System Change Life (ระบบเปลี่ยนชีวิต) - บทที่ 384 : ฆ่าสังหาร (2)

มองเห็นการพุ่งเข้ามาหาตัวเองด้วยความเร็วของไป๋
เฉิน ท้งป้าไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด
ใบหน้าของเขาเย็นชาอย่างถึงขีดสุด รวมทั้งมีความ
ต้องการฆ่าอย่างถึงขีดสุดเช่นเดียวกัน
ทันใดนั้น ท้งป้าก็พุ่งเข้าหาไป๋เฉินเช่นเดียวกัน
ปัก! ปัก! ปัก!
ในวินาทีต่อมา คนทั้งสองก็ได้ปะทะต่อสู้กัน หมัดต่อ
หมัด ฝ่ามือต่อฝ่ามือ เกิดเสียงดังสะท้อนไปมาใน
อากาศ
หลายสิบกระบวนท่าได้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว สี
หน้าของท้งป้าเริ่มค่อยๆ เปลี่ยนไปแล้วในตอนนี้
เขารู้สึกแตกตื่นขึ้นมา เมื่อได้รับรู้ถึงความแข็งแกร่ง
ของไป๋เฉิน ว่าแม้จะอยู่ต่ำกว่าเขาหนึ่งขั้น แต่ก็ยัง
สามารถปะทะต่อสู้กับเขาอย่างสูสีได้
‘บัดซบ! มันแข็งแกร่งเทียบเท่ากับข้าได้อย่างไร?
เห็นๆ กันอยู่ว่ามันเป็นเพียงผู้ฝึกตนระดับสร้างฐาน
ขั้นกลางคนหนึ่ง!”
ท้งป้าสบถในจิตใจ มีความคิดไม่อยากจะเชื่อ ไม่
อยากยอมรับ มือทั้งสองข้างของเขาในตอนนี้ มันได้
รู้สึกชาไปหมดแล้ว ติดตามมาด้วยความรู้สึกอัน
เจ็บปวดที่มือทั้งสองข้าง
ด้านไป๋เฉินล้วนไม่มีอะไรแตกต่างจากท้งป้ามากนัก
เขาแทบจะรู้สึกแบบเดียวกัน ใบหน้าของเขา
เปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ทุกวินาที มือทั้งสองข้างรู้สึก
ชาและเจ็บปวด
จากการที่ปะทะกันหลายสิบกระบวนท่าขนาดนี้
เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่จะไม่รู้สึกเจ็บปวด
‘ไม่ใช่คนที่เราจะเอาชนะและฆ่าสังหารได้ง่ายๆ
เลย’ ไป๋เฉินคิดในใจ ‘ถ้าไม่มีทางเลือกจริงๆ คง
จำเป็นที่จะต้องใช้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์’
“เป็นไปได้ยังไงกัน ที่เจ้าสวะนี่จะต่อสู้กับพี่ใหญ่ท้ง
ป้าได้ขนาดนี้ ทั้งๆ ที่มันมีระดับพลังฝึกตนน้อย
กว่า”
ขณะที่มองการต่อสู้ของไป๋เฉินกับท้งป้า พวกที่มา
กับท้งป้าสี่คน ต่างไม่อยากจะเชื่อนัก
แต่ในทันใดนั้น ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างขึ้นจน
แทบถลน เมื่อเห็นว่าท้งป้าเผลอถูกหนึ่งหมัดของไป๋
เฉินต่อยเขาให้แล้ว!
ท้งป้าถึงกับหน้าหันไปด้านข้าง ก้าวถอยหลังไป
เล็กน้อย พร้อมกับเซถลาเหมือนจะล้ม
“พี่ใหญ่ท้งป้า!” ทั้งสี่คนร้องออกมาพร้อมกันอย่าง
แตกตื่น
“อ้าก!” เป็นเวลาเดียวกันกับที่ท้งป้าแผดร้อง
ออกมาอย่างเจ็บปวด ยกมือกุมใบหน้าของตัวเองไว้
ในตอนนี้มีเลือดกำเดาไหลผ่านนิ้วมือทั้งห้าของเขา
ความเจ็บปวดที่ใบหน้า โดยเฉพาะตรงจมูกทำให้ท้
งป้าอยากจะบ้าตาย
ความเจ็บปวดจากการถูกชกแบบนี้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่
เคยได้รับมาก่อน แต่นั่นมันก็นานมากแล้ว คิดไม่ถึง
ว่าจะต้องมาถูกคนชกหน้าอีกครั้ง หนำซ้ำยังเป็นคน
ที่อยู่ระดับสร้างฐานขั้นกลาง ซึ่งอ่อนแอกว่าเขาอีก
“ข้าจะฆ่าเจ้า!” ทันใดนั้น ราวกับมีพายุลูกหนึ่งพัด
มากระหน่ำหัวใจของท้งป้า เขารู้สึกโกรธมาก โกรธ
มากแล้วจริงๆ
ไม่สนใจความเจ็บปวดของตัวเอง พอตั้งหลักได้ ก็
กระโจนเข้าหาไป๋เฉิน พร้อมกับรัวหมัดออกไปอย่าง
บ้าคลั่ง
ในใจของเขาล้วนเต็มไปด้วยความเดือดดาลและ
ความคิดที่จะฆ่าไป๋เฉิน!
“ถ้าวันนี้ข้าไม่ฆ่าเจ้า ข้าไม่ใช่คนแซ่ท้งอีกต่อไป!”
เสียงคำรามของท้งป้าดังสนั่น พวกที่มากับเขาสี่คน
เห็นดังนั้น ก็รีบเปลี่ยนจากแตกตื่นมาเป็นร้องเชียร์
“พี่ใหญ่ท้งฆ่ามันเลย”
“ฆ่ามันเลยพี่ใหญ่ท้งป้า อย่าให้มันมีชีวิตรอด”
“มันกล้าทำร้ายพี่ป้า พี่ป้าทรมานมันให้หนักก่อน
ค่อยฆ่ามันทิ้ง”
“จัดการมันให้หนักพี่ใหญ่ป้า!”
กับเสียงของสี่สหายที่ดังขึ้นมา ท้งป้าไม่ได้มีเวลาไป
สนใจเลยสักนิด เพราะในเวลานี้ เขาเต็มไปด้วย
ความโกรธอย่างแท้จริง นอกจากความคิดที่จะฆ่าไป๋
เฉินให้ตายแล้ว ก็ไม่มีความคิดใดอื่นอีก
เผชิญหน้ากับความโกรธคล้ายคนบ้าคลั่งของท้งป้า
ดวงตาของไป๋เฉินต้องทอประกายเล็กน้อยอย่างช่วย
ไม่ได้
ใบหน้าของเขาเผยความเย็นชามากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
ไม่สูญเสียความสุขุมเยือกเย็นไปแม้แต่น้อย
เขามองหมัดของท้งป้าที่พุ่งเข้ามา ในสายตาหมัด
เหล่านี้ดูมั่วซั่วอย่างมาก แตกต่างจากการออกหมัด
ก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
ดูเหมือนว่าท้งป้าจะโกรธจนฟิวส์ขาดไปแล้วจริงๆ
แต่เรื่องนี้ไม่ได้ส่งผลเสียกับเขาเลย กลับเป็นผลดี
ด้วยซ้ำ ยิ่งท้งป้าสติหลุด บุ่มบ่ามบุกเข้ามาอย่างบ้า
คลั่งมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจะมีโอกาสมากขึ้น ในการ
ฆ่าท้งป้า!
ไป๋เฉินใช้สองมือปัดหมัดของท้งป้าไปหลายครั้ง
สายตาของเขาดีมาก ไม่มีพลาดเลยสักนิด หมัด
ของท้งป้าไม่มีแม้แต่หมัดเดียว ที่สามารถสัมผัสถูก
ใบหน้าหรือลำตัวของเขาได้
“หยุดอยู่กับที่ให้ข้าฆ่าเดี๋ยวนี้!” ท้งป้าจู่ๆ ก็ตะโกน
ออกมาเสียงดังลั่น
ใบหน้าของเขาที่มีเลือดประดับอยู่ ค่อยๆ บิดเบี้ยว
ไป เนื่องจากเขาไม่สามารถแม้แต่จะทำอะไรไป๋เฉิน
ได้
สุดท้ายอดรนทนไม่ไหว ถึงกับแหกปากตะโกน
ออกมาอย่างที่เห็นอยู่นี้
ด้วยเสียงตะโกนที่ดังขึ้นมาของท้งป้า ทำให้ไป๋เฉิน
ซะงักไปครู่หนึ่งอย่างช่วยไม่ได้ แต่มันก็เพียงแค่ครู่
เดียวเท่านั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย จ้อง
มองท้งป้าราวกับมองตัวโง่งมที่สุดในโลกผู้หนึ่ง
จะไม่ให้เขามองท้งป้าแบบนี้ได้อย่างไร มีอย่างที่ไหน
ไม่มีความสามารถทำร้ายคน แต่ดันอยากที่จะให้คน
อื่นหยุดอยู่กับที่ เพื่อให้ตัวเองได้ลงมือ
ถ้าหากว่ามีใครยอมหยุดอยู่กับที่ให้ทำร้ายตามคำพูด
ของท้งป้าจริงๆ นั่นไม่ใช่เป็นบุคคลอันโง่เขลาที่สุด
ในโลกหรือ?
อย่าว่าแต่ไป๋เฉินที่ชะงัก ทางด้านพวกที่มากับท้งป้า
ก็ชะงักเช่นเดียวกัน พวกเขาทั้งสี่คนเผยสีหน้า
แปลกๆ ออกมา
อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมา หาก
ว่าพูดออกมา มันอาจจะทำให้ท้งป้าโกรธพวกเขา
จนต้องลงมือกับพวกเขาก็ได้ ซึ่งแน่นอนว่า มันไม่ใช่
สิ่งที่พวกเขาต้องการเลยแม้แต่น้อย
เรื่องนี้ ถ้าจะบอกให้พวกเขาต้องการ พวกเขาบอก
เลยว่ามันเป็นไปไม่ได้ พวกเขาไหนเลยอยากที่จะถูก
ทุบตีให้เจ็บตัว
“บัดซบเอ้ย! พวกเจ้ามัวทำอะไรอยู่ รีบเข้ามาช่วย
ข้าฆ่ามัน!”
ดูท่าว่าท้งป้าทนไม่ไหวแล้วจริงๆ สุดท้ายก็ต้องขอ
ความช่วยเหลือจากพวกพ้องที่มาด้วยกัน
สี่คนชะงักไปอีกครู่หนึ่ง แต่ไม่นาน ภายในดวงตา
ล้วนแสดงความต้องการฆ่าออกมา
“พวกเราลุย!”
โดยที่ไม่พูดพร่ำเพื่อ สี่คนเร่งรีบวิ่งเข้ามาสมทบอย่าง
รวดเร็ว
มองเห็นสิ่งเหล่านี้ ใบหน้าของไป๋เฉินจะไม่เปลี่ยนไป
ก็ไม่ได้ การเผชิญหน้ากับท้งป้าผู้ฝึกตนระดับสร้าง
ฐานขั้นปลาย นับว่าตึงมือมากแล้ว ถ้าต้องสู้กับอีกสี่
คนที่มีแต่คนอยู่ในระดับสร้างฐานไปด้วย เขาบอก
เลยว่าตัวเองไม่มีความสามารถถึงขนาดนั้น
อย่างไรก็ดี เขาก็ไม่ได้สูญเสียความเยือกเย็นไป
แม้แต่น้อย เพราะเขามีไพ่ตายอยู่ ในเมื่อพวกท้วป้า
เลือกที่จะรุมฆ่าเขา เขาก็ไม่มีทางเลือก ที่จะต้อง
หยิบเอากระบี่ศักดิ์สิทธิ์ออกมา
ด้วยความรวดเร็ว กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ เปล่งแสงสีทองก็
ปรากฏขึ้นมาในมือของไป๋เฉิน เขาไม่พูดพร่ำทำ
เพลงใดๆ ตวัดกระบี่ออกไปครั้งหนึ่งในแนวนอน
เจตจำนงกระบี่สีทองสาดประกายเจิดจ้าขึ้น
กลายเป็นเส้นแสงสีทองเส้นหนึ่งพุ่งออกไป
ฉึบ!
มีเสียงที่แผ่วเบาดังขึ้นมา ใบหน้าของพวกท้งป้าเผย
ความตกตะลึงและหวาดกลัวออกมา เมื่อเห็นกระบี่
สีทองในมือของไป๋เฉิน
แต่เพียงพริบตาเดียว สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป
เป็นความหวาดกลัวถึงขีดสุด เมื่อทัศนียภาพการ
มองเห็นของพวกเขาเอนเอียงไป สุดท้ายภาพที่พวก
เขาเห็นก็คือร่างกายครึ่งท่อนของตัวเองตั้งแต่เอวลง
มายืนอยู่!
“มะ…ม่าย!” เสียงห้าเสียงแทบจะดังขึ้นพร้อมกัน
ตุบๆ
แต่ละครึ่งบนของคนห้าคนหล่นลงพื้น ความรู้สึก
เสียใจแผดพุ่งขึ้นในใจของพวกเขา พวกเขาตายไป
ทั้งๆ ที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความเสียใจ!
จบบทที่ 384
———————————
(´▽｀).。ｏ♡เพลิน
ระบบเปลี่ยนชีวิต