The Devil's Cage - บทที่ 438: การกลืน

บทที่ 438: การกลืน
แกร็กกก!
ชั้นน้ำแข็งเย็นยะเยือกแผ่กระจายไปทั่วร่างของเอ็ดการ์ เมื่อน้ำแข็งหยุดกระจาย ผู้นำไนท์เรซก็กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง
อีกสักครู่ต่อมา…
ปัง!
พลังอันทรงพลังจากความว่างเปล่าได้ทำลายรูปปั้นที่ถูกแช่แข็งจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป ขณะที่ จีหราน ต้องการหยุดกระบวนการนี้ เอ็ดการ์ ก็กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปแล้ว
ระบบแจ้งเตือนเขาอยู่เรื่อยๆแต่เขาไม่มีเวลาสนใจ
ความสนใจของจีหรานจดจ่ออยู่กับแมงมุมตัวน้อยที่กำลังเต้นรำและกระโดดด้วยความดีใจ
แม้ว่าจะไม่มีการสนทนาระหว่างเขากับแมงมุมและจีหรานก็ไม่รู้วิธีอ่านสีหน้าของแมงมุม แต่หัวใจของเขารู้สึกถึงความสุขจางๆที่ออกมาจากแมงมุม
“อะไรเนี่ย!?”
จีหรานตกใจกับแมงมุมตัวน้อยที่คลานไปตามใยแมงมุมพร้อมกับของต่างๆ กลืนอะไรบางอย่างเข้าไปในร่างเล็กๆ ของมัน จากนั้นความรู้สึกอิ่มแปล้ก็ถูกส่งผ่านไปยังหัวใจของจีหราน ยืนยันกับจีหรานว่าเขาไม่ได้ประสาทหลอน
“วิญญาณที่เหลือกำลังซ่อมแซมตัวเองงั้นเหรอ?” จีหรานเดา
จีหรานคาดเดาไว้ตั้งแต่แรกแล้วว่าอุปกรณ์สวมใส่ของเขา ยังมีวิญญาณดั้งเดิมของสิ่งมีชีวิตฝังอยู่ในนั้น ถึงแม้ว่าวิญญาณที่เหลือจะสามารถซ่อมแซมตัวเองได้ด้วยการกลืนกินและวิธีการอื่นๆ แต่มันก็ยังไม่เป็นอย่างที่จีหรานคาดไว้
โดยไม่รู้ตัว จีหรานก็เหลือบมองสิ่งของสามชิ้นที่ดูหม่นหมองและเหี่ยวเฉาไป
สนิมและรอยแตกปกคลุมไอเทมอันยิ่งใหญ่ทั้งสามชิ้นนี้ หาก จีหราน ไม่ได้เห็นพลังของไอเทมอันยิ่งใหญ่ทั้งสามชิ้นนี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เขาคงคิดว่ามันเป็นแค่เศษขยะชิ้นเล็ก ธรรมดาๆ เท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าการซ่อมแซมหรือฟื้นฟูวิญญาณแมงมุมไม่ได้เกิดขึ้นจากความว่างเปล่า หลังจากวิเคราะห์สิ่งต่างๆ ตรงหน้าด้วยจิตใจที่สงบแล้ว จีหราน ก็จับหน้าอกของเขาไว้
อึก…เขารู้สึกเสียใจมาก!
ความเจ็บปวดที่แม้แต่ลมหายใจเพียงนิดเดียวก็สามารถทำลายร่างกายของเขาได้ และมันก็แพร่กระจายไปทั่วหน้าอกของเขา
คนขี้เหนียวได้ทำ “ของดี” หายไปสามชิ้นต่อหน้าต่อตาเขา
พอคิดว่าไอเทมพวกนั้นอาจจะเป็นระดับตำนานหรือสูงกว่านั้น จีหรานถึงกับต้องพึ่งการยืนจาก [วาจาเย่อหยิ่ง] เพื่อให้ยืนได้มั่นคงโดยไม่ล้ม แต่ภาพลวงตาของแมงมุมน้อยกลับไม่สนใจเท่าไหร่ หลังจากกินอิ่ม มันก็กลับเข้าไปในข้อมืออีกครั้ง
แสงสีดำ [เกราะมาร์ดอส] จู่ๆ ก็เปล่งประกายแสงสีทองอันแวววาวอยู่ราวๆ สี่ถึงห้าวินาทีก่อนจะจางหายไป
จากนั้นก็กลับมาเป็นสายรัดข้อมือสีดำเดิมที่มีไอคอนแมงมุม เพียงแต่แมงมุมดูมีชีวิตชีวามากขึ้นเรื่อยๆ และความสามารถต่างๆ จะมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
[ชื่อ: เกราะ มาร์ดอส ]
[ประเภท: เกราะ (สายรัดข้อมือขวา)]
[ความหายาก: ตำนาน]
[การป้องกัน: สุดขั้ว]
[คุณสมบัติ: 1. ใยแมงมุม II, 2. ใยแมงมุมผูกมัด II, 3. กลืนวิญญาณ II]
[เอฟเฟกต์: ปีศาจนรก แมงมุมไฟ]
[ข้อกำหนดเบื้องต้น: ผู้ที่ฆ่ามาร์โดส (ผูกมัดกับผู้เล่น)]
[สามารถนำออกจากคุกใต้ดินได้: ใช่]
[หมายเหตุ: มาร์ดอสฟักออกมาจากไข่แมงมุมปีศาจแห่งนรกที่ถูกทิ้งไว้บนโลก ผ่านกระบวนการฟักไข่แบบพิเศษและเร่งด่วน มันมีความผิดปกติในการเจริญเติบโตตามธรรมชาติ นอกเหนือจากการสูญเสียสติปัญญา ความแข็งแกร่ง และสายเลือดของแมงมุมปีศาจแห่งนรก สิ่งที่มันมีก็คือสัญชาตญาณนักล่าโดยธรรมชาติ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรประมาท]
–
[ใยแมงมุม II: ยิงใยแมงมุมที่ยืดและเหนียวที่สามารถหดได้ยาวไม่เกิน 30 เมตร ใยแมงมุมมีการป้องกันอันแข็งแกร่ง เป้าหมายต้องมีค่าความแข็งแกร่ง B ขึ้นไปจึงจะหลุดจากความเหนียวได้ ระยะเวลา 20 วินาที 3 ครั้งต่อวัน]
[ใยแมงมุมผูกมัด II: ยิงใยแมงมุมเหนียวๆ ในรัศมี 5 เมตรที่ผสมพิษออกไป ผูกมัดกับเป้าหมายหลายเป้าหมายในระยะ 50 เมตร ใยแมงมุมมีพลังป้องกันระดับทรงพลังและสูงกว่า เป้าหมายจำเป็นต้องมีค่าความแข็งแกร่ง B+ จึงจะหลุดพ้นได้ พิษจะบังคับให้เป้าหมายต้องผ่านการตรวจสอบค่าร่างกาย 3 ครั้ง คือ B+, B, B- หากเป้าหมายล้มเหลวในการตรวจสอบทั้ง 3 ครั้ง เป้าหมายจะได้รับการโจมตีด้วยพิษอันทรงพลัง หากเป้าหมายล้มเหลวในการตรวจสอบ 2 ครั้ง เป้าหมายจะได้รับการโจมตีด้วยพิษรุนแรง
หากเป้าหมายไม่ผ่านการตรวจสอบ 1 ครั้ง เป้าหมายจะได้รับการโจมตีพิษระดับทั่วไป ระยะเวลา 15 วินาที วันละ 2 ครั้ง]
[กลืนวิญญาณ II: ผู้เล่นจะดูดซับพลังวิญญาณจากการสังหารเป้าหมายแต่ละครั้ง ฟื้นฟูพลังชีวิตและพละกำลังของผู้เล่น อัตราการฟื้นฟูขึ้นอยู่กับระดับวิญญาณของเป้าหมาย วิญญาณสามารถเก็บไว้ในสายรัดข้อมือชั่วคราว และสามารถฟื้นฟูได้ตามต้องการ ระดับการฟื้นคืนเท่ากับบาดเจ็บปานกลาง 3 รอบของค่าสถานะของ HP และ พละกำลัง]
–
[ไฟแมงมุมปีศาจนรก: เมื่อใช้ใยแมงมุมหรือใยแมงมุมผูกมัด เป้าหมายที่ถูกผูกมัดจะได้รับความเสียหายจากไฟรุนแรงและการกัดกร่อนพลังงานเชิงลบปานกลาง สามารถเปิดใช้งานไฟแมงมุมปีศาจนรกได้ตามต้องการ]
–
“ค่าสถานะเพิ่มเลเวลแล้วเหรอ? เอฟเฟกต์ใหม่เหรอ?” ค่าสถานะทั้งหมดได้รับการพัฒนาอย่างมาก โดยเฉพาะ [กลืนวิญญาณ II] มันสามารถช่วยชีวิตฉันได้ในช่วงเวลาสำคัญจริงๆ!”
จีหราน เหลือบมองคำอธิบายของ [เกราะมาร์ดอส] ด้วยความทึ่ง
ความเสียใจของเขาลดลงเหลือครึ่งหนึ่งทันทีอย่างน้อยเขาก็ยังได้อะไรบางอย่างจากความสูญเสียครั้งนี้
ส่วนการพึ่ง [สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนา] ในการหาอุปกรณ์และไอเทมเพิ่มเติมน่ะเหรอ?
นั่นไม่ใช่ทางเลือกสำหรับจีหราน
เอฟเฟกต์พิเศษ [กลืนกิน] ของ [สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนา] จะกินเฉพาะของที่เหลือจาก [เกราะมาร์ดอส] เท่านั้น ส่วน จีหราน จะไม่ได้รับแม้แต่เศษที่เหลือจากสิ่งมีชีวิตพวกนั้นด้วยซ้ำ
ในความเป็นจริง มันก็เป็นอย่างที่ จีหราน คิดไว้ทุกประการ
การตายของเอ็ดการ์ ทำให้สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของเขาเปลี่ยนเป็นผักบุ้งไร้ราก ล่องลอยไร้จุดหมาย แม้ว่ามันจะควบคุมไนท์เรซและพวกกลายพันธุ์ได้จำนวนมาก แต่ก็ไม่มีตัวกลางที่จะทำอะไรในตอนนี้แล้ว
สิ่งมีชีวิตจักรกลแห่งความปรารถนาหมุนเฟืองอย่างรวดเร็วและตกสู่สถานะโกลาหล มันสูญเสียจุดประสงค์และเป้าหมายภายในพริบตา
แต่ด้วยสติปัญญาที่มากเพียงพอ สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหรานกลับคว้าโอกาสและเริ่มโต้กลับ ร่างที่ละลายไปครึ่งหนึ่งของมันไม่ได้ฟื้นตัวอีกต่อไป ปากกว้างที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมกัดกร่อนร่างกายจักรกลอย่างแรง
สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหรานเริ่มกลืนคู่ต่อสู้เข้าไป มันเปลี่ยนวิธีการบดขยี้คู่ต่อสู้ทีละชิ้นหลังจากที่คู่ต่อสู้หมดแรงแล้ว
มันเหมือนกับงูตะกละที่พยายามจะกลืนช้าง!
เมื่อเทียบกับคู่ต่อสู้ของมันแล้ว สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหรานก็เปรียบเสมือนงูกะหล่ำดอกตัวเล็ก ๆ ที่พยายามกลืนช้าง แม้แต่งูเหลือมยาวเจ็ดถึงแปดเมตรก็ยังระเบิดตายได้เมื่อมันพยายามกลืนช้าง นับประสาอะไรกับงูกะหล่ำดอก
อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาของจีหรานนั้นแตกต่างออกไป มันถูกสร้างขึ้นจากความปรารถนาของจีหราน และใช้ดวงตาแห่งคิเมร่าเป็นตัวสร้าง มันเป็นสัตว์ประหลาดที่แท้จริงตั้งแต่เกิด เป็นสัตว์ประหลาดที่ใช้หัวใจของจีหรานเป็นรากฐาน
หัวใจของมนุษย์นั้นไม่มีที่สิ้นสุด สามารถกักเก็บภูเขาและทะเลไว้ได้ทั้งหมด แม้กระทั่งครอบครองทั้งสวรรค์และโลก
ด้วยรากฐานภายใน สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนา ก็มีขนาดใหญ่แบบนี้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเพื่อนของมันที่ใหญ่กว่าตัวมันเองหลายเท่า แม้แต่ไนท์เรซและพวกกลายพันธุ์ข้างล่างก็ไม่รอดเช่นกัน
มันอยากจะกลืนทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ในกำมือของมัน
เมื่อหมดเวลาเรียก สิ่งมีชีวิตแห่งความปรารถนาก็จากไปอย่างพึงพอใจ
ตึง! ตึง! ตึง!
หัวใจของจีหรานเริ่มเต้นเร็วขึ้นอีกครั้ง
เขาสัมผัสได้โดยง่ายว่าส่วนหนึ่งในหัวใจของเขาที่เป็นของดวงตาแห่งคิเมร่าแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่ามันจะไม่ได้อยากเริ่มการต่อสู้กับส่วนที่เป็นมนุษย์หรือปีศาจของเขาทันทีก็ตาม แต่มันตัดสินใจที่จะซ่อนตัวอยู่ชั่วคราว ราวกับว่ามันเห็นด้วยกับข้อตกลงก่อนหน้านี้ของจีหรานในระหว่าง “การพูดคุย” ของพวกเขา
เงื่อนไขเบื้องต้นของ [หัวใจผสาน] ไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ จีหราน รู้ตัวเองดี หากเขาไม่ต้องการสละตำแหน่งควบคุมให้กับ “แขก” เขาจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!
แข็งแกร่งให้เร็วกว่าที่ดวงตาแห่งคิเมร่าและปีศาจจะรับมือไหว! จนกระทั่งจีหรานจะสามารถอยู่ได้ โดยไม่ต้องกังวลว่าตัวเองจะกลายเป็นหุ่นเชิดเนื้อหนังเลือด
มันเห็นชัดว่าทั้งดวงตาแห่งคิเมร่าและปีศาจต่างก็อาจแบ่งปันความรู้สึกของเขาได้เช่นกัน หากเขาปราศจากความมั่นใจที่มากล้น เขาอาจจะทำให้สถานการณ์ในปัจจุบันเปลี่ยนไปก็ได้
เขาเงยหน้าขึ้นเพื่อดูการแจ้งเตือนของระบบหลังจากนั้น
[กำจัดผู้มีบทบาทสำคัญจากภารกิจหลัก เสร็จสิ้นภารกิจหลักล่วงหน้า!]
[ผู้เล่นจะออกจากดันเจี้ยนภายใน 10 วินาที…]
[กรุณานำสิ่งของใดๆ ที่คุณต้องการเก็บไว้กับตัวไปด้วย]
[หมายเหตุ: สินค้าใด ๆ ที่เกินน้ำหนักสูงสุดจะถูกทิ้ง!]
–
เหลือเวลาอีก 10 วินาทีก่อนออกเดินทาง
ต่างจาก 10 วินาทีก่อนหน้าที่เขาควบคุมได้ จีหรานรีบไปหาเฮอร์เบิร์ตที่หมดสติด้วยความเร่งรีบและวิตกกังวล เขาหยิบปากกาและกระดาษในเสื้อโค้ทของเฮอร์เบิร์ตออกมา แล้วจดบันทึกความคิดของเขาลงไปอย่างรวดเร็ว