The Devil's Cage - ตอนที่ 364 คำสั่งลับ

ขาตั้งนกอินทรี

ไอเท็มสำคัญเมื่อฝึกนกอินทรี แม้ว่าหลังการฝึกจะกลายเป็นที่พักของนกอินทรีแทน ผู้ฝึกนกอินทรีบางคนที่มีทักษะพิเศษสามารถฝึกให้นกอินทรีกินอาหารบนขาตั้งนกอินทรีจนเป็นนิสัย

ไม่ใช่เรื่องผิดสำหรับขุนนางที่จะเป็นเจ้าของนกอินทรี

ในความเป็นจริงแล้ว การเป็นเจ้าของนกอินทรีนั้นจำกัดไว้เฉพาะขุนนางเท่านั้นเนื่องจากทรัพยากรที่จำเป็นในการฝึกนกอินทรี อย่างไรก็ตาม แม้จะอยู่ห่างจากฐานทัพของเขาและเห็นได้ชัดว่ากำลังปฏิบัติภารกิจพิเศษ Sergourney ก็ยังนำขาตั้งนกอินทรีติดตัวไปด้วย ข้อเท็จจริงคืออาหารสำหรับความคิด

ดูเหมือน Sergourney ไม่ใช่คนดีที่ไม่มีค่าอะไรจากครอบครัวที่ร่ำรวย เขารู้ลำดับความสำคัญของเขาและผลที่ตามมาของเรื่องต่างๆ ดังนั้น มีเหตุผลเดียวที่เขาจะนำแท่นวางนกอินทรีมาด้วย

“นกอินทรีที่เน้นการสื่อสาร?” คีแรนพึมพำ

จากนั้นเขาก็เริ่มค้นหาห้องนอนใหญ่ การใช้นกอินทรีในการสื่อสารย่อมทิ้งข้อพระคัมภีร์หรือบันทึกเฉพาะบางอย่างไว้เบื้องหลัง Kieran ไม่พบสิ่งใดในร่างกายของ Sergourney หรือในการศึกษาก่อนหน้านี้ น่าจะอยู่แถวนี้

เมื่อจีหรานยกหมอนขึ้น ข้อความขนาดเท่าฝ่ามือก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

จีหรานหยิบกระดาษโน้ตที่ทำจากหนังวัวขึ้นมา และหยิบดินสอออกมาจากกระเป๋าเป้ของเขาก่อนจะขีดเขียนอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นไม่นาน คำพูดก็เริ่มปรากฏขึ้นในขณะที่เขาเขียน

“เป้าหมายไม่ได้อยู่ในขบวนรถ กำลังมุ่งหน้าไปยัง Swusters Castle”

ไม่มีจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุด ไม่มีชื่อหรือสัญลักษณ์ใดๆ แต่เพียงพอสำหรับจีหรานที่จะคาดเดาได้มากขึ้น ท้ายที่สุด มันง่ายเกินไปที่จะเดาเป้าหมายที่เกี่ยวข้องกับ Sergourney

ราชทูต! ไม่มีเป้าหมายอื่นใดนอกจากเขา

แม้ว่านักการทูตดูเหมือนจะไม่โง่เขลาขนาดนั้น เขาออกจากขบวนรถและนำคำสั่งลับไปที่ปราสาท Swusters ตามลำพัง โดยทิ้งขบวนไว้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

“เดี๋ยว!”

จีหรานพลันนึกถึงบางสิ่ง เขาตรวจสอบห้องเป็นครั้งที่สองและตรวจสอบให้แน่ใจว่าเขาไม่พลาดอะไรก่อนจะออกจากบ้านอย่างเร่งรีบ เขาเดินกลับไปที่ที่พักชั่วคราว

แน่นอนว่า Kieran ไม่ลืมคำขอของ Mary ก่อนที่เขาจะจากไป

เมื่อยามด่านหน้าหันกลับมา จีหรานใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีและจับร่างทั้งสองลงมาก่อนที่จะหายไปในเงามืด

…

“พวกเขาคือฮาร์เวย์และฟุลเลอร์หรือเปล่า”

แมรี่ขมวดคิ้วอย่างหนักเมื่อเธอเผชิญหน้ากับร่างที่เปื้อนเลือดและน่าสยดสยอง

หญิงสาวไม่พอใจเมื่อเห็นศพทั้งสองเพราะใบหน้าขาดวิ่น เธอไม่สามารถบรรลุสิ่งที่เธอคิดได้

“อืม ฉันพบศพสองคนนี้นอกเมืองเท่านั้น อ้อ ก่อนที่ฉันจะลืมไป ศพนี้ก็ด้วย!”

จากนั้นจีหรานก็มอบจดหมายที่แม่ของเธอเขียนขึ้นในขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน

จีหรานสามารถเห็นท่าทางแปลก ๆ ของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ได้อย่างชัดเจนเมื่อเขาส่งจดหมาย แต่เมื่อเทียบกับความสงสัยก่อนหน้านี้ จีหรานสังเกตเห็นเงื่อนงำบางอย่างในครั้งนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เป็นเพราะการค้นพบใหม่ในจดหมายที่เอลเลน แม่ของแมรี่เขียนถึงฮาร์เวย์และฟุลเลอร์

คำว่า “ปัญหา” ปรากฏในจดหมายทั้งสองฉบับ

มันไม่ใช่สิ่งที่เพื่อนเก่าจะใช้ขณะพบปะกัน ตรงกันข้าม มันจะปรากฏขึ้นเมื่อกล่าวถึงผู้ที่มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับเอลเลน

เห็นได้ชัดว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาทั้งสี่—เอลเลน ฮาร์เวย์ ฟุลเลอร์ และแอนดี้—ตอนที่พวกเขายังเด็ก

เมื่อไหร่ก็ตามที่วัยหนุ่มสาวที่หลั่งฮอร์โมนมารวมตัวกัน ความรู้สึกต่าง ๆ ก็ย่อมเกิดขึ้นเป็นธรรมดา

แม้ว่าโดยรูปลักษณ์แล้ว Harway และ Fuller น่าจะเป็นผู้สมัครที่ล้มเหลว และ Kieran ไม่แน่ใจว่า Andy จะเป็นผู้ชนะหรือไม่ แต่เขารู้ว่าแมรี่ต้องการทำอะไร

เพื่อระบุตัวพ่อของเธอ!

ภายในปราสาท Swusters ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของพ่อ แต่แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่า Mary ไม่ต้องการ อย่างไรก็ตาม จากการคาดเดาของ Kieran แม่ของ Mary จะถือว่าอดีตคนรักของเธอเป็นสิ่งต้องห้าม และดูเหมือนว่าเธอไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ต่อหน้าลูกสาวของเธอเลย

ซึ่งบังคับให้แมรี่ต้องตัดสินใจด้วยวิธีที่งี่เง่าที่สุด โดยตรวจสอบว่ามีความคล้ายคลึงกันระหว่างเธอกับ “พ่อ” ที่ควรจะเป็นหรือไม่

ตลอดการเดินทาง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แมรี่ทำการเปรียบเทียบเช่นนี้ แมรี่เปรียบเทียบตัวเองกับ Kieran แม้ว่า Mary จะคิดว่าเธอไม่ถูกตรวจจับเมื่อเปรียบเทียบตัวเองกับเขา แต่ก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงสายตาของ Kieran ได้

“พ่อ?”

จีหรานส่ายหัวและหันกลับมาเมื่อเห็นแมรี่ขมวดคิ้ว

จีหรานรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ได้ไม่ดีนัก เนื่องจากเขาไม่มีพ่อแม่ตั้งแต่เกิด สิ่งที่เขาทำได้คือรอ

การรอกินเวลานานถึง 10 นาทีก่อนที่แมรี่จะพูดอะไรบางอย่าง

“คุณมีความกตัญญู 2567!” หญิงสาวกล่าวว่า ใบหน้าของเธอค่อนข้างเสียใจ

ถ้าแมรี่สามารถบอกความคล้ายคลึงระหว่างตัวเธอเองกับใบหน้าที่ขาดวิ่นทั้งสองได้ ประสาทสัมผัสของเธอคงจะน่ากลัวมาก ไม่มีช่องว่างมากนักเมื่อเทียบกับหมอผีจริง ๆ ที่มีของขวัญเช่นนั้น

หลังจากขอบคุณ การแจ้งเตือนของระบบก็โผล่ขึ้นมา

[ภารกิจย่อย: ช่วยด้วย! (สมบูรณ์)]

“ท่านทูตกับมารดาของเจ้าสัญญากันไว้ที่ไหนในเมืองทิตา” Kieran หันกลับมาและถาม

“ใต้ต้นไม้ใหญ่นอกเมืองทิตา… มีอะไรผิดปกติหรือ?” Mary มองที่ Kieran อย่างสงสัย

ประสาทสัมผัสที่เฉียบคมของเธอทำให้เธอสามารถเห็นลักษณะการคิดของ Kieran ได้อย่างชัดเจนเช่นกัน

“แค่คิดว่าเป็นการคาดเดา ถ้านักการทูตไม่มีเจตนาร้ายและแสดงความปรารถนาดีตั้งแต่แรก แล้วทำไมเขาถึงทำพิเศษเพื่อเรียกแม่ของคุณไปที่ต้นไม้ใหญ่นอกเมือง Tita”

จีหรานพูดพร้อมกับยื่นกระดาษที่มีรอยเขียนให้แมรี่

แมรี่ครุ่นคิดลึก ๆ เมื่อเธอหยิบกระดาษ

Kieran ไม่ได้หยุดแม้ว่า

“นักการทูตคนนี้รู้วิธีใช้ขบวนรถเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของคนที่กำหนดเป้าหมายเขา แล้วเขาก็น่าจะรู้ว่าทำไมคนเหล่านั้นถึงตามล่าเขา!”

“คำสั่งลับ?” แมรี่ถาม

“ถูกต้องแล้ว คำสั่งลับ! คำสั่งลับคือเป้าหมายที่แท้จริงของนักฆ่าเหล่านี้! และด้วยสัญชาตญาณ ทุกคนคิดว่าคำสั่งนี้จะอยู่กับเขาตลอดเวลา และละเลยประเด็นสำคัญอื่นๆ! ดังนั้นทูตที่ฉลาดคนนี้จึงเล่นกลกับ นักฆ่าอีกครั้งโดยใช้ตัวเองเป็นตัวล่อ ดึงความสนใจที่เหลือ และส่งคนออกไปเพื่อซ่อนคำสั่งลับและแจ้งให้แม่ของคุณทราบ ”

Kieran มองไปที่หญิงสาวที่ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง

“คุณกำลังพูด?” แมรี่ไม่ใช่เด็กโง่ ในทางตรงกันข้าม เด็กสาวผู้เฉลียวฉลาดกลับนึกถึงบางสิ่ง

“คำสั่งลับควรถูกฝังไว้รอบต้นไม้ใหญ่นอก Tita Town ก่อน!” Kieran กล่าวว่าการคาดเดาของเขา

“แต่แม่…”

แมรี่พยายามรวบรวมคำพูด แต่ก่อนที่เธอจะได้พูด เธอหยุดทันที

เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ นึกถึงปราสาท Swusters ที่ลุกโชนและนึกถึงนิสัยประจำวันของแม่ของเธอด้วย ในฐานะลูกสาวของเธอ แมรี่เป็นคนที่เข้าใจเอลเลนมากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย และด้วยความเข้าใจเช่นนั้น ทำให้แมรี่ตระหนักได้ถึงบางสิ่ง

“ฉันไปกับคุณที่ต้นไม้ใหญ่ได้ไหม”

แมรี่ร้องขอ พยายามตรวจสอบการคาดเดาของเธอเอง

“แน่นอน!”

จีหรานพยักหน้าและมุ่งหน้าไปยังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ในระยะสายตา

แต่…

มีคนเร็วกว่านี้!