System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 383 : ฆ่าสังหาร (1)

“เจ้าพูดอะไร?” สีหน้าของท้งป้าและพวกเขียวคล้า
ลงในทันที เขาและพวกต่างคิดไม่ถึงว่าไป๋เฉินจะกล้า
พูดตอบโต้
“ข้าบอกว่าอย่าล้าเส้นมากเกินไป ทางมีให้เดินตั้ง
เยอะ กลับไม่เดิน คิดที่จะหาเรื่องข้า? ก็ให้มันมี
ขอบเขตซะบ้าง!” ไป๋เฉินแค่นเสียงเย็นเยือก บน
ใบหน้าแสดงออกแต่ความเย็นชา
เผชิญหน้ากับห้าคนตรงหน้านี้ เขาไม่มีความรู้สึก
กลัวเลยสักนิด แม้ว่าห้าคนนี้จะเป็นผู้ฝึกตนระดับ
สร้างฐานกันหมดก็ตาม
“บังอาจ!” ชายคนหนึ่งในกลุ่มแหกปากอย่างโมโห
“ล้าเส้น? เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร มีสิทธิ์พูดแบบนี้
กับพวกเรารึ?!”
ในเวลานี้สายตาของคนในกลุ่มห้าคน ล้วนแล้วแต่
มองไป๋เฉินด้วยความมุ่งร้าย
“เดรัจฉาน สงสัยเจ้าอยากที่จะตายมากสินะ อย่าง
นั้นข้าจะสนองให้!” ท้งป้าพูดเสียงเย็นเยียบ บน
ใบหน้าไม่มีที่ใด ไม่แสดงออกมาถึงความโกรธ เขา
โกรธจนอยากที่จะฉีกไป๋เฉินออกเป็นชิ้นๆ
อย่างไรก็ตาม จุดนี้ห่างจากก้าแพงเมืองฉินเย่วไม่
มาก ถ้าเขาลงมือ เกรงว่าจะถูกพวกทหารยามพบ
เห็น เมื่อเป็นแบบนั้น เขาก็จะได้รับโทษ ซึ่งแน่นอน
มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
“วาจาใหญ่โตยิ่ง เจ้ากล้าไปสู้กับพวกเราในป่าร้อย
อสูรหรือไม่?” ราวกับจะล่วงรู้ความคิดของท้งป้า
ชายวัยกลางคนอีกคนในกลุ่มพูดขึ้น
“มีอันใดไม่กล้า!” ไป๋เฉินกวาดสายตาที่มีความ
ต้องการสังหารมองคนทั้งห้า ก่อนที่จะหมุนตัวก้าว
เดินเข้าไปในป่าร้อยอสูร “ตามมา!”
“มันช่างกล้า!” ท้งป้าเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เขาไม่เคย
คิดเลยว่าไป๋เฉินจะมีความกล้ามากขนาดนี้ มันกล้า
ขนาดนี้เลยเหรอ?!
ท้งป้าราวกับไม่อาจที่จะควบคุมความโกรธได้ รีบ
ก้าวเดินติดตามไป๋เฉินเข้าไปในป่าร้อยอสูรอย่าง
รวดเร็ว
คนที่มากับเขาสี่คน ล้วนไม่มีใดแตกต่าง มีความ
โกรธไม่น้อยไปกว่ากัน รีบเดินตามมาอย่างเร่งรีบ
ไม่นานหลังจากนั้น ภายในป่าร้อยอสูร รอบด้านเต็ม
ไปด้วยต้นไม้มากมาย ไป๋เฉินยืนอยู่ในพื้นที่โล่งเล็กๆ
แห่งหนึ่ง ตรงหน้าของเขาห่างออกไปประมาณสิบ
ก้าวนั้น มีกลุ่มของพวกท้งป้ายืนอยู่
สายตาของคนทั้งห้ามองมายังไป๋เฉินราวกับจะกิน
เลือดกินเนื้อ สองมือของพวกเขาล้วนก้าแน่น จนมัน
สั่นไปมา ไม่จ้าเป็นที่จะต้องให้บอก ก็น่าจะรู้ว่าพวก
เขาเหล่านี้ มีความโกรธต่อไป๋เฉินมากแค่ไหน?
มีความต้องการที่จะฆ่าเขามาแค่ไหน!
“พี่ท้ง ให้ข้าลงมือได้หรือไม่? ข้าอยากที่จะฆ่ามันกับ
มือตัวเอง!” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งในกลุ่ม ผู้ซึ่งมี
ความแข็งแกร่งอยู่ที่ระดับสร้างฐานขั้นกลางพูด
น้าเสียงของเขาต่างเต็มไปด้วยความต้องการฆ่า
สังหาร
“ไม่ได้!” ท้งป้าส่ายหน้าในทันที “ข้าจะฆ่ามันเอง
เจ้าและคนอื่นๆ เพียงยืนดูอยู่เฉยๆ ก็พอ!”
ได้ยินค้าพูดของท้งป้า ทั้งสี่คนไม่มีใครไม่พยักหน้า
ด้วยความที่ท้งป้าแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม เขาย่อมเป็น
คนที่เป็นหัวหน้า
เมื่อหัวหน้าออกปากว่าจะฆ่าเอง พวกเขาก็ไม่อาจ
ท้าอย่างไรได้ นอกจากชมดูไป๋เฉินถูกฆ่าตายอย่าง
เดียวเท่านั้น
“สารเลวน้อย เจ้าต้องการที่จะตายแบบไหน?” ท้ง
ป้าที่เห็นว่าพวกลูกน้องไม่คิดจะลงมือแล้ว เขาก็มอง
ไปที่ใบหน้า แค่นเสียงอย่างเย็นเยียบออกมา
“จะมัวพูดให้มากความท้าไม? จะเข้ามาก็เข้ามา!”
ไป๋เฉินตวาดขึ้น เขาในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าเต็มไป
ด้วยความต้องการฆ่า
ในเมื่อตัดสินใจที่จะฆ่าคนแล้ว เขาแน่นอนว่าย่อม
ต้องฆ่า ทั้งยังจะเป็นการฆ่าอย่างไร้ความปราณี!
ไป๋เฉินรู้ว่าโลกนี้โหดร้ายมากขนาดไหน ด้วยที่ความ
แข็งแกร่งเป็นกฎ ถ้าไม่ฆ่าก็มีแต่ต้องถูกฆ่าเท่านั้น!
“ดี!ดี! ดี!” ท้งป้าในยามนี้ ดูเหมือนว่าจะโกรธจนถึง
ขีดสุดแล้ว ใบหน้าอวบอ้วนของเขาบิดเบี้ยว ดู
อัปลักษณ์เป็นอย่างมาก ในใจของเขาล้วนแล้วแต่
โหมกระหน่้าเต็มไปด้วยความโกรธ
จิตสังหาร ทันใดนั้นก็ราวกับจะระเหยระเหิดออกมา
จากร่างกายของเขา
ฉับพลันนั้น โดยที่ไม่ได้พูดถ้อยค้าใดออกมาอีก
ร่างกายของท้งป้าก็ขยับเคลื่อนไหว เขาพุ่งเข้ามาหา
ไป๋เฉินอย่างรวดเร็ว
การพุ่งเข้ามาของเขา เป็นการใช้ออกด้วยความเร็ว
ทั้งหมด จุดนี้ชัดเจน เป็นอย่างยิ่งว่า ท้งป้าต้องการ
ใช้พลังทั้งหมดที่ตัวเขามีบดขยี้ไป๋เฉินให้ตายในการ
ลงมือครั้งเดียว กับคนที่กล้าท้าทายเขาท้งป้า ล้วน
ไม่มีค้าว่าปราณีโดยเด็ดขาด!
สี่คนที่มาด้วยกันกับท้งป้า เดิมทีก็มีสีหน้าโกรธแค้น
ไป๋เฉิน แต่พอได้พบเห็นท้งป้าลงมือแล้ว ใบหน้าของ
พวกเขาก็เปลี่ยนไปเป็นสะใจในทันที
ในความคิดอ่านของพวกเขา ไม่ว่ายังไงไป๋เฉินก็ต้อง
ตายแน่แล้ว ตายโดยการลงมือของท้งป้า
ด้วยระดับความแข็งแกร่งที่แตกต่างกันหนึ่งขั้น ผลที่
ออกมา ย่อมเป็นที่แน่นอน คนที่มีพลังมากกว่าต้อง
เป็นฝ่ายชนะอยู่แล้ว
“ตาย!” ท้งป้าอยู่ๆ ก็ค้ารามลั่น
เมื่อพุ่งเข้ามาถึงตรงหน้าของไป๋เฉิน หมัดของเขา
ฉับพลันนั้น ก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าของไป๋เฉินอย่าง
รวดเร็วมาก
ดวงตาของไป๋เฉินขยายขึ้นเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่มี
ท่าทีตื่นตระหนก เขาเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน ยก
หมัดขึ้นชกสวนกลับไปอย่างไม่ลังเล!
ถ้าหากเอาตามปกติ ไป๋เฉินแน่นอนว่าไม่มีทางที่จะ
ต่อสู้ปะทะกับผู้ฝึกตนที่มีขั้นพลังมากกว่าเขาหนึ่งขั้น
ได้โดยเด็ดขาด เพราะมันอันตรายมาก
อย่างไรก็ตาม วันนี้นั้นแตกต่าง เขามีความโกรธ
ต่อท้งป้าและพวก จึงอยากที่จะลงมือต่อสู้แล้วฆ่า
พวกอีกฝ่ายด้วยมือของตัวเองจริงๆ ไม่ใช่หยิบยืม
พลังจากกระบี่ศักดิ์สิทธิ์เสมอไป
แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลนี้สักทีเดียว ยังมีอีกเหตุผลหนึ่ง
ซึ่งก็คือเขาอยากที่จะทดสอบว่า ด้วยล้าพังพลังฝึก
ตนของเขาในระดับสร้างฐานขั้นกลาง จะสามารถ
เอาชนะและฆ่าผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานขั้นปลายได้
หรือไม่ได้!
ปัก!
หมัดของไป๋เฉินกับหมัดของท้งป้าในที่สุดก็ปะทะกัน
ท้งป้ากระเด็นถอยไปหลายเก้า ส่วนไป๋เฉินนั้น ไม่มี
ใดต่าง เป็นเช่นเดียวกัน คือกระเด็นถอยไปหลาย
ก้าว
“เป็นไปได้ยังไงกัน?!” ทั้งสี่คนที่มากับท้งป้าต่าง
แตกตื่น รู้สึกตื่นตระหนกกับสิ่งที่ได้เห็น
พวกเขาคิดไม่ถึงอย่างสิ้นเชิงว่า ผู้ฝึกตนระดับสร้าง
ฐานขั้นกลาง จะต่อกรกับผู้ฝึกตนระดับสร้างฐานขั้น
ปลายได้ เรื่องเช่นนี้ ชัดเจนว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่น่า
เชื่อส้าหรับพวกเขา!
“ข้า…ข้าไม่เชื่อ!” ท้งป้าสีหน้าเปลี่ยนไปหลายตลบ
รู้สึกไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ความรู้สึกชา
จากหมัดนั้น ท้าให้เขาจะไม่เชื่อก็ไม่ได้
อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้มีเวลาให้มายืนรู้สึกอยู่แบบ
นี้นานนัก เมื่อไป๋เฉินจู่ๆ ก็พุ่งเข้ามาหาเขาด้วย
ความเร็ว
ใบหน้าของไป๋เฉินในตอนนี้มีทั้งความประหลาดใจ
และเหี้ยมเกียม ที่เขาประหลาดใจล้วนเป็นเพราะว่า
ถึงแม้พลังจะห่างกันหนึ่งขั้น เขาก็สามารถปะทะ
กับท้งป้ากระบวนท่าหนึ่งอย่างเท่าเทียมได้ โดยที่
เขาเพียงรู้สึกชาที่หมัดก็เท่านั้น
ส่วนความเหี้ยมเกียม เป็นที่เด่นชัดยิ่ง ว่าเขา
ต้องการฆ่าสังหารท้งป้าและพวกทั้งสี่คนที่มาด้วยกัน
การเลือกลงมือของไป๋เฉินนั้น นับว่ารวดเร็วเป็น
อย่างยิ่ง พอรู้ว่าตัวเองสู้กับท้งป้าโดยใช้แค่มือเปล่า
ได้ เขาก็ไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย ที่จะพุ่งเข้าหาท้ง
ป้าด้วยความเร็วแบบนี้
“เหอะ!” ท้งป้าแค่นเสียงเย็นชา ดวงตาไม่ได้
แสดงออกถึงความตื่นตระหนก แต่กลับเต็มไปด้วย
ความต้องการฆ่าอย่างเห็นได้ชัด!
จบบทที่ 383
———————————
(´▽｀).。ｏ♡เพลิน
ระบบเปลี่ยนชีวิต