System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 190 : เยี่ยมชมบริษัท

ประมาณ ครึ่งชั่วโมงต่อมา ไป๋เฉินได้มาถึงสถานที่แห่งหนึ่งพร้อมกับ
หลงซูอิน ซึ่งสถานที่แห่งนี้ก็ไม่ใช่ที่ไหน นอกจากสถานที่ที่บริษัทของ
หลงซูอินตั้งอยู่

บริษัท SA. คอร์ปอเรชั่นของเธอตั้งอยู่ในย่านธุรกิจของเมืองซิงโจว ที่มี
บริษัทต่างๆ หลายบริษัทตั้งอยู่และแข่งขันกัน เรียกได้ว่าย่านธุรกิจก็สม
กับชื่อของมันอย่างมากเลยทีเดียว

หลงซูอินขับรถไปจอดที่ลานจอดรถของบริษัทของเธอ บริษัทของเธอ
เป็นตึกขนาดใหญ่ที่มีถึงสี่ชั้น

ไป๋เฉินลงมาจากรถ BMW ของหลงซูอิน สายตาจ้องมองไปที่บริษัทของ
เธออย่างไม่อยากจะเชื่อเล็กน้อยอยู่บ้าง

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าบริษัทของเธอจะไม่ใช่บริษัทเล็กๆ แต่เป็นบริษัทใหญ่
ที่มีถึงสี่ชั้นแบบนี้

“เข้า ไปข้างในกันเถอะ เดี๋ยวฉันจะพานายชมบริษัทเอง” หลงซูอินเดิน
มายืนข้างไป๋เฉิน เธอยิ้มเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอจะจะภูมิใจกับบริษัท
ของเธอมาก

“อืม” ไป๋เฉินตอบรับเบาๆ จากนั้นเขาก็เดินตามหลงซูอินไปยังทางเข้า
บริษัท

ทาง เข้าของบริษัทนั้นมียาม ซึ่งเป็น รปภ. อยู่สี่คน ทั้งสี่คนแต่งตัวในชุด
เครื่องแบบยามของบริษัทที่น่าจะออกแบบเอง เพราะมันไม่ซ ้ากับชุด
ยามที่ไป๋เฉินเคยได้เห็นมาเลย

ยามทั้งสี่คนยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าตึกอย่างเป็นระเบียบ ดูเหมือนว่า
พวกเขาจะทำหน้าที่ตรวจตรารักษาความปลอดภัยได้อย่างดีเยี่ยม

“ซีอีโอหลง!”

เมื่อเห็นว่าหลงซูอินเดินเข้ามา ยามคนหนึ่งที่มองเห็นเธอก็รีบทำความ
เคารพในทันที

ยามอีกสามคนก็มองเห็นเธอแล้ว ต่างทำความเคารพตามยามคนแรกที่
มองเห็นเธอก่อนอย่างรวดเร็ว

หลงซูอินพยักหน้าทักทายพวกเขาและพาไป๋เฉินเข้าไปในตึกบริษัทโดย
ที่ไม่ได้พูดอะไร

ไป๋เฉินแน่นอนว่าทำเพียงเดินตามไปเงียบๆ เท่านั้น เขาไม่ได้รู้จักอะไร
กับพวกยามของบริษัทเธอ จึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทักทายอะไร

“คนที่มากับซีอีโอหลงเป็นใครกัน?”

เมื่อหลงซูอินกับไป๋เฉิน เดินเข้าไปในตึกบริษัทแล้ว ยามคนหนึ่งก็พูด
ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“ไม่รู้สิ แต่ว่าการแต่งตัวของเขา มันออกจะบ้านๆ ไม่น่าใช่ลูกหลานของ
ตระกูลที่ร ่ารวย” ยามอีกคนพูด

“อายุก็ยังไม่มากด้วยสิ จากที่เห็นอายุคงไม่เกิน 20 ปีเห็นจะได้” ยามอีก
คนหนึ่งก็อดแสดงความคิดเห็นไม่ได้

“เลิกสนใจเรื่องของเจ้านายได้แล้ว พวกนายหนิ” ยามที่มองเห็นหลงซู
อินก่อนยามคนอื่น ตวาดขึ้นครั้งหนึ่ง ทำให้ยามทั้งสามคนต้องเงียบปาก

“ครับหัวหน้า”

เห็นได้ชัดว่าชายคนนี้เป็นหัวหน้ายามหรือหัวหน้าของ รปภ. นั่นเอง

ภายในบริษัท ไป๋เฉินเดินตามหลงซูอิน สายตาก็กวาดมองไปรอบๆ

ดู เหมือนว่าชั้นแรกนี้จะเป็นเล้าจน์ ที่มีไว้ต้อนรับคนหรือคุยงาน มันถูก
ตกแต่งอย่างสวยงามเลยทีเดียว เป็นสไตล์ของจีนโบราณ พรมที่พื้นล้วน
เป็นสีแดง ยาวไปทั่วทั้งชั้นล่างซึ่งเป็นห้องโถงใหญ่

นอก จากเล้าจน์แล้ว ยังมีร้านกาแฟอยู่ด้วย ในส่วนของชั้นแรกยังไม่
หมดเพียงเท่านี้ ยังร้านอาหาร และมีเคาน์เตอร์ต้อนรับอยู่อีกที่หนึ่ง ซึ่ง
มันตั้งอยู่ติดผนังใกล้ๆ ลิฟท์ขึ้นไปยังชั้นอื่นๆ

จาก การที่กวาดสายตามองรอบๆ ไป๋เฉินไม่ได้เห็นเพียงเล้าจน์ บาร์
กาแฟ ร้านอาหารและเคาน์เตอร์ต้อนรับเพียงเท่านั้น เขายังเห็นคนด้วย มี
คนนั่งอยู่ที่เล้าจน์ประมาณสี่ห้าคนเห็นจะได้ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังคุย
งานกันอยู่

ที่ บาร์กาแฟเองก็มีพนักงานใส่ชุดบาร์เทนเดอร์สองคน ร้านอาหารมีคน
อยู่หลายคนนั่งทานอาหารอยู่ ส่วนที่เคาน์เตอร์ต้อนรับนั้น มีพนักงาน
หญิงในชุดสูทสีดำอยู่

“นี่คือชั้นแรก อย่างที่นายเห็นเป็นเล้าจน์ไว้คุยงาน มีบาร์กาแฟกับ
ร้านอาหารอยู่ด้วยนะ”

หลงซูอินเดินช้าลงและค่อยๆ แนะนำส่วนต่างๆ ในชั้นหนึ่งให้กับไป๋
เฉินฟัง

ไป๋เฉินหันกลับมามองที่หลงซูอิน เขาพยักหน้าเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูด
อะไรออกมา

“เราไปดูชั้นสองต่อกันเถอะ” หลงซูอินแนะนำ

“ตกลง” ไป๋เฉินแน่นอนว่าไม่มีปัญหา ทั้งสองคนได้เดินไปที่ลิฟท์
ในทันที

“ซีอีโอหลง!” พยักงานที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ต้อนรีบทำความเคารพหลงซู
อินในทันทีที่ได้เห็นเธอ

หลงซูอินโบกมือเล็กน้อย ก่อนจะพาไป๋เฉินเข้าไปข้างในลิฟท์และกดไป
ยังชั้นสอง

พนักงานหญิงที่เห็นไป๋เฉินไปกับหลงซูอินได้แต่สงสัยว่าเขาเป็นใคร
เหมือนกับพวกยามที่สงสัยไม่มีผิด

ใน ความเป็นจริง ไม่ใช่แค่เธอที่สงสัย ยังรวมไปถึงคนหลายคนที่อยู่ใน
ชั้นแรกนี่ด้วย พวกเขาที่เห็นหลงซูอินพาไป๋เฉินเข้าลิฟท์ไป ล้วนแล้วแต่
สงสัยกันทั้งนั้น

ไม่นานนัก ลิฟท์ก็มาถึงชั้นสอง หลงซูอินพาไป๋เฉินเดินออกมาจากลิฟท์
และแนะนำชั้นสองให้กับเขาฟังคร่าวๆ

“ชั้นสองเป็นส่วนของการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ”

ไป๋เฉินมองไปภายในชั้นสอง มันถูกแบ่งเป็นห้องๆ มีป้ายติดไว้ที่เหนือ
ประตูแต่ละห้องว่ามันเอาไว้ผลิตชิ้นส่วนอะไร

“นายจะเข้าไปดูไหม?” หลงซูอินถามเขา

“ไม่ดีกว่า” ไป๋เฉินส่ายหน้า “ไปดูชั้นสามเถอะ”

ชั้นนี้ไม่มีอะไรให้เขาสนใจเลย เขาจึงไม่อยากจะเสียเวลาอยู่ที่นี่

“ตามมาสิ” หลงซูอินยิ้มให้กับเขา

รอยยิ้มของเธอทำหัวใจของไป๋เฉินกระตุกไม่น้อยเลย เขาตามเธอขึ้น
ลิฟท์ไปที่ชั้นที่สามอย่างรวดเร็ว

เพียงไม่นานพวกเขาทั้งสองคนก็มาถึงชั้นสาม

“ชั้นนี้เป็นออฟฟิศ มีพนักงานอยู่ประมาณสี่สิบคน” ทันทีที่มาถึงชั้นสาม
หลงซูอินก็แนะนำในทันที

“ข้างหน้านี้เป็นห้องทำงานของฉันเอง นายจะไปดูหน่อยไหม หรือว่าจะ
ขึ้นไปที่ชั้นสี่เลย”

“ต้อง ไปดูอยู่แล้ว” ไป๋เฉินพูด ไหนๆ เขาก็มาเพื่อเยี่ยมชมบริษัทของเธอ
อยู่แล้ว สมควรดูห้องทำงานของเธอในฐานะที่เป็นซีอีโอของบริษัท
หน่อย ถ้าไม่ไปดู มันจะไม่ใช่ว่ามาเสียเที่ยวรึไง?

“ตามมาสิ” หลงซูอินบอกเขา พลางเดินนำไป

ภายในชั้นที่สามนี้เป็นออฟฟิศ ออฟฟิศแบบผนังครึ่งหนึ่งกระจก
ครึ่งหนึ่ง แบ่งเป็นสองฝั่ง ตรงกลางเป็นทางให้เดิน

ตรงสุดปลายทางนั่น เป็นห้องหนึ่ง บนประตูล้วนติดป้ายเอาไว้ว่า ‘ซีอี
โอ’ เป็นห้องของผู้บริหารหรือประธานบริษัทนั่นเอง

ไป๋เฉินไม่จำเป็นที่จะต้องเดาก็รู้ว่ามันต้องเป็นห้องทำงานของหลงซูอิน
อย่างแน่นอน

“ซีอีโอหลง” พนักงานหลายคนในออฟฟิศเริ่มมองเห็นหลงซูอินผ่าน
กระจกครึ่งหนึ่ง พวกเขาต่างทำความเคารพทักทายอย่างสุภาพในทันที

ส่วนความรู้สึกที่พวกเขามีต่อไป๋เฉินนั้น ก็เป็นเหมือนกับพวกยามและ
ทุกคนก่อนหน้านี้ที่เห็นเขามากับหลงซูอิน

หลงซูอินทำเพียงพยักหน้าซ้ายทีขวาทีให้กับพวกเขา เป็นเวลาเดียวกัน
กับที่เธอเดินมาถึงสุดท้าย ซึ่งมีประตูห้องของซีอีโออยู่พอดี

พอได้มายืนดูใกล้ๆ ไป๋เฉินก็ได้เห็นว่า ไม่ได้มีเพียงตัวอักษร ‘ซีอีโอ’
เท่านั้นยังมีชื่อของหลงซูอินเขียนเอาไว้ด้วย

หลงซูอินพลันเปิดประตูเข้าไปอย่างไม่ลังเล ประตูเป็นประตูไม้ชั้นดี
เวลาเปิดมันไม่มีเสียงเลย มันเงียบมาก

“ซีอีโอหลง คุณกลับมาแล้วเหรอคะ?”

ใน ทันทีที่ประตูเปิด ก็มีเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นมา เธออยู่ใน
ชุดสูทสีเทา มีรูปร่างที่ดี ใบหน้าแม้ไม่อาจสวยเท่ากับหลงซูอิน แต่เธอก็
เป็นคนสวยคนหนึ่ง

โดยเฉพาะขาของเธอนั้น โดดเด่นมาก ขาของเธอยาวได้รูปทรงเสน่ห์
น่าหลงใหลเป็นอย่างมาก