แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 4 อวี๋หมิงหลำงที่รักเมียเข้ำกระดูก (ชำติก่อน)

เดิมทีเสี่ยวเชี่ยนไม่อยำกอนุญำต แต่หนงเย่ำกับถังเถียวก

ลับเข้ำข้ำงอวี๋หมิงหลำง

ตอนนี้ยังไม่รู้ว่ำอำจำรย์จะอยู่รอดหรือไม่ สิ่งเดียวที่พวกเขำ

ท ำได้ก็คือปกป้องไข่มุกที่ได้มำอย่ำงยำกล ำบำกแทนอำจำรย์

เสี่ยวเชี่ยนท้องอยู่แถมยังดันทุรังจะใช้วิธีที่ไร้หลักฐำนอ้ำงอิงนี้ให้

ได้ ทุกคนต่ำงคิดว่ำเอำอวี๋หมิงหลำงเป็นหนูทดลองแล้วบอกเธอ

ว่ำเรื่องแบบนี้มันเชื่อถือไม่ได้เลิกคิดเสียดีกว่ำ

แต่คิดจะหลอกคนในวงกำรอย่ำงเสี่ยวเชี่ยนใช่ว่ำแค่ท ำแบบ

ขอไปทีแล้วจะได้ผล เธอเป็นถึงจิตแพทย์มืออำชีพ สะกดจิตจริง

สะกดจิตปลอมไม่มีทำงที่เธอจะดูไม่ออก

ดังนั้นหนงเย่ำกับถังเถียวจึงตั้งใจอย่ำงเต็มที่ภำยใต้กำรจับ

ตำมองของเสี่ยวเชี่ยน เนื่องจำกสภำพร่ำงกำยของอวี๋หมิงหลำง

เป็นประเภทต่อต้ำนกำรสะกดจิต ดังนั้นจึงต้องใช้ยำปริมำณ

มำกกว่ำจะเข้ำสู่สภำวะที่ต้องกำร

กำรสะกดจิตระดับลึกแบบนี้หลังจำกที่เข้ำสู่สภำวะที่

ต้องกำรแล้วจะท ำให้คนเห็นภำพเมื่อชำติก่อนที่ไม่รู้ว่ำจริงหรือ

1 3 4 8 2

หลอกรำวกับฝันไป บ้ำงก็ว่ำวิธีแบบนี้ไร้หลักฐำนอ้ำงอิงใช้

หลอกลวงคน บ้ำงก็ว่ำกำรที่ฝันเห็นอีกสภำพแวดล้อมหนึ่งนั้นมำ

จำกกำรสะสมควำมคิดของจิตใต้ส ำนึก ไม่ใช่ชำติก่อนอะไร

หรอก

แต่ไม่ว่ำอย่ำงไร ตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนดึงดันมำก ทุกคนท ำได้

แค่ท ำตำมควำมต้องกำรของเธอ

อวี๋หมิงหลำงหลับไปนำนมำกภำยใต้กำรควบคุมอย่ำง

เข้มงวดของหนงเย่ำและถังเถียว

เสี่ยวเชี่ยนไม่รู้ว่ำเขำเห็นอะไรบ้ำงในสภำวะที่ถูกสะกดจิต

แต่สีหน้ำของเขำดูทรมำนมำกขึ้นเรื่อยๆ จนตอนท้ำยเขำ

เรียกชื่อเธอไม่หยุด

เสี่ยวเชี่ยนไม่เคยเห็นอวี๋หมิงหลำงเป็นแบบนี้ เธอแอบกลัว

คิดว่ำมันเป็นผลข้ำงเคียงของยำเลยอยำกให้หนงเย่ำปลุกเขำตื่น

“ศิษย์พี่ใหญ่ ปลุกเขำตอนนี้”

“อ๊ำ!” อวี๋หมิงหลำงสะดุ้งตื่น เสี่ยวเชี่ยนเห็นบนใบหน้ำเขำมี

น้ำตำ

1 3 4 8 3

“ที่รัก นำย”

สำยตำอวี๋หมิงหลำงดูเหม่อลอย หัวใจเขำยังหยุดอยู่ที่

ช่วงเวลำที่ทุกข์ทรมำนนั้น หลังจำกเห็นเสี่ยวเชี่ยนเขำก็กระโดด

ลงจำกเตียง ถึงขนำดที่สะดุดเพรำะรีบมำก ตรงเข้ำไปกอดเสี่ยว

เชี่ยนแน่น

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกได้ถึงแขนที่สั่นเล็กน้อยของเขำ สภำพของ

เขำเหมือนลูกนกที่อยู่ในอำกำรหวำดกลัว

“ลูกเชี่ยน ลูกเชี่ยน ลูกเชี่ยน…” เขำเรียกเธอไม่หยุด ใช้เวลำ

สักพักกว่ำจะท ำให้เขำสงบสติอำรมณ์ได้

หนงเย่ำกับถังเถียวมองหน้ำกัน นี่มันเรื่องอะไรกัน? อวี๋หมิง

หลำงเห็นอะไรในจิตใต้ส ำนึกของตัวเองกันแน่ ถึงได้ตกใจกลัว

ขนำดนี้?

ในควำมฝันอวี๋หมิงหลำงเห็นเรื่องรำวอีกแบบหนึ่งระหว่ำง

เขำกับเสี่ยวเชี่ยน

เขำเห็นลูกเชี่ยนของเขำจำกไปเพรำะหวำดกลัวเรื่องท้อง

เห็นตัวเองตำมหำไปทั่วอย่ำงบ้ำคลั่ง แต่หลังจำกตำมหำอยู่

หลำยปีถึงได้พบว่ำ เธออยู่แค่เมืองข้ำงๆ ภำยใต้กำรปกป้องของ

1 3 4 8 4

หลำยๆ คน แต่ตอนเขำไปถึงสิ่งที่เขำพบคือเสี่ยวเชี่ยนที่ใกล้

หมดลมหำยใจเต็มที

ตัวเธอค่อยๆ เย็นลงในอ้อมกอดของเขำ ควำมทุกข์ทรมำน

จำกกำรสูญเสียคนรักท ำให้อวี๋หมิงหลำงรู้สึกเหมือนเขำได้ไปอยู่

ในเหตุกำรณ์นั้นจริงๆ

เขำเห็นตัวเองตำมหำเธออย่ำงโดดเดี่ยว เห็นควำมยืดหยัด

เป็นสิบปีของตัวเอง แต่คนรักของเขำกลับคำดกันครั้งแล้วครั้ง

เล่ำเพรำะควำมทุกข์ทรมำนจำกชีวิต กว่ำจะได้เจอกันอีกครั้งก็

จำกกันไปตลอดกำลเสียแล้ว

หลังจำกที่เขำจัดกำรศพลูกเชี่ยนเรียบร้อยแล้ว เขำก็เริ่ม

ตำมสืบเรื่องชีวิตของเธอ ปรำกฏว่ำเขำกลับค้นพบเรื่องที่น่ำ

สะเทือนใจ

ต้ำเหวยที่น่ำรักของเขำถูกคนลักพำตัวไปจนสุดท้ำยต้อง

กระโดดตึกตำย…

เขำลืมใบหน้ำของต้ำเหวยตอนโตที่สวยมำกไม่ได้ แต่เขำ

เห็นแค่ตัวเองในควำมฝันกอดรูปถ่ำยของภรรยำกับลูกร้องไห้

ด้วยควำมทุกข์ทรมำน

1 3 4 8 5

จนกระทั่งเขำเห็นตัวเองที่สิ้นหวังยกปืนขึ้นมำเล็งเข้ำที่ขมับ

“ลูกเชี่ยนคุณอยู่ไหม?” อวี๋หมิงหลำงถำมเสียงเศร้ำ

“อยู่ ฉันอยู่ตลอด”

“คุณไม่ได้ไปจำกผมใช่ไหม?”

“ไม่ไป ฉันจะอยู่กับนำยตลอดชีวิต”

เขำถำมซ้ำๆ เสี่ยวเชี่ยนก็ตอบซ้ำๆ

ทุกคนไม่รู้ว่ำนี่เป็นผลข้ำงเคียงของยำหรือเปล่ำ ท ำได้แค่รอ

อย่ำงอดทน ผ่ำนไปสักพักอวี๋หมิงหลำงถึงพำตัวเองออกมำจำก

ควำมคิดเรื่องเมื่อชำติก่อนได้ พอมองเสี่ยวเชี่ยนอีกครั้งก็รู้สึก

ปวดใจสุดๆ

ที่แท้ในที่ที่เขำมองไม่เห็น ลูกเชี่ยนของเขำต้องแบกรับ

ควำมทุกข์ไว้มำกมำยขนำดนี้ เขำจับมือเสี่ยวเชี่ยนแน่นไม่ยอม

ปล่อย

กลัวว่ำถ้ำปล่อยแล้วเรื่องรำวในควำมฝันเหล่ำนั้นจะ

กลำยเป็นจริง

1 3 4 8 6

“นำยเห็นอะไรในควำมฝัน? มีข้อมูลอะไรที่เป็นประโยชน์

ไหม?” หนงเย่ำถำม

“ให้ศิษย์พี่สำมใช้ยำนั้น อย่ำงน้อยๆ จะช่วยต่ออำยุพ่อตำ

ได้สิบสองปี”

ควำมฝันนี้ของอวี๋หมิงหลำงมองจำกในมุมเขำ รู้มำกกว่ำ

เสี่ยวเชี่ยน

เขำรู้ว่ำชีอวี่เซวียนเองก็ก ำลังตำมหำเสี่ยวเชี่ยน ดูเหมือนว่ำ

จะคล้ำยชำตินี้ที่รู้จักเสี่ยวเชี่ยนผ่ำนทำงกำรแข่งขัน ช่วงเวลำช้ำ

กว่ำตอนนี้สิบกว่ำปี แต่ยังไม่ทันจะได้ยอมรับกันและกันเสี่ยว

เชี่ยนก็มำฆ่ำตัวตำยเพรำะสูญเสียลูกสำวสุดที่รักไปเสียก่อน

อวี๋หมิงหลำงไม่รู้ตอนจบของชีอวี่เซวียน แต่เขำคิดว่ำก็คง

ไม่ดีนัก

เสี่ยวเชี่ยนส ำคัญกับทุกคนมำก พอเธอไปแล้วคนเหล่ำนี้ก็

แทบอยู่ไม่ได้ ในเมื่อชำติก่อนชีอวี่เซวียนอยู่ได้จนถึงต้ำเหวยอำยุ

สิบสองปี แบบนั้นก็แสดงว่ำยำที่ยังไม่สมบูรณ์ของศิษย์พี่สำม

ได้ผล

ดังนั้นอวี๋หมิงหลำงถึงได้บอกให้ถังเถียวใช้ยำนั้นกับชีอวี่เซ

1 3 4 8 7

วียนโดยไม่ลังเล เขำเชื่อโดยไม่สงสัยเลยว่ำนั่นคือเรื่องเมื่อชำติ

ก่อน เพรำะถ้ำเป็นเพียงจิตใต้ส ำนึก เขำคงคิดเรื่องในอนำคต

ไม่ได้มำกขนำดนั้น โดยเฉพำะจำกในมุมมองของเขำสำมำรถ

มองเห็นกำรเปลี่ยนแปลงทำงกำรทหำรในระดับนำนำชำติ

มำกมำย จำกกำรสันนิษฐำนของอวี๋หมิงหลำง เรื่องพวกนั้นน่ำจะ

เป็นจริง

หลังจำกถังเถียวได้ยินอวี๋หมิงหลำงบอกแบบนั้นเขำก็หยิบ

ยำที่ยังวิจัยไม่สมบูรณ์ออกมำช่วยชีวิตชีอวี่เซวียนโดยไม่ลังเล

ระหว่ำงรอผลก็มีข่ำวดี แมวหลีฮวำฟื้นแล้ว

แต่สมองของเขำได้รับกำรกระทบกระเทือนเล็กน้อย ยังนึก

ไม่ออกว่ำตัวเองเป็นใคร จำกที่ตรวจดูอย่ำงละเอียดแล้วพบว่ำไม่

มีปัญหำอะไรมำก อีกไม่กี่วันก็น่ำจะนึกได้เอง

ตอนนี้รอแค่ข่ำวดีของชีอวี่เซวียนแล้ว ระหว่ำงที่รอนี้เสี่ยว

เชี่ยนกับอวี๋หมิงหลำงก็จับมือกันแน่นอยู่นอกห้องด้วยควำมร้อน

ใจ เสี่ยวเชี่ยนใช้โอกำสนี้ถำมเขำ

“ที่รัก ตอนนี้นำยรู้สึกไม่สบำยตรงไหนหรือเปล่ำ?”

“พอไหว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ” ตอนนี้สำยตำที่อวี๋หมิงหลำงม

1 3 4 8 8

องเสี่ยวเชี่ยนได้เปลี่ยนไป มือที่จับก็กระชับแน่นขึ้น

“นำยเห็นอะไรเหรอ?”

“เห็น…” พออวี๋หมิงหลำงนึกถึงควำมฝันนั้นก็รู้สึกบีบหัวใจ

ภรรยำที่แสนดีของเขำ ลูกที่น่ำรักของเขำ ท ำไมต้องมำแบก

รับควำมทุกข์จำกสวรรค์ด้วย?

เมื่อชำติก่อนสวรรค์ทรมำนเธอมำกแค่ไหนกัน ชำตินี้ถึงได้

มอบควำมสุขให้เธอขนำดนี้?

ควำมทุกข์ทรมำนแบบนี้เขำเจอครั้งเดียวก็เพียงพอแล้ว

และก็ไม่อยำกให้เสี่ยวเชี่ยนนึกถึงมันอีก

พอนึกถึงตรงนี้อวี๋หมิงหลำงก็ฝืนยิ้มออกมำ

“เห็นพวกเรำเป็นสำมีภรรยำที่รักกันมำก มีต้ำเหวยที่น่ำรัก

ลูกเรำสวยมำก แถมยังเต้นเป็น พวกเรำเป็นครอบครัวที่มี

ควำมสุข…”

ควำมฝันที่แสนเศร้ำ… ตอนที่อวี๋หมิงหลำงพูดแบบนี้ดวงตำ

เขำเริ่มมีน้ำตำมำคลอ

1 3 4 8 9

“แล้วท ำไมนำยดูรู้สึกแย่ขนำดนี้? แถมยังดูเหมือนจะร้องไห้

ด้วย?”

อวี๋หมิงหลำงโอบเสี่ยวเชี่ยน จำกนั้นได้จูบศีรษะเธอเบำๆ

“เพรำะมีควำมสุขมำกเหลือเกินไงล่ะ กำรได้เจอคุณเป็น

ควำมสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”

“แต่ท ำไมนำยดูทุกข์ทรมำนมำก? ช่ำงเถอะ ถ้ำไม่มี

ผลข้ำงเคียงงั้นฉันจะให้ศิษย์พี่ใหญ่ท ำให้ฉันบ้ำง ดูซิว่ำชำติก่อน

นำยรังแกฉันแอบนอกใจฉันหรือเปล่ำ นำยถึงได้ดูร้อนตัวขนำด

นี้!”

“อย่ำนะ!” อวี๋หมิงหลำงกลัวเธอนึกขึ้นมำได้อีก เขำรีบย้ำอีก

รอบ

“เมียจ๋ำ เมื่อก่อนพวกเรำเป็นสำมีภรรยำที่รักกันมำก ตอนนี้

ก็ด้วย ในอนำคตก็ด้วย คุณอย่ำไปรู้มันเลย คุณรู้แค่ว่ำคุณเป็น

คนที่ผมรักที่สุดตลอดชีวิตก็พอแล้ว”

ควำมทุกข์แบบนั้นทิ้งไว้ให้เขำคนเดียวดีกว่ำ อย่ำทรมำน

ลูกเชี่ยนเลย

1 3 4 9 0

“จริงอะ?” เสี่ยวเชี่ยนสงสัย เธอนึกเรื่องเมื่อชำติก่อนไม่ออก

แต่กลับรู้สึกว่ำในควำมทรงจ ำที่หำยไปดูเหมือนจะมีเรื่องรำวที่

เกี่ยวกับแมวหลีฮวำกับอวี๋หมิงหลำงอยู่

“จริงแท้แน่นอน เมียจ๋ำ พวกเรำยังได้อยู่ด้วยกันมันเยี่ยม

มำกเลยนะ เอ๊ะ เมียจ๋ำคุณเป็นอะไร?”

ทันใดนั้นเสี่ยวเชี่ยนก็เอำมือกุมท้อง อำกำรเจ็บที่คุ้นเคย

แบบนี้หรือว่ำ… จะคลอดแล้ว?

1 3 4 9 1

บทเสริม