมชีอวี่เซวียน

“แม่… ?”

“กระหำยรักน่ะ ไม่เป็นไรนะ พวกเรำมำดูกันต่อ”

“ตำแกเอวต่ำสิกระหำย! กระหำยมันทั้งบ้ำน!” มีเสียงตะโกน

ด่ำของเสี่ยวเชี่ยนดังมำจำกในห้องนอน แต่อวี๋หมิงหลำงกลับไข

ปริศนำได้

“เมียจ๋ำ ที่แท้ที่คุณหึงผมเป็นเพรำะเรื่องนี้เหรอ”

“ไสหัวไป! นำยสิหึง หึงมันทั้งบ้ำนนี่แหละ!”

เสี่ยวเชี่ยนอยำกซัดอีกสักตุ้บแต่โทรศัพท์ของเธอดังขึ้น

เสียก่อน ช่วงนี้เธอติดเพลงจิ้งจกคืบคลำนมำก เลยเอำมำตั้งเป็น

เสียงเรียกเข้ำ

1 3 1 0 6

จังหวะที่ก้มดูหน้ำจอก็ได้ยินอวี๋หมิงหลำงฮัมเพลงตำมเบำๆ

“ใครกันนะมำยุ่งกับซำลำเปำของฉัน~ไม่เป็นไร เพรำะฉัน

ยังมีนิ้ว~”

ร้องออกมำได้หน้ำตำเฉย!

เสี่ยวเชี่ยนเก็บควำมรู้สึกอยำกกระอักเลือดเอำไว้แล้วกด

รับสำยพร้อมยกนิ้วกลำงให้อวี๋หมิงหลำง ฝำกไว้ก่อนเถอะ!

“ศิษย์พี่ใหญ่มีอะไรเหรอ ว่ำไงนะ นิตยสำรเหรอ?”

1 3 1 0 7