The Immortal Emperor Returns จักรพรรดิอมตะหวนคืน - บทที่ 105 ผู้ชมทั้งหมดต่างหวาดกลัว!

บทที่ 105 ผู้ชมทั้งหมดต่างหวาดกลัว!

ครื้น!

เฮลิคอปเตอร์ลดระดับลง และใบพัดของมันก่อให้เกิดลมแรงจัด

คลิก…!

แม้แต่ต้นไม้ที่ผอมบางที่สุดก็ถูกลมแรงพัดถอนรากถอนโคน กิ่งก้านและใบปลิวว่อนไปทั่วทุกทิศทาง

“กลับ!”

ดวงตาของกระต่ายหยกแดงก่ำและบวมเป่งราวกับอัญมณี เต็มไปด้วยความแค้นฝังลึก

เฮลิคอปเตอร์ลำนั้นบินกลับและบินกลับไปยังประเทศจีน

ร้อยโทรีด นายทหารยศสูงสุดในกองกำลังรักษาชายแดนในประเทศวาย ยกมือขึ้นขณะมองเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังจะขึ้นบิน เตรียมพร้อมที่จะสั่งยิง

ทหารรักษาการณ์เตรียมพร้อมและรอคำสั่งของเรดอยู่แล้ว

น่าเสียดายที่มือของเรดไม่มีเวลาพอที่จะตกลงมา

ลำแสงสีขาวหลายลำพุ่งออกมาจากป่าทึบ พุ่งเข้าใส่ปืนต่อต้านอากาศยานหลายกระบอกด้วยความเร็วสูง

บูม! บูม!

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ก้องกังวานไปทั่วท้องฟ้า น่าสะพรึงกลัว…

คลื่นกระแทกแผ่กระจายและทำลายล้างพื้นที่ ทำลายต้นไม้ ทำให้หินแตก และเผาผลาญพื้นดินจนร้อนระอุ

แม้ว่าเรดจะอยู่ค่อนข้างไกล แต่เขาก็ตกใจมากจนเลือดไหลทะลักออกมาจากปากและจมูก และเขาก็หมดสติไปทันที

…

…

ขณะที่กระต่ายหยกกำลังจะบินออกจากพรมแดนของประเทศ Y เขาเหลือบมองไปยังจุดที่เกิดระเบิดด้วยความสงสัย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ

ในขณะเดียวกัน รัฐบาลจีนซึ่งก่อนหน้านี้นิ่งเงียบ ก็ได้ก้าวออกมาแสดงท่าทีในที่สุด

กระทรวงการต่างประเทศได้ออกแถลงการณ์ต่อทั่วโลก

กลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำได้จี้เครื่องบิน จับตัวประกัน และข่มขู่รัฐบาลจีน นี่เป็นอาชญากรรมที่ไม่อาจให้อภัยได้ ในนามของรัฐบาลจีน ผมขอประกาศว่าเราจะไม่ประนีประนอมกับผู้ก่อการร้ายไม่ว่าในกรณีใดๆ ทั้งสิ้น

“นอกจากนี้ เรายังสามารถยืนยันตัวตนของนายชูซุนได้ นายชูซุนเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของกองทหารพิทักษ์มังกรเหล็กแห่งจีนของเรา มียศพลตรี”

“สุดท้ายนี้ ผมขอเน้นย้ำอีกครั้งว่า รัฐบาลจีนรับประกันว่าพรุ่งนี้ในเวลาเดียวกันนี้ กลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำจะถูกทำลายล้างอย่างสิ้นเชิง และตัวประกันจะได้รับการช่วยเหลือ”

กระทรวงการต่างประเทศปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็วและถอนตัวออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน ก่อนที่ประเทศอื่นๆ จะทันได้ตอบโต้ รัฐบาลจีนก็เงียบหายไปอีกครั้งและหายไปจากสายตาประชาชน

ในเวลานั้น ราชวงศ์ของประเทศ F ก็ได้ออกแถลงการณ์แสดงการสนับสนุนรัฐบาลจีนอย่างเต็มที่ และระบุว่าจะไม่ประนีประนอมกับผู้ก่อการร้ายอย่างเด็ดขาด

แถลงการณ์ของรัฐบาลจีนก่อให้เกิดความฮือฮาในโลกออนไลน์ ปรากฏว่าชูซุนเป็นนายพลระดับสูง จึงไม่น่าแปลกใจที่เขาดูมั่นใจและสงบเยือกเย็นเมื่อเผชิญหน้ากับผู้ก่อการร้าย และแม้กระทั่งตอนกระโดดลงจากเฮลิคอปเตอร์ เขาก็แสดงออกอย่างไม่เกรงกลัวเลย

ผู้ที่รู้จักชูซุนต่างงงงวยไปหมด ชูซุนขึ้นเป็นแม่ทัพใหญ่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

ภายในบ้านลานภายในเมืองหลวง ผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งหลงเซี่ยและผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งมองหน้ากันและยิ้ม ราวกับจะกล่าวว่า “ในที่สุดเราก็จับตัวเด็กคนนี้ได้เสียที ชูซุน”

…

…

ไม่ทราบที่อยู่ของชูซุน แต่การถ่ายทอดสด Blood Wolf ยังคงดำเนินต่อไป

บลัดวูล์ฟอยู่ในสภาพมึนงงเล็กน้อย เขาจี้เครื่องบินและจับตัวประกันเพื่อช่วยฮาล สังหารชูซุน และยั่วยุทางการรัฐบาลจีน

แต่ตอนนี้ฮาลตายไปแล้วและไม่มีร่องรอยอะไรเหลืออยู่เลย ชูซุนเองก็คงอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน เขาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปแล้ว

“คอยจับตาดูพวกมันไว้” บลัดวูล์ฟสั่งลูกน้องให้เฝ้าดูตัวประกัน จากนั้นเขาก็เดินลึกเข้าไปในป่าทึบ

หลังจากตรวจสอบให้แน่ใจว่าสภาพแวดล้อมปลอดภัยแล้ว บลัดวูล์ฟจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาและกดหมายเลขเข้ารหัส 21 หลัก

…

ตัวประกันกว่าหนึ่งร้อยคนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวภายใต้การยิงของสมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำกว่าสิบคน

ใบหน้าของถังโร่วซีดเผือดราวกับคนตาย หัวใจแตกสลาย และดวงตาไร้ประกาย

คู่รักชาวต่างชาติหนุ่มสาว ผมบลอนด์ ผิวขาว โดดเด่นท่ามกลางฝูงชน พวกเขาคือสมาชิกของราชวงศ์ นายและนางโรว์ส

โรว์สเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า อายุประมาณยี่สิบต้นๆ เป็นที่ชื่นชอบของสาวๆ มากมาย ภรรยาของเขา โดเรีย เป็นนางแบบสาวชื่อดัง ผิวขาวสวย และมีขาเรียวยาว ชาวตะวันตกขึ้นชื่อเรื่องการแต่งกายเรียบง่าย และในขณะนั้น เนินอกที่อวบอิ่มของเธอก็เผยออกมาเล็กน้อย ทำให้สมาชิกกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำต่างตะลึงงัน

สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำแอบเปรียบเทียบโดเวียกับถังโร่ว

ถังโร่วเองก็สวยงามมากเช่นกัน เธอมีบุคลิกที่สงบ อ่อนโยน และอ่อนหวานตามแบบฉบับหญิงตะวันออก

ในทางกลับกัน โดเวียมีลักษณะที่ดีที่สุดของหญิงชาวตะวันตก ได้แก่ หน้าอกใหญ่ สะโพกกระชับ และริมฝีปากสีแดงสด

แต่ละแบบก็มีข้อดีแตกต่างกันไปเมื่อเปรียบเทียบกัน

อย่างไรก็ตาม หมาป่าโลหิตได้สั่งไว้ว่าถังโร่วจะต้องถูกเก็บรักษาไว้เพื่อจุดประสงค์ที่สำคัญยิ่ง และห้ามแตะต้องมันเด็ดขาด

ดังนั้น ความสนใจส่วนใหญ่ของพวกเขาจึงมุ่งไปที่โดเวีย

แม้จะก้มหน้าลง โดเวียก็ยังรู้สึกได้ถึงสายตาที่จ้องมองอย่างดุดันของคนเหล่านั้น ราวกับว่าพวกเขาต้องการจะมองทะลุเสื้อผ้าของเธอ เธอเดินเข้าไปหาโลว์ส สามีของเธอด้วยความประหม่า

หัวหน้ากลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำคือ บลัดดี้ วูล์ฟ และกลุ่มนี้ยังมีรองหัวหน้าคือ แฮงค์ ชายผิวดำร่างใหญ่ที่เต็มไปด้วยฮอร์โมน

แฮงค์เกลียดสีผิวของตัวเอง เขารู้ว่าในสายตาของคนผิวขาว คนผิวดำนั้นน่ารังเกียจที่สุด

ดังนั้น ในสนามรบ เขาจึงไม่เคยสนใจว่าคมมีดและกระสุนจะบาดผิวหนังของเขาหรือไม่

ผลที่ตามมาคือ ตอนนี้เธอมีแผลเป็นน่ากลัวมากมายทั่วร่างกาย ซึ่งดูน่าสยดสยองมาก

หยุดพัก!

มือใหญ่และยาวของแฮงค์ตบลงบนบั้นท้ายได้รูปของโดเวีย ทำให้เกิดรอยย่นขึ้น

ตอนแรกสมาชิกคนอื่นๆ ต่างงงงวย แต่แล้วพวกเขาก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

โดเวียกรีดร้องด้วยความตกใจและซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของโลว์ส

โลว์ลุกขึ้นยืนทันที จ้องมองไปที่แฮงค์ โดเวียเป็นภรรยาของเขา และแฮงค์กำลังท้าทายศักดิ์ศรีความเป็นชายของเขา

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับปืนใหญ่มากมาย เขาซึ่งเกิดมาในครอบครัวที่มีฐานะดี กลับขาดความกล้าหาญอย่างเห็นได้ชัด และก้มตัวลงด้วยความสั่นเทา

แฮงค์เอามือแตะจมูกแล้วสูดหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกับหัวเราะเสียงดังว่า “ก้นหอมจังเลย!”

เขาจงใจยั่วยุโลว์

แฮงค์เชื่อว่าสาเหตุที่คนผิวดำถูกเลือกปฏิบัติเป็นเพราะคนผิวขาวเหล่านี้ที่คิดว่าตัวเองเป็นผู้มีศีลธรรม

โลว์เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่เมื่อมีปืนจ่ออยู่ เขาจึงแสดงความโกรธออกมาได้เพียงทางสีหน้าเท่านั้น

แฮงค์มองโลว์ด้วยสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม จากนั้นก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างกับหมีดำตัวใหญ่

โดเวียกรีดร้องเมื่อแฮงค์ดึงเธอเข้ามากอด มือหยาบกร้านสกปรกของเขาลูบไล้หน้าอกอันงดงามของเธอ

“ปล่อยเธอไป ไอ้สารเลว! การข่มขู่ผู้หญิงมันเป็นทักษะอะไรกัน!” โรว์สคำรามอย่างโมโห

“พวกคนขาวที่หยิ่งยโส พวกคุณดูถูกคนผิวดำไม่ใช่เหรอ? วันนี้ฉันจะแสดงให้พวกคุณเห็นว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อพวกคุณดูถูกคนผิวดำ”

“ฉ่า!”

เสียงที่น่าเศร้าเหลือเกิน!

โดเวียกรีดร้องเมื่อแฮงค์ฉีกเสื้อของเธอเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นเสื้อตัวจิ๋วที่แทบจะปกปิดร่างกายของเธอได้เพียงหนึ่งในสามเท่านั้น ส่วนที่เปิดเผยออกมานั้นกระเพื่อมไปตามแรงบีบของหน้าอกขณะที่เธอดิ้นรน

สมาชิกคนอื่นๆ ของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำที่ล้อมรอบพวกเขาอยู่ต่างกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความปรารถนา และกางเกงของพวกเขาก็ปูดโปนด้วยอวัยวะเพศที่แข็งตัว

พวกเขาไม่ได้แตะต้องผู้หญิงคนไหนเลยมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว ตั้งแต่ขั้นตอนการวางแผนจนถึงการดำเนินการตามแผนนี้

“ไอ้เวรเอ๊ย เอาไอ้มือสกปรกของแกออกไปจากฉันซะ!” โรว์สคำรามพลางลุกขึ้นยืน

โผล่!

สมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำใช้ด้ามปืนฟาดเข้าที่หน้าผากของโรว์ส ทำให้เลือดพุ่งออกมาทันที

โลว์สรู้สึกเวียนหัว ตัวสั่น และล้มลงกับพื้น ไม่สามารถลุกขึ้นได้เป็นเวลานาน

“คิดว่าตัวเองคู่ควรที่จะดวลกับรองหัวหน้าของเราหรือไง? บ้า!” สมาชิกคนนั้นถ่มน้ำลายออกมาเต็มปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก

เมื่อเห็นว่าโลว์ได้รับบาดเจ็บ โดเวียจึงต่อสู้อย่างสุดกำลัง แต่เธอก็ไม่สามารถต้านทานแฮงค์ได้ และทุกอย่างก็ไร้ผล

“หยุด! พวกผู้ชายตัวโตๆ อย่างพวกแกกำลังรังแกผู้หญิง! พวกแกเป็นมนุษย์บ้างหรือเปล่าเนี่ย?” ถังโร่วตะโกนพลางลุกขึ้นยืนอย่างกระทันหัน

ถังโร่วอ่อนหวานและบอบบางเกินไป ต่อให้เธอตะโกนก็ไม่สามารถยับยั้งเธอได้

สมาชิกของกลุ่มหมาป่าทองคำไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม พวกเขากลับหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาน

“คุณถัง ผมรู้จักคุณ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ และผมขอแนะนำให้คุณอย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น” แฮงค์กล่าว

“แกกำลังรังแกผู้หญิงที่อ่อนแอ แกเลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉานเสียอีก” ถังโร่วก้าวเข้าไปพยายามดึงโดเวียออกไป แต่เธออ่อนแรงเกินไปและล้มลงกับพื้นเมื่อแฮงค์ผลักเธอ

“คุณถัง อย่าทำตัวโง่ๆ สิ คุณอยากเป็นเหมือนเธอหรือไง?”

แฮงค์ซึ่งควบคุมโดเวียอยู่ จ้องมองไปที่ถังโร่วแล้วพูดคำหยาบคายออกมา

“ไอ้เวร แกไม่ใช่ลูกผู้ชาย ฉันดูถูกแก ถ้าแกกล้าพอ มาดวลกัน” โรว์สลุกขึ้นยืน หน้าผากของเขายังคงมีเลือดไหลอยู่

แฮงค์ยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันขาวสะอาด แล้วมองไปยังสมาชิกคนอื่นๆ ด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยว่า “เห็นไหม? ไอ้ขี้ขลาดนี่กล้าท้าทายฉัน”

สมาชิกคนอื่นๆ ในแก๊งหมาป่าทองคำต่างหัวเราะออกมาพลางมองโรว์สด้วยสายตาเยาะเย้ย

แฮงค์ปล่อยมือจากโดเวีย แล้วชี้ไปที่โรว์สด้วยนิ้ว พร้อมพูดอย่างยั่วยุว่า “มาสิ ฉันจะให้โอกาสเธอ!”

ถังโร่วฉวยโอกาสลุกขึ้น หยิบเสื้อผ้าของโดเวียที่แฮงค์ฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยมาคลุมหน้าอกเปลือยเปล่าของเธอ แล้วโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน

ถังโร่วสูงเพียง 1.65 เมตร ในขณะที่ดูโอเวียสูง 1.75 เมตร หญิงชาวฝรั่งเศสคนนี้ซึ่งสูงกว่าถังโร่วถึง 10 เซนติเมตร ตัวสั่นและซ่อนตัวอยู่ในอ้อมแขนของเขา ราวกับว่าที่นั่นเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดในโลก

“งี่เง่า!”

โรว์สคำรามอย่างโกรธจัด จากนั้นก็ยกกำปั้นขึ้นและพุ่งเข้าใส่แฮงค์

แฮงค์ก้มหน้าลง ก้าวหลบไปด้านข้างขณะที่โรว์สพุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าเขา แล้วยื่นเท้าออกไปข้างหนึ่ง

โลว์สสะดุดล้มและกลิ้งไปบนพื้นหลายครั้งก่อนจะหยุดลง

สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำต่างหัวเราะเยาะอย่างดัง

“ไอ้ขยะไร้ประโยชน์ แกอยากกลับมาอีกเหรอ? ขนาดต่อยคนยืนนิ่งยังทำไม่ได้เลย แกมันต้องเป็นคนขี้ขลาดแน่ๆ” แฮงค์เยาะเย้ยอย่างไม่สุภาพ

โลว์ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน พร้อมกับคำรามอย่างดุดันขณะพุ่งเข้าใส่เขาอีกครั้ง

แฮงค์เล่นเหมือนแมวกำลังเล่นกับหนู โดยใช้มือใหญ่ที่กางออกเหมือนพัดคว้ากำปั้นของโลว์ไว้ แล้วค่อยๆ ผลักออกไปอย่างเบามือ

โลว์ถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศ เซไปเซมา ก่อนจะกระแทกเข้ากับลำต้นไม้ เลือดพุ่งออกมาจากปากและจมูก แล้วล้มลงไปด้านหลัง

“ทุกคน ดูไอ้คนน่าสงสารนี่สิ! มันอ่อนแอมาก อ่อนแอยิ่งกว่าผู้หญิงอีก ฮ่าๆๆ…” แฮงค์พูดเยาะเย้ยอย่างไม่ยั้งคิด

สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำที่ล้อมพวกเขาอยู่ต่างเยาะเย้ยพวกเขา

เมื่อโดเวียเห็นว่าโลว์สได้รับบาดเจ็บ เธอก็วิ่งเข้าไปหาเขาด้วยความตื่นตระหนก

น่าเสียดายที่แฮงค์หยุดเธอไว้กลางคันแล้วดึงเธอเข้าไปกอด

“สามีของคุณแพ้แล้ว ตอนนี้คุณเป็นของฉันแล้ว ฉันจะแสดงให้คุณเห็นถึงความสุขของการเป็นผู้หญิง และฉันรับประกันว่าคุณจะดีกว่าสามีที่น่าสมเพชของคุณอย่างแน่นอน…”

“ไอ้หมูสกปรก ปล่อยฉันไป!” โดเวียดิ้นรนอย่างสุดกำลังแต่ก็ไร้ผล

สายตาของแฮงค์เปลี่ยนเป็นโหดร้ายขณะที่เขาเยาะเย้ยว่า “หญิงงาม ตอนนี้เจ้ามีสองทางเลือก คือไม่รับใช้ข้า ก็รับใช้พี่น้องของข้าหลังจากที่เจ้ารับใช้ข้าแล้ว เจ้าควรรู้ว่าพวกเขาสนใจร่างกายของเจ้ามาก”

สมาชิกคนอื่นๆ ต่างก็คะยั้นคะยอให้โดเวียเลือกตัวเลือกที่สอง

“ไอ้สารเลว! กูยังไม่แพ้! เอามือสกปรกของมึงออกไปซะ ไอ้หมู!”

ไม่มีใครคาดหวังว่าโลว์จะลุกขึ้นมาได้อีก แม้ว่าใบหน้าของเขาจะเต็มไปด้วยเลือดก็ตาม

สิ่งสำคัญคือต้องเข้าใจว่าเขาเกิดมาในราชวงศ์ ใช้ชีวิตอย่างหรูหรา และได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นเชื้อพระวงศ์เสมอมา เขาถูกห้อมล้อมด้วยองครักษ์ตลอดเวลา และอาจจะไม่ต้องแม้แต่จะจัดที่นอนด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้ คุณอาจกล่าวได้ว่าเขาไม่มีทางป้องกันตัวเองได้เลย

แต่เพื่อภรรยาของเขา เขาจึงกล้าต่อสู้กับแฮงค์ ผู้ก่อการร้าย และยังลุกขึ้นยืนได้อีกครั้งหลังจากนั้น เขาเป็นลูกผู้ชายตัวจริง

สีหน้าของแฮงค์มืดลง เขาไม่คิดว่าโรว์สจะยืนได้ มันเป็นการดูถูกความแข็งแกร่งของเขา

“คราวนี้ ฉันจะยิงหัวแกให้กระจุยเลย” แฮงค์ทำท่าทางด้วยนิ้วของเขา

โรว์สเซไปข้างหน้าแล้วชกออกไปอย่างเก้ๆ กังๆ

แฮงค์ทำหน้าเยาะเย้ยกำหมัดแน่น หมัดของเขามีขนาดเท่าถาดอบขนม และยิ้มกว้างขณะฟาดเข้าที่หัวของโรว์ส

หากหมัดนั้นโดนเป้าหมาย โรว์สคงได้รับบาดเจ็บสาหัส หรืออาจถึงขั้นเสียชีวิตได้

แต่แล้วก็เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้น: กำปั้นของแฮงค์หยุดชะงักกะทันหันเมื่ออยู่ห่างจากศีรษะของโลว์เพียงสองเซนติเมตร และค้างอยู่กลางอากาศ

อย่างไรก็ตาม โลว์ฉวยโอกาสชกหน้าแฮงค์

โผล่!

เสียงดังตุบตุบ หัวของแฮงค์กระเด็นไปไกลถึงสามเมตรด้วยหมัดของโรว์ส

ศีรษะกลิ้งไปบนพื้นและมีเลือดไหลซึมออกมาเล็กน้อย

ลมหายใจ!

ทันใดนั้น เลือดก็พุ่งออกมาเป็นสายสูงกว่าหนึ่งเมตรจากคอที่ถูกตัดขาดของแฮงค์

โลว์หวาดกลัวจนเสียสติไปแล้ว พวกเขาสาดเลือดใส่เขาจนตัวเขาเปื้อนเลือดไปหมด เขาตะโกนด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

โผล่!

ร่างไร้หัวของแฮงค์ร่วงลงสู่พื้น เลือดยังคงไหลทะลักออกมา ทำให้พื้นใต้ร่างเขากลายเป็นสีแดงในเวลาเพียงไม่กี่วินาที

“อ่า……”

ถังโร่ว ตั่วเวีย และตัวประกันต่างกรีดร้องเสียงดังลั่น

เมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สมาชิกของกลุ่มทหารรับจ้างหมาป่าทองคำก็ตกใจและหันอาวุธไปที่โรว์ส ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา

ความรู้สึกหวาดกลัวแผ่กระจายไปอย่างควบคุมไม่ได้

ในขณะนั้น ทุกคนในห้องประชุมต่างเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสยดสยองอย่างที่สุด