แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย - บทที่ 8 ชีวิตใหม่ของแมวหลีฮวำ (3)

ในตระกูลอวี๋มีกฎอยู่ข้อเป็นที่รู้กัน ใครจะถูกรังแกก็ได้ แต่

ห้ำมท ำให้เสี่ยวเหวยร้องไห้

เสี่ยวเหวยอยำกจับแยกน้องชำยออกจำกกันแต่ตัวเองกลับ

ล้ม ท่ำทำงหงำยท้องหัวโขกพื้นแบบนั้นแม้แต่เจ้ำตัวยังตกใจ

เจ็บจนเบะปำกจำกนั้นก็ร้องไห้จ้ำ

พอเสี่ยวเหวยร้องไห้สถำนกำรณ์ก็ควบคุมไม่ได้อีกต่อไป

น้องชำยทั้งสองรู้ว่ำตัวเองซวยเข้ำให้แล้ว ตำมคำด พ่อที่ก ำลังโม้

อยู่พอได้ยินเสียงพี่สำวร้องไห้ก็เดินหน้ำบึ้งเข้ำมำเลย

เสี่ยวเชี่ยนกลัวอวี๋หมิงหลำงท ำลูกชำยทั้งสอง เด็กตัวแค่นี้

จะไปรู้เรื่องอะไร เธอจึงรีบเข้ำไปห้ำม ครอบครัวนี้ทั้งห้ำคนเริ่ม

วุ่นวำยขึ้นมำทันที

แมวหลีฮวำมองอยู่ข้ำงๆ มองไปมองมำก็เริ่มรู้สึกอิจฉำ มี

ครอบครัวมันเป็นควำมรู้สึกแบบไหนกันนะ

จะครึกครื้นแบบนี้หรือเปล่ำ แต่ดูเหมือนเขำจะไม่มี

ครอบครัวเหลือแล้ว

1 3 5 2 2

อวี๋หมิงหลำงบอกแมวหลีฮวำว่ำพ่อแม่ของเขำตำยแล้ว พ่อ

ตำยแม่ก็ไม่อยู่แล้ว เขำเหลือตัวคนเดียว

พอเห็นครอบครัวเสี่ยวเชี่ยนครึกครื้นขนำดนี้ในใจก็เกิด

ควำมรู้สึกอิจฉำนิดหน่อย

สุดท้ำยทั้งหมดก็ออกไปกินข้ำวกัน แต่สมำชิกเยอะดูแลกัน

ไม่ทัน มีเวลำกินข้ำวที่ไหนกัน

กว่ำจะกินข้ำวกันเสร็จก็เย็นมำกแล้ว เสี่ยวเชี่ยนพำลูกๆ

กลับบ้ำน แมวหลีฮวำคิดในใจ กลับไปบ้ำนก็เงียบเหงำ มันเป็น

ควำมรู้สึกที่อธิบำยไม่ถูก

โชคดีที่ยังมีเจียงซำนอยู่เป็นเพื่อน ไม่สิ เจียงซำนไปกับคน

สวยแล้ว พรุ่งนี้ถึงจะถูกส่งกลับมำ

ตัวคนเดียวอีกแล้วเรำ…

หลังกลับถึงบ้ำนก็พบว่ำมีใครคนหนึ่งนั่งพิงก ำแพงกอดเข่ำ

อยู่หน้ำบ้ำนเขำ ดูเหมือนจะหลับไปแล้ว

เขำเดินเข้ำไปดู เป็นผู้หญิง

มู่ฮวำหลีเดินเข้ำไปหำ ที่นี่เขำอำศัยอยู่แค่คนเดียว เขำซื้อ

1 3 5 2 3

บ้ำนแล้วย้ำยออกจำกบ้ำนชีอวี่เซวียนมำอยู่เอง

“สวัสดีครับ คุณ” เขำอยำกจะถำมว่ำมำหำใคร

พอได้ยินเสียงของเขำผู้หญิงคนนั้นก็เงยหน้ำขึ้น แมวหลีฮ

วำรู้สึกคุ้นหน้ำ อีกทั้งพอเห็นเธอในใจเขำก็รู้สึกแปลกๆ ดู

เหมือนหัวใจจะเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย

“ลูกแม่ กลับมำแล้วเหรอ~” ผู้หญิงคนนั้นทักทำยด้วยควำม

ดีใจ

“เอ่อ คุณจ ำผิดคนแล้วหรือเปล่ำครับ?” เขำไม่เห็นจ ำได้เลย

ว่ำตัวเองมีแม่

“ฉันเป็นแม่ของเธอ รอเดี๋ยวนะ” ผู้หญิงคนนั้นหยิบโทรศัพท์

โทรหำชีอวี่เซวียน จำกนั้นก็ยื่นโทรศัพท์ให้แมวหลีฮวำด้วยสี

หน้ำคำดหวัง

แมวหลีฮวำท ำหน้ำงง เขำได้ยินชีอวี่เซวียนพูด

“แมวหลีฮวำ แม่ของนำยน่ะกลับมำแล้วนะ นับจำกวันนี้ไป

เขำจะไปอยู่กับนำย แต่นำยไม่ต้องเป็นห่วง เขำบอกว่ำพอนำย

แต่งงำนแล้วก็จะย้ำยออกไป ไม่ท ำให้นำยล ำบำกใจเรื่องแม่ผัว

1 3 5 2 4

กับลูกสะใภ้แน่นอน”

ชีเคอเคอพยักหน้ำติดๆ กัน ใช่ ใช่ เธอเป็นคนนิสัยดีนะ

“เดี๋ยวนะครับ นี่ไม่ใช่ประเด็นส ำคัญ ประเด็นคือ ท ำไมผมมี

แม่กับเขำด้วย?”

“อ๊ำ! ลูกไม่อยำกมีแม่เหรอ?” ชีเคอเคอสะเทือนใจ แมวหลีฮ

วำเห็นเธอท ำหน้ำจะร้องไห้ก็เอำมือปิดโทรศัพท์อยำกอธิบำย

“อย่ำเข้ำใจผิดนะครับ ผมไม่ได้ว่ำคุณ!”

“งั้นก็ว่ำลุงตัวเอง?”

“ก็ไม่ใช่เหมือนกัน”

เขำแค่อยำกถำมว่ำ ตกลงแม่เขำมำจำกไหนกัน?

ไหนว่ำแม่เขำไม่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

“งั้นก็ดี ว่ำแล้วว่ำลูกชำยต้องเป็นเด็กดี เอำล่ะ เข้ำบ้ำนกัน

เถอะ ข้ำงนอกหนำว” ชีเคอเคอถูมือ

“งั้นไม่รบกวนเวลำพวกนำยสองแม่ลูกแล้ว” ชีอวี่เซวียนวำง

สำย

1 3 5 2 5

ตอนนี้แมวหลีฮวำงงไปหมดแล้ว เขำไม่รู้ว่ำนี่มันเรื่องอะไร

กัน จะถำมก็ไม่ได้ พอถำมผู้หญิงคนนี้ก็ท ำหน้ำจะร้องไห้ พอเธอ

ร้องเขำก็รู้สึกแย่

ท ำได้แค่หยิบกุญแจมำไขให้เธอเข้ำบ้ำน พอชีเคอเคอเข้ำ

บ้ำนก็ท ำหน้ำตกใจมำก

“ลูกแม่ ท ำไมมันรกแบบนี้ล่ะ? คุณพระช่วย นิสัยไม่ชอบเก็บ

บ้ำนนี่ได้แม่มำชัดๆ!”

“… ปกติผมชอบจัดระเบียบบ้ำนนะครับ แต่วันนี้ครอบครัว

เสี่ยวเชี่ยนมำป่วน”

“อ่อ งั้นก็เป็นผลงำนแม่อยู่ดี อำจเพรำะเมื่อตอนเด็กๆ แม่

ชอบอุ้มลูกแล้วบอกว่ำ ต่อไปอย่ำขี้เกียจเหมือนแม่ อืมๆ สะกด

จิตใต้ส ำนึกได้ผล”

“…” แม่ที่อยู่ดีๆ ก็โผล่มำท ำไมถึงชอบแทรกบทให้ตัวเอง

จัง?

จะเรื่องไหนก็วกเข้ำได้ตลอด แต่ไม่รู้ท ำไม พอเห็นเธอก็รู้สึก

อบอุ่น เธอท ำอะไรเขำก็ไม่รู้สึกขัดหูขัดตำ

1 3 5 2 6

แมวหลีฮวำเรียกให้เธอนั่งลง จำกนั้นเขำก็เก็บบ้ำนอย่ำง

เงียบๆ ชงชำพร้อมหยิบขนมมำให้เธอกิน ชีเคอเคอมองลูกชำย

แล้วก็รู้สึกพอใจ

พอเสร็จหมดทุกอย่ำงแล้วแมวหลีฮวำก็กลับมำนั่งที่โซฟำ

เขำอยำกถำมว่ำเธอมำจำกที่ไหนกันแน่ แต่ก็ไม่รู้ว่ำจะเริ่มถำม

จำกตรงไหนดี

“อยำกรู้เรื่องชำติก ำเนิดของตัวเองใช่ไหม? เอำสั้นๆ เลยนะ

ตอนนั้นเกิดเหตุกำรณ์ไม่คำดคิดทุกคนเลยคิดว่ำแม่ตำยแล้ว อัน

ที่จริงแม่ถูกช่วยชีวิตไว้ แต่ก็สลบไปนำนมำก กว่ำจะฟื้นก็อีกครึ่ง

ปีให้หลัง ตอนนั้นพ่อของลูกก็ได้หลอกลุงของลูกว่ำตัวเองตำย

แล้ว เดิมทีแม่รู้ว่ำลุงเอำลูกไปเลี้ยง แม่ก็อยำกไปหำ แต่แม่ก็รู้มำ

จำกหลำยๆ ช่องทำงว่ำพ่อของลูกได้ก่อตั้งเจอำร์ขึ้น ถ้ำแม่

กลับมำ เขำก็จะเอำลูกมำข่มขู่แม่แล้วท ำกำรทดลองนั่นต่อ เดิมที

แม่ก็อยำกเอำลูกไปอยู่ด้วย… แต่เขำคุมเข้มมำก อีกทั้งแม่ก็แสดง

ตัวไม่ได้อีก”

พูดออกมำก็แค่ไม่กี่ประโยค แต่เธอจงใจปกปิดเหตุกำรณ์

เฉียดตำยของตัวเองในช่วงหลำยปีนั้น ควำมล ำบำกในช่วงต่อๆ

มำก็ไม่ได้บอกแมวหลีฮวำ สำเหตุที่เธอกลับมำไม่ได้มันซับซ้อน

1 3 5 2 7

กว่ำนี้นัก กลัวว่ำลูกจะเป็นห่วงจึงไม่ได้พูด

“ลูกแม่ ลูกต ำหนิแม่ไหมที่ทิ้งลูกเอำไว้?”

“ไม่หรอกครับ… ถ้ำแม่กลับมำผมอำจตำยอย่ำงน่ำเวทนำ”

ในสมองของแมวหลีฮวำรำวกับมีบำงอย่ำงปรำกฏขึ้น เป็นภำพ

อันเลือนรำง

“ลุงของลูกเลี้ยงลูกมำได้ดีจริงๆ”

“ดังนั้น… ตอนนี้แม่จะไม่ไปไหนแล้ว?” แมวหลีฮวำค่อยๆ

เปลี่ยนเรื่อง

“ถ้ำลูกอยำกเจอแม่ แม่ก็จะไม่ไปไหน แต่ถ้ำไม่อยำก” เธอ

ก้มหน้ำท ำท่ำทำงเศร้ำๆ

“อยู่เถอะ!”

แมวหลีฮวำพูดจบก็รู้สึกแปลกๆ ชีเคอเคอเงยหน้ำตำมคำด

ใบหน้ำมีน้ำตำที่ไหนกัน มีแต่รอยยิ้มได้ใจ

“ว่ำแล้วว่ำลูกแม่เป็นเด็กดี”

เอ่อ หลงกลแล้ว… แม่คนนี้ฉลำดเป็นกรด

1 3 5 2 8

บำงทีสวรรค์อำจรู้ควำมปรำรถนำของเขำก็เลยส่งครอบครัว

มำให้เขำจริงๆ แมวหลีฮวำเมื่อเห็นแม่กำงแขนออกเขำก็ลังเล

เล็กน้อย แล้วก็เข้ำไปกอดอย่ำงเกร็งๆ

อ้อมกอดของแม่มันเป็นควำมรู้สึกแบบนี้เหรอ?

อันที่จริงก็ดีนะ…

หลำยเดือนต่อมำ แมวหลีฮวำพำเจียงซำนไปเดินเล่นที่ริม

ทะเล หลังวนครบรอบก็พบว่ำแม่ไม่ได้ตำมมำ เขำจึงโทรหำเสี่ยว

เชี่ยน

“เสี่ยวเชี่ยน ช่วงนี้คุณยังไม่ว่ำงอีกเหรอ? เมื่อไรผมจะได้

กลับไป?”

ดูเหมือนทำงด้ำนเสี่ยวเชี่ยนจะก ำลังครึกครื้น มีเสียงของ

เด็กๆ ประกอบกำรสนทนำ ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กๆ เดี๋ยวสูง

เดี๋ยวต่ำ เด็กทั้งสำมคนน่ำจะตีกันอีกแล้ว เสียงร้องของเฉินเสี่ยว

ตี้ดังที่สุด

ได้ยินเสียงอวี๋หมิงหลำงดุแว่วๆ”ร้องอะไรกัน! เอำโทรศัพท์

พ่อไปแช่กระโถนฉี่ยังจะมำร้องไห้อีก? แล้วก็เรำน่ะ มีแค่ลูกที่เดิน

ได้ ลูกต้องเป็นคนหยิบแน่ๆ ก็ได้ ลูกเป็นลูกสำว เรื่องนี้ไม่

1 3 5 2 9

เกี่ยวกับลูก งั้นก็สองคนนี้!”

เสี่ยวเชี่ยนพยำยำมพูดเสียงดังเพื่อกลบเสียงชุลมุนในบ้ำน

เธอเข้ำห้องน้ำปิดประตูแล้วนั่งบนโถส้วม แบบนี้ค่อยเงียบขึ้นมำ

หน่อย

“พี่ชำย นำยก็ได้ยินแล้ว ทำงฉันยุ่งมำก คงต้องให้นำยช่วย

รักษำทำงนี้ไปก่อนอีกหลำยวัน นำยก็รู้ว่ำงำนในประเทศมัน

ก ำลังมีเข้ำมำเยอะมำก”

“ถ้ำผมอยู่ต่อได้เป็นบ้ำแน่!”

“เอ๋? อำฉันกลับมำแล้วนำยไม่ดีใจเหรอ? นำยควรจะอยู่

ในช่วงดีใจที่ลูกอ๊อดตำมหำแม่เจอไม่ใช่เหรอ?”

ส ำหรับควำมรู้สึกที่มีต่ออำที่อยู่ๆ ก็โผล่มำนี้เสี่ยวเชี่ยนชอบ

มำก ชีเคอเคอเป็นคนอำรมณ์ดี ชอบมำอยู่กับพวกเด็กรุ่นหลัง

“ดีใจ… หวั่นใจล่ะมำกกว่ำ เอำเป็นว่ำผมอยำกหลบไปพัก

หน่อย คุณรู้ไหมว่ำแม่”

“ลูกแม่~ลูกของ~แม่~”

เสียงนี้เล่นเอำแมวหลีฮวำสะพรึง รีบกดตัดสำย หันไปมอง

1 3 5 3 0

แม่ที่วิ่งมำแต่ไกลด้วยควำมรู้สึกจนปัญญำ แม่เขำก ำลังโบกรูป

ถ่ำยในมือปึกใหญ่

“ลูกแม่ดูนี่สิ! ครั้งนี้แม่ตั้งใจเลือกคู่ดูตัวมำให้ลูกเลยนะ! ดู

สำวๆ พวกนี้สิเพียบพร้อมมำก เลือกสักคนไหม?”

“ผม…” อันที่จริงแมวหลีฮวำอยำกบอกว่ำ เขำไม่ได้อยำกไป

ดูตัวเลย ใครจะไปรู้ว่ำวันเวลำที่มีแม่จะเป็นแบบนี้!

แน่นอนว่ำกำรที่มีคนคอยเป็นห่วงเป็นใยมันก็ดีอยู่หรอก

แต่ใครจะไปรู้ว่ำควำมเป็นห่วงของแม่จะพ่วงมำด้วยทักษะเร่งให้

แต่งงำน?

เรื่องนี้แมวหลีฮวำเคยคุยกับเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนบอกว่ำ

ทักษะเร่งแต่งงำนเป็นทักษะที่ผู้ใหญ่ทุกคนมีหมด อีกทั้งยังมี

กำรอัปเลเวลด้วย

ไม่เพียงแต่จะเร่งแต่งงำนยังมีเร่งมีลูก เร่งมีลูกคนที่สอง…

เป็นต้น

“ลูกแม่ โทรหำใครเหรอ? โทรหำเสี่ยวเชี่ยนหรือเปล่ำ เบื่อ

แม่แล้วใช่ไหม อยำกไปจำกแม่เหรอ? ฮือ ฮือ แม่ว่ำแล้วว่ำลูก

ต้องนึกต ำหนิแม่ที่ตอนนั้น” ก้มหน้ำ ท ำเสียงเหมือนร้องไห้

1 3 5 3 1

“เปล่ำ! ไม่เลยครับ! ปีนี้ผมไม่ไปไหนแล้ว อยู่ช่วยงำนที่นี่

แม่ดีมำก แม่ดีกับผมจริงๆ ครับ!”

พอได้ยินแบบนั้นชีเคอเคอก็เงยหน้ำที่ไม่ได้มีน้ำตำตั้งแต่

แรกแล้วยิ้มแฉ่งให้แมวหลีฮวำ

“ว่ำแล้วว่ำลูกแม่ต้องเป็นเด็กดี มำเถอะ เลือกสักคนแล้วมำ

เริ่มเส้นทำงดูตัวอันแสนสุขของลูกกันดีกว่ำ!” มือที่อยู่ด้ำนหลัง

คลำยออก ประแจหล่นลงบนหำดทรำย…

“เสียงอะไร?”

“เสียงแห่งรักทั้งดวงใจของแม่ไงจ๊ะ~”

เห้อ ลูกชำยนี่หลอกง่ำยจริงๆ แบบนี้มันน่ำเป็นห่วงจริง

เชียว เดิมทีเธอคิดว่ำแกล้งร้องไห้หลำยครั้งแล้วลูกคงไม่ติดกับ

อีก ก็เลยเตรียมแผนสอง ไม่คิดว่ำลูกชำยก็ยังคงใจอ่อน

เหมือนเดิม จิ๊ จิ๊ จิ๊ นิสัยแบบนี้ต่อไปจะหำลูกสะใภ้มำให้เธอได้

ยังไง?

“เอ่อ แม่ครับ เรื่องดูตัวนี่พอจะ”

“ท ำไมฉันเป็นแม่ที่ล้มเหลวแบบนี้ เพรำะกำรจำกไปของฉัน

1 3 5 3 2

ลูกชำยฉันเลยเป็นโรคหวำดกลัวกำรแต่งงำน ฉันผิดเอง…” เอำ

มือปิดหน้ำ ร้องไห้!

“เอำล่ะๆ นี่แล้วกัน เอำคนนี้” แมวหลีฮวำหยิบส่งๆ ขึ้นมำ

ใบหนึ่ง ชีเคอเคอยิ้มแป้นทันที รับมำดูพลำงฮัมเพลง

“ไอ๊หยำหยำ ลูกชำยแม่รสนิยมดีจริง ผู้หญิงคนนี้ดีนะ แม่

ชอบมำก สมฐำนะพวกเรำ ลูกเลือกคนนี้ไม่ผิดแน่!”

“บ้ำนเขำท ำอะไรเหรอครับ?”

“พ่อเด็กคนนี้เปิดฟำร์มเลี้ยงสัตว์ ฆ่ำหมูมืออำชีพ ลูกแม่อย่ำ

หนีสิ กลับมำปรึกษำกันก่อน!”

เจียงซำนมองแม่ลูกคู่นี้วิ่งไล่ตำมกันเป็นปกติ มันก็เดินตำม

บนหำดทรำยอย่ำงไม่รีบร้อน

บทละครแบบนี้พอเห็นบ่อยเข้ำแม้แต่สัตว์เลี้ยงยังรู้จักเบื่อ

แต่น่ำเสียดำยที่สองแม่ลูกดูเล่นกันอย่ำงมีควำมสุข

โฮ่ง ดูทรงแล้วเจ้ำนำยผมคงเอำชนะแม่ไม่ได้หรอก คำดว่ำ

อีกไม่กี่เดือนอำจมีนำยหญิงเข้ำมำเพิ่ม แบบนั้นก็ดีสิ อีกหน่อย

หลังจำกไปเจอนำยหญิงของคนสวยกลับมำเจ้ำนำยผมจะได้ไม่

1 3 5 3 3

ต้องนั่งเศร้ำกับพระจันทร์อีก

อันที่จริงค ำพูดที่ว่ำ ปำกบอกไม่ชอบแต่ร่ำงกำยกลับ

ซื่อสัตย์ ค ำพูดนี้หมำยถึงเจ้ำนำยผมนี่แหละ อย่ำงน้อยเจ้ำนำย

ผมก็ไม่ต้องเหงำอีกต่อไป

ครั้งหน้ำเจอคนสวยจะต้องเล่ำให้ฟังให้ได้ ไม่แน่พอคนสวย

มีควำมสุขผมก็อำจจะได้ฮี่ ฮี่ ฮี่…

เจ้ำนำยมีสุข ชีวิตหมำอย่ำงผมก็มีควำมสุข ทุกคนมี

ควำมสุขถึงจะเป็นเรื่องดีอย่ำงแท้จริง หวังว่ำนำยหญิงจะเข้ำกัน

ได้ดีกับผมนะ อยำกให้ถึงพรุ่งนี้ไวๆ จัง…

1 3 5 3 4

บทเสริม