แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1569 จะต้องพำนำยกลับมำได้แน่นอน
เสี่ยวเชี่ยนหลับจนเกือบฟ้ำสว่ำงถึงตื่น คนท้องย่อมรู้สึก
อ่อนเพลียง่ำยกว่ำปกติ
แค่ลืมตำก็รู้สึกได้ถึงควำมผิดปกติ พอลุกขึ้นมำนั่งก็พบว่ำ
ข้ำงกำยว่ำงเปล่ำ
เขำไปไหนแล้ว?!
เสี่ยวเชี่ยนใจหำยวำบ ทันใดนั้นภำพท่ำทำงผิดปกติของเขำ
เมื่อคืนก็ชัดเจนขึ้นมำ หรือว่ำเขำ
เธอเลิกผ้ำห่มออกแล้วรีบลงจำกเตียงชนิดที่ทนรอไม่ไหว
แม้แต่รองเท้ำแตะก็ไม่มีเวลำจะสนใจใส่ เธอหำเขำภำยในบ้ำน
อย่ำงร้อนรน ไม่มี ไม่มีเลย!
“อวี๋หมิงหลำง!” เสียงเชี่ยนตะโกนด้วยควำมสิ้นหวัง ภำยใน
บ้ำนที่ว่ำงเปล่ำมีเพียงเสียงของเธอ
เธอพิงก ำแพงอย่ำงหมดแรง ร่ำงกำยทรุดลงอ่อนยวบ
สุดท้ำยก็คุกเข่ำนั่งลงบนพื้น
เขำไปแล้ว
1 3 2 7 0
เธอควรจะคิดได้ไวกว่ำนี้!
ค ำพูดเหมือนสั่งเสียของเขำเมื่อคืน เธอควรคิดได้ตั้งแต่
ตอนนั้น!
บ้ำจริง!
ใบหน้ำเสี่ยวเชี่ยนอำบไปด้วยน้ำตำ จูบของเขำ ค ำพูดอัน
ลึกซึ้งของเขำรำวกับดังก้องอยู่ข้ำงหูของเธอ แต่ตัวเขำล่ะ…
“อวี๋หมิงหลำง นำยมันคนหลอกลวง…”
เสี่ยวเชี่ยนกอดตัวเอง เธอรู้สึกหนำวมำก
เขำไปแล้ว เขำทิ้งเธอไว้แล้วจำกไปแล้ว…
ตอนนี้ในที่สุดเสี่ยวเชี่ยนก็เข้ำใจควำมกังวลของอวี๋หมิง
หลำงก่อนหน้ำนี้
เธอเคยเกลียดกำรมีควำมรับผิดชอบของเขำ เกลียดหน้ำที่
กำรเป็นทหำรของเขำ แต่ยำมที่เธอต้องเผชิญกับอุปสรรคใน
ชีวิต กำรร้องเรียกของหน้ำที่ เขำกลับไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะ
เสียสละเพื่อเธอ
1 3 2 7 1
ถ้ำไม่ได้รักขนำดนั้นก็คงดี
ถ้ำไม่ได้รักเขำขนำดนั้น เธอคงไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ
ขนำดนี้ รำวกับสูญเสียโลกไปทั้งใบ
ถ้ำเขำไม่ได้รักเธอมำกขนำดนี้ก็คงดี
ถ้ำไม่ได้รักเธอมำกขนำดนี้ เขำก็คงไม่เลือกแบบนี้ เขำยอม
สละทุกอย่ำงเพื่อภำรกิจของเธอ
“กลับมำสิ… นำยมันขี้โกหก… ฉันไม่ให้อภัยนำย!”
เสี่ยวเชี่ยนเอำมือปิดหน้ำร้องไห้ด้วยควำมทุกข์ทรมำน
เธอแสดงให้โลกเห็นแต่ด้ำนที่เข้มแข็งที่สุด แต่เอำด้ำนที่
อ่อนแอเผยให้คนที่รักที่สุดเห็น
แต่ตอนนี้เขำไปแล้ว เขำได้เข้ำสู่กำรเดินทำงที่อำจไม่ได้
หวนกลับมำอีกเพื่อเธอ ท ำไมคนเรำต้องรัก ท ำไมต้องถูกรัก
ท ำไม ท ำไม ท ำไม!
สมองเสี่ยวเชี่ยนเต็มไปด้วยค ำพูดที่สับสนแต่มีตรรกะ
เหล่ำนี้ปรำกฏซ้ำไปซ้ำมำ แต่ก็มีแต่ค ำว่ำท ำไม
1 3 2 7 2
กำรเล่นตลกของโชคชะตำไม่เคยตอบค ำถำมของคนเรำว่ำ
ท ำไม เธอช่วยคลำยข้อสงสัยในใจคนอื่นตั้งมำกมำยนับครั้งไม่
ถ้วน แต่ตอนนี้ ผู้ชำยคนนั้นที่สำมำรถตอบค ำถำมเธอเพียงคน
เดียวในโลกได้ไปแล้ว…
เสี่ยวเชี่ยนอยำกล้ำงมือมำก เธอนึกถึงตอนที่เพิ่งรู้จักกับเขำ
มันเป็นช่วงที่โรคย้ำคิดย้ำท ำของเธออำกำรหนักที่สุด ทุกครั้งที่
เธอเจอกับอันตรำยเขำก็จะปรำกฏตัว ตอนนี้เธอเสียใจมำก ถ้ำ
เธอไปล้ำงมือจนหนังถลอกแบบเมื่อก่อนเขำจะปรำกฏตัวไหม?
ไม่มีทำง
เสี่ยวเชี่ยนสงบสติอำรมณ์ เช็ดน้ำตำบนใบหน้ำ เธออยำก
โทรหำผู้บัญชำกำร อวี๋หมิงหลำงมีสถำนะที่พิเศษมำก ถ้ำผู้
บัญชำกำรไม่อนุญำตเขำก็ออกไปไม่ได้ เธอต้องกำรให้เขำ
กลับมำ ตอนนี้เดี๋ยวนี้!
ยังไม่ทันจะกดเบอร์เสร็จก็มีเบอร์แปลกโทรเข้ำมำ นั่นก็คือ
ผู้บัญชำกำร
“หมอเฉิน”
“ให้เขำกลับมำ เขำไปไม่ได้ บอกให้เขำกลับมำเดี๋ยวนี้!”
1 3 2 7 3
เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วยควำมรู้สึกลนลำน
ปลำยสำยเงียบไปสักพัก จำกนั้นก็ถอนหำยใจยำว
“ตอนนี้เขำขึ้นเครื่องบินไปแล้ว”
เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกหน้ำมืด โทรศัพท์หล่นลงบนพื้น
สำยไปแล้ว…
น้ำเสียงของผู้บัญชำกำรดังลอดออกมำจำกโทรศัพท์ เช้ำ
มืดที่แสนเงียบสงบ เสียงอันแผ่วเบำนั้นดังชัดเจน เสี่ยวเชี่ยนรำว
กับได้ยินเสียงน้ำตำของตัวเองหยดลงบนพื้น
“คนที่ไปกับเขำด้วยกันยังมีเพื่อนชำวต่ำงชำติของพวกคุณที่
ชื่ออำข่ำด้วย เขำฝำกผมมำบอกคุณว่ำ…”
เสี่ยวเชี่ยนหลับตำ รำวกับได้ยินเสียงของอวี๋หมิงหลำงดังอยู่
ข้ำงหู
“เขำบอกว่ำ เมียจ๋ำ ใช้ควำมรู้เฉพำะทำงของคุณไปตบหน้ำ
คนชั้นต่ำพวกนั้น เรื่องเฉพำะทำงยกให้คุณ ส่วนเรื่องช่วยพ่อยก
ให้เป็นหน้ำที่ผมเอง เมียจ๋ำ ผมเชื่อในตัวคุณ คุณเองก็ต้อง
เชื่อมั่นในตัวผมนะ…”
1 3 2 7 4
ผู้บัญชำกำรพูดด้วยน้ำเสียงตื้นตัน
เดิมทีให้ตำยเขำก็ไม่เห็นด้วยที่อวี๋หมิงหลำงจะไป
นี่คือหัวหน้ำหน่วยรบพิเศษที่อำยุน้อยที่สุด
เขำสร้ำงปำฏิหำริย์ไว้มำกมำย สร้ำงผลงำนไว้ด้วยควำม
ยำกล ำบำก เขำปั้นคนเก่งๆ ออกมำได้มำกมำย
นักรบชั้นยอดแบบนี้มีควำมเป็นไปได้อีกมำกมำยในอนำคต
อนำคตของอวี๋หมิงหลำงไปได้ไกลยำกที่จะประเมิน ดังนั้นกำรที่
เขำจะไปทำงกองทัพจึงย่อมคัดค้ำนอย่ำงแน่นอน
“พวกคุณท ำอะไรกัน ท ำไมถึงยอมให้เขำไป? สถำนะของ
เขำควรท ำเรื่องแบบนี้เหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนเป็นห่วงสำมีอย่ำงสุดใจ
จึงพูดจำด้วยควำมไม่เกรงใจ เธอยกหูขึ้นมำพำลใส่ผู้บัญชำกำร
“พูดตำมตรงนะ ทำงกองทัพต่ำงไม่เห็นด้วย ผมขอพูดในสิ่ง
ที่คนที่อยู่ต ำแหน่งอย่ำงผมไม่ควรพูดหน่อยนะ คุณค่ำของ One
คนเดียวมำกกว่ำตัวประกันทั้งสำมคนนั้นเสียอีก ถึงขนำดที่ว่ำต่อ
ให้เอำตัวประกันแบบนั้นอีกสำมคนมำแลกก็เอำ One ไปแลก
ด้วยไม่ได้อยู่ดี”
1 3 2 7 5
“แล้วท ำไมถึงปล่อยให้เขำไป!”
“เพรำะว่ำ… เขำติดต่อเบื้องบนมำกลำงดึก พูดแค่ประโยค
เดียว”
อวี๋หมิงหลำงพูดว่ำ ชำตินี้เขำตอบแทนบุญคุณประเทศโดย
ไม่เคยคิดเสียใจ แต่เขำก็ต้องท ำตัวให้สมกับคนเป็นสำมี
ครั้งนี้เขำไม่ได้ไปเพื่องำนหลวง เขำไปในฐำนะสำมีทั้งสิ้น
ท ำเรื่องที่สำมีควรท ำ
ท ำค ำสัญญำที่เขำให้ไว้กับเสี่ยวเชี่ยนตอนแต่งงำนให้เป็น
จริง เป็นทหำรที่ท ำเพื่อประเทศ เป็นสำมีที่ท ำเพื่อเธอ
ค ำพูดนี้ถูกถ่ำยทอดมำจำกผู้บัญชำกำร เสี่ยวเชี่ยนฟังแล้วก็
สะอื้นไห้
เขำเป็นผู้ชำยที่ดีที่สุดในโลก เป็นสำมีที่ให้เธอทุกอย่ำง เขำ
ไม่ท ำผิดต่อหน้ำที่ ไม่ท ำผิดต่อเธอ เขำบอกว่ำชำตินี้ไม่เคย
เสียใจที่รักเสี่ยวเชี่ยน แต่สิ่งที่เธออยำกพูดยิ่งกว่ำก็คือ ขอบคุณ
สวรรค์ที่มอบผู้ชำยที่เหมำะสมที่สุดให้กับเธอ
“ผมซึ้งใจมำก พูดตำมตรงนะ พวกเรำอำยุขนำดนี้ มอง
1 3 2 7 6
ควำมรักแบบผู้ใหญ่กับมองด้วยสติมำกกว่ำ แต่ควำมรักของพวก
คุณสองคนท ำให้ผมประทับใจมำก ผมเห็นควำมรักที่อยู่เหนือ
ควำมรักอีกที นี่คือควำมรัก นี่คือหน้ำที่ นี่คือส่วนผสมที่ลงตัว
ที่สุดของควำมรับผิดชอบ”
“เวลำนี้ฉันยอมให้เขำเห็นแก่ตัว…”
ผู้บัญชำกำรได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดอย่ำงสิ้นหวังก็รู้สึกเศร้ำใจ
โชคชะตำบีบให้คู่รักคู่หนึ่งมำถึงขั้นนี้ แล้วจะไม่ให้ทอดถอนใจได้
อย่ำงไร?
อีกอย่ำง เสี่ยวเชี่ยนพูดว่ำยอมให้เห็นแก่ตัว คนเห็นแก่ตัว
ไม่มีทำงตัดสินใจเลือกแบบนี้ สำมำรถใช้ชีวิตอยู่อย่ำงสงบๆ ก็
ได้
แต่คนเห็นแก่ตัวก็ไม่มีทำงได้ครอบครองควำมรักเช่นนี้
ตลอดชำติ และก็คงสัมผัสไม่ได้ถึงควำมสัมพันธ์ที่ยำกจะตัดขำด
ระหว่ำงกำรเสียสละกับกำรได้รับ ถ้ำอวี๋หมิงหลำงเห็นแก่ตัวกว่ำนี้
หน่อย เขำก็คงไม่ได้รับควำมรักทั้งหัวใจของเสี่ยวเชี่ยน และถ้ำ
เสี่ยวเชี่ยนเห็นแก่ตัวกว่ำนี้หน่อย เธอก็คงยอมให้อวี๋หมิงหลำง
สละชีวิตไม่ได้
1 3 2 7 7
นี่คือเหตุและผล แล้วจะเป็นไปได้อย่ำงไรที่กำรเห็นแก่ตัว
แค่ฝ่ำยเดียวแล้วจะเอำชนะได้?
ควำมรักที่มีอย่ำงท้วมท้นได้เป็นตัวตัดสินไว้นำนแล้วจำก
กำรเสียสละโดยไม่เห็นแก่ตัวของกันและกัน ควำมรักมีเหตุและ
ผลของมันที่ก่อขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เสี่ยวเชี่ยนวำงสำยจำกผู้บัญชำกำร เธอยืนอยู่ในบ้ำนที่เงียบ
สงัด จำกนั้นก็เดินไปที่ครัว มองชำมในอ่ำงที่เมื่อคืนยังไม่ทันได้
ล้ำง เธอค่อยๆ เดินเข้ำไปล้ำงชำม
น้ำตำหยดลงทีละหยด แต่ควำมเชื่อในจิตใจกลับแน่วแน่
ผู้ชำยที่แสนทุเรศคนนั้นกล้ำใช้วิธีตลบตะแลงกับเธอ แอบ
หนีไปโดยไม่บอกเธอสักค ำ
เธอจะต้องจับเขำกลับมำให้ได้ จำกนั้นก็จะลงโทษให้กิน
อำหำรที่สุดจะไม่อร่อยของเธอไปตลอดชีวิต…
ใช้ควำมรู้ควำมสำมำรถเดิมพันชีวิตเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้เพิ่งท ำ
ครั้งแรก แต่ครั้งนี้คนที่เดิมพันไม่ใช่เธอ แต่เป็นเขำ
ค ำพูดของผู้บัญชำกำรรำวกับดังอยู่ข้ำงหู เสี่ยวเชี่ยน
1 3 2 7 8
กระพริบตำแรงๆ เพื่อไล่น้ำตำ เอำชำมที่ล้ำงสะอำดแล้วเก็บเข้ำ
ตู้ พอเงยหน้ำอีกครั้งควำมอ่อนแอบนใบหน้ำก็ถูกควำมเด็ดเดี่ยว
เข้ำแทนที่
น้ำตำของเธอมีไว้ให้คนที่เธอรักเท่ำนั้น ตอนนี้ชีวิตของเขำ
ขึ้นอยู่กับควำมรู้ควำมสำมำรถของเธอ เธอเคยผ่ำนบททดสอบ
มำมำกมำย ด่ำนสุดท้ำยก็คือชีวิตของสำมีเธอเอง
ที่รัก ฉันจะต้องพำนำยกลับมำได้แน่นอน
1 3 2 7 9