แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 6 ชีวิตใหม่ของแมวหลีฮวำ (1)

ผู้ชำยที่อยู่บนเตียงผู้ป่วยลุกขึ้นมำหยิบกระจกตรงหัวเตียง

ส่องซ้ำยส่องขวำแล้วก็รู้สึกแปลกๆ ชอบกล

ผมของเขำ… หำยไปไหน?

ประตูเปิดออก มีผู้ชำยร่ำงสูงเดินเข้ำมำในสภำพชุดทหำร

ถึงจะดูหล่อเหลำ แต่ไม่รู้ท ำไมเขำเห็นหน้ำหล่อๆ นั่นแล้วรู้สึก

เหม็นขี้หน้ำมำก…

“โอ๊ะ แมวจร ตื่นละเหรอ?” อวี๋หมิงหลำงได้รับค ำสั่งจำกเมีย

ให้มำตรวจดูควำมเรียบร้อย เมียเขำเพิ่งผ่ำคลอดเสร็จยังลุก

ไม่ได้

“คุณเรียกผมเหรอ?” มู่ฮวำหลีลูบหัวล้ำนๆ ของตัวเอง

ควำมรู้สึกที่ไม่มีผมอยู่บนหัวมันแปลกจัง

แต่ควำมแปลกประหลำดที่ไม่มีผมบนหัวยังสู้ควำมสงสัยที่

ไม่มีควำมทรงจ ำไม่ได้

“ใช่สิ นำยชื่อ” ขณะที่อวี๋หมิงหลำงก ำลังจะบอกทันใดนั้น

เขำก็นึกอะไรออก

1 3 5 0 5

หมอบอกว่ำมู่ฮวำหลีประสบอุบัติเหตุทำงรถยนต์ศีรษะ

ได้รับกำรกระทบกระเทือน อำจจะสูญเสียควำมทรงจ ำไป

ชั่วครำว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ควำมทรงจ ำอำจมีตีกันบ้ำง

แล้วยังจะมีโอกำสไหนดีไปกว่ำนี้อีก?

“นำยชื่อมู่เอ้อโก่วมีชื่อเล่นว่ำแมวจร”

อืมๆ ตอนนี้พี่หลำงมีลูกชำยเพิ่มมำสองคน แกล้งอดีตศัตรู

หัวใจก็คล่องเป็นพิเศษ

“เอ้อโก่ว?!” มู่ฮวำหลีสงสัยเล็กน้อย ท ำไมเขำรู้สึกว่ำชื่อนี้

มันทุเรศมำก?

“ใช่ แน่นอน ฉันเป็นน้องเขยของนำยแล้วจะโกหกนำยได้

ไง?” เสี่ยวเฉียงท ำสีหน้ำท่ำทำงจริงจัง

“ผมมำอยู่ที่นี่ได้ไง? คุณเป็นน้องเขยผม งั้นน้องสำวผมล่ะ?

ผมยังมีญำติหรือเพื่อนคนอื่นอีกไหม?”

“น้องสำวนำยเพิ่งคลอดลูกเสร็จ ส่วนญำติคนอื่นๆ วุ่นอยู่ที่

ห้องผู้ป่วยอื่น ครอบครัวเรำมีคนแก่ที่เพิ่งถูกช่วยจำกประตู

ยมโลกมำได้ ทุกคนเยี่ยมเขำเสร็จก็ต้องไปดูเมียฉันที่เพิ่งคลอด

ลูก ยังต้องไปดูหน้ำหลำนอีก ส่วนนำยเอ้อโก่วกลำยเป็นหมำหัว

1 3 5 0 6

เน่ำ มีแค่น้องเขยอย่ำงฉันที่นึกถึง เอ้อโก่ว นำยต้องจ ำควำมดี

ของฉันเอำไว้รู้ไหม?”

“ท ำไมผมรู้สึกว่ำคุณน่ำร ำคำญมำก?”

เสี่ยวเฉียงกัดฟัน หมอนี่นึกไม่ออกจริงอะ? ขนำดภำษำถิ่น

กวนโอ๊ยที่เมียเขำสอนก็ยังไม่ลืมเลยน่ะนะ

“นั่นก็เพรำะสมองนำยกระทบกระเทือน ควำมทรงจ ำ

บำงอย่ำงเลยยังนึกไม่ออก จะนึกได้แค่สิ่งที่นำยจดจ ำขึ้นใจ เช่น

น้องเขยอย่ำงฉัน นำยมีรักแท้ให้ฉัน”

“ผมชอบผู้ชำยเหรอ?!” แมวหลีฮวำรู้สึกขยะแขยงเล็กน้อย

อวี๋หมิงหลำงเองก็อยำกอ้วก

“ฮ่ำ ฮ่ำ ฮ่ำ! น้องเล็กนำยพูดอะไรอยู่น่ะ?”

ถังเถียวกับหนงเย่ำมำกันแล้ว

สองคนนี้เพิ่งมำถึงหลังจำกไปเยี่ยมอำจำรย์กับเสี่ยวเชี่ยน

มำ ตอนนี้เรื่องดีๆ มำไม่หยุด ที่ควรอำกำรดีขึ้นก็ดีขึ้นมำแล้ว ที่

ควรคลอดลูกก็คลอดแล้ว โดยเฉพำะอำจำรย์ของเขำ อำกำรดี

ขึ้นมำก ดีกว่ำที่คิดไว้มำก

1 3 5 0 7

เดิมทีสองคนนี้จะมำเยี่ยมแมวหลีฮวำก่อน เดินมำได้ครึ่ง

ทำงก็เจออวี๋หมิงหลำง อวี๋เสี่ยวเฉียงมีแผนชั่วร้ำยบอกให้พวก

เขำไปเยี่ยมเสี่ยวเชี่ยนก่อน จำกนั้นตัวเองก็มำดูแมวหลีฮวำ นี่

เป็นโอกำสดีที่จะได้มำล้ำงสมองเอ้อโก่วล่วงหน้ำ

“พวกคุณเป็นเพื่อนผมเหรอ” พอแมวหลีฮวำเห็นสองคนนี้ก็

รู้สึกดีมำก แตกต่ำงจำกตอนเห็นผู้ชำยสวมชุดทหำรกวน

ประสำทคนนี้

“พวกเรำเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องของนำย นี่ศิษย์พี่ใหญ่ ฉันคือน้อง

สำม พวกเรำโตมำด้วยกันตั้งแต่เด็ก” ถังเถียวเดินไปจับชีพจรให้

แมวหลีฮวำ เมื่อแน่ใจว่ำทุกอย่ำงดีแล้วเขำถึงวำงใจ

หนงเย่ำตั้งแต่เข้ำมำก็เอำแต่จ้องหัวโล้นๆ ของมู่ฮวำหลี

ไอ๊หยำ หัวล้ำนเปล่งประกำยเชียว จิ๊ จิ๊ สมกับเป็นแมวหลีฮวำ

หน้ำตำหล่อเหลำขนำดหัวล้ำนก็ยังดูดี คล้ำยๆ หลวงจีนเลย

นะเนี่ย

“หัวผมไม่ได้บำดเจ็บเสียหน่อย ท ำไมต้องโกนด้วยล่ะ? หรือ

เมื่อก่อนผมไว้ทรงสกินเฮด?” แมวหลีฮวำสงสัยมำก ตั้งแต่ตื่นมำ

เขำก็เอำแต่จ้องหัวตัวเอง ยิ่งมองก็ยิ่งหงุดหงิด

1 3 5 0 8

“อ่อ เรื่องนี้เหรอ” อันที่จริงถังเถียวคนซื่ออยำกบอกว่ำ เดิม

ทีแมวหลีฮวำไม่จ ำเป็นต้องโกนหัว ตอนเกิดอุบัติเหตุเขำ

บำดเจ็บที่ภำยใน ไม่ต้องเย็บแผลอะไร แต่อวี๋หมิงหลำงพอได้ยิน

ว่ำแมวหลีฮวำได้สติแล้วก็รีบฉวยโอกำสตอนแมวหลีฮวำหลับอยู่

เรียกหมอมำจับเขำโกนหัว

โดยให้เหตุผลเสียสวยหรูว่ำ เพื่อตรวจดูว่ำมีบำดแผลหรือ

เปล่ำ

“ใช่ เมื่อก่อนนำยไว้ทรงสกินเฮด นำยเป็นผู้ชำยหัวโล้น”

อวี๋หมิงหลำงรีบชิงพูดก่อน

“ท ำไมผมรู้สึกว่ำ… คุณน่ำสงสัย?”

หนงเย่ำกับถังเถียวพยักหน้ำพร้อมกัน ทั้งสองคนยังปรึกษำ

กันด้วย

“ดูท่ำจะไม่ปัญญำอ่อน”

“อืม แยกออกว่ำใครดีใครเลว ดูท่ำอีกไม่นำนก็ฟื้นตัว”

“คือว่ำ เอ้อโก่ว ฉันมีเรื่องอยำกพูดกับนำย”

หนงเย่ำกับถังเถียวแทบหลุดข ำ อวี๋หมิงหลำงนำยมันร้ำย

1 3 5 0 9

มำก ฉวยโอกำสตอนแมวหลีฮวำจ ำอะไรไม่ได้ตั้งฉำยำให้เฉย?

“เรื่องอะไร?”

“พวกเรำจับคนที่ท ำร้ำยนำยได้แล้ว แต่ทีนี้มันเกิดเรื่องใหญ่

ขึ้น”

“เรื่องใหญ่อะไร?” แมวหลีฮวำขมวดคิ้ว

“สุนัขทหำรตัวเก่งของหน่วยเรำได้รับบำดเจ็บเพรำะไล่ตำม

คนที่ขับรถมำชนนำย ตอนนี้ขำพิกำรแล้ว เป็นสุนัขทหำรต่อ

ไม่ได้ต้องปลดประจ ำกำรอย่ำงเดียว เดิมทีพวกเรำก็จะเลี้ยงมัน

ไปจนแก่ แต่มันกลับเป็นซึมเศร้ำ…”

“สุนัขเป็นซึมเศร้ำได้ด้วย?”

“ใช่ เพรำะมันเคยมีควำมรักให้คนสวยสุนัขของบ้ำนฉัน แต่

บ้ำนฉันเลี้ยงไว้สองตัวแล้ว ไม่มีที่ให้เลี้ยงเพิ่ม นำยลองดูนะว่ำ

นำยจะรับมันไปได้ไหม? ถึงตอนนั้นมันก็จะเป็นหมำใหญ่ ส่วน

นำยเป็นหมำรอง พวกนำยจะเป็นครอบครัวแสนสุข”

“นี่ อวี๋หมิงหลำงนำยท ำแบบนี้มันออกจะ” ถังเถียวอยำก

ถำมว่ำมันเกินไปหน่อยหรือเปล่ำ?

1 3 5 1 0

แมวหลีฮวำเคยชอบเสี่ยวเชี่ยนก็จริง แต่มำท ำกับเขำแบบนี้

ก็ไม่ดีนะ ทั้งจับโกนหัวทั้งตั้งฉำยำให้ ตอนนี้ยังคิดจะให้แมวหลีฮ

วำเลี้ยงหมำที่เขำเกลียดที่สุดอีกเหรอ? แบบนี้ดูยังไงก็เกินไป

ขณะที่ถังเถียวก ำลังจะพูด หนงเย่ำกลับนึกอะไรออกขึ้นมำ จับ

น้องสำมไว้แล้วส่ำยหน้ำ

“บำดเจ็บเพรำะช่วยชีวิตผม?” แมวหลีฮวำถำม

“ใช่ นำยดูนี่…” อวี๋หมิงหลำงล้วงรูปถ่ำยออกมำยื่นให้ แมว

หลีฮวำดูอยู่สักพัก ในรูปนั้นมีสุนัขสีด ำตัวใหญ่ ขำถูกพันด้วย

ผ้ำพันแผล

“งั้นก็เอำมำสิ แต่ตอนนี้ผมยังไม่หำยดี กลัวว่ำจะดูแลมัน

ไม่ได้ พวกคุณช่วยดูแลมันแทนผมไปก่อนแล้วกัน ผมออกจำก

โรงพยำบำลแล้วจะไปรับมัน”

พอแมวหลีฮวำพูดจบถังเถียวก็อ้ำปำกค้ำง แมวหลีฮวำนำย

เกลียดหมำที่สุดไม่ใช่เหรอ? แค่เห็นรูปก็แทบกระโดดโหยง

ท ำไมพูดออกมำได้หน้ำตำเฉยว่ำจะเลี้ยง?

หนงเย่ำเองก็รู้สึกประหลำดใจ ที่แท้ก็แบบนี้

พอทุกคนออกจำกห้องของแมวหลีฮวำมำแล้ว หนงเย่ำก็ดึง

1 3 5 1 1

ตัวอวี๋หมิงหลำงไว้

“เมียนำยสั่งให้มำท ำแบบนี้เหรอ?”

ตั้งแต่ตั้งชื่อแปลกๆ ให้ ไปจนถึงจับโกนหัว แล้วไหนจะ

บังคับให้เลี้ยงหมำอีก ดูเหมือนเป็นกำรเล่นพิเรนทร์ แต่จริงๆ

แล้วมันเป็นกำรลองใจทั้งนั้น แฝงไปด้วยกระบวนกำรรักษำ ถ้ำ

ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชำญคงคิดไม่ได้

“ใช่” อวี๋หมิงหลำงยอมรับเต็มปำก “เมียผมบอกว่ำ เรื่องร้ำย

อะไรก็ตำมถ้ำจัดกำรได้อย่ำงเหมำะสมก็จะกลำยเป็นเรื่องดี

ตอนนี้เขำอยู่ในช่วงสูญเสียควำมทรงจ ำ ลืมควำมเจ็บปวดอัน

เลวร้ำยในอดีตได้พอดี ไม่สู้สร้ำงจินตนำกำรใหม่ให้เขำ ตั้งชื่อ

ใหม่ จำกนั้นก็ให้สิ่งที่เขำเกลียดที่สุด พอเขำปรับตัวได้แล้ว ต่อ

ให้ควำมทรงจ ำค่อยๆ กลับมำก็ไม่เป็นไรแล้ว เขำก็จะมีชีวิตเป็น

ของตัวเอง”

แมวหลีฮวำไม่เกลียดสุนัขแล้วตำมคำด อวี๋หมิงหลำง

เรียกว่ำเอ้อโก่วก็ไม่มีท่ำทีรังเกียจ แถมยังรับปำกจะเลี้ยงเจียง

ซำนที่ปลดประจ ำกำรอย่ำงหน้ำตำเฉย

“เดี๋ยวนะ ต่อให้เสี่ยวเชี่ยนจัดแผนกำรรักษำให้แมวหลีฮวำ

1 3 5 1 2

ก็ไม่มีทำงให้นำยเรียกเขำว่ำเอ้อโก่วหรือเปล่ำ?”

“เมียผมจะพลำดได้ไง?” อวี๋หมิงหลำงไม่ยอมรับ

อันที่จริงควำมหมำยของเสี่ยวเชี่ยนคือ ให้ใช้ค ำที่มี

ควำมหมำยคล้ำยๆ สุนัขมำลองใจดู อย่ำงเช่นมู่เฉวียนอะไรแบบ

นี้ แต่อวี๋หมิงหลำงควำมคิดพิเรนทร์เรียกว่ำเอ้อโก่วเฉย แต่ไม่ว่ำ

อย่ำงไร ตอนนี้แมวหลีฮวำก็รับได้แล้ว นี่เป็นเรื่องดี

นี่ก็หมำยควำมว่ำเงำมืดในใจที่มู่เทียนกังทิ้งไว้ให้เขำค่อยๆ

จำงหำยไปแล้ว

1 3 5 1 3

บทเสริม