The Lord’s Empire - บทที่ 971: สัญญาเลือด

ที่สุดแล้ว จ้าวฟู่ก็ไม่มั่นใจในเวทมนตร์ขาวเหล่านี้ร้อยเปอร์เซ็นต์

ทูตกลับไปยังโลกแห่งเกล็ดปลาและเล่าทุกสิ่งที่จ้าวฟู่พูดให้ผู้นำฟัง เมื่อได้ยินว่าจ้าวฟู่ขอทวีปทั้งทวีปโดยตรง พวกเขาก็รู้สึกโกรธมาก เพราะไม่มีใครในโลกแห่งเกล็ดปลาเป็นเจ้าของทวีปทั้งทวีปเลยสักคน แต่ต้าฉินกลับขอทวีปโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลย ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในเจ็ดของดินแดนทั้งหมด พวกเขารู้สึกโกรธมากที่ถูกเรียกร้องเช่นนั้น พวกเขาไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างจริงจังเลย

ของขวัญเหล่านั้น เช่น เหรียญทองห้า พันล้านเหรียญ สมบัติ และหญิงงามชั้นยอด ล้วนเป็นของขวัญที่พวกเขาใช้ความพยายามอย่างมากในการรวบรวม ไม่เพียงแต่พวกเขาจะประสบความสูญเสียอย่างหนักเท่านั้น แต่พวกเขายังได้มอบเงิน สมบัติ และผู้หญิงไปอีกด้วย แล้วพวกเขาจะไม่รู้สึกโกรธได้อย่างไร?

ผู้แทนของจักรพรรดิฉินยอมรับทุกสิ่งเหล่านั้นแล้ว แต่เขาก็ยังไม่พอใจ เขายังคงต้องการเมืองเหล่านั้น ผู้คนที่ถูกจับเป็นเชลย และทวีปทั้งหมด เขากำลังทำเกินไปจริงๆ

“ทายาทของจักรพรรดิฉินช่างอุกอาจเหลือเกิน นอกเหนือจากเงินทอง ทรัพย์สมบัติ และหญิงสาวที่เราส่งไปให้แล้ว เขายังต้องการทวีปทั้งทวีปอีก นี่มันเหมือนกำลังปล้นเราชัดๆ!” คนเผ่าเกล็ดปลาคนหนึ่งกล่าว

อย่างไรก็ตาม คนอื่นๆ รีบโต้แย้งเขาว่า “ถึงเขาจะมาปล้นเรา เราจะทำอะไรได้เล่า? ถ้าเราไม่อยากให้เขาทำลายโลกแห่งเกล็ดปลา ทำไมเราต้องทำตัวน่าสมเพชเช่นนี้ เราควรโจมตีต้าฉินและฆ่าทุกคนในต้าฉินไปเลย!”

“เราควรทำอย่างไรดี? เราจำเป็นต้องยกทวีปทั้งทวีปให้เขาจริงๆ หรือ? เราจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร?”

“ถูกต้องแล้ว เราจะยกทวีปทั้งทวีปให้คนอื่นได้อย่างไร นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราควรตัดสินใจ”

“ถ้าเราไม่อยากเสียทวีปไป เราก็ต้องป้องกันการรุกรานของต้าฉิน เราอาจใช้ของขวัญล่อลวงพวกเขาได้ แต่ต้าฉินก็ยังสามารถโจมตีได้ทุกเมื่อ อย่าบอกนะว่าพวกคุณอยากตายไปด้วยกัน”

“เราลองบุกโจมตีต้าฉินแบบเต็มกำลังกันดีไหม? เราจะวางกับดักไว้เยอะๆ ที่ไหนสักแห่ง ถ้าแย่ที่สุดก็คือเราตายไปพร้อมกับต้าฉิน อย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องเจอกับความอัปยศอดสูแบบนี้”

ผู้คนในห้องโถงต่างถกเถียงกันไม่หยุดหย่อนว่าควรทำอย่างไร หากจ้าวฟู่ขออะไรน้อยกว่านี้ พวกเขาก็คงยอมตกลงเพื่อความปลอดภัยของตนเอง แต่จ้าวฟู่ขอมากเกินไป ทำให้ความคิดเห็นของทุกคนแตกแยกออกไป บางคนอยากประนีประนอม ในขณะที่บางคนอยากตายไปพร้อมกับต้าฉิน

ชายชราสวมชุดคลุมกระแอมและไอสองสามครั้ง ชายชราผู้นี้มีชื่อเสียงมากในโลกแห่งเกล็ดปลา และเมื่อได้ยินเสียงไอของเขา ทุกคนก็เงียบลงและหันไปมองเขา

ผู้เฒ่ากล่าวว่า “ข้าคิดว่าเราสามารถตกลงตามข้อเรียกร้องของทายาทมหาฉินได้ ทวีปเนเธอร์วอเตอร์เป็นทวีปที่อยู่ใกล้โลกมนุษย์มากที่สุด และตอนนี้ก็ตกอยู่ในอันตรายอย่างมากอยู่แล้ว ผู้คนต่างพากันหนีออกจากที่นั่นอย่างต่อเนื่อง และหากเราปล่อยข่าวว่ามหาฉินจะสังหารหมู่ในทวีปเนเธอร์วอเตอร์ แน่นอนว่าจะไม่มีผู้คนเหลืออยู่ที่นั่นอีกต่อไป”

“ด้วยวิธีนี้ เราจะสามารถยกทวีปเนเธอร์วอเตอร์ให้แก่ต้าฉินได้ แต่ในขณะเดียวกันก็เพิ่มความเกลียดชังของทุกคนที่มีต่อต้าฉิน เพื่อใช้เป็นโอกาสในการโต้กลับในอนาคต”

“ยิ่งไปกว่านั้น ทวีปเนเธอร์วอเตอร์มีเพียงประมาณ 5,000 ภูมิภาคเท่านั้น และเนื่องจากเป็นทวีปที่เล็กที่สุด การสูญเสียจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่”

“นอกจากนี้ เรายังได้รับข่าวที่มีประโยชน์อีกชิ้นหนึ่ง นั่นคือ ประชากร 4 พันล้านคนนั้นไม่ได้ตาย แต่ได้ยอมจำนนต่อต้าฉินแล้ว อย่างไรก็ตาม คุณคิดจริงๆ หรือว่าชาวเกล็ดปลาจำนวนมากขนาดนั้นจะยอมจำนนต่อมนุษย์ได้ทั้งหมด? มันเป็นไปไม่ได้ และเราสามารถใช้พวกเขาทำลายต้าฉินในอนาคตได้ด้วยกัน ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าทวีปเนเธอร์วอเตอร์จะตกเป็นของมนุษย์ แต่พลังอำนาจก็ยังคงอยู่ในมือของเรา”

“แน่นอน ปัญหาหลักอยู่ที่ตอนนี้ ตราบใดที่เขายังเซ็นสัญญาสายเลือด ซึ่งเป็นหนึ่งในสัญญาระดับสูงสุดในโลกแห่งการตื่นรู้จากสวรรค์ มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะทำลายมันได้ และพลังของสัญญาจะถูกส่งต่อทางสายเลือดของเขา”

“หากเรายอมรับข้อเรียกร้องของเขา โลกแห่งเกล็ดปลาจะปลอดภัยอย่างน้อยสามปี และเราจะไม่ต้องกังวลกับภัยคุกคามจากมหาจักรวรรดิฉิน เราจะไม่สามารถหาวิธีจัดการกับมหาจักรวรรดิฉินได้ภายในสามปีหรือ? เมื่อถึงเวลา เราจะตอบแทนพวกเขาเป็นสิบเท่า”

“เมื่อพิจารณาจากปัจจัยทั้งหมดแล้ว ผมคิดว่าเราสามารถตกลงตามข้อเรียกร้องของเขาได้ ในที่สุดแล้ว ทวีปนี้จะยังคงเป็นของเรา และเราจะโค่นล้มมหาจักรวรรดิฉินได้”

หลังจากได้ยินคำพูดของผู้อาวุโส ทุกคนก็ต่างครุ่นคิดอยู่ในใจ ดูเหมือนว่าตอนนี้พวกเขาทำได้เพียงเท่านี้ มิฉะนั้นจะหยุดยั้งต้าฉินได้อย่างไร พวกเขาทำได้เพียงยอมยกทวีปหนึ่งให้ มิฉะนั้นโลกแห่งเกล็ดปลาทั้งหมดก็จะพินาศ พวกเขาไม่ต้องการตายแบบนี้

ที่ทวีปใต้ จ้าวฟู่ได้รับคำตอบและรู้สึกประหลาดใจที่พบว่าพวกเขาตกลงกันแล้ว เนื่องจากความอ่อนแอของค่ายเวทมนตร์สีขาว เขาจึงไม่กล้าโจมตีโลกแห่งเกล็ดปลาเลย หากเขารุกหนักเกินไปหรือแสดงความอ่อนแอออกมา มหาฉินก็จะไม่ได้อะไรเลย ดังนั้นเขาจึงเตรียมพร้อมที่จะต่อรอง

เมื่อได้ยินว่าพวกเขาจะได้รับทวีปทั้งทวีปในคราวเดียวเช่นนั้น จ้าวฟู่ก็อดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้ ผลประโยชน์ที่เขาได้รับในครั้งนี้ช่างมากมายและน่าประหลาดใจเหลือเกิน

จ้าวฟู่ได้วางแผนเรื่องนี้มานานแล้ว โลกแห่งเกล็ดปลาประกอบด้วยเจ็ดทวีป และตอนนี้เมื่อต้าฉินกำลังจะยึดครองทวีปเนเธอร์วอเตอร์ ทวีปที่อยู่ใกล้ที่สุดก็คือทวีปดาร์กวอเตอร์ ซึ่งจ้าวฟู่ได้ควบคุมกลุ่มอำนาจที่ใหญ่ที่สุดในระบบดาวนั้นอยู่แล้ว

ภายในสามปี กลุ่มนั้นจะสามารถพิชิตทวีปดาร์กวอเตอร์ได้ เมื่อถึงเวลานั้น โลกมนุษย์จะไม่ถูกคุกคามจากโลกแห่งเกล็ดปลาอีกต่อไป จ้าวฟู่จะสามารถมุ่งเน้นไปที่การรวมโลกมนุษย์ให้เป็นหนึ่งเดียวได้

เมื่อสองในเจ็ดทวีปตกเป็นของต้าฉินแล้ว ทวีปที่เหลืออีกห้าทวีปก็จะไม่มีอำนาจใดๆ ต่อต้านต้าฉินได้เลย ซึ่งหากต้าฉินรวมโลกทั้งใบได้ นี่ก็จะเป็นเหตุผลที่จ้าวฟู่เต็มใจลงนามในสัญญาเลือด

สี่วันต่อมา ถึงเวลาลงนามในสัญญาโลหิต พวกเขาพบกันใกล้รอยแยก และจ้าวฟู่ได้นำแม่ทัพประมาณสิบคนมาด้วย ในขณะที่อีกฝ่ายมีผู้คนหลายร้อยคน

ณ ที่แห่งนี้มีอาคมป้องกันการต่อสู้ เนื่องจากชาวเกล็ดปลาเกรงว่าจ้าวฟู่จะสังหารพวกเขาทั้งหมดในคราวเดียว

หลังจากพบกัน กลุ่มคนเกล็ดปลาต่างยิ้มแย้มอย่างเสแสร้งและพูดคุยกับจ้าวฟู่อย่างสุภาพ จ้าวฟู่ก็ตอบรับด้วยท่าทีเช่นเดียวกัน จากนั้นพวกเขาก็หารือเกี่ยวกับเนื้อหาของสัญญาโลหิต และหลังจากเจรจาต่อรองกัน พวกเขาก็ได้ตกลงกัน

ผู้คนจากทั้งสองฝ่ายกรีดฝ่ามือของตน ทำให้เลือดไหลทะลักขึ้นสู่ท้องฟ้า รวมตัวกันกลายเป็นทรงกลมสีแดงฉาน เปล่งแสงเจิดจ้า และมีตัวอักษรสีแดงฉานร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

ถ้อยคำสีแดงฉานเหล่านี้คือเนื้อหาของสัญญาโลหิต และหลังจากปรากฏขึ้น พวกมันก็รวมตัวกันอีกครั้งก่อนที่จะกลายเป็นอักขระสีแดงฉานนับไม่ถ้วนที่พุ่งเข้าสู่ร่างกายของผู้คนจากทั้งสองฝ่าย ก่อให้เกิดสัญญาขึ้นมา

เพื่อเป็นการชดเชยสำหรับการรุกรานโลกมนุษย์ โลกเกล็ดปลาได้ยกดินแดน เงินทอง สมบัติ และหญิงงามให้แก่มนุษย์ ทำให้พวกเขารู้สึกอับอายขายหน้าอย่างมาก อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยพวกเขาก็ได้อนุรักษ์โลกเกล็ดปลาไว้ และด้วยสัญญาโลหิตนี้ พวกเขาจะได้อยู่อย่างสงบสุขเป็นเวลาสามปี

จ้าวฟู่กลับไปยังต้าฉินด้วยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า และเริ่มตรวจสอบผลประโยชน์ที่ได้รับจากการรบครั้งนี้ ผลลัพธ์ที่ได้นั้นน่าตกใจมาก และต้าฉินได้รับผลประโยชน์อย่างมหาศาล