แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 1568 ลูกเชี่ยน ผมรักคุณ

เวลำนี้เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกเสียดำยควำมทรงจ ำในชำติก่อนที่

หำยไป

อยำกตำมหำกลับมำมำก เพื่อดูว่ำในควำมทรงจ ำเมื่อชำติ

ก่อนมีสำมีเธออยู่ในนั้นหรือเปล่ำ

“ไม่พูดเรื่องนี้ กินกันเถอะ สำมีคุณท ำอำหำรอร่อยไหม?”

เขำคีบเส้นขึ้นมำเป่ำแล้วป้อนเธอ เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้ำ

“อร่อย!”

เธอชอบกินอำหำรที่อวี๋หมิงหลำงท ำ ไม่มีเทคนิคปรุงรสที่

วิเศษเลิศเลอ แต่มีรสชำติของครอบครัว ท ำอะไรก็อร่อย

“อร่อยก็กินเยอะๆ นะ ต่อไปถ้ำยังมีโอกำส… สำมีคนนี้จะท ำ

ให้คุณกินทุกวันเลย”

ค ำพูดแบบนี้มำพูดในเวลำนี้ ฟังดูแล้วให้ควำมรู้สึกเศร้ำๆ

เสี่ยวเชี่ยนไม่เข้ำใจว่ำท ำไมวันนี้เขำท ำตัวแปลกๆ จึงถำมขึ้น

“นำยไม่เป็นไรนะ?”

1 3 2 6 2

“ไม่เป็นไร ผมก็แค่ดีใจที่ได้อยู่กับคุณ เมียจ๋ำ งำนของผม

ค่อนข้ำงพิเศษ ขอบคุณที่คุณใจกว้ำงกับผมขนำดนี้ ก่อนหน้ำนี้ที่

คุณถูกจับตัวไป ผมเกลียดตัวเองมำก เกลียดที่ไม่ปกป้องคุณให้

ดี…”

“อย่ำพูดแบบนั้น นำยรู้อนำคตไม่ได้เสียหน่อย ข้ำงนอกมี

คนเลวตั้งเยอะแยะ ป้องกันยังไงก็โดนได้อยู่ดี” เสี่ยวเชี่ยนจูบเขำ

ท่ำทำงในวันนี้ของเขำท ำให้เธอสังหรณ์ใจไม่ดี แต่ก็พูดไม่ออก

“ตรงนี้ มีลูกคนที่สองของพวกเรำ คุณอยำกให้เป็นลูกชำย

หรือลูกสำว?” อวี๋หมิงหลำงเปลี่ยนเรื่อง เขำเอำมือลูบท้องเธอ

เบำๆ

“อันที่จริงก็ดีหมดแหละ ขอแค่แข็งแรงก็พอ”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้จริงจังอะไรเรื่องเพศของลูก ชำยหรือหญิงก็

เหมือนกัน อวี๋หมิงหลำงก็คิดแบบนั้น

“ถ้ำเป็นลูกชำยก็น่ำจะเหมือนคุณเนอะ คุณชอบล้อเล่นกับ

ผมบ่อยๆ ว่ำต้ำเหวยหน้ำเหมือนผมมำก ว่ำกันว่ำลูกชำยจะหน้ำ

เหมือนแม่ ถ้ำมีอีกคนหน้ำตำเหมือนคุณก็สมดุลแล้ว เมียจ๋ำผม

คิดแล้วนะ ลูกในท้องถ้ำคลอดออกมำไม่ว่ำจะชำยหรือหญิงก็ให้

1 3 2 6 3

เขำแซ่เฉินดีไหม?”

“หำ?” เสี่ยวเชี่ยนนึกไม่ถึงว่ำเขำจะพูดเรื่องนี้

“ถือเป็นกำรทิ้งไว้ให้พ่อคุณด้วย”

ไม่ได้หมำยถึงเฉินหลิน แต่เป็นชีอวี่เซวียน

บรรพบุรุษของชีอวี่เซวียนไม่ใช่แซ่นี้ แต่เป็นเพรำะตอนนั้น

ถูกบีบให้ต้องไปจำกบ้ำนเกิดเมืองนอน ก่อนไปต้องท ำตัวตน

ปลอมขึ้นมำจึงเปลี่ยนมำใช้แซ่ในปัจจุบัน แซ่ดั้งเดิมของบรรพ

บุรุษคือแซ่เฉิน ไม่อย่ำงนั้นท ำไมเสี่ยวเชี่ยนถึงไม่เปลี่ยนแซ่ล่ะ

เดิมทีเธอก็เกลียดเฉินหลินจะตำยอยู่แล้ว

พอนึกถึงพ่อเสี่ยวเชี่ยนก็คิ้วขมวดเล็กน้อย ถ้ำพ่ออยู่จะดีแค่

ไหนกัน ลูกจะใช้แซ่ไหนมันก็เป็นแค่เรื่องธรรมเนียมปฏิบัติ เรื่อง

แบบนี้อีกร้อยปีให้หลังก็ไม่ได้ส ำคัญมำกแล้ว มันก็แค่เป็นเชิง

สัญลักษณ์ที่จะให้คนรุ่นหลังจ ำไว้ว่ำเคยมีคนรุ่นก่อนใช้ชีวิตอยู่

บนโลกใบนี้ เคยทิ้งจิตวิญญำณไว้บนโลกมนุษย์

“อะไรที่คุณต้องกำรผมจะท ำให้มันเป็นจริง” อวี๋หมิงหลำง

คลำยคิ้วที่ขมวดอยู่ของเธอ จำกนั้นก็ประทับรอยจูบลงบน

หน้ำผำกเธอ

1 3 2 6 4

“เมียจ๋ำ ผมยอมรับวิธีกำรสอนลูกของคุณ คุณสอนต้ำเหวย

ได้ดีมำกเลย รอลูกในท้องคลอดออกมำคุณก็สอนเขำแบบนี้ด้วย

นะ เรื่องสอนลูกผมยกให้เป็นหน้ำที่คุณ ผมสอนลูกไม่ค่อยเป็น

เวลำที่ควรดุผมก็ดุไม่ค่อยลง”

รำวกับใช้ควำมเข้มงวดไปที่ข้ำงนอกหมดแล้ว พอกลับถึง

บ้ำนเห็นเจ้ำก้อนกลมๆ นุ่มนิ่ม แม้แต่จะพูดเสียงดังยังไม่กล้ำ ต่อ

ให้เป็นตอนที่ลูกท ำตัวไม่ดีก็ยังไม่กล้ำสอน จริงๆ แล้วนี่เป็นวิธี

เลี้ยงดูลูกที่ไม่ถูกต้อง อวี๋หมิงหลำงเองก็รู้

“ในครอบครัวพ่อแม่จะเข้มงวดทั้งสองคนไม่ได้ พวกเรำ

ชดเชยกันและกันก ำลังดี ถ้ำเป็นลูกสำวฉันคนเดียวก็เอำอยู่ แต่

ถ้ำเป็นลูกชำยฉันว่ำนำยเอำไปสอนดีกว่ำ ฉันว่ำท่ำทีของนำยที่มี

ต่อลูกชำยกับลูกสำวน่ำจะแตกต่ำงกัน”

เสี่ยวเชี่ยนเองก็รอคอยว่ำจะได้มีลูกชำยที่เก่งๆ แบบอวี๋หมิง

หลำง นึกถึงเวลำเสี่ยวเฉียงสอนลูกชำยคงไม่เหมือนกับที่ตำมใจ

ลูกสำว

“เด็กผู้ชำยต้องเข้มงวดกว่ำหน่อย ถ้ำเป็นเหมือนผมตอน

เด็กก็คงปวดหัวน่ำดู ผมหวังว่ำ…”

1 3 2 6 5

หวังว่ำถึงตอนนั้นเขำจะยังสำมำรถอยู่เคียงข้ำงลูกเชี่ยนคอย

ช่วยเธอแบ่งเบำภำระเรื่องสั่งสอนลูกได้

“หวังว่ำอะไร?”

“เปล่ำ ลูกเชี่ยน ตอนนี้คุณไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้ว ไม่ว่ำจะ

เกิดอะไรขึ้นคุณต้องจ ำไว้ว่ำ คุณเป็นผู้หญิงที่ผมรักมำกที่สุดใน

ชีวิตนี้ ในท้องของคุณเป็นผลึกจำกควำมรักของพวกเรำสองคน

เป็นกำรต่อชีวิตของพวกเรำ พวกเรำมีลูกด้วยกันแล้วหนึ่งคน อีก

ไม่นำนก็จะมีเบบี๋คนที่สอง ดังนั้นหน้ำที่ของคุณหนักยิ่งกว่ำผม

ไม่ว่ำจะเกิดอะไรคุณก็ต้องเข้มแข็งต่อไป เพรำะบนตัวคุณมีควำม

คำดหวังที่เห็นแก่ตัวของผม ต่อให้โลกนี้เหลือกันแค่พวกคุณ

สำมคนแม่ลูก ผมก็หวังว่ำคุณจะสำมำรถใช้ชีวิตอย่ำงเข้มแข็ง”

เสี่ยวเชี่ยนคิดว่ำเขำเป็นห่วงว่ำเธอจะเครียดเรื่องชีอวี่เซวียน

จนรับไม่ไหวจึงพูดอย่ำงหนักแน่น

“ฉันไม่มีทำงยอมแพ้ ฉันจะสู้จนถึงวินำทีสุดท้ำย ฉันจะบอก

ลูกของพวกเรำว่ำเกิดเป็นคนควรท ำตัวแบบไหน”

คนเรำเกิดมำ กำรสั่งสอนที่ดีที่สุดของพ่อแม่ไม่ใช่หลักกำร

ที่พูดกันปำวๆ แต่เป็นกำรกระท ำที่แสดงให้เห็น

1 3 2 6 6

เมื่อเจอกับปัญหำ กำรหนีและกำรโทษคนอื่นไม่ใช่วิธี

แก้ปัญหำ ถ้ำโชคชะตำเลือกเรำแล้ว แบบนั้นต่อให้ต้องบุกน้ำลุย

ไฟก็ต้องฝ่ำไปให้ได้ ควำมอ่อนแอไม่เคยช่วยแก้ปัญหำใดๆ

ควำมเจ็บปวดบนร่ำงกำยไม่มีทำงเทียบได้กับควำมทุกข์ทรมำน

ทำงใจ ได้รับควำมรักจำกคนอื่นก็ต้องรู้จักตอบแทนอย่ำงเท่ำ

เทียม ไม่อย่ำงนั้นไม่สมกับเป็นคน

“อืม ผมจ ำค ำพูดคุณไว้แล้ว เมียจ๋ำ คุณต้องท ำให้ได้อย่ำงที่

รับปำกผมนะ ผมย้ำอีกรอบ ไม่ว่ำจะเกิดอะไรขึ้น คุณต้องดูแล

ตัวเองให้ดี ดูแลต้ำเหวยให้ดี ดูแลลูกในท้องให้ดี”

“ฉันสัญญำ”

ทั้งสองคนนั่งพิงกัน อวี๋หมิงหลำงป้อนบะหมี่เธอจนหมดชำม

ชำมในบ้ำนใหญ่มำก วันนี้เสี่ยวเชี่ยนเองก็ไม่รู้ท ำไมตัวเอง

ถึงได้กินเยอะขนำดนี้ กินหมดแล้วถึงได้พบว่ำไม่ได้เหลือไว้ให้

เขำ จึงแอบรู้สึกผิดเล็กน้อย

“ที่รัก ฉันไม่ได้เหลือให้นำย…”

“ไม่เป็นไร ต่อไปท ำให้ผมกินบ้ำงนะ”

1 3 2 6 7

“นำยกล้ำกินของที่ฉันท ำเหรอ?” ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนยอมรับ

แล้วว่ำฝีมือท ำอำหำรของตัวเองไม่ได้เรื่อง

“อะไรที่เมียท ำให้ผม จะขมหรือหวำนมันก็คือรสชำติแห่งรัก

คุณท ำผมก็กินหมด”

“ตำทึ่ม ท ำไมวันนี้ถึงได้ปำกหวำนขนำดนี้?”

ทั้งสองคนนั่งพิงกัน ท่ำมกลำงเรื่องรำววุ่นวำยมำกมำย มีแค่

ควำมอบอุ่นทำงร่ำงกำยของกันและกันที่เป็นที่พึ่งทำงใจได้ดี

ที่สุด เสี่ยวเชี่ยนนั่งพิงอกอวี๋หมิงหลำงจนผล็อยหลับไป

เธอคิดอยู่ว่ำ ไม่ว่ำอนำคตจะมีอุปสรรคมำกมำยแค่ไหนรอ

เธออยู่ ขอแค่มีเขำอยู่ เธอก็ไม่กลัวอะไรแล้ว นี่คือที่พักใจที่ใหญ่

ที่สุดของเธอ

อวี๋หมิงหลำงอุ้มเสี่ยวเชี่ยนไปวำงลงบนเตียงเบำๆ จำกนั้นก็

มองใบหน้ำยำมหลับของเธออยู่ข้ำงเตียงอย่ำงอำลัยอำวรณ์

อยำกมองเธอแบบนี้ในอนำคตไปตลอด

จูงมือเธอข้ำมผ่ำนทุกฤดู ช่วยกันเลี้ยงดูผลผลิตจำกควำม

รักของพวกเขำทั้งสองคน

1 3 2 6 8

เขำก้มหน้ำลงไปจูบปำกเธอ เสี่ยวเชี่ยนที่ก ำลังฝันเหมือน

รู้สึกได้ถึงกลิ่นอำยของเขำ เธอยิ้มเล็กน้อย

“ลูกเชี่ยน ครั้งนี้สำมีจะโกหกคุณอีกแล้ว สถำนะของผม

สร้ำงควำมยุ่งยำกให้คุณมำตลอด คุณเสียสละไปมำกมำย

เหลือเกินเพื่องำนของผม เพื่อควำมฝันของผม คุณยอมลงให้ผม

ตั้งมำกมำย คุณทุ่มเทให้ผมอย่ำงเงียบๆ มำตลอด ตอนนี้ผมจะ

โกหกคุณอีกแล้ว…”

อวี๋หมิงหลำง เสี่ยวเชี่ยนอย่ำงอำลัยอำวรณ์ จดจ ำใบหน้ำ

ยำมหลับของเธอไว้

จำกนั้นเขำก็หันหน้ำไปโดยไม่หันกลับมำมองอีก

สถำนะของเขำเคยเป็นอุปสรรคขนำดใหญ่ให้กับเธอ ตอนนี้

เขำจะใช้สถำนะนี้ไปพำคนที่เธอรักที่สุดกลับมำ

กำรปรำกฏตัวของเธอได้จุดประกำยให้ชีวิตของเขำโชติช่วง

เธอจิตใจดีเข้ำใจตัวเขำมำตลอด และเวลำนี้ ในฐำนะที่เป็นผู้ชำย

โชคดีที่ได้รับควำมรักจำกเธอ สิ่งที่อวี๋หมิงหลำงสำมำรถท ำให้

เธอได้ก็คือกำรไปพำชีอวี่เซวียนกลับมำ

ลูกเชี่ยน ผมรักคุณ

1 3 2 6 9