Versatile Mage - (จอมเวทอเนกประสงค์) - บทที่ 289 - ตอนที่ 292: พฤติกรรมเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน

เมื่อน้ำมาถึง ไป๋ถิงถิงผสมยาแก้พิษลงในภาชนะ บาดแผลของซ่งเซี่ยหายช้ามาก ซึ่งบ่งชี้อย่างชัดเจนว่าสิ่งที่ทำร้ายเธอมีพิษด้วย การใช้เวทมนตร์รักษาจึงไม่มีประโยชน์ในการรักษาบาดแผลที่ถูกพิษ เธอทำได้เพียงล้างแผลด้วยน้ำ

เธอรู้สึกได้ถึงเหงื่อที่ไหลออกมามากมายขณะที่ความร้อนสะสมในโบสถ์ เธอถอดเสื้อแจ็คเก็ตออก เผยให้เห็นไหล่มนเนียน หยาดเหงื่อที่ปลายผมติดอยู่กับคอ ค่อยๆ ไหลลงมาตามหน้าอก

หมิงฉงยืนอยู่ด้านข้างและเหลือบมองลงมาจากด้านบน ดวงตาของเขาเป็นประกายในทันที

จากประสบการณ์ของเขา เขาเชื่อมั่นว่าไป๋ถิงถิงสวมอะไรบางอย่างที่คล้ายกับสปอร์ตบรา ซึ่งซ่อนหน้าอกที่น่าทึ่งของเธอไว้

จิตใจของหมิงฉงเต็มไปด้วยความคิดลามก เขาไม่มีเจตนาที่จะซ่อนสายตาของเขาเลย เขากำลังจ้องมองเธออยู่ ลูกตาของเขาแทบจะพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเธอ

ไป๋ถิงถิงล้างแผลของซ่งเซี่ยเสร็จแล้วเช็ดเหงื่อบนแก้มด้วยหลังมือ จากนั้นเธอสังเกตเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความใคร่ในดวงตาของหมิงฉง

ไป๋ถิงถิงตกใจ แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและพูดว่า “รักษาสักศรีของตัวเองบ้าง!”

หมิงฉงไม่ตอบ เขายังคงจ้องมองไปที่ไป๋ถิงถิง

ในที่สุด ไป๋ถิงถิงก็ตระหนักว่ามันไม่ใช่แค่การแอบมองธรรมดา เธอเห็นความปรารถนาอันแรงกล้าในดวงตาของเขา

หมิงฉงไม่ขยับเขยื้อน ดวงตาของเขาจมอยู่ในความใคร่

ด้วยเหตุผลบางอย่าง เมื่อจิตใจของเขาเต็มไปด้วยความคิดลามก เขาสัมผัสได้ถึงตัวเองที่จมลงไปในบึงแห่งภาพลวงตา ภายในภาพลวงตานี้ เขากำลังลงมือทำอย่างไม่ยั้งคิดกับไป๋ถิงถิง เหมือนกับฉากจากหนังโป๊ที่เขาเคยดูมาก่อน

ฉากโลกาวินาศ อาคารร้าง ชายและหญิงอยู่ตามลำพัง…

เสียงหัวเราะชั่วร้ายดังขึ้น ตามด้วยเสียงกรีดร้องด้วยความอับอายของเด็กสาว เสียงเสื้อผ้าถูกฉีกขาด จินตนาการของเขาได้ทำลายโซ่ตรวนที่ผูกมัดสัตว์ร้ายที่อยู่ลึกลงไปในใจของเขาอย่างสิ้นเชิง เขาละทิ้งศีลธรรมที่เหลืออยู่ในใจ สิ่งที่เขาต้องการในตอนนี้คือการปลดปล่อยสัตว์ร้ายภายในตัวเขา

“คุณทำอะไรน่ะ ไอ้คนทุเรศ!” ไป๋ถิงถิงกรีดร้องด้วยท่าทางอับอาย

หมิงฉงที่สูญเสียการควบคุมให้กับสัตว์ร้ายภายในตัวเขาทันใดนั้นก็เอื้อมมือออกไปคว้าสายเสื้อชั้นในของไป๋ถิงถิง มันขาดสะบั้นลงทันทีด้วยแรงดึง เผยให้เห็นหน้าอกที่เต่งตึงและกลมกลึงครึ่งหนึ่งของเธอ!

ไป๋ถิงถิงจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เธอรีบถอยห่างด้วยความโกรธขณะที่เรียงร้อยดวงดาว

เธอคงไม่อยากใช้เวทมนตร์ของเธอกับคนที่เป็นมิตร แต่หมิงฉงทำเกินไปกับการกระทำที่น่าอับอายของเขา เธอรู้ดีว่าเด็กผู้ชายส่วนใหญ่มีความคิดลามกอยู่ในใจ แต่พวกเขามักจะไม่ฉวยโอกาสจากสถานการณ์แบบนี้!

ไป๋ถิงถิงไม่เคยคิดว่าหมิงฉงจะมีจิตใจที่สกปรกเช่นนี้ภายใต้รูปลักษณ์ที่ค่อนข้างสูงส่งของเขา

“ไอ้สารเลว คุณพยายามจะทำอะไร!” ชายคนหนึ่งปรากฏตัวที่ทางเข้าโบสถ์

ชายคนนั้นคือลู่เจิ้งเหอเอง บนหลังหมาป่าคลั่งทมิฬของเขา เขาสติหลุดไปโดยไม่รู้ตัวหลังจากที่เห็นการกระทำของหมิงฉงขณะที่เขามาถึง

หมาป่าคลั่งทมิฬกระโจนไปข้างหน้าและกดหมิงฉงลงกับพื้นด้วยกรงเล็บของมัน

หมิงฉงถูกควบคุมตัว แต่การกระทำที่สกปรกของเขาก็ถูกเปิดเผยต่อหน้ากลุ่ม ทุกคนกำลังจ้องมองเขาด้วยความไม่เชื่อ

ทั้งโบสถ์ตกอยู่ในความเงียบไปพักใหญ่

ไป๋ถิงถิงใส่เสื้อแจ็คเก็ตกลับเข้าไป ใบหน้าของเธอยังคงโกรธ

นี่เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ หมิงฉงคนนี้ทำเกินไปแล้ว ทำไมคนอย่างเขาถึงได้รับการพิจารณาว่าเป็นชนชั้นสูงจากวิทยาลัยจักรวรรดิ? เธอจะไม่ปล่อยเขาไปง่ายๆ หลังจากที่พวกเขาเสร็จสิ้นการฝึก!

“หมิงฉง นายแม่งบ้าไปแล้วเหรอ?” ลู่เจิ้งเหอตบหน้าหมิงฉง

หมิงฉงค่อยๆ รวบรวมความคิดและเห็นทุกคนมองมาที่เขาด้วยท่าทางแปลกๆ

ใบหน้าของเขากลายเป็นสีขาวซีดขณะที่เขามองไปที่ไป๋ถิงถิง ซึ่งใบหน้าแดงก่ำและเสื้อผ้าอยู่ในสภาพรุ่งริ่ง

โอ้ ไม่ใช่แค่ภาพลวงตาของฉันเหรอ? ฉันทำแบบนั้นกับไป๋ถิงถิงจริงๆ เหรอ…

“นายจะพยายามอธิบายอะไรอีก? เสี่ยวเฟิง สวีต้าหลง มัดตัวเขาไว้” ลู่เจิ้งเหอกล่าว

“ผมไม่รู้ ผมขอโทษ ผมขอโทษจริงๆ!”

“เฮ้อ ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นคนแบบนั้น”

“ใช่ ชิงชิง เธอสนิทกับเขามาก เธอควรอยู่ห่างจากเขาตั้งแต่นี้ไป” จ้าวหมิงเยว่กระซิบ

เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไปสำหรับกลุ่ม พวกเขาไม่เคยคิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น สวีต้าหลงและเสี่ยวเฟิงมัดหมิงฉงไว้กับเสา กลุ่มสูญเสียความปรารถนาที่จะพูดคุยเกี่ยวกับจุดตรวจสอบต่อไป บรรยากาศแปลกประหลาดอย่างสิ้นเชิง

ในตอนกลางคืน ขณะที่คนเหนื่อยล้ากำลังจะเข้านอน พวกเขาได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาที่โบสถ์

“อย่าตื่นตระหนก นี่ผมเอง” เสียงของโม่ฟ่านดังมาจากข้างนอก

เมื่อประตูเปิดออก โม่ฟ่านก็เข้ามาข้างในด้วยรอยยิ้มที่ดูซอมซ่อตามปกติของเขา เขามองไปที่คนที่เขาห่วงใยในกลุ่มทันที

สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจ ก่อนที่เขาจะได้ตอบสนอง ไป๋ถิงถิงก็ลุกขึ้นจากที่ของเธอและวิ่งเข้าหาโม่ฟ่าน เธอพุ่งเข้าสู่อ้อมแขนของเขา ราวกับว่าเธอเพิ่งผ่านความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

โม่ฟ่านอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าความสุขมาเร็วเกินไปเมื่อเขารู้สึกถึงความนุ่มนวลของร่างกายเธอ และสัมผัสที่เด้งดึ๋งอย่างน่าตกใจ

เป็นเรื่องง่ายที่จะบอกว่าไป๋ถิงถิงชอบที่จะอยู่ใกล้กับโม่ฟ่าน ส่วนใหญ่เป็นเพราะเขาเคยช่วยชีวิตเธอไว้ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่เคยรู้ว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาไปถึงขั้นนี้แล้ว

หรือบางที ไป๋ถิงถิงตกใจมากจนเธอคิดไปเองว่าโม่ฟ่านเป็นคนเดียวที่สามารถปลอบโยนเธอได้

“เอ่อ…เอ่อ มีใครบอกผมได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่?” โม่ฟ่านค่อนข้างจนปัญญา เขาคิดว่ามีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับใครบางคนในกลุ่ม แต่เมื่อเขามองดูใกล้ๆ ทุกคนก็ยังมีชีวิตอยู่ดี

“คุณไม่อยากจากไปอีกได้ไหม?” ดวงตาของไป๋ถิงถิงแดงก่ำเล็กน้อยขณะที่เธอพูดด้วยท่าทางน่าสงสาร ราวกับว่าโม่ฟ่านเป็นคนเดียวที่เธอไว้ใจได้

“เอ่อ…โอเค” โม่ฟ่านให้สัญญาของเขาทันที

การมีสาวสวยเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเขาเป็นเรื่องที่ค่อนข้างสนุก แต่เขาก็ยังรู้สึกแปลกๆ เมื่อเธอพุ่งเข้าใส่หน้าอกของเขาแบบนั้น

ความสัมพันธ์ของพวกเขาพัฒนาไปถึงขั้นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

“คนที่อ้างว่าเขาสามารถตรวจสอบสถานที่ต่างๆ ได้ด้วยตัวเองกลับมาแล้ว แล้วผลลัพธ์ของคุณเป็นอย่างไรบ้าง?” เหลียวหมิงซวนถามด้วยรอยยิ้มเยาะ

โม่ฟ่านปลอบโยนไป๋ถิงถิงอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะหยิบอุปกรณ์สองเครื่องที่มีไฟสีเขียวออกมาและโยนให้มู่หนิงเสวี่ย ซึ่งมีหน้าที่เก็บรักษาพวกมัน

“จุดตรวจสอบสองจุด?” มู่หนิงเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

“ดูเหมือนว่าจะเป็นไปได้ ไอ้เวร โม่ฟ่าน นายทำได้อย่างไร? พวกเราเกือบถูกกวาดล้างไปแล้วตอนที่เราทำจุดตรวจสอบแรก!” เผิงเหลียงร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ